Бухен – ежелгі Египеттік бекініс қаласы. Археологиялық зерттеулерде мыс өндіріс орталығы және қамал іздері табылды. Б.з.д. 2686-2181 жылдарға дейін салынған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Көне Египеттік бекініс
Ancient Egyptian fortress
Бухен, ежелгі грек тілінде Βοὥν (Бохон) деп те аталады.
Buhen, alternatively known as Βοὥν (Bohón) in Ancient Greek,
Буэннің тарихы
Ескі патшалық кезінде (шамамен б.з.д. 2686–2181) Бухенде мысырлық отар қаласы болды, ол мыс өңдеуге де пайдаланылды. 1962 жылы археологиялық зерттеулерде ежелгі мыс фабрикасының іздері табылды. Ол массивті, бірақ жалпақ тас қабырғамен қоршалған, және басқа да дәлелдер отардың солтүстіктен жабдықталып келгенін көрсетеді. Елді мекен 4-ші династияның Снеферу патшалығы тұсында құрылған болуы мүмкін. Дегенмен, Бухенде 2-ші династия кезінде де адамдар тұрғандығының куәліктері бар. Қазба жұмыстарынан табылған граффитилер мен жазулы заттар мысырлықтардың шамамен 200 жыл бойы, 5-ші династияның соңына дейін Бухенде болғанын көрсетеді, сол кезде олар оңтүстіктен келген көшпенділердің қысымымен шығып кеткен болуы мүмкін. Орта патшалық кезінде (б.з.д. 2055–1650) Бухенде бекініс салынды. Бухеннің табиғи географиялық орны бекініс құрылысына тиімді болды. Үлкен тас қабырға бекініс салу үшін мықты алдын ала негіз болды. Орта патшалық кезінде Бухенді мекендеген адамдардың көп бөлігі Төменгі Мысырдан оңтүстікке жіберілген мысырлықтар болды, олар ауысып отыратын. Стелланың қазу жұмыстары Бухен жерінде Нубияның қосылуы туралы жаңа мәліметтер берді.
In the Old Kingdom (about 2686–2181 BCE), there was an Egyptian colonial town at Buhen, which was also used for copper working. An archaeological investigation in 1962 revealed what was described as an ancient copper factory. This was surrounded by a massive though crude stone wall, and further evidence points to the colony having been supplied from the north. The settlement may have been established during the reign of Sneferu, of the 4th Dynasty. Nevertheless, there is evidence of earlier 2nd Dynasty occupation at Buhen. Graffiti and other inscribed items from the site show that the Egyptians stayed about 200 years, until late in the 5th Dynasty, when they were probably forced out by immigration from the south. In the Middle Kingdom (2055 1650 BCE), the fortress at Buhen was established. The physical geography of Buhen worked to the benefit of the fortress. The large rock wall provided a strong preliminary base for the construction of the fortress. During the Middle Kingdom, the majority of people occupying Buhen were Egyptians who were directed south from Lower Egypt, and cycled through. The excavation of the stele produced a new understanding of the annexation of Nubia at the site of Buhen.
