Кіріспе
Нью-Йорк тауларының ең биік шыңы Слайд тау - АҚШ-тың Нью-Йорк штатының Катскилл тауларының ең биік шыңы. Ол Ольстер округінің Шандакен қаласында орналасқан. Топографиялық карталарда 4180 фут (1274 м) контур сызығы оның биіктігі ретінде жалпы қабылданған болса да, шыңның нақты биіктігі АҚШ Ұлттық геодезиялық зерттеулер немесе оның алдыңғылары ешқашан ресми түрде анықтамаған, және көптеген бейресми зерттеулер таудың теңіз деңгейінен 4200 фут (1280 м) биіктікке жетуі мүмкін екенін көрсетеді. Ол 19-шы ғасырдың аяғына дейін тау жотасының ең биік шыңы ретінде анықталмаса да, Кэтскилл тарихында маңызды рөл атқарды. Танымал натуралист Джон Берроуз Слайдқа көтерілгені туралы есте қаларлық етіп жазды, бұл Кэтскилллдің Нью-Йорк орман қорығына қосылуына көмектесті. Бикнеллдің құрт ауруы алғаш рет оның басында анықталды.
Slide Mountain is the highest peak in the Catskill Mountains of the U. S. state of New York. It is located in the town of Shandaken in Ulster County. While the 4180 feet (1274 m) contour line on topographic maps is generally accepted as its height, the exact elevation of the summit has never been officially determined by the U. S. National Geodetic Survey or its predecessors, and many informal surveys suggest the mountain may actually top 4,200 feet (1280 m) above sea level. While it was not identified as the range's highest peak until the late 19th century, it has played a prominent role in Catskill history. Renowned naturalist John Burroughs wrote memorably of his climbs up Slide, and it helped get the Catskills added to New York's Forest Preserve. Bicknell's thrush was first identified on its summit.
Климат
Бұл мәліметтер таудың солтүстік-батыс беткейіндегі Виннисук көліндегі метеостанциядан алынған. Саммитте ауа райы станциясы жоқ, бірақ бұл климаттық кестеде саммиттің айналасындағы аймақ үшін интерполяцияланған деректер бар.
Ең биік Катскилл шыңы ретінде анықтау
Көптеген суперлятивтері бар тау үшін, Слайдтың өзіндік ерекшелігі анықталуы ұзақ уақытқа созылады. Тау 1819 жылы оның солтүстік бетіндегі шыңына жақын жерде болған жер сілкінісінен жергілікті тұрғындардан өз атын алды. Бұл жарақатты әлі күнге дейін көруге болады, ал 1982 жылы тағы бір слайдпен ішінара қайтадан қазып тасталды. Слайд тау жотасының ең биік шыңы ретінде 1886 жылға дейін, ішкі Солтүстік-Шығыс пен олардың тау жоталарының көп бөлігі зерттеліп, орныққаннан кейін көп уақыт өткеннен кейін ғана бекітілмек. Жер таластары мен отарлау кезеңінен басталған схемаларға байланысты, бүкіл Кэтскилл аймағының толық, бейтарап зерттеуі сол кезге дейін жүргізілмеген. Жеті жыл бұрын Принстонның геология профессоры Арнольд Генри Гьюот Кэтскилл тау үйінде тұрып жатқанда, оны қоршаған тауларға қызығушылық танытты. Оның өз уақытында және өз қаражаты есебінен жүргізген зерттеуі, оңтүстік-батысқа қарай біраз қашықтықта орналасқан Слайд тау жотасының ең биік шыңы екендігін анықтады. Оның зерттеулерін Солтүстік Оңтүстік көлінің маңындағы қонақ үй иелері қатты даулап, басқалар оның нәтижелерін растағанға дейін. Оның мәртебесі расталғаннан кейін, Слайдқа ең биік шыңға сәйкес келетін деп саналатын атау беру үшін қозғалыс болды. "Линкольн тауы" деген атау біраз уақыт бойы АҚШ-тың марқұм президенті есімімен аталды. Бірақ Гюйот өзінің зерттеулері үшін шыңдарға атау беруде жергілікті әдет-ғұрыптарды қолданғандықтан, Слайдты артық көретінін мәлімдегенде, бұл аяқталды. Жылдар бойы Кэтскилл тауларында таулардың ең биік шыңын кеш ашқан туралы аңыздар