Катруина дауілінен кейін Жаңа Орлеан қаласындағы инженерлік инфрақұрылымдардың жөнделуі
Civil engineering and infrastructure repair in New Orleans after Hurricane Katrina
Жаңа Орлеандағы "Катрина" дауілінен кейін бұзылған бөгеттер мен инфрақұрылым жөндеу жұмыстары. АҚШ Әскери Инженерлік Корпусының рөлі. Дауылдан зардап шеккендерге көмек.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Катерина даулынан кейінгі азаматтық инженерия және инфрақұрылым жөндеулерінің шолуы
Overview of civil engineering and infrastructure repair post Hurricane Katerina
Бұл мақалада Катерина даулынан кейін Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласындағы бөгет жүйесі мен инфрақұрылым жөндеу жұмыстары қарастырылады. 2005 жылдың 29 тамызында Катерина даулы Нью-Орлеан қаласына тікелей соқпағанмен, оған байланысты дауыл толқыны бөгеттер мен су бәгесі қабырғаларының күйреуіне себеп болды. Миссисипи өзенінің шығанағы ("MR GO") шамамен 15 жерде бөгеттерін бұзды. Қаладағы маңызды бөгеттердің бұзылуларына 17-ші көше каналының бөгеті, Лондон даңғылы каналы және кең, кеме жүретін Өнеркәсіптік канал кірді, нәтижесінде қаланың шамамен 80% су астында қалды. Жүйенің меншігі, талаптардың айқындалуы, пайдалану және техникалық қызмет көрсету Орлеанс бөгет кеңесіне тиесілі болса да, Нью-Орлеанның су тасқынынан қорғау жобалау және құрылысы бойынша федералдық жауапкершілік федералдық міндеттеме бойынша АҚШ Армиясының Инженерлік корпусына жүктеледі. Бұзылулардан ағылған су қаланың көп бөлігін бірнеше күнге, ал кейбір жерлерде апталарға дейін су астында қалдырды. Корпус бұзылуларды жедел жөндеу жұмыстарын жүргізді, ал сорғылар қаланы құрғатуға жұмыстандырылды. Рита дауылы шамамен бір айдан кейін қалаға тиіп, кейбір аудандардың қайта су басуына себеп болды, ең бастысы толыққанды жөнделмеген бөгеттердің бұзылуы арқылы ағып келген судан.
This article covers the levee system and infrastructure repairs in New Orleans, Louisiana following Hurricane Katrina. Though Hurricane Katrina did not deal the city of New Orleans a direct hit on August 29, 2005, the associated storm surge precipitated catastrophic failures of the levees and flood walls. The Mississippi River Gulf Outlet ("MR GO") breached its levees in approximately 15 places. The major levee breaches in the city include the 17th Street Canal levee, the London Avenue Canal, and the wide, navigable Industrial Canal, which left approximately 80% of the city flooded. While ownership, definition of requirements, operation and maintenance of the system belonged to the Orleans Levee Board, federal responsibility for New Orleans' flood protection design and construction belongs by federal mandate to the US Army Corps of Engineers. Flooding from the breaches put the majority of the city under water for days, in many places for weeks. The Corps made emergency repairs to breaches, as pumps worked at draining the city. Hurricane Rita brushed the city nearly a month later, causing reflooding of some areas, most significantly from water flowing through incompletely repaired levee breaches.