Буен атты
Буен атты археологиялық тұрғыдан маңызды, бұл туралы профессор Эмери 1959 және 1960 жылдардағы еңбектерінде айрықша атап көрсетілген. Қазіргі уақытта Хартум мұражайында сақталып, Лондон университетінің колледжінің египтология кафедрасына уақытша берілген аттың қаңқасы, 1958 және 1959 жылдары Эмери басшылығымен Египеттік зерттеулер қоғамы Буен бекінісінде жүргізген қазба жұмыстарынан табылды. Жануардың түрін анықтау бастапқыда қиындық тудырды. Нағыз жылқылар ежелгі Египетте болмағандықтан, бірақ жабайы және үй есектері кең таралған, ал Греви зебрасының (Equus grevyi) болуы мүмкін болғандықтан, оның сәйкестігін растау маңызды болды. Атап айту керек, зебралардың ішіндегі ең ірісі және солтүстікке қарай кең таралғаны – Греви зебрасын жылқымен шатастыру оңай. Сенусрет III Кушқа төрт жорық ұйымдастырып, бір-бірімен сигнал беруге мүмкіндік беретін бекіністер желісін құрды; Буен олардың ең солтүстік бекінісі болды. Жағалау бойындағы басқа бекіністер: Миргисса, Шалфак, Уронарти, Аскут, Дабенарти, Семна және Кумма. Кушиттер Буенді 13-ші династия кезінде басып алып, 18-ші династияның басында Ахмос I қайтарып алғанға дейін ұстады. Буен бекінісін салудың маңызды себептерінің бірі – Нубияны аннексиялау мақсаты болды. Сенусрет I де, Сенусрет III де өзінің билік ету кезеңінің көп бөлігін Египет шекарасын кеңейту үшін Нубияға жорықтар жасауға арнады. Осылайша, екі патша 2-ші шатқаманың маңындағы басқа бекіністермен бірге Буендегі бекіністі салды. Буен қабырғаларының ерекшелігі – көптеген египеттік бекініс қабырғалары ағаш және саз кірпіштен салынған. Басты қабырғаға тікелей іргелес орналасқан құрылымның батыс бұрышында бір ғана кіреберіс болды. Ішке кіргенде, бір тірегі бар кіреберіс бөлмесіне тап болады. Бұл бөлмеге іргелес тағы бір бөлме орналасқан, онда да жалғыз тірек бар, сондай-ақ бұл бөлме баспалдақ пен қысқа дәлізбен жалғасқан. Ғимараттың ортасында он бес тіректен тұратын кең зал орналасқан. Солтүстік-шығысқа қарай, алты тірегі бар тағы бір кең зал салынған, одан соң үш кішкентай бөлмеге апаратын тар, созылған бөлме жалғасқан.
The Buhen horse holds significant archaeological importance, particularly noted in the works of Professor Emery in 1959 and 1960. Currently housed at the Khartoum Museum and on loan to the Department of Egyptology at University College London, the horse's skeleton originates from excavations conducted at the Buhen fortress by the Egypt Exploration Society, under Emery's direction in 1958 and 1959. Identifying the species of the animal posed an initial challenge. Since true horses were not native to Ancient Egypt, while both wild and domestic asses were common, and Grevy's zebra (Equus grevyi) was likely available, confirming its identity was crucial. Notably, Grevy's zebra, the largest and northernmost distributed among zebra species, could feasibly be mistaken for a horse. Senusret III conducted four campaigns into Kush and established a line of forts within signaling distance of one another; Buhen was the northernmost of these. The other forts along the banks were Mirgissa, Shalfak, Uronarti, Askut, Dabenarti, Semna, and Kumma. The Kushites captured Buhen during the 13th Dynasty, and held it until Ahmose I recaptured it at the beginning of the 18th Dynasty. One of the contributing factors for the creation of the fortress in Buhen was the goal of annexing Nubia. Both Senusret I and Senusret III dedicated much of their reign to campaigning into Nubia, in an attempt to extend the boundaries of Egypt. In doing so, the two kings built the fortress in Buhen, along with the other fortresses around the 2nd cataract. The walls of Buhen are unique as most Egyptian fortress walls were constructed with timber and mud brick. Positioned directly adjacent to the main wall, the structure boasted a single entrance located in the western corner. Upon entry, one would encounter an anteroom with a solitary pillar. Adjacent to this space lay another anteroom, also featuring a lone pillar, and connected to a staircase and a brief hallway. Dominating the center of the edifice stood a grand hall adorned with fifteen imposing pillars. Towards the northeast, an additional sizable hall, flanked by six pillars, was accompanied by a slender elongated chamber leading to three smaller rooms.
