Тайрон Уитли: Американ футболшысы және жаттықтырушысы

Кіріспе

Америкалық футболшы және жаттықтырушы (1972 жылы туған), бұрынғы NFL ойыншысы.

Тайрон Энтони Уитли Сн. (19 қаңтар 1972 жылы туған) – американдық футбол жаттықтырушысы және бұрынғы ойыншы, қазіргі уақытта Уэйн Стейт Уорриорз футбол командасының бас жаттықтырушысы. Ол 2023 жылдан бері осы лауазымда қызмет етеді. Бұрын ол Ұлттық футбол лигасының (NFL) «Денвер Бронкос» командасының қашықтықтан жүгірушілер жаттықтырушысы болды. Уитли NFL-де 10 маусым қашықтықтан жүгіруші ретінде ойнады. Орта мектепте ол Мичиган штатындағы жылдың үздік футболшысы және жеңіл атлетикашысы болып танылды. Мичиган университетін бітірген ол «Big Ten» конференциясының бірінші құрамасына енді, ал командасы «Big Ten» чемпионы атанды. Ол «Вулверинс» командасының тарихындағы үздік жүгірушілердің қатарында және «Big Ten» футбол рекордтары кітабында бірнеше рет есімі кездеседі. Уитли футбол және жеңіл атлетикадан «Big Ten» құрамасына төрт рет шақырылды және жеті «Big Ten» чемпионаттарында жеңіс тойлады (футболдан екі командалық жүлде, жабық стадиондағы жеңіл атлетикадан бір жүлде, 110 метрлік кедергілерден бір жүлде және жеке футбол көрсеткіштерінен үш жүлде). Мичиган университетін бітіргеннен кейін Уитли 1995 жылғы NFL драфтының бірінші турында «Нью-Йорк Джайентс» командасымен таңдалды. Кейін ол «Майами Долфинс» командасына ауыстырылды, бірақ 1999 жылғы маусым басталғанға дейін құрамнан шығарылды. Ол «Окленд Рейдерс» командасымен келісімшартқа отырды және үш рет команданың үздік жүгірушісі атанды, ал екі рет NFL-де тачдаун бойынша үздік ондыққа кірді. NFL карьерасы барысында (1995–2004) ол жүгіруші және қақпадан қашушы ретінде 6500-ден астам ярдты жинады. NFL-ден зейнеткерлікке шыққаннан кейін Уитли туған қаласына оралып, Гамильтон Дж. Робишоу орта мектебінде жаттықтырушылық қызмет атқарды. Ол сондай-ақ колледж командаларында – «Огайо Нортерн Полярлық аюлары», «Шығыс Мичиган Бүркіттері», «Сиракуз Оранж» және «Мичиган Вулверинс» командаларында, сондай-ақ NFL-дің «Буффало Биллс» және «Джексонвилл Джагуарс» командаларында қашықтықтан жүгірушілер жаттықтырушысы болып жұмыс істеді.

Ерте өмір

Уиттли Мичиган штатының Инкстер қаласында дүниеге келген. Уитлидің әкесі (Тайрон деп те аталады). Уитли 13 жасқа толғанда оның әкесі жүрек талмасынан қайтыс болды, содан кейін Уитли, оның әпкесі және екі жасар Лесли Монго қалды. Осыдан кейін Уитлидің анасы Патрисия,

