Ұлыбритания студенттер одағындағы «Тәуелсіздер» тобының тарихы мен сипаттамасы
Organised Independents
Ұлыбритания студенттер одағындағы «Тәуелсіз Ұйымдар» тобы – ұлттық атқару комитетіне кандидаттардың коалициясы. Саяси бағыты жоқ, прогрессивті студенттік идеологияны қолдайды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұйымдасқан тәуелсіздер (көбінесе OI деп қысқартылады) – Ұлыбритания Ұлттық студенттер одағының құрамындағы топ. Бұл топ Ұлттық атқару комитетіне кандидаттар мен олардың қолдаушыларынан тұрады, барлығы "тәуелсіз" деп тіркелген. Осыған байланысты, Ұйымдасқан тәуелсіздер фракция емес, мүдделік топ ретінде қарастырылады; мұның себебі олардың саяси көзқарасы жоқ немесе орташа екендігі саналады. Олар бір-бірін қолдауға ұмтылған демалысқа шыққан қызметкерлердің тобы немесе мүшелікке бағытталған ұлттық идеологияны қолдайтындар болуы мүмкін. Саясаттанушы Рейчел Брукс Ұйымдасқан тәуелсіздердің "сол жақтардың" ықпалын азайтуға ортақ көңілі толуын" жазады, ол AWL, Liberation Left және NCAFC фракцияларына бағытталған деп түсіндіреді.
The Organised Independents (often abbreviated to OIs) are a grouping within the National Union of Students of the United Kingdom. The group is made up of candidates for National Executive Committee posts, all standing on an "independent" label, and their supporters. As such, the OIs have been defined as an interest group as opposed to a faction; this originates from the idea that they are apolitical or moderate, either simply as a group of sabbatical officers seeking to support one another, or as proponents of a membership focused national ideology. Commentator Rachel Brooks writes that the OIs also have a "shared concern to minimise the influence of 'the left'," which she defines as centring around the factions AWL, Liberation Left, and NCAFC.
Өмірбаян
Топтың кең анықтамасының нәтижесінде мұндай фракцияның бар екендігіне қатысты көптеген пікір таластар туды. Көптеген NUS сарапшылары мұндай ұйымдасқан топтастырудың әрине бар екендігіне келіседі. Оларға "Веббериттер" (алғашқы жетекші тұлға Саймон Веббердің атымен), "Оуэйндер" (Оуэн Джеймс, NUS президенті 2000–2002 жылдары), "Ұйымдасқан тәуелсіздер" термині қабылданғанға дейін "Тәуелсіз фракция" сияқты түрлі атаулар берілген. "Тәуелсіз студенттік қызметкерлер" деген сөз тіркесі де көптеген сайлау шарттарында жиі кездесетін. Көбінесе бұл топтың мүшелері енді өздерінің бар екендігін және осы атауды мойындайды. Дегенмен, жеке тәуелсіздердің ҰТ-ға (Ұйымдасқан тәуелсіздерге) жататыны немесе жатпайтыны туралы пікір таластар тоқтамайды.
As a result of the group's broad definition, a lot of controversy has raged over whether such a faction exists. Many NUS commentators are in agreement that such an organised grouping is clearly in existence. Various names were in use, including the "Webberites" (after Simon Webber, an early leading figure), the "Owainites" (after Owain James, NUS President 2000–2002), the "Independent Faction" before the term "Organised Independents" took hold. The phrase "independent student officers" was also prominent on many manifestos. Increasingly members of the grouping no longer dispute their existence and the label. However, there is still much dispute over whether or not individual independents are aligned to the OIs or not.
