Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лондон даңғылы каналы – Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласындағы жаңбыр суын көлге қағатын дренаждық канал. Канал Нью-Орлеанның 7-ші округі арқылы, Gentilly аймағынан көл жағасына дейін созылады. Бұл Нью-Орлеанның негізгі алабынан жаңбыр суын ағызуға жауапты үш маңызды дренаждық каналдың бірі. 2005 жылы «Катрина» дауылы кезінде каналдың топырақ бөгеттерінің үстіне салынған су тасқыны қабырғалары екі жағынан да бұзылды.
The London Avenue Canal is a drainage canal in New Orleans, Louisiana, used for pumping rain water into Lake Pontchartrain. The canal runs through the 7th Ward of New Orleans from the Gentilly area to the Lakefront. It is one of the three main drainage canals responsible for draining rainwater from the main basin of New Orleans. The London Avenue Canal's flood walls built atop earthen levees breached on both sides during Hurricane Katrina in 2005.
Тарих
Канал 19 ғасырдың бірінші жартысында Александр Милннің тапсырысымен салынды, ол кейіннен Нью-Орлеан қаласының бөлігіне айналған, бірақ сол кезде көбінесе батпақ болған үлкен жерлердің иесі болған. Бастапқыда канал Пончартрейн көлінен Нью-Орлеанның "Қаланың арт жағы" деген бөлігіне шағын қайықтармен тасымалданатын тауарларға және шектеулі батпақтарды кептіруге қызмет еткен. 19 ғасырдың соңында, тауар тасымалының көп бөлігі арнайы кемелерге арналған басқа каналдарға ауысқан кезде, Лондон даңғылы каналы қала көшелерінен механикалық түрде сорғыланатын суды қабылдау үшін қазіргі функциясын атқара бастады. Бірақ бастапқыда бұл көбінесе канал басының өзен жағынан келген су болды; Gentilly Ridge-тің артындағы канал бойындағы аумақтың көп бөлігі ципресс батпағы болып қалды, ал бірнеше сиыр жайылымдары мерзімік су тасқынына ұшырады. 20 ғасырдың басында канал басындағы ескі "Лондон даңғылы машинасы" бу сорғысы А. Болдуин Вуд жобалаған жоғары сыйымдылыққа ие, тиімді сорғылар жүйесімен ауыстырылды. Gentilly ауданындағы канал бойындағы жерлерді тұрғын үйлермен дамыту (Gentilly Road бойындағы ең биік жерді қоспағанда) Вудтың жақсартылған дренаж жүйесі іске қосылғаннан кейін ғана басталды. Диллард университеті каналдың жанында салынды. 1930 жылдары Пончартрейн көлі мен Париж даңғылы каналы бойындағы бөгеттердің құрылысы каналдың жағалауындағы су ағызуды одан әрі жақсартты. 1945 жылы қосымша көтеру сорғылары орнатылғаннан кейін, каналдың көлге дейінгі барлық бөлігі тұрғын үйлерге айналды. 1999 жылы канал бойындағы су тасқынынан қорғайтын қабырғаларды және көпірлерді жаңартуға ірі жоба қолға алынды.
The canal was constructed in the first half of the 19th century, commissioned by Alexander Milne, who owned large tracts of land that would later become part of the city of New Orleans but were at the time mostly swamp. The canal originally served to commerce of small boat traffic from Lake Pontchartrain to the "Back of Town" section of New Orleans in addition to limited swamp drainage. By the end of the 19th century, with most commerce shifted to other canals specifically designed for shipping, the London Avenue Canal had achieved its modern function to take flow of drainage mechanically pumped from the streets of the city. However early on this was mostly just water from the river side of the Canal head; most of the area along the Canal in back of Gentilly Ridge remained cypress swamp with a few cow pastures subject to periodic flooding. In the early 20th century the old "London Avenue Machine" steam pump at the head of the Canal was replaced with a more efficient system of high capacity pumps designed by A. Baldwin Wood. Residential development of the areas along the Canal in the Gentilly neighborhood (except along the highest ground along Gentilly Road itself) did not begin until after Wood's improved drainage system was operational. Dillard University was established beside the Canal. In the 1930s, construction of levees along Lake Pontchartrain and the Paris Avenue Canal improved drainage further back along the canal's borders. With additional lift pumps in place in 1945, the full length of land along the canal all the way back to the lake was soon developed as residential neighborhoods. A major project of upgrading the floodwalls and bridges along the Canal was begun in 1999.
Катрина даулы зардабы кезінде заң бұзушылықтар
2005 жылдың тамызында «Катрина» даулы кезінде Лондон-Авеню каналының бөгеті мен су қорғау қабырғасы екі жағынан да бұзылды, су деңгейі жобалық көрсеткіштерден төрт футтан астам төмен болды. Шығыс жақтағы бұзылу шамамен сағат 6-7 аралығында болды және Мирабо (5000 Уоррингтон драйв) ауданына тонналап құм мен су жеткізді. Батыс жақтағы бұзылу шамамен сағат 7-8 аралығында болды және көршілес Лейк Виста (6100 Пратт драйв) ауданын су басып кетті. АҚШ Армиясының Инженерлер корпусы қыркүйек айында бұзылуларды толтыру үшін қымбат апаттық жұмыстар жүргізді; келесі айда «Рита» даулы кезінде толыққанды жабылмаған каналдан тағы да су тасқыны ағып келді, бірақ бұл «Катрина» даулынан қалған зиянды арттырмады. 2006 жылдың қаңтар айының бірінші аптасына дейін төменгі бұзылудағы уақытша бөгеттен сіңіп шыққан су жақын маңдағы көшелерді жабуға жеткілікті мөлшерде ағып жатты. Сол айда Армия инженерлік корпусы каналдың бұзылуларын уақытша жөндеуді аяқтады.