Өмірбаян
Жаңбыр мен дауылдарға байланысты су тасқыны Нью-Орлеанның алғашқы қоныстану кезінен бері үнемі туындап отырған мәселе, себебі қала дельта батпағында орналасқан, оның көп бөлігі теңіз деңгейінен төмен жатыр. Қаланың оңтүстігінде Миссисипи өзені, солтүстігінде Поншартрейн көлі, шығысында Борн көлі орналасқан. Қала құрылғаннан кейін көп ұзамай өзен бойында бөгеттер салу жұмыстары басталды, ал қаланың өсуімен бірге бөгеттердің аумағы да кеңейтілді. Бөгеттер бастапқыда маусымдық су тасқынынан туындайтын зиянды болдырмау үшін салынған. Бүгінде 17-шы көше және Лондон даңғылы каналдарының үстіндегі су тасқыны қабырғалары қала көшелерінен суды Поншартрейн көліне айдап салу үшін қолданылады. Бұл су тасқыны қабырғаларының жоғарғы бөлігіндегі ені 300 мм, ал төменгі бөлігіндегі ені 600 мм-ге жетеді. Көрінетін бөлігі – болат тікұюларды бекітетін бетон қақпақ. Тікұюлар – бір-бірімен байланысқан болат бағаналар, олардың ұзындығы кемінде 30 фут (10 м), ал жер бетінен 2-3 метрге дейін көрінеді. Кейінірек жүргізілген тексерулер көрсеткендей, кейбір тікұюлар көрсетілгендей терең болмаған. Кең, кеме жүретін Индустриялық канал тасымалдау үшін пайдаланылады. 1965 жылы «Бетси» дауылынан болған ауыр су тасқыны дауылдардан болатын су тасқыны қаупіне назар аударды. Конгресс штаттың жауапкершілігін алып тастады және АҚШ Әскери Инженерлер корпусына Нью-Орлеан аймағындағы су тасқынынан қорғауды жобалау және салуға толық құқық берді, бірақ жергілікті ынтымақтастық шарттары да қарастырылды. Бұл туралы 1965 жылғы Су тасқынын бақылау заңында нақты айтылған. Қырық жыл өткен соң, «Катрина» дауылы кезінде су тасқынынан қорғау жұмыстары 60-90% аяқталған еді, ал бастапқы жоспар бойынша он үш жыл ішінде аяқталуы тиіс болған, ал болжам бойынша 2015 жылы аяқталады деп күтілді. 2005 жылдың мамыр айына қарай Орлеанс провинциясындағы жұмыс 90% аяқталды, Лондон даңғылындағы каналдар бойында «кейбір жұмыстар қалды», ал Джефферсон провинциясында 70% аяқталды. 2001 жылы «Хьюстон Хроникалы» газеті Нью-Орлеанға соққан қатты дауыл «250 000 немесе одан да көп адамды қамауға алады және қала 6 метр су астында қалғанда қалған 10 адамның біреуінен өлім-жітім болуы мүмкін. Мыңдаған босқындар Хьюстонға келіп қалуы мүмкін» деген болжамды жариялады. Көптеген адамдар қаланың бөгет жүйесінің тек 3-ші санаттағы дауылдарға ғана есептелгендігіне алаңдады. Нәтижесінде, «Катрина» дауылы құрлыққа жеткенде 3-ші санатта болды, ал Нью-Орлеанның көп бөлігі 1-ші немесе 2-ші санаттағы желдің күшіне тап болды. Алайда, дауылдың Нью-Орлеан арқылы өтуі баяу болғандықтан, Нью-Орлеандағы кеме қатынасы және су бұру арналарын қорғаған бірнеше су тасқыны қабырғалары құлады, ал Поншартрейн көлінен келген су тасқыны дауылдан кейінгі екі күн ішінде қаланы су басып, ғимараттарға қымбат зиян келтіріп, көптеген өлім-жітімге әкелді. Сонымен қатар, аймақтың табиғи қорғанысы – қоршаған батпақ жерлер мен бөгеттік аралдар адамның араласуы салдарынан соңғы жылдары әлсіреп барады.