Жоғары мектеп

Уиттли учился в средней школе Хамильтона Дж. Робишо в Дирборн-Хайтс, штат Мичиган, в соседнем муниципалитете Инкстера. Во время учебы в средней школе Робишо он девять раз становился чемпионом штата MHSAA (семь раз в личном зачете по легкой атлетике, один раз в командном зачете по легкой атлетике и футболу). Он входит в число лучших бомбардиров в истории футбола среди старших школ Мичигана и вывел свою школу в чемпионат штата по футболу, играя на восьми различных позициях и будучи названным Футболистом года в Мичигане. В финале чемпионата MHSAA 1990 года против сильной команды из Верхнего полуострова, Kingsford High School, в Pontiac Silverdome, Уиттли пробежал 165 ярдов и забил тачдаун, принеся победу со счетом 21–7. В том сезоне он привел "Bulldogs" к рекорду 12–1 и к их единственному чемпионату штата по футболу. Его описывали как величайшего футболиста в истории старших школ Мичигана. В легкой атлетике он завоевал награду "Спортсмен года" среди старших школ Мичигана по легкой атлетике и кроссу в 1991 году. Однако в один момент Уиттли покинул команду по легкой атлетике, потому что тренер отказался разрешить ему участвовать в четырех индивидуальных дисциплинах в качестве спринтера, прыгуна и бегуна с барьерами. В свой младший год он привел свою школу к победе в чемпионате штата класса B по легкой атлетике и стал первым спортсменом, четыре раза подряд выигравшим чемпионат штата по легкой атлетике в одном году в истории MHSAA. По состоянию на сезон MHSAA 2007 года он был рекордсменом MHSAA во всех классах в прыжках в длину с прыжком 1991 года, его время в беге на 100 метров в старшей школе (10,59 секунды, 1990 год) по-прежнему занимает третье место в истории MHSAA, а его время в беге на 110 метров с барьерами (13,87 секунды, 1991 год) занимает седьмое место в истории MHSAA. Кроме того, в течение сезона легкой атлетики 2007 года его время преодоления барьеров оставалось рекордом штата MHSAA Lower Peninsula Class B. Его рекорд в прыжках в длину был отменен. В прессе Уиттли был описан как футболист, который ставил свою команду выше себя. Уиттли носил номер 6 в футбольной программе Michigan Wolverines с 1991 по 1994 год. К концу сезона 2007 года он занял третье место в истории футбола Мичигана по общему количеству очков и второе место по общему количеству тачдаунов (после Энтони Томаса) с сорока семью выносными тачдаунами, шестью тачдаунами от приема и одним возвратом удара для тачдауна. Его 47 выносных тачдаунов, которые к концу его карьеры занимали третье место в истории Big Ten, занимали пятое место после Рона Дейна (71), Энтони Томпсона (68), Пита Джонсона (56) и Томаса по состоянию на сезон 2006 года. Его 17 тачдаунов в 1992 году входит в пятерку самых результативных сезонов в истории Мичигана. В том сезоне он получил награду "Лучший нападающий Big Ten" и завершил сезон, получив звание MVP Rose Bowl 1993 года, набрав 235 ярдов и совершив 15 выносов против Washington Huskies, включая выносные тачдауны на 88, 56 и 24 ярда. По состоянию на сезон 2012 года он занимал пятое место в списке лучших бегунов Мичигана за всю карьеру (после Майка Харта, Денарда Робинсона, Энтони Томаса и Джейми Морриса) с 4178 ярдами, а его средний показатель ярдов за вынос для первокурсников занимает четвертое место в Мичигане с 1949 года (и является рекордом Мичигана для первокурсников). В качестве первокурсника в 1991 году Уиттли установил рекорд Мичигана по ярдам за попытку для первокурсников, набрав 555 ярдов в 86 выносах, что составляет 6,4 ярда за попытку. На втором курсе он пробился в первую команду All Big Ten, получив три последовательных награды. Он пробежал 1357 ярдов и забил 13 выносных тачдаунов, а также 3 тачдауна от приема и забил тачдаун после возврата удара, заменяя травмированного Рики Пауэрса. До того, как ЛеШон Джонсон набрал 306 ярдов в ноябре того сезона против команды Iowa, против которой Уиттли пробежал 113 ярдов, Уиттли считался лучшим бегущим в стране, но усилия Джонсона и последние три игры Бама Морриса с 223, 222 и 223 ярдами привели к тому, что Бам Моррис выиграл награду Doak Walker. Большинство тех, кто обогнал его в голосовании за Heisman, были старшекурсниками (Уорд, Гленн Фоули, Джонсон) или отказались от своего статуса любителя и заявили о раннем участии в драфте (Хит Шулер, Дэвид Палмер, Маршалл Фолк), что сделало Уиттли одним из фаворитов на награду, если бы он остался в колледже еще на один год. Он остался в Мичигане еще на один год с заявленной целью получения степени, но остался, не получив ее. Однако фаворит Heisman Trophy сезона 1994 года (наряду с финишером на седьмом месте Дж. Дж. Стоуксом) пропустил начало сезона из-за травмы того же плеча, из-за которого он пропустил две игры в 1993 году. Его возвращение в состав 24 сентября 1994 года было омрачено "Чудом в Мичигане". Его возвращение на старшем курсе в "Вулверинес" 1994 года стало сюрпризом, но травмы позволили Тшимманге Биакабутуке и Эду Дэвису получить некоторое игровое время. Он занял только 12-е место в голосовании за Heisman в качестве старшекурсника. Тем не менее, он думал, что его опыт на старшем курсе расширил его кругозор. Он занял восьмое место на чемпионате NCAA по легкой атлетике 1995 года в беге на 110 метров с барьерами, что принесло ему звание All American. Постепенно превосходящие спортсмены превзошли его время, и после сезона 2007 года время преодоления барьеров на 110 метров заняло четвертое место, а время бега на 100 метров - пятое.