тарады. Кейбіреулер Хантер тауының жаңа иесі туралы айтады, бұл тау жиегінің 4000 фут және екінші ең биік шыңы, ол ең биік шыңды сатып алғанын қамтамасыз ету үшін бір деңгейді айналдырды, оны Слайд тоқтатқанға дейін. Тағы бір оқиға Джон Берроуз, кейіннен бай және әйгілі болып, Слайдқа және басқа жақын маңдағы тауларға көтерілгені туралы жазды. Бұл оқиғаның таудың басында екенін дәлелдеу үшін оның достары басқа да бәсекелестікке түскен барлық шыңдарға түбірде шары бар мылтықпен нысананы бағыттады және шары әрдайым құлап түсетінін байқады. Алайда туристік бағыт көп ұзамай жаңа ең биік шыңға көтерілді. Жергілікті орманшы Джим Датчер тауды жақсы білетін, 1880 жылы өзі салған жолмен қонақтарды шыңға шығарып, қонақ үй салып, тұрақты жұмыс істеді. Ол жеке меншіктегі жердің үстінен өтіп, 1941 жылдан бері тасталып кеткен, батыстан саммит жотасына алып баратын соңғы бөлімді қоспағанда, ол әлі де бар және онымен жүру мүмкін.
Орман қоры
Сол уақытта Слайд Нью-Йорк орман қорығының бүгінгі күндегі түрін құруға ықпал етті. Таудың маңындағы кейбір жеке меншікті жерлер тері илеушілер өздерінің пайдасын көбейту үшін, мүлік салығын төлемеуді және жай ғана сол аймақтан кетуді шешкендіктен, ешқандай құндылықтан айырылды. Ол кезде, егер округ иемдену арқылы иелік еткен болса, онда мемлекет мемлекет меншігіне салық төлеуді қамтамасыз етуді талап еткендердің қатарында болды. Көптеген округ сайлаушылары мен жер иелері алдалған деп санады, бұл соттың бұйрығына қарамастан Ольстерді төлеуден бас тартуға итермеледі. Олардың Албанидегі өкілдері келіссөзге келіп, аталған жерлер жаңадан құрылған Орман қорығының бөлігі ретінде мемлекетке берілді, бастапқыда тек Адирондакс тауларын қамтитын, округтің мемлекетке төленбеген қарызын өтеу үшін. Бұл - Кэтскилл саябағы аталатын жердің басталуы. 1886 жылы 11 маусымда мемлекеттік орман комиссиясының делегациясы тау басына және Кэтскилл орман қорығына ресми түрде танылу үшін Слайдқа көтерілді. Олар Датчердің жолын пайдаланғанымен, ол кісі оған қатыспады, ол жолын алдын ала жөндеген жоқ, өйткені ол республикашыл еді, ал комиссарларды демократ губернатор Дэвид Хилл тағайындаған болатын. Дегенмен, партия саммитке жетті, онда комиссия басшысы Таунсенд Кокс бұл көріністі Адирондак таулы аймақтағы кез келген көрініс сияқты тамаша деп жариялады. Келесі жылы мемлекет таудың батыс беткейіндегі Неверсинктің батыс тармағын (қазіргі жол басының оңтүстігінде) пайдаланып, өткен ғасырда аймақта айтарлықтай азайтылған ақ құйрықты бұғыларды қайта әкелуге шешім қабылдады. Оларды браконьерлерден қорғау үшін бүкіл аумақты 3 метрлік ағаш қоршаумен қоршап, ақырында 95 еленді жабайы табиғатқа босатып, түрді табысты қалпына келтірді. Бір қызығы, қазір бұл жерде бұзаулар өте аз, себебі бұл орман бұдан былай екінші және үшінші өсімдік түрлерін асырай алмайды, ал қара аюлар сияқты жыртқыш жануарлар да көбейді. Жаңа заңнама 1892 жылы Слайдтың маңызды бірінші орынға ие болуына көмектесті, онда мемлекет Dutcher-ге параллель жол салу үшін 250 доллар бөлді, таудың батыс жағында - орман қорығында мемлекеттік қаржыға салынған алғашқы жол. Сонымен қатар, оның мемлекеттік жер бетінде екенін анықтау үшін зерттеу жүргізілді, ал жол болмаса да, ол қалай болғанда да салынды. Ол қатты эрозияға ұшырап, тас-талқанға айналған, бірақ ол әлі күнге дейін Берроуз Range Trail бөлігі ретінде қолданылуда және ең жиі қолданылатын көтерілу болып табылады. Екі жылдан кейін орманды қорғау туралы заң Нью-Йорк конституциясының жаңа нұсқасына 14-бап ретінде жазылды.
