Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка футболшысы және жаттықтырушы (1945 жылы туған)
American football player and coach (born 1945)
Ллойд Генри Карр-кіші (1945 жылдың 30 шілдесінде туған) – бұрынғы американдық футболшы және жаттықтырушы. 1995 жылдан 2007 жылғы маусымға дейін Мичиган университетінің бас футбол жаттықтырушысы қызметін атқарды, осы қызметке Гэри Моэллерден кейін келді. Карр басшылығымен Мичиган Вулверийнс командасы 122–40 есебімен рекордты көрсетті және бес рет Big Ten конференциясының чемпионы атанды (1997, 1998, 2000, 2003 және 2004 жылдары). Каррдың 1997 жылғы жеңіліссіз командасы Associated Press басылымымен ұлттық чемпион деп жарияланды. Оның үздік ондыққа кіретін қарсыластарға қарсы жаттықтырушылық рекорды 20–8 болды. Карр 2011 жылы жаттықтырушы ретінде Колледж футболының Даңқ залына енгізілді.
Lloyd Henry Carr Jr. (born July 30, 1945) is a former American football player and coach. He served as the head football coach at the University of Michigan from 1995 through the 2007 season, replacing Gary Moeller. Under Carr, the Michigan Wolverines compiled a record of 122–40 and won or shared five Big Ten Conference titles (1997, 1998, 2000, 2003, and 2004). Carr's undefeated 1997 team was declared the national champion by the Associated Press. His record coaching against top ten ranked opponents was 20–8. Carr was inducted into the College Football Hall of Fame as a coach in 2011.
Жастар және білім беру
Теннесси штатының Хокинс округінде дүниеге келген Карр он жасында отбасымен Мичиган штатының Ривервью қаласына көшіп келді. Каррдың суреті әлі күнге дейін Ривервью қауымдастығының жоғары мектебінің спорт залының кіреберісінде ілулі тұр, ол "Пираттар" командасын 1962 жылғы штаттағы чемпионатқа жетеледі. Ұсынысты спортшы Карр Миссури университетінде үш маусым колледж футболы және колледж бейсболымен айналысты, ал Солтүстік Мичиган университетінде (NMU) бір маусым ойнап, білім беру басқаруы бойынша магистр дәрежесін алды. Ол NMU-де керемет квотербек болды және 1967 жылы "Уайлдкэтс" командасын жеңіліссіз маусымға шығарды. Карр бастапқыда Миссуриде Дэн Девайннің жетекшілігімен ойнаған, сондай-ақ Ривервью мектебінің түлектері Вуди Виденхофер мен Билл Маккартнимен бірге ойнады. Карр Миссуриге оны негізгі түрде шақырған Роли Доч бас бапкер болып тағайындалғанда Солтүстік Мичиганға ауысты. Карр зейнетке шыққаннан кейін Мичиган университетінен құрметті докторлық дәрежесін алды. 2008 жылы Альбион колледжінен құрметті диплом алды.
Born in Hawkins County, Tennessee, Carr moved with his family to Riverview, Michigan when he was ten years old. Carr's picture is still on display in the Riverview Community High School gym lobby, where he quarterbacked the Pirates to a 1962 state championship. A talented athlete, Carr played college football and college baseball for three seasons at the University of Missouri, and one season at Northern Michigan University (NMU) while earning his Master of Arts in education administration. He was a star quarterback at NMU and led the Wildcats to an undefeated season in 1967. Carr had originally played under Dan Devine at Missouri, following fellow Riverview graduates Woody Widenhofer and Bill McCartney. Carr transferred to Northern Michigan when the man who chiefly recruited him to Missouri, Rollie Dotsch, was named head coach. Carr received an honorary doctorate from the University of Michigan shortly after retiring. He also received an honorary degree from Albion College in 2008.