Wheatley attended Hamilton J. Robichaud High School in Dearborn Heights, Michigan, a neighboring municipality of Inkster. During his time at Robichaud High School, he became a nine time MHSAA state champion (seven time individual in track and field, one time team each in track and field and football). He is among the highest scoring football players in Michigan high school history, and he led his high school to the state football championships while playing eight different positions and being named the Michigan Football Player of the year. In the 1990 MHSAA Championship game against upper peninsula powerhouse Kingsford High School at the Pontiac Silverdome, Wheatley ran for 165 yards and a touchdown in a 21–7 victory. That season, he led the Bulldogs to a 12–1 record, and to their only state football championship. He has been described as the greatest football player in Michigan High School history. In track and field, he won the Michigan High School Track and Cross Country Athlete of the Year award in 1991. However, at one point Wheatley had quit the track team because the coach refused to let him run four individual events as a sprinter, jumper and hurdler. In his junior year, he led his school to the state Class B track championships, and he became the first individual four time track and field state champion in the same year in MHSAA history. Through the 2007 MHSAA season he was the MHSAA All class long jump record holder with a 1991 leap of , his high school 100 meters time (10.59 seconds, 1990) continues to rank third in MHSAA history, and his 110 meter hurdles time (13.87 sec., 1991) ranked seventh in MHSAA history. In addition, through the 2007 track season his hurdle time continued to be a MHSAA lower peninsula Class B state record. His long jump record has been retired. Wheatley was described in the press as a football player who put his team ahead of himself. Wheatley wore #6 for the Michigan Wolverines football program from 1991 to 1994. At the end of the 2007 season, he ranked third in Michigan football history in career points and second in career touchdowns (behind Anthony Thomas) with forty seven rushing touchdowns, six receiving touchdowns and one kickoff return for a touchdown. His 47 rushing touchdowns, which ranked third in Big Ten history at the end of his career, ranked fifth behind Ron Dayne (71), Anthony Thompson (68), Pete Johnson (56) and Thomas through the 2006 season. His 17 touchdowns in 1992 ranks as the fifth most productive offensive season in Michigan history. He earned the Big Ten Offensive Player of the Year Award that season and capped the season off by earning the MVP of the 1993 Rose Bowl on a 235 yard, 15 carry performance against Washington Huskies, which included touchdown runs of 88, 56 and 24 yards. Through the 2012 season, he ranked fifth on the Michigan career rushing yards list (behind Mike Hart, Denard Robinson, Anthony Thomas, and Jamie Morris) with 4,178 yards. and his freshman yards per carry average ranks fourth at Michigan since 1949 (and it is a Michigan Freshman record). As a freshman for the 1991 Wolverines, Wheatley set the Michigan freshman yards per attempt record with 555 yards on 86 carries for a 6.4 yards per attempt. In his sophomore year, he broke through with his first of three consecutive first team All Big Ten selections. He rushed for 1,357 yards and 13 Rushing touchdowns in addition to 3 Receiving touchdowns and recording a kickoff return touchdown while subbing for the injured Ricky Powers. Before LeShon Johnson's 306 yard effort in November of that season against Iowa team that Wheatley had rushed for 113 yards against, Wheatley had been mentioned as the best running back in the nation, but Johnson's effort and Bam Morris' final three games of 223, 222 and 223 yards led to Bam Morris winning the Doak Walker Award. Most who finished ahead of him in the Heisman voting either were seniors (Ward, Glenn Foley, Johnson) or gave up their amateur eligibility and declared early for the draft (Heath Shuler, David Palmer, Marshall Faulk), which made Wheatley one of the favorites for the award if he stayed in college for one more year. He stayed at Michigan for another year with the stated intent of obtaining his degree, but stayed without receiving the degree. However, the preseason 1994 Heisman Trophy favorite (along with 7th place finisher J. J. Stokes), missed the beginning of the season with an injury to the same shoulder that had caused him to miss two games in 1993. His return to the lineup on September 24, 1994, was overshadowed by The Miracle at Michigan. His senior season return to the 1994 Wolverines had been a surprise, but injuries allowed Tshimanga Biakabutuka and Ed Davis to get some playing time. He only finished 12th in the Heisman balloting as a senior. Nonetheless, he thought that his senior year experience broadened his horizons. He placed eighth at the 1995 NCAA outdoor championships in the 110 meter hurdles, which earned him All American honors. Gradually, succeeding athletes have surpassed his times, and after the 2007 season the 110 meter hurdle time ranked fourth best and the 100 meter dash time was fifth.

Колледж статистикасы

Мичиган Вулверинес Маусым GP Жүгіру Қабылдау Att Yds Avg TD Rec Yds Avg TD 1991 10 86 548 6.4 9 10 90 9.0 0 1992 11 185 1,357 7.3 13 13 145 11.2 3 1993 10 207 1,129 5.5 13 14 152 10.9 1 1994 10 210 1,144 5.4 12 14 123 8.8 2 Барлығы 41 688 4,187 6.1 47 51 510 10 6

Дэн Ривз дәуірі (1995-1996)

Уитли 1995 жылғы НФЛ драфтының бірінші раундында «Нью-Йорк Джайентс» командасымен жалпы есеп бойынша он жетінші болып таңдалды. Ол 17 күн бойы келісімге келмей, содан кейін командамен бес жылдық келісімшартқа қол қойды. Келіссөздердің ұзаққа созылуына отбасы мүшелерінің белсенді қатысуы себеп болды. Уитли өзіне ешқандай мақсат қоймады және әжесінің: «Желді өзгерте алмайсың, бірақ желкенің бағытын өзгерте аласың» деген сөзін өмірлік ұстанымы етті. Бастапқы үміттерге қарамастан, Уитли аз ғана пайдаланылды және «Джайентс» сапында өткен төрт маусымда бар болғаны сегіз ойынға қатысты. Уитли 1995 және 1996 жылдары қайтарылған доптарды қайтарумен айналысты, 1995 жылы 10 рет қайтарып, әр қайтарылған доп үшін орташа 18,6 ярд, ал 1996 жылы 23 рет қайтарып, әр қайтарылған доп үшін 21,9 ярд көрсетті. 1996 жылы Хэмптон 827 ярдпен командадағы жүгіру көрсеткіші бойынша көш бастаса, Уитли 400 ярд көрсеткенімен, оның 503 ярд қайтарылған доптар және 51 ярд қабылдаған доптар есебінен команданың жалпы нәтижесі бойынша көшбасшы атанды. Уитли он жетінші нөмірмен таңдалғаннан кейін, жүгірушілер Наполеон Кауфман, Джеймс Стюарт және Рашан Салам тиісінше он сегізінші, он тоғызыншы және жиырма бірінші нөмірлермен таңдалды. Ривз Саламды Уитлиден жоғары бағалағанын жасырмады. Ал жаңадан бастаған маусымдағы жаттығу лагерінде, бірінші күні спринт жасай жатып тізесін жыртып алды. Бұл жарақат маусым айында өткен жарыста сырғанап түскеннен болған деген болжам бар. Бұған қоса, Уитли команда жиналыстарына кешігіп келгені үшін бірнеше рет айыппұл төледі.