Flooding due to rain and storms has long been an issue since the New Orleans' early settlement due to the city's location on a delta marsh, much of which sits below sea level. The city is surrounded by the Mississippi River to the south, Lake Pontchartrain to the north, and Lake Borgne to the east. Construction of the levees along the River began soon after the city was founded, and more extensive river levees were built as the city grew. The levees were originally designed to prevent damage caused by seasonal flooding. Today, the floodwalls atop the 17th Street and London Avenue Canals are used for drainage, to pump water from the city streets out to Lake Pontchartrain. These floodwalls are one foot (300 mm) wide at the top and widened to two feet (600 mm) at the base. The visible portion is a concrete cap on steel sheet pile that anchors to the wall. Sheet piles are interlocked steel columns, in this case at least 30 feet (10 m) long, with 6 to 10 feet (2 to 3 m) visible above ground; examinations afterward showed that some pilings were not as deep as specified. The wide, navigable Industrial Canal is used for shipping. The heavy flooding caused by Hurricane Betsy in 1965 brought concerns regarding flooding from hurricanes to the forefront. Congress removed responsibility from the state and mandated that the US Army Corps of Engineers have sole authority over the design and construction of the New Orleans area flood protection, although local cooperation was stipulated. This is spelled out in the Flood Control Act of 1965. Forty years later when Katrina struck, the flood protection was between 60 90% completed with an estimated completion date of 2015, despite the initial expectation of completion within thirteen years. As of May 2005, work in Orleans Parish was certified as 90% complete, with "some work remaining" along the London Avenue Canals, and 70% complete in Jefferson Parish. In 2001, the Houston Chronicle published a story which predicted that a severe hurricane striking New Orleans, "would strand 250,000 people or more, and probably kill one of 10 left behind as the city drowned under 20 feet (6 m) of water. Thousands of refugees could land in Houston." Many concerns also focused around the fact that the city's levee system was only designed for hurricanes of no greater intensity than category 3. As it turned out, Katrina was Category 3 when it made landfall and most of New Orleans experienced Category 1 or 2 strength winds. However, due to the slow moving nature of the storm in its pass over New Orleans, several floodwalls lining the shipping and drainage canals in New Orleans collapsed and the resulting flood water from Lake Pontchartrain inundated the city within the two days following the storm, causing costly damage to buildings and resulting in many deaths. Furthermore, the region's natural defenses, the surrounding marshland and the barrier islands, have been dwindling in recent years due to human interference.
Дауыл алдындағы дайындық
27 тамызда, сенбі күні, Катрина Мексика шығанағында күш алып, 3-санатты дауылға айналғанда, Армия инженерлік корпусының Миссисипи аңғары бөлімшесі Гавайиден келген күштерді дайындап, орналастырды. Нью-Орлеан қаласына 5-санатты дауыл су әкелу мүмкіндігін ескере отырып, суды сыртқа шығару жұмыстарына дайындық басталды. 2005 жылдың 29 тамызында, Катрина Луизиана және Миссисипи жағалауына екінші және үшінші рет соққанда, Корпустың округтік командирі, полковник Ричард Вагнеар және команда Нью-Орлеандағы төтенше жағдайлар орталығынан жұмыс істеді. Басқа топтар дауылдың бағытында күтіп отырды. Корпус АҚШ Жағалау күзеті, Ұлттық гвардия және басқа да мемлекеттік және федералдық органдармен бірлесіп, барлық қолдағы ресурстарды жылдам әрекет ету үшін жұмылдырды. "Біз тас, құм қаптар, крандар және т.б. материалдарды, сондай-ақ баржалар мен тікұшақтар сияқты көлік құралдарын іздестірудеміз, бұл Поншартрейн көлінен қалаға су ағынын тоқтату үшін саңылауды жабуға көмектеседі", - деді Инженерлік бөлімнің бастығы және бұзушылықты жабу жобасының жетекшісі Уолтер Бауми.
On Saturday, August 27, while Katrina was a Category 3 storm gathering strength in the Gulf of Mexico, the Army Corps of Engineers Mississippi Valley Division was preparing and posturing elements from as far as Hawaii. Anticipating the possibility of a Category 5 storm placing water in New Orleans, preparations began for drainage operations. On August 29, 2005, as Katrina made its second and third landfalls on the Louisiana Mississippi coast, Corps District Commander, Col. Richard Wagenaar, and a team worked out of an emergency operations shelter in New Orleans. Other teams waited in the storm's path across the Gulf coast. The Corps worked with the U. S. Coast Guard, Army National Guard and other state and federal authorities to bring in all assets available to expedite the process. "We're attempting to contract for materials, such as rock, super sand bags, cranes, etc., and also for modes of transportation like barges and helicopters, to close the gap and stop the flow of water from Lake Pontchartrain into the city," said Walter Baumy, Engineering Division chief and project manager for closing the breach.
