Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық колледж президенті, НФЛ футболшысы.
American college president
the NFL football player
Джеймс Райн Киллиан (ағылш. James Rhyne Killian Jr.) (24 шілде 1904 – 29 қаңтар 1988) – 1948 жылдан 1959 жылға дейін Массачусетс технология институтының 10-шы президенті. Ол сонымен қатар Джон Ф. Кеннеди басшылығымен Президенттің барлау жөніндегі кеңесінің төрағасы сияқты бірнеше мемлекеттік лауазымдарда қызмет еткен.
James Rhyne Killian Jr. (July 24, 1904 – January 29, 1988) was the 10th president of the Massachusetts Institute of Technology, from 1948 until 1959. He also held a number of government roles, such as Chair of the President's Intelligence Advisory Board under John F. Kennedy.
Ерте өмір және білім
Киллиан 1904 жылғы 24 шілдеде Оңтүстік Каролина штатының Блэксбург қаласында дүниеге келген. Әкесі мата өндіруші болған. Ол Теннесси штатының Чаттануга қаласындағы Маккалли мектебінде білім алды, содан кейін екі жыл бойы Дьюк университетінде (бұрынғы Троица университеті) оқыды, одан кейін МТИ-ге ауысып, 1926 жылы бизнес әкімшілігі және инженерлік басқару салалары бойынша бакалавр дәрежесін алды. Ол Сигма-Чи студенттік қауымдастығының мүшесі болған.
Killian was born on July 24, 1904, in Blacksburg, South Carolina. His father was a textile maker. He attended The McCallie School in Chattanooga, Tennessee later studied at Duke University (formerly Trinity University) for two years until he transferred to MIT, where he received a Bachelor of Business Administration and engineering administration in 1926. While there, he was a member of the Sigma Chi fraternity.
MIT-тегі басшылық
1932 жылы MIT түлектері журналы Technology Review редакторы қызметін атқарып жүргенде, Киллиан Technology Press баспасын құруға зор үлес қосты, бұл баспа кейіннен институттың дербес баспа үйі – MIT Press-ке айналды. 1939 жылы ол MIT президенті Карл Тейлор Комптонның жетекші көмекшісі болды және соғыс жылдарындағы MIT операциясын ұйымдастырды, ол әскери зерттеулер мен әзірлемелерді белсенді түрде қолдады. 1948 жылдан 1959 жылға дейін ол MIT-тің 10-шы президенті болды. 1956 жылы Джеймс Р. Киллиан кіші Айзенхауэр басшылығымен құрылған Президенттің Сыртқы барлау кеңесінің алғашқы төрағасы болып тағайындалды және 1963 жылдың сәуір айына дейін осы қызметте болды.
In 1932, while serving as the editor of MIT's alumni magazine Technology Review, Killian was instrumental in the founding of Technology Press, the publishing imprint that would later become the institute's independent publishing house, MIT Press. He became executive assistant to MIT President Karl Taylor Compton in 1939, and co directed the wartime operation of MIT, which strongly supported military research and development. He was from 1948 until 1959 the 10th president of MIT. In 1956, James R. Killian Jr was named as the 1st Chair to the new President's Foreign Intelligence Advisory Board by the Eisenhower Administration; a position which he held until April 1963.