1990-2002 жылдар
ОИ 1990-шы жылдардағы NUS басшылығына Еңбек студенттерінің үстемдігін қолдаған тәуелсіз кандидаттар және NEC мүшелері тобы ретінде пайда болды. Бірнеше адам "Еңбек партиясының мүшелерімін, бірақ Еңбек студенттері емес" екенін мойындады, бұл айырмашылықты түсіну қиын болды. Әрі түсініспеушілік туды, себебі кейбір ОИ-лар қарапайым деңгейде Еңбек студенттерінің мүшелері болып көрінді. 2000 жылы топтың беделі арта түсті, себебі Еңбек студенттері 18 жыл бойы иеленген NUS президенті лауазымын қорғау үшін үміткер ұсынбады, бірақ оның орнына Оуэйн Джеймсті тәуелсіз кандидат ретінде қолдады. Ол бұл лауазымды конституция бойынша рұқсат етілген екі жыл бойы иеленді. Бұрынғы NUS LGB офицері Карли Харпер Пеннан бұл кезде ОИ-лардың "Еңбек студенттерімен" байланыста болғанын, "олармен бірге ұйымдасқанын" және "ортақ мақсаттары болғанын" жазды.
The OIs emerged as a group of independent candidates and NEC members who gave support to the Labour Students dominated NUS leadership of the 1990s. Several admitted to being "members of the Labour Party but not Labour Students," a distinction that some found difficult to understand. Further confusion reigned as some OIs appeared to be members of Labour Students at the ordinary level. The group became increasingly prominent in 2000 when Labour Students declined to put up a candidate to defend the Presidency of the NUS, a position which they had previously held for eighteen years, but instead backed Owain James as an independent, who won the post and held it for the two years allowed under the constitution. Former NUS LGB officer Carli Harper Pennan wrote that at this time, the OIs were "aligned with Labour Students", "organised with them", and had "the same agenda".
2002-2010 жылдар
2002 жылғы ҰСА сайлауында ОИ және Еңбекші студенттер арасы суынып, оппозициялық кандидаттарды ұсынды. Жалпы алғанда, ОИ Еңбекші студенттерді барлық сайлауда жеңді, бірақ Президенттікке Мэнди Телфорд жеңіс оді. Кейіннен ОИ мен Еңбекші студенттер арасында ынтымақтастық пен қатал оппозиция кезектесіп тұрды. Осы 2004 жылғы кезеңде Islington қаласының кейінгі мэрі Кэт Флетчер CFE/AWL ұйымынан президент болып сайланды; Флетчер 1981 жылдан бері Еңбекші студенттер немесе ОИ-ден анық солшыл саяси платформадан сайланған алғашқы адам болды. Соңғы жылдары ОИ-дің нақты құрамына байланысты жаңарған түсініспеушіліктер туды, себебі бірнеше адамның NUS ішіндегі фракциялық өзгерістері мен бірнеше тәуелсіз топтардың бірігіп ұйымдасуы орын алды. 2007 жылы жағдай нақты болды, және НУС-те өздерін ОИ деп жариялаған тәуелсіздер: Джемма Тумельти (Ұлттық президент), Стивен Браун (Ұлттық хатшы), Ама Узовуру (Әлеуметтік мәселелер жөніндегі вице-президент), Адам МакНиколас (12 блок) болды. Тумельти мен Браун 2008 жылдың маусым айында сәйкес лауазымдарынан кетті. Ұйымдасқан тәуелсіздер ұлттық қозғалыста ықпалды болып қала берді. 2008 жылы Браун мен Стритинг президенттікке таласып, ОИ мен Еңбекші студенттер арасындағы қарым-қатынасты қайтадан қиындатуға әкеп соқты. Браун үміткерліктен бас тартты және «Лас ойындар» келісімі пайда болды, ОИ Браунның үміткерліктен бас тартуын Аарон Портерді жоғары білім вице-президенті лауазымына тағайындау үшін пайдаланды, бұл үшін кейіннен Еңбекші партиясының депутаты Вес Стритингті президенттікке қолдау көрсетті. 2008 жылғы сайлауда Портер сайланды, Ама Узовуру вице-президент (Әлеуметтік мәселелер) лауазымына қайта сайланды, ал Бен Уиттакер мен Элизабет Сомервилл 12 блокқа сайланды. Ұйымдасқан тәуелсіздер Шотландиядағы ҰСА-да билікте болды, 2008 жылы Гуржит Сингх президенттікке сайланды. Ол келесі президенттік сайлауда Еңбекші партиясының мүшесі Лиам Бернске жеңілді. 2009 жылы Уиттакер Әлеуметтік мәселелер жөніндегі вице-президент болып сайланды, ал Лиз Уильямс (Ливерпуль студенттік гильдиясы) және Элис Букет (Батыс Англия университетінің студенттік одағы) Ұлттық конференцияда 15 блокқа сайланды. Кейти Далтон Уэльс ҰСА-сының президенті болып сайланды. 2010 жылы Портер Ұлттық студенттер одағының 54-ші президенті болып сайланды. Уиттакер вице-президент (Әлеуметтік мәселелер) лауазымына қайта сайланды. Питер Мерсер мен Райан Уэйн 15 блокқа сайланды. Кейти Далтон сондай-ақ Уэльс ҰСА-сының президенті болып қайта сайланды.
