Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Крайль үйіндісі, сондай-ақ Оңтүстік Чарльстон үйіндісі деп те аталады, Батыс Вирджиния штатының Оңтүстік Чарльстонда орналасқан ежелгі американдықтардың жерлеу үйіндісі. Бұл б.з.д. 500 жылдан кейін ормандық кезеңде салынған Канахва аңғары үйінділерінің сақталған санаулы нысандарының бірі. Үйіндіні Адена мәдениетінің өкілдері б.з.д. 250–150 жылдары тұрғызған, және ол екі «қасиетті шеңбердің» арасында тең қашықтықта орналасқан – әрқайсысы 169 метр (556 фут) диаметрлі топырақтан жасалған қоршаулар. Бастапқыда үйіндінің биіктігі 10 метр, ал негізінің диаметрі 53 метр болған, бұл оны Батыс Вирджиния штатындағы екінші ең ірі жерлеу үйіндісі етеді. (Маундсвиллдегі Грейв Крик үйіндісі ең үлкені.) Бұл археологиялық орын Тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілген.
NOTOC
The Criel Mound, also known as the South Charleston Mound, is a Native American burial mound located in South Charleston, West Virginia. It is one of the few surviving mounds of the Kanawha Valley Mounds that were probably built in the Woodland period after 500 B. C. The mound was built by the Adena culture, probably around 250–150 BC, and lay equidistant between two “sacred circles”, earthwork enclosures each 556 feet (169 m) in diameter. It was originally 33 feet (10 m) high and 173 feet (53 m) in diameter at the base, making it the second largest such burial mound in the state of West Virginia. (The Grave Creek Mound in Moundsville is the largest.) This archaeological site is listed on the National Register of Historic Places.
Тарих
Бастапқыда үйінді конус тәрізді болған. 1840 жылы аймақ тұрғындары төбесін тегістеп, төрешілердің тұрғызын орнатты, себебі сол кезде олар үйіндінің түбінде ат жарыстарын өткізетін. Криел үйіндісі 1883–84 жылдары АҚШ Этнология бюросының қолдауымен және полковник П. В. Норристің жетекшілігімен қазылды. Қазба жұмыстарын Смитсон институтының профессоры Сайрус Томас жүргізді. Үйіндінің ішінде профессор Томас он үш қаңқа тапты: екеуі үйіндінің үстіне жақын, ал он бірі – түбінде. Түбіндегі қаңқалар ортада бір өте үлкен, бірақ нашар шіріген қаңқадан тұрды, ол «бір кездегі ең күшті адам» болған, ал полковник Норриске қазба жұмысына көмектескен А. Р. Синестің айтуынша, бастан аяққа дейін «алты фут 8 3/4 дюйм» (205 см) өлшенген (Смитсон институтының ұсыныс нысаны «бірақ жердің жерлеу орнына басуынан туындаған биіктік шамадан тыс болуы мүмкін» деп қосты). Бұл қаңқаның айналасында тағы он қаңқа орналасқан, олардың аяқтары орталық қаңқаға қарап тұрды. Түбіндегі қаңқалар қайың қабығына оралған және ақ күл мен қабықтан жасалған еденге жатқан. Қаңқалармен бірге жебе ұштары, найза ұштары, сонымен қатар қабық және керамика сынықтары сияқты бірнеше артефакттар табылды. Орталық қаңқамен бірге балық сүйрегі, найза ұшы және басына жақын жердегі соғылған табиғи мыс парағы болды. Үйіндінің түбіндегі тесіктер денелер ағаштан жасалған қабірге салынғанын көрсетеді.
The mound was originally conical in shape. Residents of the area leveled the top in 1840 to erect a judges' stand, as they ran horse races around the base of the mound at the time. The Criel Mound was excavated in 1883–84 under the auspices of the US Bureau of Ethnology and the supervision of Col. P. W. Norris. The excavation was performed by Professor Cyrus Thomas of the Smithsonian Institution. Inside the mound, Professor Thomas found thirteen skeletons: two near the top of the mound, and eleven at the base. The skeletons at the base consisted of a single very large but badly decayed skeleton at the center, a "once most powerful man" which according to A. R. Sines who assisted Col. Norris in the excavation, measured "Six feet, 8 3–4 inches" (205 cm) from head to heel (the Smithsonian nomination form added "but the extreme height indicated might have been an exaggeration created by earth pressing down on the burial"). This skeleton was surrounded by ten other skeletons arranged in a spoke like pattern, with their feet pointing toward the central skeleton. The skeletons at the base had been wrapped in elm bark and were lying on a floor of white ash and bark. Several artifacts were found buried with the skeletons, including arrowheads, lanceheads, and shell and pottery fragments. The central skeleton was accompanied by a fish dart, a lance head, and a sheet of hammered native copper near the head. Holes found at the base of the mound suggest that the bodies at the base had been enclosed in a wooden vault.
Канахуа аңғарының үйінділері
Криел үйіндісі Адена үйінділері мен дөңгелек қоршаулардың екінші ірі шоғырланған аймағының бір бөлігі болып табылады, оны Сайрус Томас "Канауа аңғарының үйінділері" деп атаған. Бұл аймақ қазіргі Чарльстон қаласының жанында, Канахва өзенінің су тасқыны жазығының жоғарғы жартастарында 13 шақырымға созылады. 1894 жылы Сайрус Томас осы аймақта 3-ден 35 футқа дейін биіктігі және 35-тен 200 футқа дейін диаметрі бар 50 үйіндіні тіркеген. Ол сондай-ақ 1-ден бастап тас үйінділерімен тізілген сегіз-он дөңгелек жер құрылыстарын тапқанын хабарлаған. Су тасқыны жазығының үстіндегі тік жарларда үйінділер шашыраңқы орналасқан. Аденаның көптеген бастапқы үйінділері аймақтың кейінгі дамуы барысында қиратылған, бірақ кейбіреулері сақталған. Уилсон үйіндісі Оңтүстік Чарльстондағы жеке зиратта орналасқан. Батыс Вирджиния штатының Институты қаласында түпнұсқа Шоуни резервациясы үйіндісінің қайта құрастырылған нұсқасы бар.
The Criel Mound is part of the second largest known concentration of Adena mounds and circular enclosures which Cyrus Thomas called the "Kanawha Valley Mounds". This area extends for eight miles (13 km) along the upper terraces of the Kanawha River floodplain, in the vicinity of present day Charleston. In 1894, Cyrus Thomas reported 50 mounds in this area, ranging from 3’ to 35’ in height and from 35’ to 200’ in diameter. He also reported finding eight to ten circular earthworks, enclosing from 1 to Stone mounds dotted the bluffs above the floodplain. While many of the original Adena mounds were destroyed during later development of the area, a few remain. The Wilson Mound is in a private cemetery in South Charleston. A recreation of the original Shawnee Reservation Mound exists in Institute, West Virginia.
Стаунтон саябағы
Бүгінде Криел үйіндісі – Саут-Чарлстон қаласы күтіммен ұстап тұратын Стаунтон паркінің орталық бөлігі. Бұл парк қоғамдық шараларға, мысалы, қолөнер және өнер жәрмеңкелеріне, рухани жаңаруларға, естелік қызметтерге, күн шығу тойларына және қалалық мерекелерге жиналатын орын.
Today, the Criel Mound is the centerpiece of Staunton Park, a small municipal park maintained by the city of South Charleston. It is a gathering place for community activities, such as arts and crafts fairs, revivals, memorial services, sunrise services, and town carnivals.