Кіріспе
Американдық бейсболшы Харольд Патрик Келли (30 шілде 1944 - 2 қазан 2005) – 1967 жылдан 1981 жылға дейін МЛБ-да (MLB) «Миннесота Твинз», «Канзас-Сити Роялз», «Чикаго Уайт Сокс», «Балтимор Ориолс» және «Кливленд Индианс» командаларында аутфилдер ретінде ойнаған американдық кәсіби бейсболшы. Ол сол қолмен соққы беретін және лақтыратын. Оның інісі Лерой – «Футбол даналық залының» (Pro Football Hall of Fame) жүгіршісі. Филадельфияда туып өскен Келли «Саймон Гратц» орта мектебінде «All Public» бейсбол ойыншысы болды және 1962 жылы Филадельфияның ең үздік мектеп спортшысы ретінде «Кливеден» сыйлығымен марапатталды. Сол жылы «Твинз» командасымен келісімшартқа отырды, келесі бірнеше маусымды кіші лигада өткізді және 1967 жылы «Твинз» командасында дебют жасады. 1968 жылы олар үшін бірнеше ойын ойнады, содан кейін 1968 жылғы МЛБ кеңейту драфтында «Роялз» командасы таңдады, келесі екі жылда жаңадан құрылған франшизаның негізгі ойыншысы болды. 1971 жылғы маусым алдында «Уайт Сокс» командасына ауыстырылды, 1971 жылдың бір бөлігін кіші лигада өткізді, бірақ келесі жылдары оң жақтағы қорғаушы және белгіленген соққышы ретінде көбірек ойнады, 1973 жылы мансабындағы жалғыз «All Star» ойынына қатысты. 1976 жылғы маусымнан кейін «Ориолс» командасына ауыстырылды, 1977 және 1978 жылдары сол жақта көп ойнады, содан кейін келесі екі жыл бойы қосалқы ойыншы болып қызмет етті. 1979 жылы карьерасындағы ең жоғары көрсеткіш – .536 слаггинг процентіне ие болған Келли «Ориолс» командасының МЛБ плей-оффына өтуіне көмектесті, команда әлем чемпионатына қатысты, бірақ жеті ойыннан кейін «Питтсбург Пайрэтс» командасына ұтылып қалды. 1981 жылы «Индианс» командасымен соңғы маусымын өткізіп, зейнеткерлікке шықты. 1975 жылы қайта туылған христиан болғаннан кейін Келли христиандық миссионерлік қызметке белсенді қатысты. Оның ықпалымен «Ориолс» командасының бірнеше ойыншысы христиан дініне келді. Карьерасын аяқтағаннан кейін, ол діни қызметкер болып жұмыс істеді және 2005 жылы жүрек талмасынан қайтыс болғанға дейін Балтимор және Кливлендте миссионерлік қызметтерде болды.
Harold Patrick Kelly (July 30, 1944 – October 2, 2005) was an American professional baseball player who played in Major League Baseball (MLB) as an outfielder from 1967 to 1981 with the Minnesota Twins, Kansas City Royals, Chicago White Sox, Baltimore Orioles and the Cleveland Indians. He batted and threw left handed. His brother, Leroy, was a Pro Football Hall of Fame running back. Born and raised in Philadelphia, Pennsylvania, Kelly was an "All Public" baseball player at Simon Gratz High School, honored with the Cliveden Award as Philadelphia's finest prep school athlete in 1962. Signed by the Twins that year, he spent the next several seasons in the minor leagues, debuting with the Twins in 1967. He played a handful of games for them in 1968, then was selected in the 1968 Major League Baseball expansion draft by the Royals, becoming an everyday player over the next two years with the fledgling franchise. Traded to the White Sox before the 1971 season, he spent part of 1971 in the minor leagues but got more playing time as a right fielder and designated hitter in the following years, reaching the All Star Game for the only time in his career in 1973. Traded to the Orioles after the 1976 season, he received significant playing time in left field in 1977 and 1978, then served as a bench player the next two years. With a career high .536 slugging percentage in 1979, Kelly helped the Orioles reach the MLB playoffs, appearing in the World Series, which Baltimore lost to the Pittsburgh Pirates in seven games. After one last season with the Indians in 1981, Kelly retired. After becoming a born again Christian in 1975, Kelly became very involved in Christian ministry. Under his influence, several of his Oriole teammates became Christians. Following his career, he became an ordained minister, serving at ministries in Baltimore and Cleveland until his death of a heart attack in 2005.
