Кіріспе

Жүз күндік ерлер – 1864 жылы Америка Азамат соғысының қайнаған кезінде Одақ армиясында 100 күндік қызмет ету үшін шақырылған Америка Құрама Штаттарының еріктілер полктеріне берілген лақап ат. Бұл қысқа мерзімді, нашар даярланған әскерлер, тәжірибелі бөлімшелерді күнделікті міндеттерден босатып, оларға майданға, соғысқа қатысуға мүмкіндік берді.

Өмірбаян

1864 жылдың көктемінде Огайо губернаторы Джон Броу, 1863 жылы Бригадир генерал Джон Хант Морганның Огайоға жасаған шабуылы сияқты, Конфедерацияның Солтүстікке басып кіруіне қарсы болды. Азамат соғысы төртінші жылына енгенде, Солтүстік және Оңтүстік екеуінде де әскер жинау қиын болды. Солтүстікте әскери қызметке шақыру үшін айтарлықтай сыйлықтар берілді және квоталарды орындау үшін беделсіз шақыру және ауыстыру жүйесі пайдаланылды. Броу штаттық милицияны 100 күндік мерзімге федералдық қызметке қабылдауды ұсынды. Бұл қысқа мерзімді әскерлер күзетшілер, жұмысшылар және тыл әскерлері ретінде қызмет ететін болып, жауынгерлік міндеттерге көбірек дайын әскерлерді босатуға мүмкіндік береді. Бұл Оңтүстіктегі науқандарға қатысатын Солтүстік армиясының санын арттырып, Одаққа жеңіске тез қол жеткізуге көмектесер еді – мүмкін, жүз күн немесе одан да аз уақыт ішінде. Броу бұл идеяны кеңейтіп, Индиана, Иллинойс, Айова, Висконсин және Нью-Джерси губернаторларымен байланысып, Линкольн әкімшілігіне 100 000 адам жинауды ұсынды. Осы бес штаттың губернаторлары өз ұсыныстарын соғыс министрі Эдвин М. Стэнтонға жіберді, ол оны президент Авраам Линкольнге ұсынды. Линкольн жоспарды дереу бекітті.

Құрылуы мен тарихы

Соғыс департаменті Огайо штатының барлық жалдамаларын қабылдады, және сол шақырылғандар тіркелгеннен кейін он алты күн ішінде қызметке дайын болды. Басқа штаттар барлығы шамамен 25 000 адам жиналтса да, Огайо ғана өз мақсатына жақын келді, шамамен 36 000 әскерін федералдық басқаруға өткізді. Тіпті бұл жүйе кейінірек басқа Солтүстік штаттарға тарағанда, 100 күндік мерзімге барлығы 81 000-ға жуық адам жиналды. Осы ветерандар "Жүз күндік жауынгерлер" деп аталды.