Кіріспе

Жергілікті процестер арасындағы байланыс (LPC, көбінесе жергілікті процедура шақыруы немесе жеңіл процедура шақыруы деп те аталады) – Microsoft Windows NT ядросымен бір компьютердегі процестер арасындағы жеңіл IPC үшін ұсынылатын ішкі, құжатталмаған процестер арасындағы байланыс құралы. Windows Vista нұсқасынан бастап LPC асинхронды жергілікті процестер арасындағы байланыс ретінде жаңартылды. (A)LPC интерфейсі Windows NT-нің құжатталмаған Native API-ының бөлігі болып табылады және тікелей пайдалану үшін қолданбаларға қолжетімді емес. Дегенмен, оны келесі жағдайларда жанама түрде пайдалануға болады: Microsoft RPC API-ді жергілікті түрде, яғни бір машинадағы процестер арасында байланыс үшін пайдаланғанда немесе (A)LPC арқылы іске асырылған Windows API-ларын шақырғанда (төменде қараңыз).

Белгілі қолданысы

(A)LPC Windows NT жүйесіндегі ішкі кіші жүйелер арасындағы байланыста кеңінен қолданылады. Win32 кіші жүйесі клиент пен кіші жүйе сервері (CSRSS) арасындағы байланыс үшін (A)LPC-ді жиі пайдаланады. Бұл шақыруларды жылдамдату үшін Windows NT 3.51 нұсқасында Quick LPC енгізілді. Бірақ 4.0 нұсқасында өнімділікке маңызды серверлік бөліктерді ядро режиміне (win32k.sys) көшіру артығырақ болды, сондықтан бұл әдіс істен шығарылды. Жергілікті қауіпсіздік органы кіші жүйе қызметі (LSASS), сессия менеджері (SMSS) және қызмет басқарушысы клиенттік процестермен байланысу үшін (A)LPC порттарын тікелей пайдаланады. Winlogon және қауіпсіздік мониторы LSASS процесімен байланысу үшін оны қолданады. Аталғандай, Microsoft RPC клиент және сервер бір машинада болғанда (A)LPC-ді тасымалдау құралы ретінде пайдалана алады. Жергілікті компьютерде ғана байланыс құруға арналған көптеген қызметтер RPC арқылы (A)LPC-ді жалғыз тасымалдау құралы ретінде қолданады. Көп жағдайларда, қашықтықтан OLE және DCOM-ның іске асырылуы жергілікті байланыс үшін де (A)LPC-ді пайдаланады.