The London Avenue Canal Levee and floodwall breached on both sides during Hurricane Katrina in late August 2005 at surge levels more than four feet below design specifications. The east breach occurred around 6 to 7 a. m. and sent tons of sand and water into the neighborhood of Mirabeau (5000 Warrington Drive). The west breach occurred around 7 or 8 a. m. and flooded the adjacent neighborhood of Lake Vista (6100 Pratt Drive). The U. S. Army Corps of Engineers conducted expensive emergency efforts to fill the breaches in September; more flooding flowed from the incompletely patched canal during Hurricane Rita the next month, but not enough extent to cause any damage that was not already left from Hurricane Katrina. Water continued to flow from seepage in the temporary levee in lower breach in sufficient quantity to cover nearby streets as late as the first week of January, 2006. That month the Army Corps of Engineers finished temporary repairs of the canal breaches.
Құқық бұзушылықтарды тергеу
2005 жылдың қазан айында Армия инженерлер корпусы «Катрина» даулы кезінде болған бөгеттердің бұзылуын тергеу үшін Interagency Performance Evaluation Task Force (IPET) атты жедел топ құрды. IPET мүшелері каналдың су тасқыны қабырғаларының жоғарғы жиегінен едәуір төмен су деңгейінде, дұрыс емес жобалау салдарынан бұзылғанын растады. 2007 жылдың тамызында Корпус «Катринадан» кейінгі қатаң жобалау талаптарын қолдана отырып, инженерлік талдау нәтижелерін жариялады. Онда кейбір сақталған су тасқыны қабырғаларының ең жоғары қауіпсіз жүктемесі тек 7 фут (2,1 м) су құрайтыны, ал бастапқы жобалау бойынша бұл көрсеткіш 14 фут (4,3 м) болғандығы анықталды – яғни екі есе азайған. Дүниежүзілік су кеңесінің ресми журналының 2015 жылғы тамыз санында жарияланған мақалада бұл екі бұзудың да дұрыс емес жобалаудың нәтижесі екені айтылды. Авторлар Армия инженерлер корпусының 1980 жылдардың ортасында жүргізген қабатты қазықтардың жүктемеге төзімділігін сынау (E 99 зерттеуі) нәтижелерін дұрыс түсінбегенін мәлімдеді. Инженерлер қателік жіберіп, қазықтарды 31-ден 46 футқа дейін емес, 17 футтан аспайтын тереңдікке орнатуға болатыны туралы шешім қабылдады. Бұл қысқа қазықтарға көшу Армия корпусына миллиондаған доллар үнемдеді, бірақ инженерлік сенімділіктің төмендеуіне әкелді. 2008 жылдың қаңтар айында АҚШ-тың Шығыс Луизиана округінің федералды судьясы Стэнвуд Дюваль АҚШ Армия инженерлер корпусын Лондон даңғылы каналының бөгеттерінде салынған бетондық су тасқыны қабырғаларының жобалаудағы кемшіліктеріне жауапты деп тапты. Алайда, 1928 жылғы Су тасқынына қарсы іс-қимыл туралы заңда қарастырылған мемлекеттік иммунитет салдарынан агенттік қаржылық жауапкершілікке тартыла алмады. «Катринадан» кейін Армия корпусы Лондон даңғылы каналының бөгеттері мен су тасқыны қабырғаларының сенімділігін келесідей күшейтті: 1) каналдың аузына Поншартрейн көліне қарай үлкен сорғы станцияларымен жабдықталған қақпалар орнатылды, 2) Армия корпусы каналдардағы «қауіпсіз су» деңгейін анықтады, ол канал қабырғаларының биіктігінен төмен, 3) болат қазықтар тереңірек тереңдікке қадалып, 4) «ескерту индикаторлары» ретінде қызмет ететін жеңілдету қабырғалары орнатылды.
In October 2005, the Army Corps of Engineers convened an investigation of the levee breaches that occurred during Hurricane Katrina called the Interagency Performance Evaluation Task Force (IPET). The members of the IPET confirmed that the canal floodwalls failed at significantly lower water level than the top of the floodwall due to faulty design. In August 2007, the Corps announced the results of an engineering analysis applying more stringent post Katrina design criteria which showed the maximum safe load on some of the surviving floodwalls is only 7 feet (2.1 m) of water, which is half the original 14 foot (4.3 m) design intent. According to an article published in the August 2015 issue of the official journal of the World Water Council, both the breaches were due to faulty design. The authors concluded that the Army Corps of Engineers had misinterpreted the results of a Sheet Pile Load test (E 99 Study) they conducted in the mid 1980s. The engineers had wrongly concluded that they could install sheet pilings at a depth of not more than 17 feet, rather than 31 to 46 feet. This switch to shorter sheet pilings saved the Army Corps millions but came at the expense of reduced engineering reliability. In January 2008, Federal Judge Stanwood Duval of the US District Court for Eastern Louisiana held the US Army Corps of Engineers responsible for defects in the design of the concrete flood walls constructed in the levees of the London Avenue Canal; however, the agency could not be held financially liable due to sovereign immunity provided in the Flood Control Act of 1928. Post Katrina, the Army Corps has strengthened and enhanced the reliability of the levees and flood walls of the London Avenue Canal in the following ways: 1) gates with massive pump stations have been installed at the canal's mouth to Lake Pontchartrain, 2) the Army Corps has determined a “safe water” level in the canals which is lower than the height of the canal wall, 3) steel sheet pilings were driven to deeper depths, and 4) relief walls that act as “warning gauges” have been installed.