Ерте өмір
Харольд Патрик Келли 1944 жылғы 30 шілдеде Пенсильвания штатының Филадельфия қаласында Орвин мен Арджи Келлинің отбасында дүниеге келді. Оның ата-анасы бастапқыда Оңтүстік Каролинада тұрған, бірақ 1920 жылдары Орвин болат компаниясына жұмысқа орналғанда Филадельфияның солтүстігіндегі Нистаун ауданына көшіп келген. Пэт тоғыз баланың бірі болды, бірақ 1940 жылы ревматизмнен қайтыс болған екі бауырласын ешқашан көрген емес. Ол былай деп еске алады: "Әкем аптасына 12 доллар тауып, тоғыз баланы асырап, дастарқанға тамақ қоятын. Ол таңғы сағат төртте тұрып, сыртта қатты суық болатын. Жылы жоқ көлікпен 30 шақырымдай жол жүріп, күні бойы жұмыс істеді, бірақ жүрегінде Құдайға сеніммен болды". Келлилер – сенімді баптисттер отбасы еді және әр апта сайын жексенбілік мектепке қатысатын. Олар сонымен қатар спорттық отбасы болды; Пэттің ағасы Лерой одан екі жас үлкен және оған жас жағынан ең жақын болған, Джим Браунның орнына «Кливленд Браунс» командасының басты жүгірушісі болды және кейіннен Профутбол Даңқы залына енгізілді. Пэт пен Лерой үнемі бәсекелесіп тұратын, және Пэт бұл оның бәсекеге қабілетті мінезін қалыптастыруға көмектескенін айтатын. Ол өскен кезінде Конни Мак стадионында бейсбол ойындарын тамашалаған, ал сүйікті ойыншысы – Джеки Робинсон болған.
Кіші лигалар (196366)
1962 жылдың 11 қыркүйегінде Келли «Миннесота Твинз» командасымен өзінің алғашқы кәсіби бейсбол шартына қол қойды, олар оны аутфилдер ретінде пайдалануға шешім қабылдады. Филадельфияда өскен, қара нәсілді Келли үшін нәсілдік сегрегация жаңа нәрсе болды. Бірақ Орландода ол және оның қара нәсілді командаластары командадағы ақ нәсілді ойыншылардан бөлек қонақүйлерде тұруға мәжбүр болды. «Сол кездің қиын болғанын білемін, бірақ мені әрқашан Джеки Робинсонның басынан өткендері жігерлендірді», - деп еске алды ол кейін. Ол сондай-ақ «Вильсон Тобс» (Class A Carolina League) командасымен 18 ойын ойнады, .245-тік орташа көрсеткішпен 8 ұпай жинап, 12 соққы берді, үйге соққы жоқ және 8 RBI көрсетті. Келли 1966 жылы «Оңтүстік лигасының» АА класындағы «Шарлотта Хорнетс» командасына көтеріледі деп күткен; сондықтан ол «Твинз» оны қайта «Уилсонға» жіберуді жоспарлап отырғанын білгенде қатты көңілі қалды. «Мен «Шарлотта» командасына ілікпегенімді білгенде, «Pontiac LeMans»-ты жинап, егер олар мені түске дейін «Шарлотта» тізіміне қоймаса, лагерден кететінімді айттым», - деп еске алды Келли. «Олар келісті». 113 ойында Келли 74 ұпай жинап, 126 соққы берді, 3 хоум-ран соқты және 55 RBI көрсетті. Сегіз ойынның жетісінде ол қосалқы ойыншы ретінде ойнады; ол тағы бір ойында қосалқы соққы берді, маусымның жалғыз соққысында Боб Хамфриске қарсы соққы берді. Сол қыркүйекте оны тағы да «Миннесота» шақырды. Осы жылы ол 12 ойынға қатысқанмен, тоғызын аутфилдтен бастағандықтан, көбірек ойынға шықты. 23 қыркүйекте ол өзінің алғашқы үлкен лигалық хоум-ранын соқты, «Калифорния Энджелс» командасымен 3–0 есебімен жеңіске жеткен кезде Клайд Райтқа қарсы. 1968 жылы «Твинз» командасында ол 35 соққыда 4 рет соқты. 112 ойында (417 соққыда) Келли .264 орташа көрсеткішпен 61 ұпай жинады, 110 соққы берді, 8 хоум-ран соқты және 32 RBI көрсетті. Ол 53 әрекетте 40 базаны ұрлап, мансаптық рекорд жасады. 