Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ральф Бэни, Jr. (туған 3 маусым 1973), жақсы белгілі Zak Baney, - рекорд продюсері, әнші, сценарист, режиссер және фотограф. Ол 1987 жылы Чикагоның қышқыл дыбысының элементтерін Оңтүстік Флориданың брейк-биті стилімен біріктірген кислота үзілістері деп аталатын техно музыка жанрын бастағаны үшін белгілі. Сондай-ақ, Майами бас сахнасының алдыңғы қатарлы орындарында болды, бас бас жиіліктерін машина бас жарыстарына жазды. Сонымен қатар, көптеген жарнамалар мен музыкалық клиптерден басқа, Канн кинофестивалінде премьерасы болған екі фильмге режиссерлік қызмет атқарған.
Ralph Baney, Jr. (born June 3, 1973), better known by the name Zak Baney, is a record producer, songwriter, screenwriter, filmmaker and photographer. He is known for originating a genre of techno music called acid breaks in 1987, which combined elements of Chicago's acid sound with South Florida's breakbeat style. Also was at the forefront of the Miami bass scene, making low bass frequency recordings for car bass competitions. In addition, is known for his filmmaking besides making many commercials and music videos, he directed two films that had their premieres at the Cannes Film Festival.
Ерте өмір және әсері
Ральф Бэни, Джулия және Ральф Бэни, атақты теңіз биологы, суға түсуші, жазушы және баптист дін қызметкерінің баласы болып, Иорданияда дүниеге келді және олар Флориданың оңтүстігіне көшіп барған сегіз жасына дейін Иерусалимде өмір сүрді. Оның алғашқы музыкалық естеліктері - Иерусалимдегі үйінде әкесінің фортепианода ойнап, Элвис Пресли мен Франк Синатраның жазбаларын тыңдағаны. Америкада тағы бір маңызды музыкалық ояну - көршілердің музыкалық қорапшасынан Pink Floyd тобының The Wall әнін есту. Кейінірек, анасы оған дискі тақтасы мен екі жазба берді Майкл Джексонның Thriller және Ньюклюстың "Jam On It" және бұл соңғысы, ол винилдегі саңылаулар толығымен тозғанға дейін, мектептен кейін күн сайын қайта-қайта тыңдады; Бір қызығы, бірнеше жылдан кейін оған "Jam On It" әнін ресми түрде ремикстеу мүмкіндігі ұсынылды.
Ralph Baney, Jr. was born in Jordan to Julia and Ralph Baney, the famed marine biologist, diver, author, and Baptist minister and lived in Jerusalem until the age of eight when they moved to southern Florida. His first musical memories were of his father playing the piano at home in Jerusalem and listening to Elvis Presley and Frank Sinatra recordings. Another pivotal musical awakening was in America hearing Pink Floyd's The Wall playing from a neighbor's boombox. Sometime later, his mother gave him a turntable and two records Michael Jackson's Thriller and Newcleus's "Jam On It" and it was the latter that he listened to repeatedly every day after school until the grooves in the vinyl wore out entirely; ironically, years later, he was offered the opportunity to officially remix "Jam On It" by Cosmo D.
Өндіріс жылдары
Зак Бэниді acid house музыкасына DJ Sammy Rock таныстырды, ол оны музыканың өндіріс жағында оқытып, оқытып, оған Ensoniq Mirage үлгісін жиі бере бастады. Ақшасын үнемдеп, ол алғашқы аспаптарын сатып алды, Roland TR 808 барабан машинасы, кейіннен Сэммиге өзінің Roland TB 303 сатып алуға көндірді. Оның басшылығымен Зак өзінің музыкасын қалыптастыруды үйреніп, Чикагоның қышқыл үй стилін Майамидің алғашқы электро биттерімен біріктіре бастады және көп ұзамай өзінің "Acid Breaks" атты алғашқы трекін шығарды, ол жаңа жанрдың алғашқы үлгісі болып саналды.
Zak Baney was introduced to acid house music by DJ Sammy Rock, who mentored and educated him on the production side of music as well as often lending him his Ensoniq Mirage sampler. Saving his money, he eventually bought his first piece of gear, Roland TR 808 drum machine and later convinced Sammy to sell him his Roland TB 303. Under his guidance, Zak learned to shape his music and began fusing the sound of Chicago's acid house style with Miami's early electro beats and soon came up with his first track entitled "Acid Breaks", which was considered the first example of the new genre.