Джим Фассел дәуірі (1997-1998)

1997 жылы жаттығу лагерінің соңында Родни Хэмптонның тізелері шығып қалды, ал Уитли керемет лагерь өткеніне қарамастан, Тики Барбер бастапқы қақпашы болып тағайындалды. 12 қазанда Уитли алғашқы 100 ярдтық ойынын өткізді, Аризона Кардиналдарына қарсы өткен матчта 22 рет шабуылдап, 102 ярдқа жетіп, 27-13 есебімен жеңіске жетті. Уитли мен Уэй шабуылдау жүгін бөліссе де, Барбер мен Уэй шабуылдаушылардың ойынға қатысуының көп бөлігін өздеріне алды, ал Уитли олардан әлдеқайда аз қабылдаулар жасады. 1998 жылы Уитли «Гиганттардың» қорғанысындағы төрт жылдық тәжірибелі ойыншы болды және ол шабуыл координаторымен жақсы қарым-қатынас жасағанымен, оны жұмбақ деп сипаттауға үйреніп қалды. Маусым бойы Уитли көбінесе жаттығу командасының міндеттерін орындады және кейбір ойындарда қатыспады. Фассел Уитлидің ойынға қатысуға деген ниетіне жауап бермеді және оның артық салмағы бар деп ойлады. Уитлидің жаттығу лагеріндегі салмақ шегі белгіленген еді және Уитлидің өтініші бойынша 235 фунтқа дейін көтерілді. Уитли Нью-Йоркте оған әділетсіздік жасалғанын ойлады, бірақ екі түрлі баптық құрам онымен келіспеді. Ол кейіннен өзін жаман сезінген екі стандартқа тоқталып өтті. Ол салмағы артық немесе жолда кептелген жалғыз «Гигант» болмаған жағдайларда, басқаларынан айырмашылығы, оны жазалады, ал мас күйімен жаттығуға келгендер немесе Д.У.И. үшін айыпталғандар сынға алынбады. Уитли өзінің ағасы Лесли Монгоны сағат 8:15-те ашылған мектебіне апаруға міндетті болды және ол Нью-Джерсидегі жол апатының құрбаны болды деп ойлады, себебі ол таңғы сағат 9:00-де өтетін командалық жиналыстарға жиі кешігіп қалатын. «The New York Times» газетінің хабарлауынша, 1997 жылы лигадағы ең көп гол соққан (15 гол), бірақ 1998 жылы тек 6 гол соққан Уитлиді «қанкер» деп қате түсінген. Алайда Уитли Майами «Долфинс» командасының жаттығу лагерінен шығарылды. Ол «Долфинс» командасының жаттығу лагерінде бір апта ғана болды, содан кейін «Рейдерс» командасына жіберілді. «Рейдерс» 1999 жылдың 4 тамызында Уитлимен келісім шарт жасады, бұл Зак Крокетттің сынған аяғынан туған шығынды өтеуге көмектесті. Иронияға орай, 1995 жылғы NFL драфтындағы он жетінші таңдау болған Уитли, 1995 жылғы NFL драфтындағы жиырма бірінші таңдау болған Рашан Саламмен болған шайқаста 1999 жылғы тізімге орын алды, ал Рашан Салам 1995 жылы Дэн Ривстің таңдауы болған. Оуклендте Уитли Нью-Йорктегіден гөрі үлкен жетістіктерге қол жеткізді. Уитли бір маусымда 1000 ярдқа жүгірді, үш рет «Рейдерс» командасының жүгірушілер тізімінде көшбасшы болды, үш рет қатарынан плей-оффқа қатысты (соның ішінде бір Супер Боул) және екі рет NFL жүгірушілер тізіміндегі ең көп гол соққан ойыншылардың қатарына кірді. 2007 жылғы NFL маусымының соңына дейін Уитли «Оукленд Рейдерс» тарихында 3682 ярдқа жеткен жетінші үздік жүгіруші болды. «Рейдерс» құрамында Уитли франшиза тарихындағы ең есте қаларлық сәттерге үлес қосты. Оның мансабындағы 100 ярдқа жүгірген сегіз ойынның жетісі «Рейдерс» құрамында өткен.

In 1997, by the end of training camp, Rodney Hampton's knees had given out, and although Wheatley had a great camp, Tiki Barber was named the starting tailback. On October 12, Wheatley had his first 100 yard game with 102 yards on 22 carries against the Arizona Cardinals in a 27–13 victory on the road. While Wheatley and Way divided the rushing load, Barber and Way divided most of the responsibility for the running backs' role in the passing attack, while Wheatley had less than half as many receptions and reception yards as either of them. By 1998, Wheatley was the only four year veteran in the Giants backfield and although he developed another good relationship with an offensive coordinator, he was becoming accustomed to being described as an enigma. During the season, Wheatley often performed scout team duties and was inactive for some games. Fassel was not sympathetic to Wheatley's desire for playing time and thought that Wheatley was overweight. Wheatley's playing weight limit had been set at in training camp and had been raised to 235 on Wheatley's request. Wheatley thought he was treated unfairly in New York although two different coaching staffs had issues with him. He points out double standards that gave him bad feelings in retrospect. In situations where he was not the only Giant who was overweight or stuck in traffic, he was punished while others were not and those with worse problems such as showing up at practice drunk or being cited for D. U. I. were not vilified. Wheatley had the responsibility of driving his brother, Leslie Mongo, to his school that opened at 8:15 and thought he was the victim of New Jersey traffic in relation to occasionally being late for 9:00 a. m. team meetings. According to The New York Times, there was a misperception of Wheatley as a "cancer" who had rushed for a league leading 15 touchdowns in 1997 but whose production had fallen off to only 6 in 1998. However, Wheatley was cut from the Miami Dolphins training camp roster. He had only gone through one week of Dolphins training camp before being released, making him available to the Raiders. The Raiders signed Wheatley on August 4, 1999, to help make up for the loss of Zack Crockett who suffered a broken foot. Ironically, Wheatley, the seventeenth overall selection in the 1995 NFL Draft, earned his 1999 roster spot in a battle with Rashaan Salaam, the twenty first overall selection in the 1995 NFL Draft, who had been Dan Reeves' preferred draft choice in 1995. While in Oakland, Wheatley would achieve much greater success than he had in New York. Wheatley rushed for 1,000 yards in a season, led the Raiders in rushing three times, appeared in three consecutive playoffs (including one Super Bowl) and finished in the top 10 in the NFL for rushing touchdowns twice. Through the 2007 NFL season, Wheatley was the seventh leading rusher in Oakland Raider history with 3,682 yards as a Raider. In his role as a Raider, Wheatley was able to contribute to some of the greatest memories in the history of the franchise. Seven of his eight career 100 yard rushing games came as a Raider.