11 қыркүйекте «Окленд Атлетикс» командасына қарсы сегізінші иннингте екі аутпен соққан синглі Вида Блудің но-хиттерін бұзды, ол 10 күннен кейін оны аяқтады. «Ақ соқсылар» үшін ойын ойнамас бұрын, Келли 1970–71 жылғы маусымды Венесуэлада «Тибуронес де Ла Гуаира» командасында өткізді. Ол 27 ойында 6 хоум-ран соғып, .365 орташа көрсеткішпен ойнады, содан кейін «Тибуронес» лига чемпионы атанған кезде постсезонда .405 орташа көрсеткішпен ойнады. База ұрлауда шебер болған Келлидің «кішкентай ойын» үлесі «Ақ соқсыларға» Америка лигасының (AL) Батыс дивизионында «Оклендтен» кейін екінші орынға ие болуға көмектесті. Ол өткен жылғы көрсеткішін бір ұпайға арттырып, 122 ойында (424 соққыда) 60 ұпай жинады, 119 соққы берді, 4 хоум-ран соқты және 21 RBI көрсетті. Келли 29 әрекетте 18 базаны ұрлады. 133 ойында (471 соққыда) ол 73 ұпай жинап, 129 соққы берді, 9 хоум-ран соқты, 45 RBI көрсетті және 28 мүмкіндікте 18 базаны ұрлады, .274 орташа көрсеткішпен ойнады. Транзакция сол қолмен соққандардың көп болуына және сапалы қақпашылардың жетіспеушілігіне негізделген, соңғысы шешілмеді, өйткені Дункан келесі наурыз айында «Ақ соқсылар» үшін бірде-бір ойын ойнамай босатылды. «Ең үлкен қателік» - бұл иесі Билл Виктің транзакцияны сипаттауы. 3 маусымда Келли спорт жазушысы Фред Ротенбергтің «бейсбол тарихындағы ең таңғажайып үш ойынның бірі» деп атаған ойынның бір бөлігі болды. Тоғызыншы иннингте «Роялз» үшін базалар толтырылып, Канзас-Сити 7-5 есебімен төмендеді, Джон Уотхан Келли бірінші аут үшін ұстаған оң жақ алаңға ұшқан допты соқты. Барлық жүгірушілер бір базаны алға жылжыту үшін белгіледі, бірақ Келли шортстоп Марк Белангерге жіберді, ол бірінші және екінші базаның арасында Фредди Патекті ұстап алды және ақыр соңында оны белгіледі. Бұл оқиғалар болып жатқанда, үшінші базаға сәтті жеткен Дейв Нельсон ұпай жинауға тырысты. Патекті белгілеп тастағаннан кейін Белангер үшінші базаға қарай жүгіріп, Нельсонды үй тақтасынан 10 фут қашықтықта ұстап, оны үш еселік ойынды аяқтап, ойынды аяқтады. 1977 жылы «Ориолс» үшін 120 ойында (360 соққыда) Келли .256 орташа көрсеткішпен 50 ұпай жинады, 92 соққы берді, 10 хоум-ран соқты, 49 RBI көрсетті және 32 әрекетте 25 базаны ұрлады. Ол 4-ші ойында Джон Монтегге қарсы үш ұпайлық хоум-ран соқты, бұл жеңіс оларды Питтсбург Пираттарына қарсы әлем чемпионатына жіберді. Келли осы серияда бес ойын ойнады, бірақ тек қосалқы соққышы ретінде ғана қолданылды, ол бес рет ойнағанда бір соққы және бір серуен жинады. Розема Келлидің мансабында ең көп жетістікке жеткен шайқасшы болды; ол «Тайгерге» қарсы сегіз соққыда алты рет соқты, оның ішінде төрт хоум-ран болды.
Жеке өмір
Келлидің досы Андре Торнтон ойыншыны өзінің қайын қарындасы Филис Джонсқа таныстырды, ол Джонс сестер триосының бір бөлігі болған және 1979 жылдың 10 ақпанында Келлиге үйленді. «Ориолс» командасының ойыншысы Ли Мэй тойға қатысушылардың бірі болды. Пат пен Филистің бір баласы бар, қызы – Эйприл Мари. Мансабы барысында Келли Морган мемлекеттік университетінде оқыды және 1970 жылдары білімін аяқтады. Балық аулау мен баскетбол оның хоббилері еді. "Кейбір жігіттер мені "пастор" деп атайды", - деді Келли 1977 жылғы сұхбатында. "Ал басқалары мен шақыруымды жіберіп алдым дейді". Ол Кливленд пен Мэриленд штатындағы Тимониумдағы үйі арасында жиі саяхаттап, сондай-ақ сенімін бөлісу үшін халықаралық сапарлар жасады. "Мен барып, Жақсы Жаңалықты жариялаймын. Адамдар құтылып жатқанын көремін", - деді Келли өз миссиясы туралы. Келли қайтыс болғаннан кейін, «Балтимор Колтс» командасының бұрынғы ойыншысы және Балтимордағы «Grace Fellowship» шіркеуінің пасторы Джо Эрман Келли туралы былай деді: "Пэт қауым үшін зор сыйлық болды. Ол өзінің діни сенімдерін іске асырды. Ол нәсіл, әлеуметтік жағдай, спорттан асып, тек адамдарды жақсы көретін, жақсы күйеу және әке еді. Ол харизматикалық уағызшы болды, оның уағызы өзінің өмірінен туды және ол адамдарға Құдаймен бірге жүргенін білгісі келді".