Эль Гальо Ривера: Пуэрто-Рикалық боксшының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Мексикалық Олимпиадалық ат спорты шебері.

Пуэрто-Риколық боксшы Хосе Антонио Ривера (5 желтоқсан 1963 жылы, Рио-Пидрас қаласында, Пуэрто-Рико – 4 сәуір 2005 жылы) – Пуэрто-Риколық боксшы. Ол «Эль Галло Ривера» немесе «Тонито Ривера» деген аттармен жақсы танымал болды және 1980-ші жылдардағы онжылдықта көрнекті боксшы болды.

Кәсіби мансап

Хосе Антонио Ривера кәсіби бокс мансабын 1981 жылғы 26 ақпанда бастады. Ұзақ және сәтті әуесқой бокс мансабынан кейін ол Пуэрто-Рикодағы Трухильо-Альто қаласында Хумберто Малдонадоны бірінші раундта нокаутқа түсіріп жеңіске жетті. Ол тағы екі жеңіс тіркеді, соның бірі нокаутпен, содан кейін 22 мамырда Герминио Адорноға бес раундта шешіммен жеңіліп, кәсіби мансабында алғаш рет ұтылды. Ривера 9 шілдеде Трухильо-Альтода Адорнодан кек алды, оны бірінші раундта нокаутқа түсірді. Ривера шетелде алғаш рет рингке шығудан бұрын келесі алты жекпе-жегінің бесеуінде жеңіске жетті, 1982 жылғы 15 қазанда Доминикан Республикасының Санто-Доминго қаласында он раундтық шешіммен Энрике Санческе жеңілді. Бір жарым жылдан кейін Санчес WBC әлем чемпионы титулы үшін Альберто Давиладан жеңілді. 1983 жылғы 12 ақпанда Ривера алғашқы титулы үшін күресті – Пуэрто-Риконың супер батам салмағы бойынша аймақтық белдік. Ол Канованаста Орландо Пересті 12 раундтық шешіммен жеңіп, белдікті иеленді. Ривера келесі төрт жекпе-жегін жеңді, соның ішінде сол жылдың 14 желтоқсанында Роберто Клементе Колизеумында Вильфредо Гомес пен Эладио Сантана жекпе-жегінің қосымша жекпе-жегінде Мануэль Сантосты жетінші раундта нокаутқа түсірді. Ал 1984 жылғы 26 шілдеде Мэдисон Сквер Гарденде Фелт Форум Аренасында Винсент Кристианды бесінші раундта нокаутқа түсіріп, дебюттік жекпе-жегін өткізді. Келесі жекпе-жегінде Ривера 1 қыркүйекте Каролинада Хуан Велосты жеңіп, Пуэрто-Риконың супер батам салмағы бойынша титулын қорғады. Бұл жекпе-жек Пуэрто-Риколық бокс жанкүйерлері мен баспасөз өкілдері тарапынан көптен күтілген болатын. Он раундтан кейін ұпай бойынша көш бастаған Ривера он бірінші раундта нокаутқа ұшырап жеңілді. 1985 жылғы 2 ақпанда Ривера Виктор Каллехастың титулын қорғауға арналған жекпе-жегінің аясында Альберто Меркадоны жеті раундта нокаутқа түсіріп, өзін жетекші боксшы ретінде таныстырды. Бұл жекпе-жекте IBF рейтингіндегі ең үздік он қарсыластың қатарына кіру мүмкіндігі болды. Ривера бұл жолы Меркадоны жеңгенге дейін төрешілердің бағалары бойынша қалып қойды және қайта оралды. 12 шілдеде ол Австралияда Тони Миллермен кездесті, екі боксшы да он раундтан кейін тең түсті. 