Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық бейсболшы (1937-1991)
ағылшын футболшысы
American baseball player (1937 1991)
the English footballer
Кристофер Джозеф Шорт (19 қыркүйек 1937 – 1 тамыз 1991), "Стайлз" лақап атымен белгілі болған, американдық кәсіби бейсбол ойыншысы, Майор Лига Бейсбол (MLB) лигасында "Филадельфия Филлиз" (1959–1972) және "Милуоки Брюэрс" (1973) командаларында ойнаған. Ол сол қолымен лақтырып, оң қолымен соққан.
Christopher Joseph Short (September 19, 1937 – August 1, 1991), nicknamed "Styles", was an American professional baseball pitcher, who played in Major League Baseball (MLB) for the Philadelphia Phillies (1959–1972), and Milwaukee Brewers (1973). He threw left handed, and batted right handed.
Ерте өмір
Шорт 1937 жылдың 19 қыркүйегінде Делавэр штатының Милфорд қаласында дүниеге келген. Ол Пенсильвания университетінде оқыған Делавэр судьясы Исак Шорттың ұлы. Шорт үш жыл бойы Льюис орта мектебінде оқыды, онда баскетбол командасының центрі және бейсбол командасының питчері болды. 1955 жылы Льюесте өткен маусымда ол 9-1 есебімен аяқтады, 23 соққы жіберіп, 6 допты жүріп, 121 ойыншыны қағып түсірді. 1956 жылы ол Делавэр орта мектеп баскетболында төртінші орынды иеленді, маусымды 374 ұпаймен аяқтады. Ол Бордентаун әскери институтын бітірген.
Short was born in Milford, Delaware, on September 19, 1937. He was the son of Issac Short, a Delaware judge who had attended the University of Pennsylvania. Short attended Lewes High School for three years, where he played center on the basketball team and pitcher on the baseball team. In his 1955 season at Lewes, he finished with a 9–1 record, allowing 23 hits, 6 walks, and striking out 121 batters. In 1956, he was the fourth leading scorer in Delaware high school basketball, finishing the season with 374 points. He graduated high school from the Bordentown Military Institute.
Бейсбол карьерасы
Шорт 1959 жылғы 19 сәуірде Цинциннати Редс командасына қарсы алаңға алғаш рет шықты, екінші иннингте Джим Оуэнстің орнына қосылды. Ол 3.2 иннингте төрт соққыдан бес рет ұпай жіберіп, үш соққыдан шығарды және үш басу жасады. Шорт 1964 жылдан 1968 жылға дейін "Филлис" командасының үздік питчері саналды. 1964 жылы ол 17–9 есебімен 220 иннингте 2.20 ERA көрсетті. Бұл оның мансабындағы ең жақсы ERA көрсеткіші және лигада Санди Куфакс (1.74) және Дон Драйсдейлден (2.18) кейін үшінші орында тұрды. Командаласы Джим Баннинг сол маусымда 2.63 ERA көрсетіп, 5-ші орынды иеленді. Хуан Маричал 2.48 ERA көрсетіп, 4-ші орынды алды. Алайда, сол жылы "Филлис" және Шорт командасы чемпиондық жарысында тарихи сәтсіздікке ұшырады. 12 ойын қалғанда алты жарым ойынмен көш бастағаннан кейін, менеджер Джин Мауч соңғы 12 ойынның сегізінде өзінің екі үздік питчерін, Баннинг пен Шортты бастауға шешім қабылдады. Шорт ауыр жүктемеге қарамастан, соңғы үш ойынында 18 иннингте тек алты ұпай жіберді. Бірақ нашар соққылар, тиімсіз резервтік питчинг және нашар қорғаныс (команда 10 ойынды жеңіліспен аяқтағанда 17 қателік жасады) Филадельфияның жеңілісіне себеп болды. "Филлис" қызу Сент-Луис Кардиналдарына үш ойын қатарынан ұтылып, олар NL жарысын бір ойынмен жеңіп, 1964 жылғы әлем чемпионатына Нью-Йорк Янкистерін жеңді. 1965 жылғы 2 қазанда Шорт Ши стадионында 15 иннинг бойы гол жібермей, 18 "Метс" ойыншысын соққыға түсірді, бірақ ешқандай шешім қабылданбады. Ойын 18 иннингтен кейін тең нәтижемен аяқталды. Шорт 1964 жылдан 1966 жылға дейін 55 ойын жеңіп, 1966 жылы 20–10 есебімен аяқтады. 1969 жылғы маусымда арқа жарақаты оның маусымын қысқартты және мансабына да зиян келтірді. Шорттың келісімшарты 1973 жылғы 5 сәуірде Милуоки Брюэрс командасымен, сол кездегі AAA лигасының "Эвансвилл Триплз" командасынан сатып алынды. Оның соңғы алаңға шығуы 1973 жылғы 18 қыркүйекте Кливленд Индианстарына қарсы болды. Ол тоғызыншы иннингте Джим Колборнның орнына қосылып, екінші базада жүгіршісі бар 5–4 есебімен жеңіске жетуге тырысты. Джон Эллиске қарсы Шорт хоум-ран жіберіп алды, нәтижесінде Индианстар ойынды 6–5 есебімен жеңді. 15 маусымда Шорт 135–132 есебімен аяқтады, бұл жеңіс пайызының 0.500-ден астам көрсеткіші (.506). Оның мансабындағы ERA көрсеткіші 3.43, ал 501 ойында (308 стартта) 1629 соққы жасады. Ол 2325 иннингте 886 ұпай жіберді. Ол тек бір рет, 1971 жылғы 25 мамырда (оның питчинг жасамайтын ойынында) алаңнан қуылды, себебі қарсыластарды тітіркендірді. Шорт "Филлис" командасының барлық уақыттағы питчерлері арасында жеңістер саны бойынша 4-ші (132), алаңға шығу саны бойынша 5-ші (459), старттық ойындар саны бойынша 3-ші (301), толық ойындар саны бойынша 19-шы (88), гол жібермейтін ойындар саны бойынша 4-ші (24), иннингтер саны бойынша 4-ші (2253) және соққылар саны бойынша 4-ші (1585) орында тұрады.