Су тасқыны
Корпустың инженерлері бастапқыда 17-ші көшедегі каналдағы судың су тасқын қабырғасынан асып, қабырғаның артына шайылып, оның құлауына себеп болды деп ойлады. Алайда, үш жергілікті өрт сөндіруші капитан видеожазбалар арқылы судың қабырғаның үстіне жетпес бұрын қабырғаның бұзылғанын растады. Су тасқын қабырғасы төменгі (Нью-Орлеанс Вест-Энд) жағында, Ескі Хаммонд тас жолының көпірінен ішкі жаққа қарай бұзылды. Өнеркәсіптік каналда үш ірі бұзушылық болды; біреуі MR GO қиылысының жоғарғы жағында, ал екеуі Төменгі Тоғызыншы округте, Флорида авенюі мен Клейборн авенюі арасында, төменгі жағында. Лондон авенюі каналы екі жерде бұзылды: жоғарғы жағында Роберт Ли бульварына жақын және төменгі жағында Мирабо авенюі көпірінен бір блок ішкі жақта. 2005 жылдың 29 тамызына қарай қала бойынша шамамен 28 бөгет бұзылғаны хабарланды. Қаланың шамамен 66-дан 75%-ға дейін су астында қалды. Күшті жел және дауылдың басқа да зардаптары қаланың тоқтауына себеп болды. Көптеген электр сымдары үзіліп, ағаштар мен ғимараттардың қирандылары көшелерді жапты. Инженерлер корпусының қызметкерлері Федералдық Төтенше Жағдайларды Басқару Агенттігімен (FEMA) бірлесіп қала тазалау және азаматтық-инженерлік жұмыстарды бастады, сондай-ақ бірнеше қайықтар су басқан аудандарды және қала маңындағы су жолдарын тексерді. Инженерлер корпусы көпiрлер мен басқа да құрылыстардың үстiне шашырап қалған баржаларды алып тастау үшін кран баржаларын пайдаланды. 17-ші көшедегі каналға 3 мың фунт салмақтағы құм қаптарын орналастыруды қоса алғанда, бөгеттерді жөндеу жұмыстарын бастау жоспарланды. 31 тамыздан бастап Армия Ұлттық гвардиясының тікұшақтары осы операцияға көмектесе бастады. Осы уақытта Пончартрен көлі баяу суы тартып, шамамен 36 сағат ішінде қалыпқа келеді деп күтілуде.
Corps' engineers initially believed that water in the 17th Street Canal overtopped the floodwall, scoured behind the wall, and caused it to collapse. However, three local fire captains confirmed with video footage that the floodwall had failed before water reached the top. The floodwall breached on the lower (New Orleans West End) side inland from the Old Hammond Highway Bridge. There were three major breaches at the Industrial Canal; one on the upper side near the junction with MR GO, and two on the lower side along the Lower Ninth Ward, between Florida Avenue and Claiborne Avenue. The London Avenue Canal breached in two places, on the upper side just back from Robert E. Lee Boulevard, and on the lower side a block in from the Mirabeau Avenue Bridge. By the evening of August 29, 2005, approximately 28 levee failures were reported throughout the city. Approximately 66% to 75% of the city was now under water. Wind and other storm damage had already stopped the city. Many power lines were down and the remains of trees and buildings blocked streets. As Corps of Engineers' workers began working with the Federal Emergency Management Agency (FEMA) begin work on city cleanup and civil engineering tasks, several boats surveyed the flooded areas and blocked waterways around the city. Corps of Engineers used crane barges to remove barges that had been washed atop bridges and other structures. Plans were made to begin levee work, including the placement of 3,000 pound sand bags on the 17 Street Canal. Army National Guard helicopters began assisting in this operation August 31. Meanwhile, Lake Pontchartrain started slowly draining and was expected to return to normal levels in about 36 hours.