Бастапқы жаттықтырушылық мансабы
Каррдың жаттықтырушылық мансабы 1968–69 жылдары Nativity High School (Детройт, Мичиган) және 1970–73 жылдары Belleville High School мектептерінде ассистент ретінде басталды. 1974 жылы Мичиган штатының Вестленд қаласындағы Джон Гленн орта мектебінің бас бапкері болды және 8–1 маусымнан кейін 1975 жылы Аймақтық А сыныбының «Жыл бапкері» құрметіне ие болды. Каррдың жоғары білім берудегі жаттықтырушылық мансабы бас бапкер Эд Члебектің басшылығымен Шығыс Мичиган университетінде (1976–77) екі маусым көмекші жаттықтырушы ретінде, содан кейін бас бапкер Гэри Мюллердің басшылығымен Иллинойс штатында (1978–79) екі маусым көмекші жаттықтырушы ретінде жұмыс істеуімен басталды. 1980 жылдың жазында ол қысқа мерзімге бас бапкер Дон Нехленнің басшылығымен Батыс Вирджинияда қорғаныс шебінің жаттықтырушысы болды, ал күзде бас бапкер Бо Шембхлермен жұмыс істеу үшін Мичиганға кетті. Мичиган штатында ол көмекші жаттықтырушы ретінде қайтадан Моеллермен кездесті. Карр алғашқы жеті маусымда команданың қорғаныс шебінің жаттықтырушысы, ал 1987 жылдан 1994 жылға дейін қорғаныс координаторы болды. 1990 жылы Моеллер Шембхлерден кейін бас бапкер болып тағайындалғанда, Каррға бас бапкердің көмекшісі атағын берді.
Carr's coaching career began as an assistant at Nativity High School (Detroit, Michigan) in 1968–69, and at Belleville High School (1970–73). He became head coach at John Glenn High School in Westland, Michigan in 1974 and earned Regional Class A Coach of the Year honors in 1975 following an 8–1 season. Carr's collegiate coaching career started with two seasons as an assistant coach at Eastern Michigan University (1976–77) under head coach Ed Chlebek, followed by two seasons as an assistant coach at Illinois (1978–79) under head coach Gary Moeller. He was briefly the defensive backs coach at West Virginia in the summer of 1980 under head coach Don Nehlen, before departing for Michigan in the fall to work under head coach Bo Schembechler. At Michigan, he was reunited with Moeller, who was returning as an assistant coach. Carr was the team's defensive secondary coach for his first seven seasons and then defensive coordinator from 1987 until 1994. When Moeller succeeded Schembechler in 1990, he granted Carr the title of assistant head coach.
Мичиганның бас бапкері
Карр 1995 жылғы 13 мамырда Мичиганның уақытша бас бапкері болып тағайындалды, бұл Гари Моеллердің бұрынғы 9 күн бұрынғы қызметтен кетуінен кейін болды. Спорт директоры Джо Роберсон бастапқыда Каррдың Моеллердің орнын іздеуде үміткер емес екенін мәлімдеді, бірақ Роберсон бұрынғы позициясынан бас тартып, 1995 жылғы 13 қарашада Каррды Мичиганның 17-ші бас бапкері деп ресми түрде тағайындады, себебі Карр алғашқы он ойынында 8–2 есебін көрсетті. Бас бапкер ретіндегі алғашқы ойыны, 1995 жылғы тамыздың соңында Вирджинияға қарсы үйде өткен матч, сол кезде Мичиганның ең ірі қайта оралу жеңісі болды – 17:0 есебімен жеңілістен кейін. Карр, егер Мичиган сол ойында жеңіліске ұшыраған болса, тұрақты бапкерлік қызметке ие болмаған болуы мүмкін екенін мойындады. 1997 жылы Каррдың командасы Огайо штатын 20:14 есебімен жеңіп, алғашқы үш маусымында Огайо штатын жеңген үшінші Мичиган бапкері болды – бұрынғылары Филдинг Х. Йост және Фриц Крислер. «Вулверинс» сол маусымды «Роуз Боулда» Вашингтон штатын жеңіп аяқтады, содан кейін Associated Press Мичиганды ұлттық чемпион деп жариялады. Олар сондай-ақ Ұлттық Футбол Қорынан МакАртур кубогын және Америка Футбол Жазушылар Ассоциациясының жыл сайынғы ең үздік футбол командасына табындайтын Грантленд Райс сыйлығын алды. Осы жетістіктері үшін Карр Пол «Айғыр» Брайант сыйлығы мен Уолтер Кэмптің «Жыл бапкері» сыйлығын алды. 2003 жылғы маусымда Карр Йост, Бенни Остербан және Шембехлермен бірге мектеп тарихында 100-ден астам матчқа басшылық еткен жалғыз бапкерлердің қатарына қосылды. «Вулверинс» 2003 және 2004 жылдары Big Ten Conference чемпионатында жеңіске жетіп, мектептің «Роуз Боулға» 18-ші және 19-шы қатысуын қамтамасыз етті. 2005 жылы Карр Айоваға қарсы өткен матчта мансаптық 100-ші жеңісін тіркеді. Ол мектеп тарихындағы мансаптық жеңістер саны бойынша үшінші орында, Шембехлерден (194) және Йосттан (165) кейін. 2007 жылғы 18 қарашада, 2007 жылғы тұрақты маусым аяқталғаннан кейін, Карр командасына Мичиганның боулл ойынынан кейін зейнеткерлікке шығатынын хабарлады және бұл туралы ресми түрде 2007 жылғы 19 қарашада өткен баспасөз конференциясында мәлімдеді. Капитал-Ван Боулында ұлттық чемпион Флоридаға қарсы соңғы ойын алдында Карр «Жыл бапкері» Бобби Додд сыйлығымен марапатталды. 2008 жылғы 1 қаңтарда, сол кезде рейтингте жоқ Мичиган, Капитал-Ван Боулында тоғызыншы орындағы Флориданы 41:35 есебімен жеңіп, Каррға Мичиганның бас бапкері ретіндегі соңғы ойынында жеңіске жетті. «Гейторс» бас бапкер Урбан Майер және Хейсман Трофи иегері Тим Тебоудың басшылығымен өнер танытты. Жеңістен кейін өткен салтанатта Мичиган ойыншылары Каррды алаңнан көтеріп шықты. Ойыннан кейін жарияланған соңғы AP сауалнамасында Мичиган 18-ші орынға ие болды.