Джон Груден дәуірі (1999-2001)

Уитлидің Оуклендте Наполеон Кауфманды қаншалықты жақсы толықтырғаны Нью-Йорк медиасына тез байқалды, ал оның жаңа табысы «Гиганттардың» оның болмағанда нәтижесіз жүгіру ойыны болғанда көзге түсті. «Рейдерс» командасындағы алғашқы жылдары Уитли ішкі және сыртқы жарыстардағы күш пен жылдамдықтың үйлесімділігімен өзінің әлеуетін тез көрсетті. Уитли Оуклендте өте танымал болды. Ойыншылар оны жақсы көріп, оның жаттықтырушысы Джон Груден тіпті сұхбаттарында онымен әзілдесетін. Бірінші рет Уитли бір маусымда бірнеше 100 ярдтық жүгіру ойындарын көрсетті: ойыншылар біртұтас команда ретінде жұмыс істеді және Уитлидің Оуклендтегі ең жақсы маусымдары болды, сонымен қатар «Рейдерс» командасының тәжірибелі NFL ойыншылары оның келуінен кейін ең жақсы маусымдарын өткізді. Мысалы, 1987 жылдан бері NFL-де ойнап келе жатқан Рич Ганнон, Уитлимен бірге ойнағанда алғашқы төрт «Про Боул» ойынына қатысты. Дегенмен, команда 8-8 есебімен ғана аяқтады. Уитли 2000 жылы мансабындағы ең жақсы маусымын өткізді, «Рейдерс» 12-4 есебімен 2000-01 NFL плей-офф Американдық футбол конференциясының чемпионатына жолдама алды. Уитли 232 жүгіруде 1046 ярдқа жетіп, 9 тачдаун соқты және 20 қабылдауда 156 ярд жинады. Уитли Кауфманмен тиімді үйлесімде, алғашқы екі жылда ішкі және сыртқы шабуыл комбинациясын құрды. Уитлидің бір жүгіруге шаққандағы орташа көрсеткіші 4,5 ярдты құрады, бұл NFL-де тоғызыншы орынға ие болды. Бұл маусымда Уитли мансабындағы ең көп – үш 100 ярдтық жүгіру ойынын көрсетті, сонымен қатар үш ең жоғары көрсеткішін тіркеді: 22 қазан күні «Сиэтл Сихокс» командасына қарсы үйде 15 жүгіруде 156 ярд, 16 желтоқсан күні Сиэтлде 146 ярд және 5 қараша күні «Канзас Сити Чифс» командасына қарсы 112 ярд. «Сиэтл» командасына қарсы 100 ярдтық көрсеткіштер «Рейдерс» сапындағы оларға қарсы өткізген алғашқы төрт ойынындағы екінші және үшінші көрсеткіштері болды. Плей-оффта Уитли екі үй плей-офф ойынында 31 жүгіруде барлығы 63 ярдқа жетіп, бір қабылдауда 4 ярд жинады. 2001 жылдың 6 қаңтарында Уитли мансабындағы (жеті плей-офф ойыны) ең жоғары – 56 ярдқа жүгіріп, жалғыз плей-офф тачдаунын соқты. 14 қаңтарда «Балтимор Рейвенс» командасына қарсы өткен конференция чемпионатында ол 12 жүгіруде 7 ярдқа ғана жетті. 2001 жылы Джерри Райс пен Чарли Гарнердің келуімен шабуыл көбінесе пас беруге бағытталды, бұрынғы жылға қарағанда ойын барысында бес пас беруге көбірек тырысты. Команда Райс 1139 ярд және Тим Браун 1165 ярд жинаған екі 1000 ярдтық қабылдаушыны шығарды. Гарнер команданың жылдамдық бойынша көшбасшысы болды және 72 қабылдау жасады. Ал Уитли тек үш ойындағы негізгі құрамға кірді және маусым бойы 12 қабылдау жасады. «Рейдерс» сапындағы алғашқы рет Уитли 100 ярдқа жүгіру ойынын өткізбей тұтас маусымды аяқтады. Плей-оффтың бірінші раундында Уитли 37 ярдтан екінші ең жоғары плей-офф көрсеткішін тіркеді. Уитлидің мансабындағы алғашқы және жалғыз жолдағы плей-офф ойынында ол төрт жүгіруде 5 ярдқа ғана жетті.