Қайтару
17-ші көше арнасының бөгетіндегі үзіліс, бөгет пен су тасқынынан қорғайтын қабырғаның біріктірілген құрылысы, шамамен 300 фут (100 метр) ұзындығында екені анықталды. Корпус бастапқыда судың күші су тасқыны қабырғасынан асып, құрылыстың арт жағын ойып, содан кейін бөгет қабырғасын көлденеңге қарай шамамен 20 фут (6 метр) ығыстырды деген гипотезамен жұмыс істей бастады. Бұл гипотеза кейін куәгерлердің сөзімен қайта қарастырылды. 2005 жылдың 3 қыркүйегінде бес жаңа сорғының біріншісі жеткізілді. Ал қалған төрт сорғы Сент-Чарльз округінен Корпусқа берілді.
The breach at the 17th Street Canal Levee, a levee floodwall combination, was found to be about 300 feet (100 m) long. The Corps began operating on an initial hypothesis that the force of the water overtopped the floodwall and scoured the structure from behind and then moved the levee wall horizontally about 20 feet (6 m). This hypothesis was later refuted by eyewitnesses. By September 3, 2005, the first of the five new pumps were delivered. Four more pumps have been loaned to the Corps by St. Charles Parish.
Бұзылу жабылды
2005 жылдың 5 қыркүйегінде 17-ші көшедегі каналдың бұзылуы жабылды. Blackhawk және Chinook тікұшақтары 200-ден астам құм қаптарын тастады, олардың шамамен 125-і су бетіне шықты. Төтенше жағдай аяқталғаннан кейін, жоспар бойынша канал құрғатылып, қабырғасы жөнделуге тиіс болды. Үш 42 дюймдік мобильді сорғы дайын тұрды, ал екі 42 дюймдік және екі 30 дюймдік сорғы қабырғалық жабылуға орналастырылды. Қалалық су және кәріз басқармасы, электрмен жабдықтау ұйымы және 249-шы инженерлік батальон (Prime Power) сорғы станциясын тексеруді аяқтады. Сорғылар жұмыс істей бастағанда, каналдан судың ағуы үшін қабырғалық жабылуда 40 футтық (12 метрлік) тесік жасалды.
By September 5, 2005, the 17th Street Canal breach was closed. Blackhawk and Chinook helicopters had dropped over 200 sand bags, with approximately 125 sandbags breaking the surface of the water. After the emergency is over, plans called for the canal to be drained and the wall repaired. There were three 42" mobile pumps staged and two 42" and two 30" pumps were placed at the sheet pile closure. Sewer & water board, electric utility and the 249th Engineer Battalion (Prime Power) were completing pump house inspection. When the pumps began operation, a 40 feet (12 m) opening was made in the sheet piling to allow water to flow out of the canal.
