Кіріспе

1974 жылғы еңбек әрекеті

Балтимор полициясының ереуілі – Балтимор полиция департаментінің қызметкерлері ұйымдастырған 1974 жылғы еңбек әрекеті. Ереуілге шыққан полицейлер жалақыны арттыруды және Балтимор полиция департаменті саясатында өзгерістер енгізуді талап етті. Олар сондай-ақ 1 шілдеде басталған және күшейе түскен ереуілдегі Балтимор қалалық қызметкерлеріне қолдау білдірді. 7 шілдеде полицейлер қасақана тәртіпсіздік пен әдепсіздік науқанын бастады; 11 шілдеде олар ресми ереуілге шықты. Департамент өрт пен тонау көбейгенін хабарлады, ал жеткіліксіз штаттық полиция күшіне Мэриленд штатының полициясынан көмек келді. 15 шілдеде кәсіподақ өкілдері екі ереуілді де тоқтату бойынша келісімге келген кезде бұл әрекет аяқталды. Қала 1975 жылы полицейлердің жалақысын арттыруға уәде берді (және орындады), бірақ ереуілшілерге кешірім жасаудан бас тартты. Полиция комиссары Дональд Померло кәсіподақтың ұжымдық шарттар бойынша келісімдер жүргізу құқығын жойды, ұйымдастырушыларын жұмыстан шығарды және оның мүшелерін ашық қудалады. Балтимордағы бұл әрекет 1919 жылғы Бостон полициясының ереуілінен бері АҚШ-та болған полицейлер ереуілінің санатындағы шаралардың бірі болды. Бұл әрекет сонымен қатар Америка мемлекеттік, округтік және қалалық қызметкерлер федерациясы (AFSCME) үшін сынаққа түсу болды, ол жылдам өсіп, күшті болғанмен, полицейлерді кәсіподаққа біріктіруде үлкен жетістікке қол жеткізе алмады.

Балтимордағы полиция кәсіподақтарының бірігуі

Қалалық билік полицияны жұмысшылар тобы ретінде ұйымдастыруға қарсы болды, себебі полиция ереуілі салдарынан тәртіп бұзылуы мүмкін деп қорқыды. Алайда, Балтиморда аз ұлттық және кәсіподаққа жақын офицерлердің үлесі жоғары болды. Кәсіподақ құруды қалаған полиция қызметкерлері 1966 жылы 1195-ші полиция бөлімшесін – AFSCME ұйымының бөлімшесін құру үшін дауыс беруге дейін жылдар бойы жасырын жиналады. 1195-ші бөлімшенің негізгі басшыларының бірі – Томас Рапанотти, ол көмір шахтасында, содан кейін «Мартин Авиацияда», одан кейін AFSCME-де еңбек еткен еңбек ұйымдастырушысы болды. Рапанотти Балтимордағы кәсіподақты кеңейтіп, айналасындағы округтерге енді. Полицияның бауырлас ордені (ФОП) бірден өзін бәсекелес кәсіподақ ретінде таныстырды. 1195-ші бөлімше және ұйымдасқан еңбек одақтастары Померлоға көптеген шағымдар айтты. Олар Померлоудың департамент саясатын өзгертуін сынағаннан бөлек, оны кәсіподақ басшыларын мазалап, қорқытып отыр деп айыптады. AFL–CIO оның іс-әрекеттерін «кәсіподақтарды жою» деп атады. 1968 жылы офицерлер БПД штаб-пәтерінің алдында пикетке шығып, оның отставкаға кетуін талап етті. Померлоға наразылық күшейе берді. 1973 жылы БПД-дегі сыбайлас жемқорлыққа қатысты сот тергеуінде Рапанотти оны тыңшылық жасап, төменгі шендегі офицерлерге ғана полиграф тестілерін таңдап қолданды деп айыптады. Конституция бойынша ереуілге тыйым салынған кәсіподақ осы жылдың наурыз айында жұмыс шараларын қарастыра бастады.