Carr was named Michigan's interim head coach on May 13, 1995, following the resignation of Gary Moeller nine days earlier due to off the field trouble. Though athletic director Joe Roberson initially declared that Carr was not a candidate in the search for Moeller's permanent replacement, Roberson reversed his earlier position and formally named Carr Michigan's 17th head coach on November 13, 1995, after Carr posted an 8–2 record through his first ten games. His very first game as head coach, at home against Virginia in late August 1995, was at the time Michigan's largest ever comeback win, from 17–0 down. Carr has acknowledged that had Michigan lost that game, he might not have been given the permanent coaching job. In 1997, Carr's team defeated Ohio State, 20–14, making him the third Michigan coach to defeat Ohio State in each of his first three games, following Fielding H. Yost and Fritz Crisler. The Wolverines concluded that season with a win over Washington State in the Rose Bowl, after which Michigan was named national champions by the Associated Press. They were also awarded the MacArthur Trophy by the National Football Foundation and the Grantland Rice Award by the Football Writers Association of America, given annually to the nation's most outstanding football team. For his efforts Carr received the Paul "Bear" Bryant Award and the Walter Camp Coach of the Year Award. During the 2003 season, Carr joined Yost, Bennie Oosterbaan and Schembechler as the only coaches in school history to serve for more than 100 career games. The Wolverines won consecutive Big Ten Conference championships in 2003 and 2004, earning the school's 18th and 19th appearances in the Rose Bowl. In 2005, Carr recorded his 100th career victory against Iowa. He ranks third in school history in career victories, behind only Schembechler (194) and Yost (165). At a Sunday team meeting, on November 18, 2007, after the completion of the 2007 regular season, Carr told his team that he was retiring after Michigan's bowl game, and he made his official public announcement at a press conference on Monday, November 19, 2007. On the eve of his final game versus the defending national champion Florida in the Capital One Bowl, Carr was awarded the Bobby Dodd Coach of the Year Award. On January 1, 2008, then unranked Michigan beat ninth ranked Florida, 41–35, in the Capital One Bowl, allowing Carr to record a win in his final game as Michigan's head coach. The Gators were led by head coach Urban Meyer and Heisman Trophy winner Tim Tebow. In the celebration that followed, Carr was carried off the field by his Michigan players. In the final AP Poll released after the game, Michigan was ranked #18.