АҚШ Президентінің кеңесшісі
MIT-тен демалысқа шыққаннан кейін 1957-1959 жылдары президент Эйзенхауэрдің ғылым және технология жөніндегі арнайы көмекшісі болып қызмет етті, осылайша ол алғашқы президенттік ғылым кеңесшісі атанды. Киллиан Киллиан комитетіне жетекшілік етті және 1957 жылдың қазан және қараша айларында кеңестік жасанды спутниктер – Спутник-1 және Спутник-2 ұшырылғаннан кейін көп ұзамай Президенттің ғылым жөніндегі кеңесшілер комитетінің (PSAC) құрылуын қадағалады. PSAC ғылым мен технология саласындағы ұлттық білім беру бағдарламаларын реформалауды бастау және Ұлттық аэронавтика және ғарыш басқармасын (NASA) құруда шешуші рөл атқарды. Киллиан ғалымдардың, әсіресе АҚШ президенті Дуайт Д. Эйзенхауэрдің Кеңес Одағының күтпеген ядролық шабуыл жасау мүмкіндігіне қарсы технологиялық шешімдерді әзірлеу үшін шақырған Технологиялық қабілеттер тобының ғалымдарының кездесетін "жалпы көңілсіздік" атмосферасын сипаттады. Бұл жұмыс атмосферасының ширығуы сенатор Джозеф Маккартидің негізсіз айыптаулары мен Роберт Оппенгеймердің құпия әскери жобалардан шеттетілуіне байланысты болды. Оппенгеймер АҚШ әскери ресурстарын шабуылдық ядролық қарудан қорғанысқа ауыстыруды қолдаған болатын, ал Оппенгеймер қауіпсіздік рұқсатын жоғалтқаннан кейін ғалымдар әскери топтардың ой-пікіріне қарсы шығудың қауіпті екенін сезінді.
On leave from MIT he served as Special Assistant for Science and Technology to President Eisenhower from 1957 to 1959, making him the first true Presidential Science Advisor. Killian headed the Killian Committee and oversaw the creation of the President's Science Advisory Committee (PSAC) shortly after the launches of the Soviet artificial satellites, Sputnik 1 and Sputnik 2, in October and November 1957. PSAC was instrumental in initiating national curriculum reforms in science and technology and in establishing the National Aeronautics and Space Administration (NASA). Killian described an environment of "widespread discouragement" facing scientists and, in particular, scientists of the Technological Capabilities Panel, which had been convened by U. S. President Dwight D. Eisenhower to develop technological solutions to the perceived possibility of a surprise nuclear attack by the Soviet Union. This stifling work atmosphere was caused by the widely cast, groundless aspersions of Senator Joseph McCarthy and the removal of Robert Oppenheimer from work on sensitive military projects. Oppenheimer had expressed support for shifting U. S. military resources from offensive nuclear weapons to defensive capabilities, and following Oppenheimer's loss of his security clearance, scientists felt that it was inadvisable to challenge the thinking of the military establishment.
Сыйлықтар мен өмірбаян
1956 жылы Киллиан Ұлттық ғылым академиясының «Халық игілігі үшін» медалімен марапатталды. Ол 1985 жылы «Колледж президентінің тәрбиесі» атты кітаптың бір авторы болды, бұл кітап сонымен қатар өмірбаян ретінде де қызмет етеді. 1959 жылы МТИ президенті қызметінен қанағаттанғаннан кейін, ол 1959 жылдан 1971 жылға дейін МТИ корпорациясының төрағасы болып қызмет етті.
In 1956 Killian was awarded the Public Welfare Medal from the National Academy of Sciences. He co authored a book, The Education of a College President (1985), which serves as an autobiography as well. After stepping down as president of MIT in 1959, he served as chairman of the MIT Corporation from 1959 until 1971.
Өлім
Киллиан 1988 жылдың 29 қаңтарында Массачусетс штатындағы Кембридж қаласында қайтыс болды.
Killian died on January 29, 1988, in Cambridge, Massachusetts.
Мұра
MIT кампусында Киллиан атын иеленген екі орын бар: ағаштармен көмкерілген және MIT-тің Ұлы күмбезіне қараған Киллиан алаңы, және Киллиан залы – концерттер залы (шын мәнінде Киллианның әйелі, Уэлсли колледжінің түлегі Элизабет Паркс Киллианның құрметіне аталған).
Two locations on MIT's campus bear the name Killian: Killian Court, a tree lined courtyard with views of MIT's Great Dome, and Killian Hall, a concert hall (actually named after Killian's wife, Elizabeth Parks Killian, a Wellesley College alumna).