Кіріспе

Ұйымдасқан тәуелсіздер (көбінесе OI деп қысқартылады) – Ұлыбритания Ұлттық студенттер одағының құрамындағы топ. Бұл топ Ұлттық атқару комитетіне кандидаттар мен олардың қолдаушыларынан тұрады, барлығы "тәуелсіз" деп тіркелген. Осыған байланысты, Ұйымдасқан тәуелсіздер фракция емес, мүдделік топ ретінде қарастырылады; мұның себебі олардың саяси көзқарасы жоқ немесе орташа екендігі саналады. Олар бір-бірін қолдауға ұмтылған демалысқа шыққан қызметкерлердің тобы немесе мүшелікке бағытталған ұлттық идеологияны қолдайтындар болуы мүмкін. Саясаттанушы Рейчел Брукс Ұйымдасқан тәуелсіздердің "сол жақтардың" ықпалын азайтуға ортақ көңілі толуын" жазады, ол AWL, Liberation Left және NCAFC фракцияларына бағытталған деп түсіндіреді.

Өмірбаян

Топтың кең анықтамасының нәтижесінде мұндай фракцияның бар екендігіне қатысты көптеген пікір таластар туды. Көптеген NUS сарапшылары мұндай ұйымдасқан топтастырудың әрине бар екендігіне келіседі. Оларға "Веббериттер" (алғашқы жетекші тұлға Саймон Веббердің атымен), "Оуэйндер" (Оуэн Джеймс, NUS президенті 2000–2002 жылдары), "Ұйымдасқан тәуелсіздер" термині қабылданғанға дейін "Тәуелсіз фракция" сияқты түрлі атаулар берілген. "Тәуелсіз студенттік қызметкерлер" деген сөз тіркесі де көптеген сайлау шарттарында жиі кездесетін. Көбінесе бұл топтың мүшелері енді өздерінің бар екендігін және осы атауды мойындайды. Дегенмен, жеке тәуелсіздердің ҰТ-ға (Ұйымдасқан тәуелсіздерге) жататыны немесе жатпайтыны туралы пікір таластар тоқтамайды.

1990-2002 жылдар

ОИ 1990-шы жылдардағы NUS басшылығына Еңбек студенттерінің үстемдігін қолдаған тәуелсіз кандидаттар және NEC мүшелері тобы ретінде пайда болды. Бірнеше адам "Еңбек партиясының мүшелерімін, бірақ Еңбек студенттері емес" екенін мойындады, бұл айырмашылықты түсіну қиын болды. Әрі түсініспеушілік туды, себебі кейбір ОИ-лар қарапайым деңгейде Еңбек студенттерінің мүшелері болып көрінді. 2000 жылы топтың беделі арта түсті, себебі Еңбек студенттері 18 жыл бойы иеленген NUS президенті лауазымын қорғау үшін үміткер ұсынбады, бірақ оның орнына Оуэйн Джеймсті тәуелсіз кандидат ретінде қолдады. Ол бұл лауазымды конституция бойынша рұқсат етілген екі жыл бойы иеленді. Бұрынғы NUS LGB офицері Карли Харпер Пеннан бұл кезде ОИ-лардың "Еңбек студенттерімен" байланыста болғанын, "олармен бірге ұйымдасқанын" және "ортақ мақсаттары болғанын" жазды.