5 қазанда ол Сан-Хуан қаласында Ирвинг Митчеллді бес раундта нокаутқа түсіріп, WBC континенталды Американың қауырсын салмағы бойынша титулын жеңіп алды және IBF рейтингінде қауырсын салмағы бойынша бірінші нөмірлі үміткер атанды. Ривера кейін әлем чемпионы атағы үшін келісімшарттар бойынша келіссөздер аяқталғанда салыстырмалы түрде ұзақ үзіліске шықты. Ривера 1986 жылғы 30 тамызда Оңтүстік Кореяның Осан қаласында IBF әлем чемпионы Ки Ён Чунгпен кездесіп, әлем чемпионы атағы үшін алғашқы мүмкіндігін алды. Ривера Чунгты он раундта нокаутқа түсіріп, әлем чемпионы атанды. Содан кейін Ривера тағы да ұзақ үзіліске шықты. Бірінші титулын қорғауға ақыры мүмкіндік туды. Ривера 1988 жылғы 23 қаңтарда Францияның Гамаше қаласында Кальвин Гроувтан төрт раундта нокаутқа ұшырап титулын жоғалтты. Ривера әлем чемпионы атанғаннан бастап, алғашқы титулын қорғағанға дейін 16 ай өтті. Тонито Ривера келесі үш жекпе-жегінде жеңіске жетіп, тағы да әлем чемпионы атағын алуға мүмкіндік алды. 1989 жылғы 9 желтоқсанда ол Камель Бу Алиді жеңді, бірақ сегізінші раундта нокаутқа ұшырады. Бұл жекпе-жек WBO бос тұрған әлемдік жеңіл салмақ титулы үшін өтті. Ривера, Марвин Хаглер сияқты, Италияға ғашық болды. Ол өмірінің соңына дейін Италияда тұрды, Пуэрто-Рикоға бірнеше рет жекпе-жектерге оралды. Ол Бу Алимен болған жекпе-жектен кейін келесі жекпе-жегін жоғалтты, бірақ төрт жеңіс тіркеді, соның ішінде 1990 жылғы 10 қарашада Монсанода болашақ әлем чемпионы Джованни Паризиді үшінші раундта нокаутқа түсірді. 1991 жылғы 14 қыркүйекте Ривера Дингаан Тобеламен WBO әлем чемпионы жеңіл салмақ титулы үшін күресті, Оңтүстік Африканың Йоханнесбург қаласында Тобелаға он екі раундтық шешіммен жеңілді. Тағы төрт жекпе-жекте жеңіске жетіп, біреуін тең түсіріп, Ривера тағы бір әлем чемпионы атағын алуға мүмкіндік алды, бұл жолы Паризибен реванш жекпе-жегінде, ол кезде WBO әлем чемпионы, Римде 1993 жылғы 24 қыркүйекте. Ривера 12 раундтан кейін Паризиден ұпай бойынша жеңілді. Содан кейін Ривера тағы бір жеңіс жолына түсті, соның ішінде 1995 жылғы 6 наурызда Калифорния штатының Инглвуд қаласында Аргентиналық үміткер Фабиан Техаданы екінші раундта нокаутқа түсірді. Сол жылы 15 желтоқсанда ол Мэдисон Сквер Гарденге қайта оралып, Джерард Грейді тоғызыншы раундта нокаутқа түсірді. Ривера осы жекпе-жектен кейін тағы бір әлем чемпионы атағын алуға мүмкіндік алды: 1996 жылғы 13 сәуірде ол Германияның Гамбург қаласында Артур Григоряннан екі раундта нокаутқа ұшырады, WBO әлем чемпионы жеңіл салмақ титулы үшін. Ривера келесі бес жекпе-жегінің біреуінде жеңіске жетті, үшеуінде жеңілді және біреуін тең түсірді. Осы жекпе-жектің бірі Австралиялық Ирвинг Тейлордан бірінші раундта нокаутқа ұшырады. Ол Диосбелис Уртадодан да жеңілді, бірақ 1997 жылғы 25 қазанда бұрынғы WBO әлем чемпионы, сондай-ақ Пуэрто-Риколық Сэмми Фуэнтестен он раундтан кейін тең түсті. 2002 жылғы 30 қыркүйекте Аттильо қаласындағы Пуэрто-Рикодағы әлемдік телехиспания турнирі аясында Джонни Валентинді бірінші раундта нокаутқа түсіргеннен кейін Ривера белгілі бір ауруға шалдыққандықтан бокс мансабын аяқтауға мәжбүр болды.