The 2002 NUS elections saw the OIs and Labour Students fall out and run opposing candidates. In general the OIs defeated the Labour Students in all elections bar the Presidency, which was won by Mandy Telford. Subsequently, the OIs and Labour Students fluctuated between co operation at times, but fierce opposition at others. It was in this 2004 6 period that the later Mayor of Islington Kat Fletcher of CFE/AWL was elected president; Fletcher was the first since 1981 to be elected from a political slate clearly to the left of either Labour Students or the OIs. In recent years there has therefore been renewed confusion over the exact membership of the OIs, stemming from a series of notable factional shifts within the NUS by several individuals and the emergence of more than one group of independents who organise together. In 2007, though, the position was clear, and the independents who described themselves within NUS formally as OIs were Gemma Tumelty (National President), Stephen Brown (National Secretary), Ama Uzowuru (Vice president Welfare), Adam McNicholas (Block of 12). Tumelty and Brown both left their respective posts in June 2008. The Organised Independents continued to be popular within the national movement. 2008 saw Brown and Streeting on a collision course for the Presidency, once again potentially fracturing relations between the OIs and the Labour Students. Brown subsequently decided not to run and there was an appearance of the 'Dirty Games' deal, the OIs were reported to have used Brown's withdrawal to secure the vice president higher education position for Aaron Porter, in exchange for backing the later Labour MP Wes Streeting for president. In the 2008 elections, Porter was elected, while Ama Uzowuru was re elected as vice president (Welfare), and Ben Whittaker and Elizabeth Sommerville were elected onto the Block of 12. The Organised Independents were also in power in NUS Scotland, with Gurjit Singh holding Presidency in 2008. He was defeated in the following presidential election by Labour party member Liam Burns. In 2009, Whittaker was elected as Vice President Welfare and Liz Williams (Liverpool Guild of Students) and Alice Bouquet (University of West England SU) were elected onto Block of 15 at National Conference. Katie Dalton was elected President of NUS Wales. In 2010, Porter was elected as the 54th President of the National Union of Students. Whittaker was re elected Vice President (Welfare). Peter Mercer and Ryan Wain were elected onto Block of 15. Katie Dalton was also re elected President of NUS Wales.