How well Wheatley complemented Napoleon Kaufman in Oakland was quickly evident to the New York media, and his newfound success was noticed when the Giants had an impotent running game in his absence. In his early years with the Raiders, Wheatley quickly made good on the promise of his potential with a combination of the power to run inside and the speed to run outside. Wheatley was quite popular in Oakland. The players liked him and his coach, Jon Gruden, even joked with him during his interviews. For the first time, Wheatley had multiple 100 yard games in the same season: The players gelled as a unit and not only did Wheatley have his best seasons in Oakland, but also long time NFL veterans on the Raiders amassed their best season upon his arrival. For example, Rich Gannon, an NFL veteran quarterback since 1987, made his first four Pro Bowl appearances with Wheatley as a weapon. The team only compiled an 8–8 record, however. Wheatley had the best season of his career in the 2000 as the Raiders went 12–4 and reached the American Football Conference championship game of the 2000–01 NFL playoffs. Wheatley amassed 1,046 yards rushing and 9 touchdowns on 232 carries and added 20 receptions for 156 yards. Wheatley combined effectively with Kaufman to form an inside and outside attacking combination in these first two years. Wheatley's 4.5 yards per carry ranked ninth in the NFL. Not only did Wheatley amass a career high three 100 yard rushing games that season, but he also had his three highest career single game performances: 156 yards on only 15 carries on October 22 at home against the Seattle Seahawks, 146 yards on December 16 at Seattle and 112 yards on November 5 against the Kansas City Chiefs. The 100 yard performances against Seattle were his second and third in his first four games against them as a Raider. In the playoffs, Wheatley only posted a total of 63 yards rushing on 31 carries and one reception for four yards in two home playoff games. On January 6, 2001, Wheatley posted what would turn out to be his career (seven career games) playoff high 56 yards rushing and his only playoff touchdown. In the January 14 conference championship against the Baltimore Ravens he only rushed for 7 yards on 12 carries. In 2001, with the arrival of Jerry Rice and Charlie Garner, the offense focused on the passing game, running five more pass attempts per game than the year before. The team produced two 1,000 yard receivers with Rice amassing 1,139 yards and Tim Brown totaling 1,165 yards. Garner led the team in rushing and accumulated 72 receptions. Meanwhile, Wheatley only started three games and accumulated only 12 receptions over the course of the season. For the first time as a Raider, Wheatley went an entire season without a 100 yard rushing game. In the first round wild card game, Wheatley posted his second highest playoff total of 37 yards. In Wheatley's first and only career road playoff game, he only posted five yards rushing on four carries.

Билл Каллахан дәуірі (2002-2003)

Жаңа бапшы Билл Каллахан басшылығымен 2002 жылғы «Рейдерс» Гарнерге негізгі жүгіруші ретінде көбірек сүйенді. Райс пен Браун Ганнон үшін маңызды мақсаттар болды, ол 4689 ярдтық өзінің ең жақсы маусымын өткізді, бірақ Уитлиді басқа ойыншылар сияқты қабылдаушы ретінде жиі пайдаланбады. Уитли 2001 жылғыдан көбірек жүгірді, бірақ бірде-бір ойынды бастамады және жиі гол зонасына жетпеді. Тағы да, Уитли 100 ярдқа жүгіріп өткен бірде-бір ойынсыз толық маусымды аяқтады. Бір аптадан соң, 2003 жылдың 19 қаңтарында Уитли соңғы плей-офф жүгірісін жасады – ойынның жалғыз мүмкіндігінде 5 ярдқа. 26 қаңтарда өткен XXXVII Суперкубокта Уитлидің жалғыз әрекеті 7 ярдтық қабылдау болды. «Рейдерс» Суперкубокты жеңіп алмаса да, Тайрон Уитли қайтадан келісімшартқа отырды. 2003 жылы Уитли «Рейдерс» командасының ең көп жүгірген ойыншысы ретіндегі рөлін қайта алды, бірақ екінші орындағы Гарнерге көбірек пас берілді, ал Крокет Уитли мен Гарнердің бірлескен нәтижесінен кем емес гол зонасына жетті. Уитли «Рейдерс» франшизасының үш рет жүгірушілер тізімінде көшбасшы болған алтыншы ойыншыға айналды (Клем Дэниелс, Марв Хаббард, Марк ван Эгген, Маркус Аллен, Наполеон Кауфман). 2003 жылғы «Рейдерс» 4–12 есебімен жеңіліске ұшырады және 1000 ярдтан астам жүгірген немесе қабылдаған ойыншылар болмады. Уитлидің 100 ярдқа жүгірген жалғыз ойыны 16 қарашада өз алаңында «Миннесота Викингс» командасына қарсы өтті. Уитлидің және оның бірнеше әріптестерінің есімдері Мэрион Джонс және басқаларға допингтік препараттар берген «Бей Ареа Лабораториясы» (BALCO) клиенттерінің тізімінде табылды. Осыған байланысты, ол және командаластары Крис Хетерингтон, Дана Стабблфилд және Крис Купер 2003 жылғы федералдық үлкен қазылар алдында куәлік беруге шақырылды. Джонни Мортон да сол қазылар алдында куәлік берді. Уитли, Стабблфилд және Мортон ешқандай түсіндірме беруден бас тартты. Бұл сотта Уитлидің Филип Бертон федералдық ғимаратының алдында өзінің суретін түсіруге тырысқан тәуелсіз фотографқа шабуыл жасауы ерекше көзге түсті. Бұл оқиғадан кейін Уитли KNTV операторына өзінің суретін түсірген кез келген адамды сотқа беретінін мәлімдеді.