Джон Берроуз
Слайдтың атағын Берроуз кеңінен таратты. Ол Делавэр округінің балалық шағындағы үйіне жақын Олд Кламп тауынан таудың шыңын жиі көре алатын, оны арт жағынан жайылып жатқан жылқыны көруге теңеген. Ол достарымен бірнеше рет тауға көтерілуге тырысты, ал оның жақын маңдағы Вудленд аңғарындағы "Оңтүстік Кэтскиллздің жүрегі" атты табысты көтерілу туралы есебі оның ең жақсы еңбектерінің бірі болып табылады. Ол таудың басына көтерілгенде: "Біз әлемді балуан немесе шар ұшқышы үш мың метр биіктіктен көретіндей көрдік. Төбемізден төменгі төбелер мен таулардың барлық контурлары қандай жұмсақ әрі ағып жатқандай көрінді! Орман төмен құлап, олардың үстінен ұшып, оларды кілем сияқты жауып, барлық тау мен орман әр жағынан болды. Өркениет жер бетінің осы қат-қабатты, шаң-тозаңнанған бетін кез-келген жерде ғана қағып-қағып жүрген сияқты. Мұндай көзқарас бойынша, жабайылық, аборигендік, географиялық басымдыққа ие. Адамның жасаған іс-әрекеті азайып, ғаламның түпнұсқалық ерекшеліктері көрініп тұр. Барлық нысандар мен нүктелер кішкентай болып көрінеді. Сіз таңғаласыз, бұл үлкен нәрсе - жердің өзі, ол әр жерде кеңінен жайылып, сіздің көзқарасыңыздан тыс. "Бұл жерде адамның еңбектері азаяды" деп, 1921 жылы қайтыс болғаннан кейін көп ұзамай Виннисук клубының саммитке жақын тақташасына қойылған және таудың ең жақсы көрінісін ұсынатын саммитке жақын жердегі жарға орналастырылған. Содан бері ол "Барроуз" деп аталады.
We saw the world as the hawk or the balloonist sees it when he is three thousand feet in the air. How soft and flowing all the outlines of the hills and mountains beneath us looked! The forests dropped down and undulated away over them, covering them like a carpet
All was mountain and forest on every hand. Civilization seemed to have done little more than to have scratched this rough, shaggy surface of the earth here and there. In any such view, the wild, the aboriginal, the geographical greatly predominate. The works of man dwindle, and the original features of the huge globe come out. Every single object or point is dwarfed; the valley of the Hudson is only a wrinkle in the earth's surface. You discover with a feeling of surprise that the great thing is the earth itself, which stretches away on every hand so far beyond your ken. "Here the works of man dwindle," was put on a plaque near the summit by the Winnisook Club shortly after his death in 1921 and placed on a ledge near the summit that offers the best view from the mountain. It has since been known as Burroughs Ledge.
Юджин Бикнелл
Таудың алғашқы қонақтарының бірі - Бруклиннен келген Юджин Бикнелл есімді құс зерттеуші. Сол күндердің бірінде ол шыңның маңында сол кездегі белгілі бір түрге тиесілі екенін анықтай алмаған кішкентай қоңыр қоңырауды ұстады. Құс алдымен Слайд таулық құс деп аталды, содан кейін ол Солтүстік-шығыс тауларының басқа да боралдық ормандарында өмір сүретін Бикнеллдің құсы деп табылды. Бірақ ол зерттелмеген, өйткені сол кездегі ғылыми пікірлер оны сұр жаакты құрттың бір түріне жатқызған. Тек ХХ ғасырдың соңында ғана ДНК салыстыру сияқты жаңа зерттеу әдістері оның шын мәнінде жеке түр екенін дәлелдеді, бұл мекенді сақтау және ол туралы мүмкіндігінше көп білу үшін жанталасуды бастады.