2010-2017 жылдар
2011 жылы Питер Мерсер Бен Уиттакердің екі мерзімінен кейін әл-ауқат жөніндегі вице-президент болып сайланды. Мэттью Ист, Англия Раскин студенттік одағының екі мерзімге президенті, 15-ші блокқа сайланды. Георгий Константинос Харонис аспирантура конференциясында NUS аспирантурасының оқытушы өкілі болып сайланды. Бұдан кейін ОИ-лер 2017 жылғы Ұлттық конференцияға дейін уақытша таратылды. 2013 жылы Раичел Матти мен Колум МакГайр тиісінше Одақ дамуы және әл-ауқат вице-президенттері болып сайланды; олар орташа кандидаттар мен мәселелерді қолдап, бейресми науқан жүргізе берді. Екеуі де 2014 жылы екінші мерзімге қайта сайланды. Алайда, Маттидің беделі төмендеді; 2013 жылғы Одақ даму аймақтық конференциясында ол өзінің аймақтық комитетінің NCAFC мүшесіне есеп беру сессиясына қатысуға рұқсат бермеді, соның салдарынан жауапкершіліктен қашқан және сынға қорқып жүрген адам ретінде танылды. 2015 жылы Маттиден кейін Ричард Брукс Одақ дамуы вице-президенті болып сайланды. Вонни Сандлан мен Фергал Макферран сәйкесінше Шотландияның және NUS USI-нің президенттері болып сайланды. 2017 жылдың қаңтар айында Al Jazeera телеарнасы Брукстің антисемитизм айыптары бойынша даулы президент Малия Буаттияның сайлауын тоқтатуға (кейіннен оның беделін түсіруге және қызметтен алуға) жасаған әрекеттерге қатысқандығын көрсететін видеоматериалдарды жариялады. Буаттияның сайлануына жауап ретінде Дарем, Лафборо, Халл, Аберстиуит, Оксфорд, Кембридж, Манчестер, Эссекс, Йорк, Лондон Король колледжі, Ноттингем, UWE, Лестер, Лондон Королева Мэри университеті және Рединг университеті студенттері NUS-тен шығу науқанына қатысты. Линкольн, Ньюкасл, Халл және Лафборо университеттері құрамынан шықты.
In 2011, Peter Mercer was elected Vice president Welfare following Ben Whittaker's two terms. Matthew East, two term Anglia Ruskin Students' Union President, was elected onto the Block of 15. George Konstantinos Charonis was elected as the NUS Postgraduate Taught Representative at the Postgraduate Conference. The OIs were temporarily disbanded after this, until the 2017 National Conference. In 2013, however, Raechel Mattey and Colum McGuire were elected as VP Union Development and VP Welfare, respectively; they continued to campaign informally around moderate candidates and issues. Both were re elected to serve a second term in 2014. Mattey grew unpopular, however; at the 2013 Union Development zone conference, she had refused to allow a NCAFC member of her zone committee to enter the accountability session, and gained a reputation for being unaccountable and afraid of challenge. In 2015, following Mattey, Richard Brooks was elected Vice President (Union Development). Vonnie Sandlan and Fergal McFerran were also elected Presidents of NUS Scotland and NUS USI, respectively. In January 2017, Al Jazeera broadcast footage purporting to show that Brooks was involved in attempts to block the election of (and, later, discredit and remove) controversial President Malia Bouattia over allegations of antisemitism. In response to Bouattia's election, students at Durham, Loughborough, Hull, Aberystwyth, Oxford, Cambridge, Manchester, Essex, York, King's College London, Nottingham, UWE, Leicester, Queen Mary University of London and Reading University had campaigned to disaffiliate from the NUS. Lincoln, Newcastle, Hull and Loughborough all disaffiliated.