Ұжымдық келіссөздер

1973 жылға қарай Балтимордың 3500 полиция қызметкерінің шамамен 2000-ы 1195-ші жергілікті ұйымның мүшесі екенін мәлімдеді. AFSCME жетекшілері және басқа мемлекеттік қызметкерлердің кәсіби одақтары мен ұйымдары Балтимор қаласынан ұжымдық келіссөздер жүргізу құқығы мен жалақыны арттыруды талап етті. Кейбір офицерлер бұрын «Bethlehem Steel» компаниясында жұмыс істеген және ереуілге қатысқан. 1973 жылдың қараша айында Померло полиция үшін ұжымдық өкілдікті мойындауға келісіп, эксклюзивті келіссөздер агентін таңдау үшін сайлау өткізді. Ол нәтижеге қарамастан, екіншілік бойкоттарға, жұмысты баяулатуға, тоқтатуға немесе ереуілге рұқсат етілмейтінін айтты. 1195-ші жергілікті ұйым сайлауда үлкен артықшылықпен жеңіске жетті, FOP 3-ке қарағанда 1488 дауысқа 769 дауыс түсті. Сайлауға қатысу 85% құрады. 1195-ші жергілікті ұйымның жеңісінен кейін Рапанотти қала үшін 26 тармақтық ұсыныс жасады. 1195-ші жергілікті ұйым бірден ұжымдық келіссөздер полиция қызметкерлерінің жағдайын және жалақысын жақсартатынына уәде берді. Полиция жалақы диапазонын 8761 доллардан 11082 долларға дейін 12500 доллардан 14500 долларға дейін арттыруды сұрады. Қала 5,5% көтеруді ұсынды, сондай-ақ жәрдемақылар 0,5% артты. Бұл пакетті бұрын қалалық жұмысшылар, соның ішінде сол жылдың ақпан айында ереуілге шыққан мұғалімдер де қабылдаған еді. (Жалақыны көтеру 5,5% немесе сағатына 20 цент болды, қызметкер үшін қайсысы жоғары болса, соның ішінде осы көрсеткіш қолданылды. Көптеген басқа муниципалитет қызметкерлері үшін сағатына 20 цент көбірек болды.) 30 маусымда 1195-ші жергілікті ұйым қаланың ұсынысын бірауыздан қабылдамауға дауыс берді.

Іс-қимылдар басталады

Полиция ереуіліне дейінгі кезең радикалды еңбек қозғалысы мен наразылықтарға толы болды, бұл қалалық қоқыс жинаушылардың жұмыстан бас тартуынан бастау алды.

Қалалық қызметкерлердің ереуілі

1974 жылдың 1 шілдесінде 700-ден астам санитарлық қызметкерлер кәсіподақ басшылығының қарсылығына қарамастан, жауынгерлік ереуілге шығып жұмысты тоқтатты (AFSCME Local 44). Жұмысшылар ереуілге шығу себептері ретінде жалақының аздығын (20 центтік өсімге орнына 50 центтік өсімді талап етті) және қадір-қасиетсіз жағдайларды (ыстық, газ шығарылымдары және нашар күтілген көліктер) көрсетті. Әкім оларды барлығын жұмыстан шығарумен қорқытты. Ереуіл басталғаннан кейін АFSCME дереу қолдау білдіріп, ұлттық кеңселерінен маңызды басшыларын жіберді. 7 шілдеге қарай шамамен 2500 коммуналдық санитарлық қызметкер, түзету мекемесінің қызметкерлері және басқа да персонал ереуілге шықты. Бұл ереуілдің құрған атмосферасы полиция күшін өз талаптарын одан әрі күшейтуге жігерлендірді.

Полиция жұмысының іс-әрекеттері

Балтимор полиция қызметкерлері басқа қалалық жұмысшылармен ынтымақтасып, ереуілге дайындықтарын арттырды. 6 шілдеде кәсіподақ 84 мүшеден тұратын басқару комитетін құрды, олар қаламен келіссөздер жүргізу үшін қысым көрсету мақсатындағы шараларды жоспарлады. 1977 жылғы сот ісінің нәтижелері бойынша белгілі болғандай, Комиссар Померло бұл әрекеттерге «жасырын қолдау» көрсеткен, ол да қаламен одан әрі келіссөздер жүргізуді қалаған. Көлік тоқтату саны күрт өсті және берілген айыппұлдар 1000%-ға артты. Бір айыппұл салдарынан туған жанжал үш адамның қамауға алуына әкелді. Шаһар әкімі Шефердің лимузиніне екі рет айыппұл салынды. Штат делегаты Кеннет Вебстер, осы айыппұлдардың біреуін билет сатушының алдында жыртып тастағаны үшін (қоқыс тастау айыбымен) қамауға алынды. Полиция қызметкері Джон А. Ланн, жаңа салынған I-83 тас жолында қозғалысты тоқтатып, BPD-ден (Балтимор Полиция Департаментінен) шеттетілді. Кәсіподақ өкілдері, егер ол босатылмаса, толыққанды ереуілге баратындарын мәлімдеді.