ХХ ғасырдың басында
1892 жылы салынған жол таудың басында қандай да бір түрде болған қарауыл мұнараларына жетуді жеңілдету үшін жасалды. Демалыс сапарларындағы қонақтар жапырақтың биігінен көруге мүмкіндік жоқ екенін байқады. Кэтскилллердегі Орманды қорғау аймағын құрудағы шыңның маңыздылығына қарамастан, жердің көп бөлігі жеке қолында қалды. 1900 жылы сатып алулар бұл жағдайды өзгертуге көп көмектесті, бірақ 1928 жылға дейін мемлекет шынымен де саммит меншігін және оның көп бөлігін сатып алды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде шағын әскери оқу ұшағы таудың шығыс беткейінде шамамен 1 103 метр биіктікте құлады. Қалдықтардың көпшілігі жойылғанмен, сайтқа әлі де Бэрроуз Рейндж Трейлден қысқа жол арқылы жетуге болады.
Өртке қарсы бақылау мұнарасы
Таудың басына салынған алғашқы өртке қарсы күзет мұнарасы ағаштан жасалған мұнара болды. Бұл сайт 1912 жылы іске қосылды, ол кезде сайт өртке қарсы бақылау операцияларына жарамсыз деп танылды және кейін 1916 жылы ресми түрде жабылды. 1934 жылы таудың үстіне 35 фут (11 метр) болат мұнара тұрғызылды, бірақ ешқашан өртке бақылау мақсатында пайдаланылмаған. Кейін мұнара нашарлап, 1968 жылы алынып тасталды.
Жай дала аумағы
1960 жылдардың ортасында Catskill Mountain 3500 клубының ресми ұйымы, тау жотасының алғашқы шыңына көтерілу ұйымы, көбірек жаяу жүргіншілерге тауды көтерілу үшін себеп берді, өйткені олар кем дегенде екі рет, қыста бір рет және жыл бойы бір рет, мүше болу үшін. Сол уақытта Ұзын жол да таудың үстінен өтетін болды, ол қызығушылық туғызатын жерлердің жиынтығы емес, белгіленген жол ретінде құрылды. Бұл таудың шыңы әлі күнге дейін жолдың ең биік нүктесі болып табылады. Тауды басқарудағы үлкен өзгеріс 1970 жылдардың ортасында болды, мемлекеттік Қорғау комиссиясы қоршаған ортаны қорғау департаментіне айналғаннан кейін және Кэтскиллдің болашағы жөніндегі уақытша комиссия барлық Кэтскилл жерлері үшін бас жоспар құруды ұсынды. Слайд өз атын штаттың Slide Mountain Wilderness Area деп атаған жеріне берді, бұл Кэтскилллдің ең үлкені. Жаңа ережелер сонымен қатар лагерьшілердің саммитті теріс пайдалануын тоқтатты. Көптеген жылдар бойы, алғашқы 3 шақырымдай жолақ тау шаңғысы жақын маңдағы Виннисук клубының жерінен өтеді. Берроуздер қашықтығы арқылы жер шекарасын белгілейтін металл қақпа болды, оның астында әрбір ағашта "Төңiрiлмейдi" деген белгi бар еді. 1970-ші жылдардағы жаяу жүрудің қарқынынан кейін Виннисук көлінің бойындағы жол бойындағы көлік қою (онда көлік қою орны жоқ) қасіретке айналды. 1970-ші жылдардың соңында Нью-Йорк штатының қоршаған ортаны қорғау департаменті бұл мәселені Виннисук клубынан тау жотасының оңтүстігіндегі жерді сатып алып, Виннисук көліне дейінгі жолдың соңғы бөлігінен басқасын қоғамдық жерге айналдырды. Содан кейін, олар шөл дала аймағы үшін бірінші бірлік басқару жоспарында, олар оңтүстікке қарай Ulster County Road 47 жаңа көлік тұрағын салып, жаңа қоғамдық жерге жолды көшірді, жаңа көлік тұрағында аяқталды. Бұл Феникияның Шығыс тармағы жолының жаңа бөліміне арналған жолдың бастауы болды, ол Бэрроуз жолынның басына жақын жерде жиі қолданылатын көлік жолына қосылды. Бұл жаңа жол Неверсинк өзенінің батыс тармағын бастаудан бастап өтуге тиіс. Әдетте, тас баспалдақтарды ілесіп жүру қиын емес, бірақ өзеннің суы көтерілген кезде өте алмай, тіпті өлімге әкелуі мүмкін. 