Кіріспе
Американдық интерьер дизайнері Роберт Деннинг (13 наурыз 1927 – 26 тамыз 2005) – француздық Виктория стиліндегі интерьерді әсемдеуіндегі ең жақсы үлгілері 1980-ші жылдары корпоративтік рейдерлердің талғамының символына айналған американдық интерьер дизайнері.
Robert Denning (March 13, 1927 – August 26, 2005) was an American interior designer whose lush interpretations of French Victorian decor became an emblem of corporate raider tastes in the 1980s.
Ерте өмір
Деннинг Роберт Денис Бессер Нью-Йорк қаласында Жан (құрметті әкесі Розен) мен Джейкоб Бессердің ұлы ретінде дүниеге келді. Деннинг, оны көбінесе осылай атаған, денесі мен денсаулығына ерте қызығушылық танытты, бұл оған анасы сіңірген қасиет еді. Ол он бес жасқа толғанда Эдгар де Эвиамен танысты, ол доктордың ғылыми көмекшісі болды. Гей Бекли Стернс, содан кейін танымал фотограф атанды. Ол осы гомеопатиялық медициналық зерттеулерде сыналыс нысаны болды, ал оның ата-анасы мен кіші інісі Флоридаға көшіп кеткенде, ол Нью-Йоркте де Эвия мен анасы Миирра Альгамбрамен бірге қалды. Ол көбінесе алғашқы шамшарды осы үйде көргенін айтатын, өйткені бұрын тек шаммен өскен. Оның сәндеуге жасаған алғашқы тынысы, мүмкін, Сири Мохамды еліктеген кезде болды, ол мен Эдгар Миирраның бөлмесіндегі барлық затты аққа бояп, төсегін тұғырға орнатты. Оның жалғыз жауабы: "Менің Бакара парфюмериямды да боядың ба?" Ол енді ешқашан ақ түс қолданбады.
Деннинг және Фуркад
1960 жылдан бастап Denning & Fourcade фирмасы әуесқойлықпен көзге түсетін сәнділік пен шектен тыс зәулімдікпен танымал болды. Мишель Дэвид Вейлден басталатын клиенттер; Огден Фиппс отбасы, олардың үйі мен интерьері 1990 жылғы Том Хэнкстің қатысуымен түсірілген "Байлықтың өртелуі" фильмінде пародияланды; Коннектикут штаты; Боливия қалайы магнаты Беатрис және Антенор Патиньо, Деннинг Лилиан Боствик Фиппсті еске түсіру үшін әрқашан өзінің машиналарын Sous Le Vent парфюмімен хоштады, өйткені ол осы иісті жиі қолданатын. Спенсер Хейс, Флорида мен Мичиган штаттарында үйлерін жобалаған Ричард Мериллаттар, Манхэттен, Оңтүстік Америка және Италияда (барлығы 15 үй) үйлерін жасаған графша Раттацци сияқты тұрақты клиенттер Нью-Йорктегі оптомдық импорттық нарықтарында немесе Париждің блохалық базарында онымен бірге сауда жасауға қуанды. Деннингтің Филис Серф Вагнер үшін салған бес қабатты үйі: "бір уақытта жайлы да, зәулім де, бірақ артық әшекейленбеген" деп сипатталады. Нью-Йорк Herald Tribune газетінің тілшісі Евгения Шепард олардың жұмысын "Le Style Rothschild" деп атады. Одан ақша иісі сезіледі. "Біздің клиенттеріміз керемет сәнділікке құмар", - деді Denning & Fourcade. Бұл 1980-ші жылдар, жылдам байлықтың дәуірі. Олар оны визуалды бейнеледі, жаңа байлыққа тұрақтылық сыпаты мен Деннинг "ұлылыққа деген ағылшынша бейжайлық" деп атаған нәрсені берді. Зергерлік дизайнер Кеннет Джей Лейн Таяу Шығыстан шыққан өнер туындыларына деген құмарлықты дамытты, оларды таныстыруда фирма алдыңғы қатарда болды және олардың кейбір жарықтандыру шешімдерін де пайдаланды. Деннинг Джейсон Эпштейннің СоХодағы үйін бірінші біріктірілген Нью-Йорк полиция бөлімінің ғимаратының қабырғаларында бастапқыдан жобалады. Олар сонымен қатар өнер туындылары мен қоладан жасалған заттардың үлкен коллекциясын жинады. Олар өз клиенттеріне ұсынатын көптеген суретшілердің туындыларын жинап, сондай-ақ өздеріне тапсырыс берді. Фуркейд пен Деннинг Манхэттендегі Шығыс 73-ші көшедегі қызыл кірпіштен салынған особнякты және Лонг-Айлендтегі Бриджгемптон қаласындағы үйді бөлісті; екі үй де әлемдік сәнді журналдарда жарияланған мақалалардың тақырыбы болды.