José Antonio Rivera began his professional boxing career on February 26, 1981, after a long and successful amateur boxing career, knocking out Humberto Maldonado in the first round at Trujillo Alto, Puerto Rico. He posted two more wins in a row, one by knockout, then lost for the first time as a professional, beaten by Herminio Adorno by a decision in five rounds on May 22. Rivera avenged that loss with a first round knockout of Adorno on July 9, in Trujillo Alto. Rivera won five of his next six bouts before fighting abroad for the first time, losing by a ten round decision to Enrique Sanchez by a ten round decision at Santo Domingo, Dominican Republic, on October 15, 1982. About one year and a half later, Sanchez lost to Alberto Davila for the WBC world Bantamweight title. On February 12, 1983, Rivera fought for his first championship, the regional, Puerto Rican Super Bantamweight title. He conquered the belt by beating Orlando Perez by a twelve round decision in Canovanas. Rivera won his next four fights, including a seventh round knockout victory over Manuel Santos as part of the Wilfredo Gómez Eladio Santana fight's undercard at the Roberto Clemente Coliseum on December 14 of that year, and his Madison Square Garden debut, a win over Vincent Christian by a fifth round knockout on July 26, 1984, at the Garden's Felt Forum Arena. In his next fight, Rivera defended his Puerto Rican Super Bantamweight title against fellow Puerto Rican Juan Veloz, on September 1 in Carolina. The bout was a long awaited fight by Puerto Rican fight fans and press alike; ahead on points after ten rounds, Rivera lost the fight by a knockout in round eleven. On February 2, 1985, Rivera re established himself as a top ranked boxer when he knocked out Alberto Mercado in seven rounds as part of one of Victor Callejas' title defense undercards. At stake in that bout was a spot among the IBF's top ten challengers. This time, it was Rivera who staged a comeback, being behind on the judges' scorecards before defeating Mercado. On July 12, he met Tony Miller in Australia, and the two boxers fought to a ten round draw (tie). On October 5, he beat fringe contender Irving Mitchell in San Juan by a knockout in five rounds to win the WBC continental Americas Featherweight title and position himself as the number one challenger among Featherweights with the IBF. Rivera next faced a relatively long layoff, while negotiations over contracts for his world title challenge were finalized. Rivera finally got his first shot at becoming world champion on August 30, 1986, in Osan, South Korea, when he faced the IBF world Featherweight champion, Ki Young Chung. Rivera became world champion by knocking Chung out in ten rounds. Rivera next faced another long layoff. When his first defense could be finally held. Rivera lost his title when he was knocked out in four rounds by Calvin Grove, on January 23, 1988, in Gamaches, France. Sixteen months passed between the moment that Rivera won the world championship and his first title defense. Tonito Rivera won his next three bouts before receiving a shot at becoming world champion again. On December 9, 1989, he dropped Kamel Bou Ali, but lost the fight by an eighth round knockout, in Teramo, Italy. That bout was contested for the WBO's vacant world Jr. Lightweight title. Rivera, much like Marvin Hagler before him, fell in love with Italy. He lived there for the rest of his life, returning to Puerto Rico multiple times for fights. He lost his next fight after the bout with Bou Ali, but rebounded with four straight wins, including a third round knockout over future world champion Giovanni Parisi on November 10, 1990, in Monsano. On September 14, 1991, Rivera challenged Dingaan Thobela for the WBO world Lightweight title, losing a twelve round decision to Thobela in Johannesburg, South Africa. After winning four more bouts and drawing one, Rivera received another world title shot, this time in a rematch with Parisi, by then the WBO world Lightweight champion, in Rome on September 24, 1993. Rivera was outpointed by Parisi over twelve rounds. Rivera then embarked on another winning streak, which included a second round knockout over Argentine hopeful Fabian Tejada on March 6, 1995, in Inglewood, California. That same year, on December 15, he returned to the Madison Square Garden to defeat Gerard Gray by a ninth round knockout. Rivera would get another world title chance after that bout: on April 13, 1996, he lost to Artur Grigorian by a knockout in round twelve at Hamburg, Germany, for the WBO's world Lightweight title. Rivera won one, lost three and drew one of his next five fights. One of those bouts was a first round knockout loss to fringe contender Shannan Taylor of Australia. He also lost to Diosbelys Hurtado, but, on October 25, 1997, he did draw over ten rounds with former WBO world Jr. Welterweight champion, fellow Puerto Rican Sammy Fuentes. Soon after defeating Johnny Valentin by a first round knockout on September 30, 2002, in Hatillo, Puerto Rico, as part of a tournament named the world television Hispanic tournament, Rivera was diagnosed with an undisclosed disease, having to retire from boxing for good.

Өлім

Ол ұзаққа созылған сырқатпен күрескеннен кейін, 2005 жылдың 4 сәуірінде астмадан қайтыс болды. Қайтыс болғаннан кейін Ривера Пуэрто-Рико спорты тарихына енді, Пуэрто-Рико спорт павильонында мәйіті қойылған алғашқы спортшы атанды. Одан кейін сол жылы баскетболшы Феликс Хавьер Перес та мәйіті сол павильонда қойылды, ол көршісін қарақшылардан қорғауға тырылғанда қаза тапты. Антонио Ривераның кәсіпқой бокс бойынша көрсеткіші – 36 жеңіс, 13 жеңіліс және 3 тең түсу, ал 32 жеңісі нокаутпен.