Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық бейсболшы (1935–2019)
American baseball player (1935–2019)
Эрнест Гилберт Брольо (27 тамыз, 1935 – 16 шілде, 2019) – американдық кәсіби бейсбол ойыншысы. Ол 1959-1966 жылдары Басты лиганың "Сент-Луис Кардиналс" және "Чикаго Кабс" командаларында ойнады. Калифорниядағы орта мектепті және колледжді бітіргеннен кейін Брольо Тынық мұхиты жағалау лигасының тәуелсіз "Оукленд Оукс" клубымен келісім жасады. 1956 жылы ол "Нью-Йорк Джайентс" клубына өткізілді. "Джайентс" командасының екінші лигасында екі маусым өткізіп, әр жылы 17 ойын жеңгеннен кейін, 1958 жылғы қазан айында Брольо "Сент-Луис Кардиналс" клубына ауыстырылды. 1960 жылы "Кардиналс" үшін 21 жеңіске қол жеткізіп, 1963 жылы "Редбирдс" үшін 18 жеңіске жеткенімен, Брольо ең көп есте қалатыны – 1964 жылғы 15 маусымда болашақ Бейсбол Даңқы залының ойыншысы Лу Брокты "Чикаго Кабс" клубынан "Кардиналс" клубына жіберген теңдессіз саудадағы "екінші ойыншы" ретінде. Оның Басты лигадағы мансабы 1966 жылғы маусымда аяқталды. 2019 жылғы 16 шілдеде қатерлі ісіктен қайтыс болды.
Ernest Gilbert Broglio ('/b//r//oʊ//l//i//oʊ/; August 27, 1935 – July 16, 2019) was an American professional baseball pitcher. He played for the St. Louis Cardinals and Chicago Cubs of Major League Baseball from 1959 to 1966. After attending high school and junior college in his native California, Broglio signed with the independent Oakland Oaks of the Pacific Coast League. He was acquired by the New York Giants in 1956. After two seasons in the Giants’ minor league system—when he won 17 games each year—Broglio was traded to the St. Louis Cardinals in October 1958. Although he led the National League in wins with 21 for the 1960 Cardinals and won 18 for the 1963 Redbirds, Broglio is best remembered as the "other player" in the ultimately lopsided trade that sent future Baseball Hall of Fame outfielder Lou Brock from the Chicago Cubs to the Cardinals on June 15, 1964. His career in the majors came to an end during the 1966 season. He died on July 16, 2019, from cancer.
Ерте өмір
Броглио Калифорния штатындағы Беркли қаласында туған отбасының екінші баласы еді. Он жыл өткен соң, 1945 жылы оның отбасы Калифорния штатындағы Эль-Серитоға көшіп өтті. Әкесі аптасына жеті күн жұмыс істеп, екі жұмыспен айналысқандықтан, Эрни бейсбол ойнауға өзінен-өзі жігерленді және сегізінші сыныпта орта мектептің бейсбол және баскетбол командаларында ойнады. Кіші лига карьерасында Броглио көптеген ұйымдар арасындағы ауыстыруларға қатысты, «Окленд Оукс», «Модесто Редс», «Стоктон Портс», «Даллас Иглз» және «Феникс Гиантс» командаларында өнер көрсетті. Броглио алғашқы маусымын 7–12 есебімен аяқтады, ал ERA көрсеткіші 4.72 болды, ол 181.1 иннингте 35 ойында тамыр болды. 1960 жылғы маусымда «Кардиналс» командасының негізгі құрамына енбекке қабілетсіз деп есептелген Броглио маусымның екінші ойынында «Гиантс» командасына қарсы алты иннинг тамыр жасап, алғашқы ойынын өткізді. Осы ойыннан кейін ол тамыр жасау және негізгі құрамда ойнау арасында ауысып, 9–4 есебімен 2.86 ERA көрсеткішіне жетті, соның арқасында келесі 18 ойында негізгі құрамға енді. «Кардиналс» командасындағы қалған жылдары Броглионың қолында проблемалар туды, бұл басшылықтың Броглионы «Чикаго Кабс» командасымен бес ойыншыны алмастыруға қатыстыру туралы шешім қабылдауына себеп болды, нәтижесінде «Кардиналс» Лу Брокты алды.
Broglio was the second child born in Berkeley, California, to his parents Anna and Joseph Broglio. After ten years, in 1945, his family moved to El Cerrito, California. With his dad working seven days a week, carrying out two jobs, Ernie was self motivated to play baseball and played on the varsity high school teams for baseball and basketball as an eighth grader. In his minor league career, Broglio was part of many trades between organizations, playing for the Oakland Oaks, Modesto Reds, Stockton Ports, Dallas Eagles, and Phoenix Giants. Broglio ended his first season with a record of 7–12 with an ERA of 4.72 over 181.1 innings pitched and 35 appearances. Not projected to be a part of the Cardinals' starting rotation in the 1960 season, Broglio made his first appearance in relief on the second game of the season pitching six innings against the Giants. After this performance, he alternated between relief innings and starts that brought him to a 9–4 record with a 2.86 ERA, and got him into the starting rotation for the next eighteen appearances. Broglio had arm problems over the remaining years of his career with the Cardinals which contributed to the general management's decision to involve Broglio in a five player trade with the Chicago Cubs that resulted in the Cardinals obtaining Lou Brock.
Чикаголық "Кабс"
Броглио Брок үшін "Кабс" клубына ауысқанда, бұл "Кабс" үшін үлкен жеңіс ретінде қабылданды. Броглио өткен жылы 18 ойын жеңіп, бірінші қатарлы бастауыш питчер саналды. "Кардиналдар" ұйымы Броглионың қолы көп ұзамай жарақаталанатынын білген, себебі ол 1961 жылғы маусымда иығына жиырма рет кортизон салдырған. Броглионың "Кабс" командасымен өнер көрсетуі бейсбол жанкүйерлерінің көпшілігін "Кардиналдар" мен "Кабс" арасындағы сауданың тең емес екеніне көндірді. Ол 1965 жылы "Кабс" сапындағы алғашқы жылы 1–6 көрсеткішін, ал 1966 жылы 2–6 көрсеткішін тіркеді, нәтижесінде ұйым оны екінші лигаға жіберді. ESPN бұл сауданы бейсбол тарихындағы маусым ортасында жасалған ең нашар сауда деп бағалады.
When Broglio was traded to the Cubs for Brock, it was seen as a heist for the Cubs. Broglio had won 18 games the year before and was considered a top flight starting pitcher. The Cardinals organization knew that Broglio's arm would not last much longer, having had twenty cortisone shots in his shoulder in the 1961 season. Broglio's performance with the Cubs was what led a majority of baseball fans to view the transaction between the Cardinals and Cubs to be a lopsided trade. He had a record of 1–6 his first year with the Cubs in 1965 and a 2–6 record in 1966 which made the organization send him down to the minor leagues. ESPN ranked this to be the number one, worst mid season trade in baseball history.
Мансап статистикасы
Сегіз жылдық мансабында Брольо 259 ойында қатысып, 1337,1 иннинг ішінде 849 соққы жасады, ал мансабын 3,74 орташа ұпаймен аяқтады. Брольоның жоғары лигадағы соңғы көрсеткіші 77 жеңіс және 74 жеңіліс құрады.
In an eight year career, Broglio made 259 appearances, accumulating 849 strikeouts in 1337.1 innings pitched, and he ended his career with a 3.74 earned run average. Broglio's final record in the major leagues accounted for 77 wins and 74 losses.