Кіріспе
Классификация алгоритмі қолданатын гиперүстілік NOTOC
Екі сыныпты статистикалық сыныптау мәселесінде шешім шекарасы немесе шешім беті – негізгі векторлық кеңістікті әр сынып үшін екі жиынға бөлетін гиперүстілік. Классификатор шешім шекарасының бір жағындағы барлық нүктелерді бір сыныпқа, ал екінші жағындағы барлық нүктелерді екінші сыныпқа жатқызады. Шешім шекарасы – классификатордың нәтижесі түсініксіз болатын проблемалық кеңістіктің аймағы. Егер шешім беті гипержазық болса, онда сыныптау мәселесі сызықтық болып табылады және сыныптар сызықтық түрде ажыратылады. Шешім шекаралары әрқашан нақты болмайды. Яғни, бір сыныптан екінші сыныпқа өту үздіріссіз емес, біртіндеп жүреді. Бұл эффект тұйық логикаға негізделген сыныптау алгоритмдерінде жиі кездеседі, онда бір немесе екінші сыныпқа жататындық түсініксіз болады. Шешім шекаралары оптималды тоқтату шекараларының жуықтамасы болуы мүмкін. Шешім шекарасы – нөлден өтетін гипержазықтықтағы нүктелердің жиынтығы. Мысалы, вектор мен жиынтықтағы нүктелер арасындағы бұрыш шешім шекарасында немесе оған жақын нүктелер үшін нөл болуы керек. Шешім шекарасының тұрақсыздығы ең дәл және тұрақты классификаторды таңдау стандарты ретінде жалпылау қатесімен біріктірілуі мүмкін.
NOTOC
In a statistical classification problem with two classes, a decision boundary or decision surface is a hypersurface that partitions the underlying vector space into two sets, one for each class. The classifier will classify all the points on one side of the decision boundary as belonging to one class and all those on the other side as belonging to the other class. A decision boundary is the region of a problem space in which the output label of a classifier is ambiguous. If the decision surface is a hyperplane, then the classification problem is linear, and the classes are linearly separable. Decision boundaries are not always clear cut. That is, the transition from one class in the feature space to another is not discontinuous, but gradual. This effect is common in fuzzy logic based classification algorithms, where membership in one class or another is ambiguous. Decision boundaries can be approximations of optimal stopping boundaries. The decision boundary is the set of points of that hyperplane that pass through zero. For example, the angle between a vector and points in a set must be zero for points that are on or close to the decision boundary. Decision boundary instability can be incorporated with generalization error as a standard for selecting the most accurate and stable classifier.
Нейро желілер мен қолдау векторлы модельдерінде
Артқа таралу негізіндегі жасанды нейрондық желілер немесе перцептрондарда желінің үйрене алатын шешім шекарасының түрі желідегі жасырын қабаттардың санымен анықталады. Егер жасырын қабаттары болмаса, ол тек сызықтық мәселелерді ғана үйрене алады. Егер бір жасырын қабаты болса, онда ол Rn-нің компактты ішкі жиындарындағы кез келген үздіксіз функцияны үйрене алады, бұл әмбебап жуықтау теоремасымен дәлелденген, демек, кез келген шешім шекарасына ие болуы мүмкін. Атап айтқанда, қолдау векторлық машиналар ерекшелік кеңістігін ең үлкен аралықпен екі классқа бөлетін гипержазықтықты табады. Егер мәселе бастапқыда сызықтық бөлінбесе, ядролық тәсілді қолдану арқылы өлшемдердің санын арттыруға болады, соның арқасында оны сызықтық бөлінетін күйге келтіруге болады. Осылайша, кішкентай өлшемді кеңістіктегі жалпы гипербет, өте үлкен өлшемді кеңістіктегі гипержазықтыққа айналады. Нейрондық желілер эмпирикалық қателікті азайтатын шешім шекарасын үйренуге тырысады, ал қолдау векторлық машиналар шешім шекарасы мен дерек нүктелері арасындағы эмпирикалық аралықты максималдайтын шешім шекарасын үйренуге тырысады.