2002-2010 жылдар

2002 жылғы ҰСА сайлауында ОИ және Еңбекші студенттер арасы суынып, оппозициялық кандидаттарды ұсынды. Жалпы алғанда, ОИ Еңбекші студенттерді барлық сайлауда жеңді, бірақ Президенттікке Мэнди Телфорд жеңіс оді. Кейіннен ОИ мен Еңбекші студенттер арасында ынтымақтастық пен қатал оппозиция кезектесіп тұрды. Осы 2004 жылғы кезеңде Islington қаласының кейінгі мэрі Кэт Флетчер CFE/AWL ұйымынан президент болып сайланды; Флетчер 1981 жылдан бері Еңбекші студенттер немесе ОИ-ден анық солшыл саяси платформадан сайланған алғашқы адам болды. Соңғы жылдары ОИ-дің нақты құрамына байланысты жаңарған түсініспеушіліктер туды, себебі бірнеше адамның NUS ішіндегі фракциялық өзгерістері мен бірнеше тәуелсіз топтардың бірігіп ұйымдасуы орын алды. 2007 жылы жағдай нақты болды, және НУС-те өздерін ОИ деп жариялаған тәуелсіздер: Джемма Тумельти (Ұлттық президент), Стивен Браун (Ұлттық хатшы), Ама Узовуру (Әлеуметтік мәселелер жөніндегі вице-президент), Адам МакНиколас (12 блок) болды. Тумельти мен Браун 2008 жылдың маусым айында сәйкес лауазымдарынан кетті. Ұйымдасқан тәуелсіздер ұлттық қозғалыста ықпалды болып қала берді. 2008 жылы Браун мен Стритинг президенттікке таласып, ОИ мен Еңбекші студенттер арасындағы қарым-қатынасты қайтадан қиындатуға әкеп соқты. Браун үміткерліктен бас тартты және «Лас ойындар» келісімі пайда болды, ОИ Браунның үміткерліктен бас тартуын Аарон Портерді жоғары білім вице-президенті лауазымына тағайындау үшін пайдаланды, бұл үшін кейіннен Еңбекші партиясының депутаты Вес Стритингті президенттікке қолдау көрсетті. 2008 жылғы сайлауда Портер сайланды, Ама Узовуру вице-президент (Әлеуметтік мәселелер) лауазымына қайта сайланды, ал Бен Уиттакер мен Элизабет Сомервилл 12 блокқа сайланды. Ұйымдасқан тәуелсіздер Шотландиядағы ҰСА-да билікте болды, 2008 жылы Гуржит Сингх президенттікке сайланды. Ол келесі президенттік сайлауда Еңбекші партиясының мүшесі Лиам Бернске жеңілді. 2009 жылы Уиттакер Әлеуметтік мәселелер жөніндегі вице-президент болып сайланды, ал Лиз Уильямс (Ливерпуль студенттік гильдиясы) және Элис Букет (Батыс Англия университетінің студенттік одағы) Ұлттық конференцияда 15 блокқа сайланды. Кейти Далтон Уэльс ҰСА-сының президенті болып сайланды. 2010 жылы Портер Ұлттық студенттер одағының 54-ші президенті болып сайланды. Уиттакер вице-президент (Әлеуметтік мәселелер) лауазымына қайта сайланды. Питер Мерсер мен Райан Уэйн 15 блокқа сайланды. Кейти Далтон сондай-ақ Уэльс ҰСА-сының президенті болып қайта сайланды.

2010-2017 жылдар

2011 жылы Питер Мерсер Бен Уиттакердің екі мерзімінен кейін әл-ауқат жөніндегі вице-президент болып сайланды. Мэттью Ист, Англия Раскин студенттік одағының екі мерзімге президенті, 15-ші блокқа сайланды. Георгий Константинос Харонис аспирантура конференциясында NUS аспирантурасының оқытушы өкілі болып сайланды. Бұдан кейін ОИ-лер 2017 жылғы Ұлттық конференцияға дейін уақытша таратылды. 2013 жылы Раичел Матти мен Колум МакГайр тиісінше Одақ дамуы және әл-ауқат вице-президенттері болып сайланды; олар орташа кандидаттар мен мәселелерді қолдап, бейресми науқан жүргізе берді. Екеуі де 2014 жылы екінші мерзімге қайта сайланды. Алайда, Маттидің беделі төмендеді; 2013 жылғы Одақ даму аймақтық конференциясында ол өзінің аймақтық комитетінің NCAFC мүшесіне есеп беру сессиясына қатысуға рұқсат бермеді, соның салдарынан жауапкершіліктен қашқан және сынға қорқып жүрген адам ретінде танылды. 2015 жылы Маттиден кейін Ричард Брукс Одақ дамуы вице-президенті болып сайланды. Вонни Сандлан мен Фергал Макферран сәйкесінше Шотландияның және NUS USI-нің президенттері болып сайланды. 2017 жылдың қаңтар айында Al Jazeera телеарнасы Брукстің антисемитизм айыптары бойынша даулы президент Малия Буаттияның сайлауын тоқтатуға (кейіннен оның беделін түсіруге және қызметтен алуға) жасаған әрекеттерге қатысқандығын көрсететін видеоматериалдарды жариялады. Буаттияның сайлануына жауап ретінде Дарем, Лафборо, Халл, Аберстиуит, Оксфорд, Кембридж, Манчестер, Эссекс, Йорк, Лондон Король колледжі, Ноттингем, UWE, Лестер, Лондон Королева Мэри университеті және Рединг университеті студенттері NUS-тен шығу науқанына қатысты. Линкольн, Ньюкасл, Халл және Лафборо университеттері құрамынан шықты.