Short made his first appearance on the mound on April 19, 1959, against the Cincinnati Reds, appearing in the 2nd inning to replace Jim Owens. He allowed five runs on four hits while striking out three and walking three in 3.2 innings. Short was considered a top pitcher from 1964 through 1968 with the Phillies. He was 17–9 in 1964, with a 2.20 ERA in 220 innings pitched. It was his career best ERA and was third in the league behind only Sandy Koufax (1.74) and Don Drysdale (2.18). Teammate Jim Bunning was 5th that season with a 2.63 ERA. Juan Marichal finished 4th (2.48). That year, however, the Phillies and Short suffered a historic collapse in the pennant race. After leading by six and a half games with 12 to go, manager Gene Mauch decided to start his two aces, Bunning and Short, for eight of the last 12 games. Short pitched respectably despite the heavy workload, giving up only six earned runs in 18 innings over his final three starts. But weak hitting, ineffective relief pitching and poor defense (the team committed 17 errors in a 10 game losing streak) doomed Philadelphia. The Phillies lost three games in a row to the hot St. Louis Cardinals, who won the NL race by 1 game and defeated the New York Yankees in the 1964 World Series. On October 2, 1965, Short threw 15 shutout innings at Shea Stadium, striking out 18 Mets only to receive a no decision. The game would end in a scoreless tie after 18 innings. Short ended up winning 55 games from 1964 through 1966, topping off with a 20–10 record in 1966. A back injury during the 1969 season would curtail his season while also proving to hurt his career. Short's contract was purchased by the Milwaukee Brewers from its then Triple A affiliate Evansville Triplets on April 5, 1973. His final appearance on the mound was on September 18, 1973, against the Cleveland Indians. He entered in relief of Jim Colborn in the ninth inning, trying to preserve a 5 4 lead with a runner on second base. Facing John Ellis, Short allowed a home run as the Indians won the game 6 5. In 15 seasons, Short finished with a 135–132 record, just over a .500 winning percentage (.506). He had a career ERA of 3.43 and 1629 career strikeouts in 501 games (308 starts). He allowed 886 earned runs in 2325 innings pitched. He was only ejected once, on May 25, 1971 (a game in which he was not pitching), for bench jockeying. Short ranks 4th among Phillies pitchers all time in wins (132), 5th in games appeared in (459), 3rd in games started (301), 19th in complete games (88), 4th in shutouts (24), 4th in innings pitched (2253), and 4th in strikeouts (1585).
Бейсболдан кейін
1979 жылы Шорт Делавэр спорттық даңқ залына енгізілді. 1985-1988 жылдар аралығында Шорт Пенсильвания штатының Уоррингтон қаласындағы Барнесс паркінде өткен Субурбан бейсбол лагерінде жас тастаушыларды (пичерлерді) оқытты. Соңғы жылдары ол қант диабетімен ауырды және үш ұлын күтіп, қолдау көрсетуге тырысты. 1988 жылдың қазанында Уилмингтондағы сақтандыру агенттігінде жұмыс істеп жүргенде ми аневризмасы жарылып, ол комаға түсті. 1991 жылдың 1 тамызында оянуға мүмкіндік болмай, жазылу орталығында (конвалесценттік үйде) қайтыс болды. Ол қайтыс болғаннан кейін келесі жылы Филадельфия бейсбол даңқының қабырғасына енгізілді. 2016 жылы Шорт Филадельфия спорттық даңқ залына енгізілген 16 жаңа мүшенің бірі болды.
In 1979, Short was inducted into the Delaware Sports Hall of Fame. Between 1985 and 1988, Short taught young pitchers at Suburban Baseball Camp, which was held at Barness Park in Warrington, Pennsylvania. He suffered from diabetes in his later years, along with trying to support his three sons. While working for a Wilmington insurance agency in October 1988, he suffered a ruptured brain aneurysm, lapsing into a coma. He died on August 1, 1991, in a convalescent home, having never regained consciousness. He was posthumously named to the Philadelphia Baseball Wall of Fame the following year. In 2016 Short was one of 16 new members inducted to the Philadelphia Sports Hall of Fame.