Көпірлер, жолдар және теміржолдар
Шамамен 45 көпір дауылдың әсерінен зақымдалды. Бірнеше ірі көпірлер ең көп зақымданғандардың қатарында болды, соның ішінде I 10 қос аралық көпірінің 470-тен астам аралықтары тіректерінен бөлініп, 65-і толығымен суға құлап кетті. Басқа да маңызды көпірлер, жол қозғалысын қиындатқандар: Пончартрейн бұрылысы, Сент-Луис шығанағының көпірі және Билокси шығанағының көпірі. Миссисипи теміржолдары мен жолдары, көпірлердің құлауынан зардап шекпеген жағдайда, ауыр қиындықтардың салдарынан бұзылды. Бұл аймақтағы қиындықтарды жоюға кеткен шығын 200 миллион долларға бағаланады. Луизиананың жол жүйесіне келтірілген зиян көбінесе су шаюдан туындады және оның шамасы аз деп есептелді. 8 қыркүйекте, бейсенбі күні, Entergy компаниясы Нью-Орлеан аймағындағы 17 электр энергиясын өндіруші агрегаттың 9-ын қызметке қайтарды. Entergy компаниясының 1000 МВт Waterford және Watson станциялары әлі де тоқтап тұрды, Watson станциясын жөндеуге 6–12 апта уақыт қажет болады деп күтілуде. Жұма күні Нью-Орлеан тұтынушыларының 11%-ына электр қуаты қайта жалғанылды. Сондай-ақ, 12 қыркүйекте I 10 көпірін қайта құру жұмыстары басталады деп хабарланды. 6 қыркүйекте, сейсенбі күні, АҚШ-тың ең ірі порты – Нью-Орлеан порты, көмек кемелерін қабылдап, қызмет көрсетуге мүмкіндік алды. Коммерциялық жүк тасымалдарын қайта бастауға кем дегенде 14 күн кетеді деп есептелді. 7 қыркүйекте, сәрсенбі күні, Батыс жағалаудың кейбір аудандарында, соның ішінде Алжир және Джефферсон округінің маңында ауыз су қолжетімді болды, ал Нью-Орлеанда өрт сөндіру үшін су қысымы қамтамасыз етілді. Қаланың барлық канализациялық сулары тазартылмаған күйінде Миссисипи өзеніне құйылып жатты. Төменгі Миссисипи өзені күндізгі уақытта терең суға және 12 метрден кем тереңдіктегі кемелерге ашық болды. Оңтүстік-Батыс өткелінде кеме қатынасына кедергі келтіретін кедергілерді мердігер алып тастады. Джефферсон округінің басым бөлігінде су қысымы қалпына келтірілді. Шығыс жағалауда "суды қайнатып ішу" ережесі әлі де күшінде болды, бірақ Батыс жағалауда алынып тасталды. Шығыс жағалауда канализациялық сорғылардың 17%-ы, ал Батыс жағалауда 39%-ы жұмыс істеді. 13 қыркүйекте, сейсенбі күні, Миссисипи өзенінің Бас үңгірден жоғары жатқан бөлігі АҚШ жағалау күзетшілері тарапынан ашық деп жарияланды. Алжир нүктесінен өлшенгенде Нью-Орлеаннан 95 миль (153 км) төменге қарай орналасқан Ағиҙел өзенінің шығанағында өзен жеке салаларға бөлінеді. Өзеннің қандай да бір шектеулермен жұмыс істейтін жалғыз бөлігі Миссисипи өзенінің негізгі арнасынан Оңтүстік-Батыс өткелі арқылы шығанаққа дейін болды. Бұл бөлік күндізгі уақытта ғана қозғалысқа ашық болды. Жағалау күзетшілері түнгі қатынасты қамтамасыз ету үшін навигациялық құралдарды (AToN) қалпына келтіруді жалғастырды, пилоттар ең маңызды деп сипаттаған AToN-ге бірінші кезекте басымдық берді. Мексика шығанағының ішкі су жолы Техастан Флоридаға дейін IHNC-ге балама ретінде Baptiste Collette Bayou арқылы ашылды. GIWW Baptiste Collette-ден Pascagoula-ға дейінгі бөлігінде рұқсат етілген 12 метрге қарағанда 9.5 метрге дейін шектелді. Қатынас кезінде сақтық таныту ұсынылды. Ішкі порттың навигациялық каналы (IHNC) жұмыс істей бастады, бірақ көпірлердің жабылуы және суға батқан баржалар салдарынан тоқтап тұрды, оларды жою аптаның ортасына дейін күтілуде. Миссисипи өзенінің шығанағы терең суға шығатын кемелер үшін жабық болды. IHNC-нің жабылуына байланысты ішкі бөлігі GIWW-ге балама маршрут ретінде пайдаланылды. Алдын ала зерттеулерге сәйкес, бақылау тереңдігі 27' құрады. Порт Фуршон едәуір зақымдалды, бірақ шектеулі көлемде жұмыс істеді. Суға батқан кемелер арнаны жаба қоймады. Тигр асуы 6 метрден аз тереңдікке дейін тоңды. Бұл канал, 14 метрге рұқсат етілген, Миссисипи өзенінің аузына жақын батысқа қарай жүретін кемелерге қысқа маршрут ұсынады. Оны негізінен балық аулау және жабдықтау кемелері пайдаланады. Суды құрғату жоспарланған. Армия инженерлік корпусы Атчафалая, Хума және басқа арналар бойынша алдын ала зерттеулер жүргізді. NOAA Миссисипи өзенінің зерттеулерін жалғастырды.