2017 жылдан қазіргі уақытқа дейін
NUS бағытына тарап жайған наразылықтан кейін, 2017 жылғы Ұлттық конференцияда ОИ қолдаған кандидаттар NUS Ұлттық конференциясында сайланған алты толық уақытты лауазымның бесеуін жеңіп алды. Бұған қоса, студенттер мен студенттік ұйымдардың қатысуын арттыруға бағытталған демократиялық реформалар сияқты бірнеше орташа ұсыныстар қабылданды, олар «NUS тарихындағы ең толыққанды және кең ауқымды құрылымдық реформалар» деп сипатталды. БҒМ саясатын талдаушы Nona Buckley Irvine «сол жақтан орталыққа қарай идеологиялық маңызды өзгеріске байланысты, салалық органдар мен университеттер NUS-қа қалай қатысуға болатынын қайта қарастыруға дайындалады» деп жазды. Алайда, «Азаттық солшыл» тобынан Одақ дамуы вице-президентіне кандидат Али Милани реформаларды тоқтатуда маңызды рөл атқарды. 2018 жылы барлық ОИ кандидаттары қайта сайланды; Мартин дауыс берудің бірінші турында 51% дауыс алып қайта сайланды, оның орынбасары Аматей Доку да 68% дауыспен, Brexit соңғы келісімі бойынша «халықтың пікірін» талап ету үшін бүкіл елде студенттердің бастамасымен ұйымдастырылған науқанды шақырудан кейін қайта сайланды. 2019 жылғы Ұлттық конференцияда ОИ қаржылық банкроттықтың алдын алу мақсатында реформалар бағдарламасын қабылдауға күш салды. 2017 жылғы реформалар іске асырылмады және бірнеше жыл бойы қаржыны тиімсіз басқару нәтижесінде ресурстардың айтарлықтай азаюына әкелді. ОИ-дің Одақ дамуы вице-президентіне кандидаты Эрика Рамос реформаларды жүзеге асыру үшін сайланды; алайда, «Азаттық солшылдар» қалған үш сайлауда, соның ішінде Ұлттық президенттік сайлауда сәттілікке жетті. Бұл солшыл фракциялық қолдаудың әлсіреуіне қарамастан болды, Студенттік солшыл желісі белсенді түрде LibLeft өкілдеріне қарсы кандидаттарды ұсынып, екі солшыл ОИ кандидатын қолдады.
After this widespread discontentment with NUS' direction, the 2017 National Conference saw a slate of OI backed candidates win five of the six full time officer positions elected at NUS National Conference. In addition to this, several moderate motions passed, including democratic reforms designed to better engage students and students' unions, which were described as "the most comprehensive and wide ranging structural reforms in NUS history". HE policy commentator Nona Buckley Irvine wrote that with the "significant ideological shift from the hard left to more moderate candidates, sector bodies and universities will prepare themselves for a rethink in how to approach NUS going forward". However, Liberation Left candidate for VP Union Development Ali Milani would prove critical in blocking the reforms. All incumbent OI candidates were re elected in 2018; Martin was re elected with 51% of the vote in the first round of voting, along with deputy Amatey Doku, who received 68% after calling for nationwide student led mobilisation to demand a 'people's vote' on the final Brexit deal. At the 2019 national conference, the OIs focused campaigning efforts on again passing a programme of reforms this time to prevent financial bankruptcy. The 2017 reforms had not been delivered, and several years of financial mismanagement had created a significant decline in resources. OI candidate for VP Union Development Erica Ramos was elected to deliver reform; however, Liberation Left were successful in the remaining three elections, including National President. This came despite a breakdown in left wing factional support, with the Student Left Network actively fielding candidates against LibLeft incumbents and campaigning for two left leaning OI candidates.
Брекзит
2018 жылы Brexit төңірегіндегі саяси тұрақсыздыққа жауап ретінде топ екінші референдумды қолдау үшін партиялық бағытталмаған жастар науқанын бастады. ОИ-дың маңызды өкілдері 2018 жылғы Ұлттық конференцияда саясатты дұрыс бағытқа бұрып, НҰС-тың осы ұстанымды қолдаған алғашқы ұйымдардың бірі болуын қамтамасыз етті. Науқан соңынан 120 студент көшбасшысы қол қойған ашық хатты және 160 000-нан астам адамды қамтыған көптеген митингтерді ұйымдастырды.
In 2018, in response to the ongoing political instability around Brexit, the group launched FFS, a cross party youth campaign for a second referendum. Key OI figures steered policy through the 2018 National Conference to ensure that NUS became one of the earliest organisations to declare support for the position. The campaign subsequently organised an open letter undersigned by 120 student leaders, and numerous demonstrations, which attracted over 160,000 attendees.