Мұра
Карр NCAA I дивизионы футбол лигасының (бұрынғы I А дивизионы) ең табысты футбол жаттықтырушыларының бірі болды. Оның командалары бес рет Big Ten титулын жеңіп алды және 1997 жылы Роуз-Боулда Вашингтон штатын жеңгеннен кейін ұлттық чемпионатты ұтты. Сонымен қатар, Карр басқарған Мичиган командасы Associated Press Top 25 тізіміне тоғыз ойыннан басқа барлық ойында енді (барлығы 1998, 2005 және 2007 жылдары). Оның қызмет ету кезеңінде Мичиган бір рет (2005 жылы) рейтингсіз маусымды аяқтады. Карр 2001 жылы Цитрус Боулда Оберн командасын 31-28 есебімен жеңіп, төрт қатарынан боул ойындарында жеңіске жеткен алғашқы «Вулверин» жаттықтырушысы болды, ал бұрын Мичиган 1998 жылғы Роуз Боулда, 1999 жылғы Цитрус Боулда және 2000 жылғы Оранж Боулда жеңіске жеткен болатын. Карр 2013 жылдың 30 желтоқсанында Пасаденадағы конгресс орталығында Роуз Боулдың Даңқ залына енгізілді. Карр Мичиганның бас жаттықтырушысы ретінде 122 жеңіске қол жеткізіп, мектеп тарихында үшінші орынды иеленді. Ол Мичиганның үш ірі қарсыласының екеуіне қарсы жеңіске жетті: Нотр-Дамға қарсы 5-4, Мичиган штатына қарсы 10-3 есебімен, ал Огайо штатына қарсы 6-7 есебімен ойнады. Карр сонымен қатар Пенсильвания штатына қарсы 9-2 есебімен жақсы көрсеткіш жасады. Карр ешқашан жеңіліспен аяқталған маусымды өткірген жоқ (Big Ten лигасының ойындарында немесе жалпы есеп бойынша), бірақ оның мансабының екінші жартысы екі жағынан алғанда бірінші жартысынан нашар болды: Огайо штатына қарсы көрсеткен нәтижесі және боул ойындарындағы өнер көрсетуі. Ол Огайо штатына қарсы алғашқы алты ойынның бесеуінде жеңіске жетсе, соңғы жеті ойынның алтауында жеңіліске ұшырады. Сол сияқты, алғашқы сегіз ойынның бесеуінде жеңіске жеткеннен кейін, Флоридаға қарсы финалда жеңіске жеткенге дейін қатарынан төрт ойында жеңіліске ұшырады. Оның соңғы маусымында бесінші орындағы Мичиган футбол чемпионатының төмен дивизионының мүшесі Аппалачиан штатына өз алаңында жеңіліп, бұл оқиға университет футболының тарихындағы ең үлкен сенсациялардың бірі деп есептеледі. Карр 1996 жылы Солтүстік Мичиган университетінің спорттық Даңқ залына, ал 2015 жылы Мичиган университетінің спорттық Даңқ залына енгізілді.
Carr was among the winningest active football coaches in the NCAA Division I Football Bowl Subdivision (formerly Division I A). His teams won five Big Ten titles and the 1997 national championship after beating Washington State in the Rose Bowl. In addition, Michigan was ranked in the Associated Press Top 25 for all but nine of its games under Carr (all occurring in 1998, 2005, and 2007). Only once during his tenure did Michigan conclude its season unranked (2005). Carr became the first Wolverine coach to win four straight bowl games, beating Auburn, 31–28, in the 2001 Citrus Bowl, after leading Michigan to victories in the 1998 Rose Bowl, 1999 Citrus Bowl, and the 2000 Orange Bowl. Carr was inducted into the Rose Bowl Hall of Fame on December 30, 2013, at the Pasadena Convention Center. Carr finished his Michigan head coaching tenure with 122 victories, the third most in school history. He posted a winning record against two of Michigan's three top rivals, going 5–4 against Notre Dame and 10–3 against Michigan State, while faring 6 7 against Ohio State. Carr also recorded a 9–2 record against Penn State. While Carr never posted a losing season (either in Big Ten play or overall), the second half of his tenure was less successful than the first half in two respects: his performance against Ohio State and in bowl games. While he won five of his first six games against Ohio State, he lost six of his last seven. Likewise, after winning five of his first eight bowl games, he lost four consecutively before winning his career finale against Florida. In his final season, fifth ranked Michigan lost its home opener to Football Championship Subdivision member Appalachian State in what is considered one of college football's largest upsets. Carr was inducted into the Northern Michigan University Sports Hall of Fame in 1996, and the University of Michigan Athletic Hall of Honor in 2015.