Under new coach Bill Callahan, the 2002 Raiders became more reliant on Garner as the primary running back. Again, Rice and Brown were primary targets for Gannon who, while having his best season with 4,689 yards, did not use Wheatley as a receiver as much as other players. Wheatley had more carries than in 2001, but did not start a single game and did not see the end zone often. Again, Wheatley went an entire season without a 100 yard rushing game. A week later on January 19, 2003, Wheatley had his final post season carry, a 5 yard run on his only carry of the game. In Super Bowl XXXVII on January 26, Wheatley's only touch came on a seven yard reception. Although the Raiders did not win the Super Bowl, Tyrone Wheatley was re signed. In 2003, Wheatley reclaimed his role as the Raiders' leading rusher although Garner, the second leading rusher, continued to be the target of more passes and Crockett made it to the end zone as a rusher as often as Wheatley and Garner combined. Wheatley became the sixth person to lead the Raiders franchise in rushing yards three times (Clem Daniels, Marv Hubbard, Mark van Eeghen, Marcus Allen, Napoleon Kaufman). The 2003 Raiders fell to 4–12 and had no 1,000 yard receivers or runners. Wheatley's only 100 yard rushing game came on November 16 at home against the Minnesota Vikings. Wheatley's name and those of several of his teammates were found on the list of clients of the Bay Area Laboratory Co operative (BALCO) that had given performance enhancing drugs to Marion Jones and others. As a result, he, and teammates Chris Hetherington, Dana Stubblefield, and Chris Cooper were called to testify before a 2003 federal grand jury investigating a laboratory that produces nutritional supplements. Johnnie Morton was called before the same jury. Wheatley, Stubblefield, and Morton all declined to comment. This court appearance in the BALCO hearings was notable for Wheatley's assault of a freelance photographer who attempted to take Wheatley's photo outside the Philip Burton Federal Building just after Wheatley had informed the KNTV cameraman that he would sue anyone who took his picture.

Норв Тернер дәуірі (2004)

2003 жылғы Уитлидің өнері, ол Рейдерлерді жүгіріп бастыру бойынша жетектеген басқа маусымдармен (1999, 2000) салыстырғанда шамалы болғанымен, Рейдерлерді жаңа бапкер Норв Тернермен 2004 маусымында пас ұстайтын жүгіруші Чарли Гарнерді қайтадан шарттыққа алудың қажеті жоқ екеніне көндіруге жеткілікті болды. 2004 жылғы Рейдерлер бес жүгірушіден (Уитли, Крокетт, Джастин Фаргас, Дж.Р. Редмонд және Амос Зеруэ) тұратын топты пайдаланды, олардың барлығы 100 мен 500 ярд аралығында жүгіріп, 10 мен 40 пас ұстады. Уитли өзінің соңғы 100 ярдтық жүгірісін 26 қыркүйекте, маусымның 3-ші аптасында, өз алаңында «Тампа Бей Буканерс» командасына қарсы 18 әрекетпен 102 ярдқа жеткізді. Бұл Уитлидің кәсіби карьерасында 100 ярдқа жеткен ең ерте сәт болды. Бұл жамбас бұлшық етінің жыртылуы күрт екені анықталды.

Жаттықтырушылық мансап

Аяқ-қолдарын толыққанды қалпына келтіре алмағандықтан, Уитли НФЛ-ден кетіп, Мичиган штатының Энн-Арбор қаласына оралды. 2005 жылы Мичиган университетінде спорт менеджменті бойынша бакалавр дәрежесін аяқтағанда, ол ерікті түрде жеңіл атлетика жаттықтырушысы болып жұмыс істеді. 2006 жылдың қарашасында Уитли өзі бітірген Робичауд орта мектебінде жеңіл атлетика жаттықтырушысы болып жұмысқа орналасты. 2007 жылы футбол командасын жаттықтырғанда, Уитли командасы қарсыласы – жеңіліссіз Инкстер орта мектебімен кездесу алдында 6–1 есебімен жеңіліссіз өнер көрсетті. Инкстерге жеңілгенімен, командаға қарсыласының қатыспауы себебімен жеңіс берілді және 8–1 есебімен маусымды аяқтады. Бұл команданың MHSAA B классының плей-оффына 13 жылдан кейін алғашқы қатысуы болды, ал өткен жылы 0–9 есебімен аяқтаған еді. Команда бірінші раундтағы плей-офф матчын Дирборн Хайтс Аннаполис орта мектебінен жеңіп, екінші раундта Милан орта мектебінен жеңіліп, 9–2 есебімен маусымды аяқтады. Команда соңғы рет 1990 жылы, Уитлидің аға курсында 12–1 есебімен MHSAA титулын жеңіп алған. Уитлидің болмаған кезінде команда 1991 жылы 10–2 есебімен штатымыздың жартылай финалына шықты және 1994 жылы плей-оффқа қатысты. Алайда, бұл лига жоспарланғандай жүзеге аспады. 2008 жылдың жазғы жаттығу лагерінде Уитли Питтсбург Стиллерс командасының НФЛ-дегі аз ұлттық жаттықтырушысы ретінде стажировкадан өтті. Ол сондай-ақ Rising Stars футбол лагерінде көмекші нұсқаушы болып жұмыс істеді. 2008 жылдың тамызында ол Огайо Солтүстік университетінде команданың жүгірушілеріне жауапты көмекші жаттықтырушы болып тағайындалды. Маусым соңында Уитлидің жаттықтырушылық стажировкасы аяқталғаннан кейін, Рон Инглиш оны 2009 жылғы маусымда Шығыс Мичиган университетінің жүгіруші жаттықтырушысы қызметіне алды. 2010 жылдың ақпан айында ол Сиракуз университетінде Дуг Марронның штабында Роджер Харриоттың орнына жұмысқа орналасты. 2013 жылы ол Марронмен бірге Сиракузды тастап, Буффало Биллз командасына қосылды, бұл Уитлидің НФЛ-дегі алғашқы жаттықтырушы лауазымы болды. 2015 жылы Тайрон өзі бітірген Мичиган университетіне оралып, жаңа Мичиган бас жаттықтырушысы Джим Харбоғаның штабында жүгіруші жаттықтырушысы болды. 2017 жылдың қаңтарында Джексонвилл Джагуарс командасы Уитлиді жаңа бас жаттықтырушы болып тағайындалған Марронға қосылу үшін жүгіруші жаттықтырушысы қызметіне алды. 2018 жылғы маусымнан кейін Уитли және бірнеше басқа көмекші жаттықтырушылар мен үйлестірушілер Маррон мен Джагуарс командасынан босатылды. 2019 жылдың 6 ақпанында Уитли Морган штатының футбол командасының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды. 2021 жылғы маусымнан кейін Уитли НФЛ жаттықтырушыларының қатарына жаңа Денвер Бронкос бас жаттықтырушысы Натаниел Хакетттің жүгіруші жаттықтырушысы ретінде қайта оралды. Уитли 2023 жылдың 26 қаңтарында Детройттегі Уэйн штаттық университетінің бас футбол жаттықтырушысы болып тағайындалды.