Мыс өндіруді зерттеу
Буэндегі мыс өндірісіне қатысты әлеуетті іс-әрекеттерді зерттеу ежелгі металлургиялық тәжірибелер туралы құнды мәліметтер береді. Эмеридің Ескі Патшалық дәуіріндегі мыс "фабрикасы" деп таныған жерін табуы, металл өңдеу техникаларына қызығушылық танытқан египтологтардың назарын аударды. Қазылымнан алынған үлгілер, оның ішінде мыс кенінің сынықтары, балқытылған мыс металлы, шлак, тостаған сынықтары және кішкентай мыс бұйымы Лондон университетінің колледжіндегі Египет археологиясының Петри мұражайына талдау үшін жіберілді. Эль Гаяр мен Джонс Лондонның Корольдік кен мектебінде талдау жүргізді. Дегенмен, осы үлгілерді табуға жасалған әрекеттер сәтсіз аяқталды. 150 граммдық кен үлгісін талдау оның құрамын көрсетті, ол негізінен ұсақ дисперсияланған кварцтан (шамамен 44 салмақ пайызы) және малахиттен тұрады, сондай-ақ атакамиттен, яғни мыс хлоридінен айқын іздер табылды. Атакамиттің пайда болуы, малахит хлор иондарымен әрекеттескен кезде, кейде Нілдің тасқыны кезінде болған деген болжам бар. Мысырда Буэнге жеткізілуге тиіс көптеген білікті жұмысшылар болды, ал қазіргі кезде жергілікті ағаштар азайып қалғанмен, Ескі Патшалық дәуірінде жауын-шашын көп болғандықтан Нил және Вадилер бойындағы ағаштардың саны көп болған. Шлактарда темірдің болуы, темір тотығын қажет ететін және Нил аңғарында кең таралған темірлі қоспаның қолданылғанын көрсетеді. Алайда, кеннің бастапқы көзі туралы көп мәлімет жоқ. Қазба жұмыстары нәтижесінде мыс кендері табылды, олардың талдауы бастапқыда атакамиттен, ал кейіннен алтын қосылған атакамиттен тұратынын көрсетті. Буэнде көптеген оттық тіреуіштер (андирон) табылған. Оттық тіреуіштер Мысыр асүйінде жиі қолданылған, бірақ бұл тіреуіштер мыс балқытумен байланысты болды. Олардың балқыту процесінде қалай қолданылғаны белгісіз, бірақ олардың от пен жануға қатысқандығы мәлім. Өндірілген мыс, әдетте, шаруашылық және ауыл шаруашылығы құралдарын, соның ішінде пышақтар мен кетпендерді жасау үшін қолданылған.
The investigation into potential copper production activities at Buhen offers valuable insights into ancient metallurgical practices. Emery's discovery of what he identified as an Old Kingdom copper 'factory' has drawn attention from Egyptologists interested in metalworking techniques. Samples collected from the site, including copper ore fragments, smelted copper metal, slag, crucible pieces, and a small copper artifact, were sent to the Petrie Museum of Egyptian Archaeology at University College London for analysis. El Gayar and Jones conducted the analysis at the Royal School of Mines in London. However, attempts to locate these samples have been unsuccessful. Analysis of a 150 gm ore sample revealed its composition, predominantly consisting of finely dispersed quartz (approximately 44 wt%) and malachite, with notable traces of atacamite, a copper chloride. Proposing that atacamite formation occurred during occasional Nile inundations when malachite reacted with chlorine ions. Egypt had many skilled workers who could be brought to Buhen, and although there is little local timber now remaining, during the Old Kingdom, the higher rainfall would have supported more timber along the Nile and Wadis. The furnace slags found contained iron, indicative of a ferruginous flux, which requires iron oxide and is abundant throughout the Nile valley. However, not much is known about the sources of the ore. The excavation found copper ores, which analysis showed were initially atacamite and later atacamite containing gold. A large number of andirons were found in Buhen. Andirons were commonly used in Egyptian cooking, but these were associated with copper smelting. Exactly how they were used in the smelting process is not known other than being involved in fire and burning. The copper produced was probably used in the manufacture of household and agricultural tools, including knives and hoes.