Шабуылға шығу туралы шешім

30 маусымда жаңа келісімшарт жарияланғаннан бері ереуілге деген қысым күшейіп келді. Рапанотти толық ереуілге қарсы болды және (дұрыс болжап) былай деді: "Бұл келісімшарт жаңа ғана, бір апталық. Егер осы сәтте ереуілге шықсақ, олар қоқыс жинаушыларға ақша ұсынып, біз қолдарымызда "йо-йо" ұстап қаламыз".

Полиция қызметкерлерінің ереуілі

11 шілде күні сағат 20:00-де сағат 16:00-ден 12:00-ге дейінгі ауысымдағы 39 офицер өздерінің бекеттеріне оралып, жабдықтарын тапсырды. Оларға тактикалық бөлімнің 33 мүшесі қосылды. Baltimore Sun газеті Батыс және Шығыс Балтиморда тонаулар дереу басталғанын хабарлады. Ереуілшілер пикетке шығып, "Мен 5,5 үшін өлмеймін" және "Кәсіби қызметке лайықты жалақы" деген жазулары бар плакаттарды ұстады. Ереуілге қатыспаған офицерлер аптасына 7 күн, күніне 12 сағаттан артық жұмыс істеді. (Померлоның мәліметінше, ереуілге 565 адам қатысты.) Газеттер ереуілшілер мен ереуілге қатыспаған офицерлер арасындағы шиеленіс туралы жариялады. Бір ереуілші офицер ұлттық гвардия сарбазына жұмыс істейтін офицер туралы: "Осы жігітке сенбеңіз", - деді. Кейбір ереуілге қатыспаған офицерлер де өз әріптестерінен және ресми түрде ереуілге қатыспаған 1195-ші жергілікті кәсіподақтан аянысты сезімдерге бөленді. Полицияның бауырлас орденінің өкілдері ереуілге қарсы мәлімдеме жасады. Комиссар Померло: "Біз 1968 жылғы тәртіпсіздіктерге ұқсас жартылай тәртіпсіздік күйіндеміз" деді. Алайда, көшедегі жағдай сол деңгейге жетпеді және келтірілген зиян да аз болды.

Үкіметтің жауабы

Шараға қалалық, мемлекеттік және сот органдары қарсылық білдірді. Бұл билік полиция ереуіліне, бір мезгілде өткен қалалық қызметкерлер ереуіліне қарағанда қатаңрақ жауап берді. 11 шілде күні түнгі жарыққа дейін аудандық судья Джеймс С. Мерфи дереу ереуілді тоқтату туралы қаулы шығарды. Олар 100 крейсермен және екі джипті тасымалдайтын трактормен келді. Бұл әскерлер көтеріліске қарсы қару-жарақпен жабдықталған, бірақ каска емес, жұмсақ бас киім киген. (Мерфи қалалық қызметкерлер ереуіліне қатысы бар кәсіподақ жетекшілеріне де ұқсас ескерту жасады.) 14 шілдеде Померло 82 офицерді қызметтен босатып, 9 детективті және 18 полиция агентін (жоғары білімі бар офицерлерді) шенін төмендетті.