Фуркаден кейін
Деннинг өзінің сөзін қолданып, Винсент Фуркадтың 1992 жылы ЖИТС-тен қайтыс болғаннан кейін өзін «жаңадан ойлап тапты». Ол қол қойылған жиһазға қарағанда әсерге және ыңғайлылыққа көбірек назар аударатын жеңіл көзқараспен, бастапқы клиенттерін балалары мен немерелерінің үйін безендіруге қалай үйреткеніне күлді. Ол бірнеше жыл бойы Architectural Digest журналының AD100, ең үздік жүз декораторы тізіміне енді және бір рет: «Менің ұсыныстарымнан қорқымайтын кез келген адамнан тапсырыс қабылдаймын» деді. Сондай-ақ, «Нью-Йорк қаласының ең жақсы 100 сәулетшісі және декораторы» тізімінде және «Нью-Йорк Таймс» журналындағы «Кім жасады?» деген мақалада ол «өздерінің жұлдыздарына» айналған 15 интерьер дизайнерінің бірі ретінде аталды. Технологияға мүмкіндік берсе, Роберт Деннинг 19 ғасырға қуана оралар еді. Олай болмағандықтан, ол өзін қайта құруға арнады – халықаралық стильдегі сәнді жиһазды қолданып, өзінің сүйікті дәуірінің сәнді интерьерлерін жасауға, дамаск, жібек және тафта қолданып. Оның жұмыстары тек AD беттерінде ғана емес, сонымен қатар үй интерьерімен айналысатын барлық ірі журналдарда жарияланды. Ол әрдайым қайырымдылық шараларына қатысты, мысалы, ЖИТС және қатерлі ісікпен ауыратын адамдарға кеңес беретін «Ділмен достас» ұйымына көмектесетін аукционға, сондай-ақ Саутгемптонның Роджерс еске алу кітапханасының пайдасына фон Стаде сарайының негізгі вестибюлін безендіруге қатысты. Ол Манхэттеннің жоғарғы Шығыс жағындағы Смитерс алкоголизмді емдеу және оқыту орталығы үшін Уильям Годби Лоудің 1932 жылғы 50 бөлмелі сарайын қалпына келтіруге атсалысқан декораторлардың бірі болды. «Деннингтің барлық жұмыстарын стильге деген терең берілгендік, егжей-тегжейлілікке құштарлық және әзіл-қалжың сезімі сипаттайды». Өмірінің соңғы он жылында ол Парижден жалықты және Винсентпен бірге тұрған 17-ші округтегі үйінен бас тартты. Ол Нью-Йорктегі Ломбардия қонақ үйіндегі үйі мен кеңсесінің таныс ортасында ләззат алды, онда вестибюль мен мейрамхана оның дизайны бойынша жасалған. Ол 2005 жылы Нью-Йорктегі пәтерінде қайтыс болды. Оның жеке мүлігі 2006 жылдың 17 мамырында Нью-Йорктегі Дойл аукционында ұсынылды.
Technology permitting, Robert Denning would happily return to the nineteenth century. Since he can't, he devotes himself to re creating – with international mixes of opulent furniture – the sumptuous interiors of his favorite era, using damask, silks, and taffetas. His jobs have appeared not only in AD's pages, but those of every major magazine with home interiors. He always participated in charity benefits such as the auction to benefit Friends In Deed, a counseling organization for people with AIDS and cancer to decorating the main foyer of the von Stade mansion to benefit Southampton's Rogers Memorial Library. He was one of the decorators that contributed to the restoration of the 1932, 50 room mansion, of William Goadby Loew for the Smithers Alcoholism Treatment and Training Center on Manhattan's upper East side. "A sense of humor overlaying a deep commitment to style and a consuming passion for detail characterize all of Denning's work." During the last decade of his life he tired of Paris, giving up his home that he had shared with Vincent in the 17th arrondissement. He was content in the familiar surroundings of his home and offices in the Lombardy Hotel in New York City, where both the lobby and restaurant were of his design. He died in his apartment in New York City in 2005. His personal estate was featured in an auction at Doyle New York on May 17, 2006.