2017 жылдан қазіргі уақытқа дейін

NUS бағытына тарап жайған наразылықтан кейін, 2017 жылғы Ұлттық конференцияда ОИ қолдаған кандидаттар NUS Ұлттық конференциясында сайланған алты толық уақытты лауазымның бесеуін жеңіп алды. Бұған қоса, студенттер мен студенттік ұйымдардың қатысуын арттыруға бағытталған демократиялық реформалар сияқты бірнеше орташа ұсыныстар қабылданды, олар «NUS тарихындағы ең толыққанды және кең ауқымды құрылымдық реформалар» деп сипатталды. БҒМ саясатын талдаушы Nona Buckley Irvine «сол жақтан орталыққа қарай идеологиялық маңызды өзгеріске байланысты, салалық органдар мен университеттер NUS-қа қалай қатысуға болатынын қайта қарастыруға дайындалады» деп жазды. Алайда, «Азаттық солшыл» тобынан Одақ дамуы вице-президентіне кандидат Али Милани реформаларды тоқтатуда маңызды рөл атқарды. 2018 жылы барлық ОИ кандидаттары қайта сайланды; Мартин дауыс берудің бірінші турында 51% дауыс алып қайта сайланды, оның орынбасары Аматей Доку да 68% дауыспен, Brexit соңғы келісімі бойынша «халықтың пікірін» талап ету үшін бүкіл елде студенттердің бастамасымен ұйымдастырылған науқанды шақырудан кейін қайта сайланды. 2019 жылғы Ұлттық конференцияда ОИ қаржылық банкроттықтың алдын алу мақсатында реформалар бағдарламасын қабылдауға күш салды. 2017 жылғы реформалар іске асырылмады және бірнеше жыл бойы қаржыны тиімсіз басқару нәтижесінде ресурстардың айтарлықтай азаюына әкелді. ОИ-дің Одақ дамуы вице-президентіне кандидаты Эрика Рамос реформаларды жүзеге асыру үшін сайланды; алайда, «Азаттық солшылдар» қалған үш сайлауда, соның ішінде Ұлттық президенттік сайлауда сәттілікке жетті. Бұл солшыл фракциялық қолдаудың әлсіреуіне қарамастан болды, Студенттік солшыл желісі белсенді түрде LibLeft өкілдеріне қарсы кандидаттарды ұсынып, екі солшыл ОИ кандидатын қолдады.

Брекзит

2018 жылы Brexit төңірегіндегі саяси тұрақсыздыққа жауап ретінде топ екінші референдумды қолдау үшін партиялық бағытталмаған жастар науқанын бастады. ОИ-дың маңызды өкілдері 2018 жылғы Ұлттық конференцияда саясатты дұрыс бағытқа бұрып, НҰС-тың осы ұстанымды қолдаған алғашқы ұйымдардың бірі болуын қамтамасыз етті. Науқан соңынан 120 студент көшбасшысы қол қойған ашық хатты және 160 000-нан астам адамды қамтыған көптеген митингтерді ұйымдастырды.