Келіссөздер

Полицияның жұмыстан кетуі полиция және ереуілдегі қалалық қызметкерлер арасында келіссөздерді жылдам бастады. 12 шілдеде, түнгі ауысымның ереуілінен кейін кәсіподақ өкілдері мен қалалық шенеуніктер бес сағат бойы кездесті. 14 шілдеде AFSCME келіссөзшілері Комиссар Поммероға (жақында ғана 82 офицерді жұмыстан босатып, тағы да көп адамды босатумен қорқытып, кешірім жасамайтынын мәлімдеген) кешірім жасау – келісімге қол жеткізудің шарты болады деп жауап берді. 15 шілдеде қала 44-ші жергілікті ұйыммен келісімге келгенін жариялады: жалақы бірден 25 центке өседі, ал 1975 жылы тағы 45 цент қосылады. Полициямен жасалған келісім шарттырақ болды. Мандель мен Поммероның сөзіне қарағанда, кәсіподақ жетекшілері офицерлер жұмысқа оралатынын уәделеген. Полиция кәсіподағының жетекшілері баспасөз мәслихатында «әділ ойынға кепілдік берілгенін» және «көптеген офицерлер қайта қызметке орналасатынын» хабарлады, бірақ кешірім туралы уәде берілген жоқ. Рапанонотти бұл шешімді ереуілшілер комитетіне бекітуге жіберілгенін мәлімдеді. Полиция офицерлерінің жалақысы дереу көтерілмейді. 1975 жылдың шілдесіне қарай жалақы диапазоны 10 000 – 13 500 долларға дейін өсіру жоспарланған.

Салдары

18 шілдедегі хатында Поммеро ереуілге шыққандарды қатаң жазалайтынын мәлімдеді: "Мен осы бөлімнің сержанттарынан 'жауапкершілікті алуды' сұрадым. Егер олар ереуілшіні кондиционерлі көлікке отырғызбаса немесе ереуілшіні қосымша жұмысқа жібермесе, бұл олардың құқығы және мен оларды қолдаймын". Поммеро AFSCME Local 1195 президенті және ереуілдің жетекшісі Джордж П. Хойтты жұмыстан босатты. Хойт 17 жыл бойы күштік құрылымда қызмет еткен және жұмыстан босатылғанда зейнетке шығуға төрт күн қалған еді. Содан кейін Поммеро тағы да ондаған офицерді, соның ішінде 1195 жергілікті бөлімнің барлық қалған лауазым иелерін жұмыстан босатты. 25 шілдеде Поммеро хабарландыру тақталарына ілініп, үш күн бойы тізім бойынша оқылған хабарлама жариялады, онда ереуіл жетекшілері мен оның қатысушылары арасындағы айырмашылық көрсетілді. Бұл хабарламада олардың қандай әрекеттері жазаланатыны нақты түсіндірілді: Бұл әрекеттердің бәрі нәтижесіз аяқталды. Төреші Мерфи AFSCME-ге 15 000 доллар, ал кәсіподақ ұйымдастырушысы Томас Рапанотиге 10 000 доллар айыппұл салды. Ереуілге қатысқан офицерлер мен жетекшілердің ешқайсысы түрмеге қамалған жоқ.

Одаққа әсері

17 шілдеде комиссар Поммеро 1973 жылғы өкіміндегі талаптарды негізге ала отырып, кәсіподақтың келіссөздер жүргізу құқығын жойды. Ол сондай-ақ, кәсіподақ төлемдері енді жұмысшылардың жалақысынан автоматты түрде есептелмейтінін және кәсіподақ жетекшілеріне полиция бас штабына эскортсыз кіруге рұқсат берілмейтінін мәлімдеді. Полиция бастықтарының кәсіподағы (Жергілікті 1599) AFSCME-ден мүшелігін шығарды. Бұл сот процесі 1977 жылы ұтылды.

Қаһарлану

Қаладан ешқандай жеңілдік болмағандықтан, бұрынғы ереуілде болған офицерлер губернатор Манделге жүгініп, одан олардың кәсіподағына қайта рұқсат беруді және кешірім жасауды сұрады. AFSCME президенті Вурфпен жанжалдасып жүрген Мандель оларға көмектесуден бас тартты, қайта сайлау науқанында кәсіподақтың қолдауын жоғалтуға дайын екенін айтты. Кейбір офицерлер кәсіподақ басшыларының өздерін сатып кеткенін немесе "оққа тұрғызылған жаяу әскердей" пайдаланғанын сезінді. Ереуілде болғандар мен ереуілге қатыспағандар арасындағы шиеленіс сақталды. Ереуілге қатыспаған офицерлердің кейбіреуі ереуілде болғандарға кешірім жасауға қарсы болды.