Дала сыртындағы қызмет
Футбол алаңындағы жұмысынан өзге, Карр университет және қоғамдық өмірмен де байланысты. Ол әйелдер спортын қолдауға белсенді түрде қатысып, UM студенті – қыз-спортшыға жыл сайын берілетін стипендияны құрды. Карр WJR/Special Olympics Golf Outing төрағасы қызметін атқарды. Ол әйелі Лоримен бірге 2002 жылы Уоштенау округінің United Way кампаниясын ұйымдастырды. Карр NCAA ережелері комитетінің және Америкалық қамқоршылар кеңесінің мүшесі. 2004 жылдан бері жыл сайын "Каррдың балаларға арналған жууы" шарасы өткізіліп, жиналған қаражат С.С. Мотт балалар ауруханасына жұмсалады. Коуч Карр, жаңа Mott ауруханасының құрылысына қаржы жинаудағы ең белгілі тұлға болды, ол туралы "Мичиган Реплей" бағдарламасында жиі айтты және бірнеше жыл бойы аурухананы қолдайтын білезік тақты. Карр сондай-ақ туған қаласы Ривервьюдегі (Мичиган штаты) "Даңқ залы футбол лагерін" ұйымдастырады. 2008 жылы қала бұрынғы Пеннсалт паркін оның құрметіне "Ллойд Карр паркі" деп атады. 2010 жылға дейін Мичиган штатындағы спорттық директордың көмекшісі болды, содан кейін бас футбол жаттықтырушысы қызметінен зейнеткерлікке шықты. Карр WXYZ TV спорт директоры Том Лейденмен бірге Детройт ABC арнасының колледж футболына арналған "Big Ten Ticket" бағдарламасын жүргізеді, ол негізінен "Вулверинс", Мичиган штатының "Спартан" командалары және басқа да Big Ten футбол командаларына назар аударады. 2016 жылдың 21 қаңтарында Карр Колледж футболы плей-оффын іріктеу комитетіне мүше болып тағайындалды.
In addition to his work on the football field, Carr is involved with the University and the community. He has been active in support of women’s athletics, endowing a women’s sports scholarship that is presented annually to a female student athlete at UM. Carr has served as the chairman of the WJR/Special Olympics Golf Outing. He and his wife, Laurie, were also co chairs of the 2002 Washtenaw County United Way Campaign. Carr serves on the NCAA Rules Committee and is a member of the American Board of Trustees. Since 2004, an annual summer "Carr's Wash for Kids" has been held with the proceeds benefiting C. S. Mott Children's Hospital. Coach Carr has probably been the most visible celebrity raising money for the new Mott hospital building, discussing it often on Michigan Replay and sporting a bracelet showing his support for the hospital for several years. Carr also hosts the Hall of Fame Football Camp in his hometown of Riverview, Michigan. In 2008, the city renamed the former Pennsalt Park "Lloyd Carr Park" in his honor. He was an assistant athletic director at Michigan through 2010, after he retired as head football coach. Carr is also cohost, with WXYZ TV sports director Tom Leyden, of the Detroit ABC affiliate's college football pregame show, Big Ten Ticket, which focuses primarily on the Wolverines, the Michigan State Spartans and other Big Ten football teams. On January 21, 2016, Carr was named to the College Football Playoff Selection Committee.
Жеке өмір
Ллойд Каррдың алғашқы әйелі Карен Мичиган штатының Энн-Арбор қаласындағы «Пионер» орта мектебінде жұмыс істеді. Карр 1994 жылы екінші әйелі Лоримен үйленді, ол Мичиганның бас жаттықтырыушысы болғанға бір жыл қалғанда. Бұл екеуі үшін де екінші неке болды. Олар 2019 жылға дейін Энн-Арборда тұрды, содан кейін Оңтүстік Каролинаға көшіп кетті. Қысқа ғана уақыттан кейін Лориде қатерлі ісік анықталды. 2020 жылы олар Энн-Арборға қайтып келді, онда ол Мичиган университетінің ауруханасында ем алды. Лори Карр 70 жасында қатерлі ісіктен көз жұмды. 2015 жылы Каррдың немересі Чад бес жасында сирек кездесетін және емдеуге өте қиын диффузиялық ішкі понтинді глиомадан қайтыс болды. Оның құрметіне «ChadTough Defeat DIPG Foundation» қоры құрылды, ол зерттеулерге қаражат жинаумен айналысады.
Lloyd Carr's first wife, Karen, worked at Pioneer High School in Ann Arbor, Michigan. Carr married his second wife, Laurie, in 1994, one year before he became the Michigan head coach. It was the second marriage for both of them. The couple lived in Ann Arbor until 2019, when they moved to South Carolina. During their short time there, Laurie was diagnosed with cancer. They returned to Ann Arbor in 2020, where she received treatment at the University of Michigan Hospital. Laurie Carr died of cancer at the age of 70. In 2015 Carr's grandson Chad died at the age of five of diffuse intrinsic pontine glioma, a rare and difficult to treat cancer. The ChadTough Defeat DIPG Foundation was created in his honor to raise money for research.