Approximately 45 bridges were damaged by some aspect of the hurricane. Several major bridges were among the worst damaged, with the I 10 Twin Span Bridge as the most catastrophic failure with over 470 spans separated from their supports and nearly 65 fallen completely into the water. Other vital bridges damaged enough to impede traffic included the Pontchartrain Causeway, St. Louis Bay Bridge, and Biloxi Bay Bridge. Mississippi railways and roads, when not affected by bridge collapsing, were disrupted due to heavy debris. Removal costs are estimated at $200 million for that area. Damage to the Louisiana roadway systems was mostly due to washouts and has been deemed minimal. By Thursday, September 8, Entergy had restored 9 of 17 electricity generating units in the New Orleans area to service. Entergy's 1000 MW Waterford and Watson plants were still out of service, with the Watson plant expected to require 6–12 weeks to repair. By Friday, electrical power had been restored to 11% of New Orleans customers. Also, officials were organizing to have work begin as soon as Monday, September 12, to rebuild the, "twin spans" I 10 bridge to New Orleans. On Tuesday, September 6, 2005, the Port of New Orleans, the largest U. S. port in terms of tonnage handled, was able to receive and service relief ships. It was estimated that resumption of commercial shipments would take at least 14 days. By Wednesday, September 7, 2005, safe drinking water was available in some West Bank areas, including Algiers and the Jefferson Parish suburbs, and some water pressure was available in New Orleans for fire fighting. All sewage from the city was flowing untreated into the Mississippi. The Lower Mississippi River was open during daylight hours to shallow draft traffic and deep draft vessels less than 39 feet (12 m). A contractor removed obstacles in the Southwest Pass, which was restricting deep draft navigation. Water pressure had now been restored in the majority of the Jefferson Parish. A "boil water" order was still in force on the East Bank, but had been lifted for the West Bank. On the East Bank, 17% of sewage pumps were operational, and 39% were operational on the West Bank. On Tuesday, September 13, 2005, the Mississippi River upstream of Head of Passes was declared open by the United States Coast Guard. The Head of Passes — 95 miles (153 km) downriver from New Orleans as measured from Algiers Point — is where the river branches off into separate passes into the Gulf. The only part of the river operating under any restrictions was from the main stem of the Mississippi River channel through Southwest Pass to the Gulf. That section was limited to daylight traffic. The Coast Guard continued restoring Aids to Navigation (AToN) to allow night transits, giving first priority to those AToNs described by pilots as being most critical. The Gulf Intracoastal Waterway was opened from Texas to Florida using Baptiste Collette Bayou as an alternative to the IHNC. The GIWW reach from Baptiste Collette to Pascagoula was limited to 9.5' draft, versus the 12' authorized. Caution was recommended for transit. The Inner Harbor Navigation Canal (IHNC) Lock became operational but was still not operating due to bridge closures and sunken barges, the removal of which was anticipated to take until mid week. The Mississippi River Gulf Outlet was closed to deep draft vessels. The inland portion was serving as an alternative route to the GIWW due to closure of the IHNC for shallow draft vessels. Preliminary surveys indicated a controlling depth of 27'. Port Fourchon sustained significant damage, but was operating to a limited extent. Sunken vessels were not blocking the channel. Tiger Pass was shoaled to less than 6'. This channel, authorized to 14' provides a shorter route for vessels traveling to the west from the Mississippi River near the mouth. Primarily used by fishing and supply vessels. Dredging was planned. The Army Corps of Engineers conducted preliminary surveys for Atchafalaya, Houma, and other channels. NOAA continued its surveys of the Mississippi River to verify the Corps centerline survey results.