Post acid үйі
"Ақ таңба" прессингінен кейін Зак автобасс жарыстарының әлеміне көшті, ол бастапқыда субмәдениетке қатысқан достары үшін қызықты жоба ретінде басталды. Ол төменгі жиіліктегі таспаларды жарыста пайдалану үшін шығаратын және сол таспалар көп ұзамай жапсырылып, бір байқаудан екіншісіне өткізіліп, ақырында жергілікті ди-джейлер мен продюсерлерге жол ашылып, басқа жанрды құруға көмектесті, Майами Бас. Көп ұзамай ол Чикагоның Rhythm Style лейблінде, содан кейін FFRR және Фрэнки Бонстың Nu Futura лейблісінде қол қойды. Содан кейін ол өзінің жеке лейблдерін, Dubtone Records және Locked Groove Records деп атады. Бұл көптеген басқа мүмкіндіктерге, соның ішінде ESPN және The Discovery Channel үшін музыка және дыбыс дизайны жасауға әкелді. Ол сондай-ақ танымал Ybor City клубында "House of Night" ашылған және басталған команданың мүшесі болды.
After 'white label' pressings, Zak moved on to the world of car bass competitions, which initially started as a fun project for his friends involved in the sub culture. He would produce low frequency tapes for them to be used in competition and those very same tapes were soon bootlegged and passed around from one contest to another, eventually making their way to local DJs and producers, helping to create another genre, Miami Bass. Not long after, he signed onto Chicago's Rhythm Style label, then FFRR and Frankie Bones' label, Nu Futura. He then started his very own labels, Dubtone Records and Locked Groove Records, respectively. This led to many other opportunities, including producing music and sound design for ESPN and The Discovery Channel. He also was part of the crew that opened and started House of Night at the popular Ybor City club, Prana.
Көрнекі құралдар
2001 жылы Зак Жапонияға көшіп барып, жапондық суретшілерге продюсерлік қызмет атқарды және 2004 жылы Dubtone Records компаниясын құрды. 2006 жылы музыкалық клиптер мен теледидар жарнамаларын, әсіресе Adidas Japan үшін режиссерлік қызметке кірісті. Ол өзінің музыка және бейне жұмысы үшін бірнеше марапаттар алды, соның ішінде Japanzine 2009 және 2010 жылдардағы ең үздік он видео сыйлығы Beat Persuasion (Your Touch) тобымен және SGF 1 (Castor Sugar) дуэтімен жасаған жұмысы үшін, сондай-ақ Japanzine 2010 жылы ең жақсы ән сыйлығы (Your Touch). Содан кейін ол 2011 жылы Минха Киммен бірге "Соңғы хабар" атты фильмді жазып, режиссерлік еткен. Тохоку цунамиінің құрбандарына ақша жинау үшін фильм бірнеше рет көрсетіліп, 2013 жылы Канн кинофестивалінде көрсетілді. Екі жылдан кейін ол Киодай драмасын жазды және режиссерлік етті, оның басты рөлін Юмико Катаяма ойнады және оны Юко Танака продюсерлік етті. Бұл фильм де қабылданды және 2015 жылы Канн кинофестивалінде көрсетілді, бұл Жапонияда екі бөлек фильмді көрсеткен жалғыз шетелдік режиссер болып табылады. 2016 жылы оның Кости Пэйннің "Grace And Love" әнінің клипі LRT Music Video Awards байқауында жылдың ең үздік клипі сыйлығын жеңіп алды.
In 2001, Zak moved to Japan to produce for Japanese artists and started Dubtone Records in 2004. In 2006, he ventured into directing music videos and television ads, most notably for Adidas Japan. He won several awards for his music and video work, including Japanzine's 2009 and 2010 top ten best video award for his work with his group Beat Persuasion (Your Touch) and the duo SGF 1 (Castor Sugar), as well as Japanzine's 2010 top ten award for best song for the former group (Your Touch). He then went on to write and direct, along with Minha Kim, the searing docudrama Last Message in 2011. After holding several screenings of the film to raise money for the victims of the Tohoku tsunami, it was accepted and showcased at the Cannes Film Festival in 2013. Two years later, he wrote and directed the drama Kyodai, starring Yumiko Katayama and co produced by Yuko Tanaka. This too was accepted and showcased at the Cannes Film Festival in 2015, making Zak Baney the only foreign director in Japan to have two separate films featured there. In 2016, his video for recording artist Costie Payne's song, "Grace And Love", won the top prize of best music video of the year at the LRT Music Video Awards.