Unable to adequately rehabilitate his hamstring, Wheatley retired from the NFL and returned to Ann Arbor, Michigan. At the University of Michigan, in 2005, he volunteered as a track coach while finishing his bachelor's degree in sport management. In November 2006, Wheatley was hired at his alma mater, Robichaud High School, as the track coach. As football coach in 2007, Wheatley started with a 6–1 record before facing the team's rival, the undefeated Inkster High School. Despite losing on the field to Inkster, the team was credited with a forfeit victory and compiled an 8–1 regular season record. The team achieved its first berth in 13 years in the MHSAA Class B playoffs, one year after going 0–9. The team won its first round playoff match against Dearborn Heights Annapolis High School and lost its second to Milan High School to finish with a 9–2 record. The team last won the MHSAA title in 1990 during Wheatley's senior season with a 12–1 record. During Wheatley's absence the team was a state semifinalist in 1991 with a 10–2 record and made a playoff appearance in 1994. However, the league never materialized. Wheatley interned as an NFL Minority coaching fellow with the Pittsburgh Steelers during the summer of 2008 training camp. He also served at the Rising Stars Football Camp as an assistant instructor. In late August 2008, he became the assistant coach at Ohio Northern University, with responsibility for the team's running backs. After the end of Wheatley's coaching internship at the conclusion of the season, he was hired by Ron English as a running backs coach at Eastern Michigan University for the 2009 season. In February 2010, he was hired to replace Roger Harriott on Doug Marrone's staff at Syracuse University. In 2013, he left Syracuse, along with Marrone, to join the Buffalo Bills, Wheatley's first NFL coaching position. In 2015, Tyrone decided to return to his alma mater and coach the running backs at the University of Michigan on the staff for the new Michigan head coach Jim Harbaugh. In January 2017, the Jacksonville Jaguars hired Wheatley as running backs coach to rejoin Marrone, who was hired as Jaguars' head coach. Wheatley along with several other assistant coaches and coordinators were fired by Marrone and the Jaguars after the 2018 season. On February 6, 2019, Wheatley was named head coach of Morgan State Bears football. Following the 2021 season, Wheatley rejoined the NFL coaching ranks as the running backs coach for new Denver Broncos head coach, Nathaniel Hackett. Wheatley was named head football coach at Wayne State University in Detroit on January 26, 2023.

Жеке өмір

Оның қамқорлығынан басқа, Уитли мен Кимберлидің 2010 жылдың ақпанына дейін үш ұлы мен екі қызы болған. 2015 жылдың 4 ақпанында Тайрон-младший (ТД) әкесі бітірген Мичиган университетінің футбол командасында ойнау үшін Ұлттық ниет хатына қол қойды. Мичиганға Джим Харбоугты бас жаттықтырушы ретінде және Уитлиді құрамына алғанға дейін, ТД UCLA, USC, Алабама және Орегон университеттерінің арасында таңдау жасап жатқан.

НФЛ мансабының статистикасы

Жыл Команда GP Жүгіру Қабылдау Тәуелділік Yds Орташа TD Қабылданған Yds Орташа TD 1995 NYG 13 78 245 3.1 3 5 27 5.4 0 1996 NYG 14 112 400 3.6 1 12 51 4.2 2 1997 NYG 14 152 583 3.8 4 16 140 8.8 0 1998 NYG 4 14 52 3.7 0 0 0 0.0 0 1999 OAK 16 242 936 3.9 8 21 196 9.3 3 2000 OAK 14 232 1046 4.5 9 20 156 7.8 1 2001 OAK 12 88 276 3.1 5 12 61 5.1 1 2002 OAK 14 108 429 3.9 2 12 71 5.9 0 2003 OAK 15 159 678 4.3 4 12 120 10.0 0 2004 OAK 8 85 327 3.8 4 15 78 5.2 0 Мансап 124 1270 4962 3.9 40 125 900 7.2 7