2000 жылдың желтоқсан айында Лонг-Айлендтен келген Тимоти О'Лир, бала скаут, демалыс сапарынан оралған кезде құлап, жақын маңдағы ағаш бұтақтарына түсіп, суға батып кетті. Оған арнап жол басында орналасқан орындыққа шағын тақта орнатылған. 2023 жылы Нью-Джерсидегі бір отбасы DEC орман күзетшісімен бірнеше үйде жасалған Адирондак креслоларын саммитке әкеліп, жинап, оларды сол жерде қалдырып, адамдар оларға отырып, көріністерден ләззат алуы үшін билет алды. Оларға 3500 клубының екі еріктісі бұл әрекеттің заңсыз екенін айтты. Оларды төмен түсіп бара жатқанда орман қорғаушы қарсы алып, төбеге қайта оралып, орындықтарды алып тастауды тапсырды. Олар бұдан бас тартқан соң, оларға 325 долларға дейін айыппұл салынды. Қараушы мен тағы бір ерікті адам орындықтарды алып тастады.
Орман
Слайдтың беткейлері әр түрлі кл. түрлерінің, төменгі биіктіктегі сары қайың мен буктың, ал жоғары биіктіктегі бальзам шыршасынан тұратын боралдық орманмен жабылған. Қағаз қайың екі орманның бір-біріне ауыса бастаған жерінен кездеседі. Кэтскилл орман зерттеушісі Майкл Кудиш таудың батыс шетіне жақын жердегі жолдан қашықта шамамен 1189 метр биіктікте қант кеспегінің аномальды бағын тапты. Ол сондай-ақ, басқа Catskill High Peaks-тегі боралдық ормандардан айырмашылығы, Слайдтың қызыл емен жоқ екенін атап өтті. Ол ешқашан мұндай жағдай болған деп ойламайды. Таудың төменгі бөлігінде бірнеше бақ және жеке ағаштар бар.
Геология
Таудың ең қызықты жерлерінің бірі - оның жотасындағы ақ кварцты тас тас, бұл таудың көрінісі бақ сияқты. Бұл таулар Кэтскилл тауларында басқа жерде кездеспейді, және олар Висконсин мұздықтарынан аман қалмауы мүмкін болғандықтан, Слайдтың шыңы сол уақытта барлық басқа шыңдарды көміп қойған мұздан жоғары шығып тұрған нұнатак болуы мүмкін деп болжалды. Алайда бір зерттеуші таудың жоғарғы жағында орналасқан жартастарда соққылар байқалғанын, яғни таудың шыңында мұздықтар болғандығын айтқан. Бұл белгілер уақыт өте келе ерозияға ұшырап, растау қиынға соқты, ал қазір олардың Иллинойс кезеңінде Висконсин кезеңінен бұрын мұздықтар қалдырған болуы мүмкін деген пікірде.
Қадамдар
Басты қатарға дейін жолмен және жолсыз жолдар бар. Жоғары биіктіктегі ормандарды қорғау үшін DEC ережелері 21 желтоқсан мен 21 наурыз аралығындағы кез келген жерде Catskills-тегі Forest Preserve жерінде 3500 футтан (1067 м) жоғары лагерьге түсуге тыйым салады. Бұл аймақтарда жыл бойы ашық от жағуға тыйым салынған.
Жолдар
Үш жол бірігіп, таудың үш мүмкін жолын жасайды, бірақ тек біреуі ғана шыңнан өтеді.
Батыстан Берроуздер жолағы
Слайдқа көтерілудің ең кең таралған жолы әрқашан оның және батыстағы таулардың арасындағы асудан басталған, онда жол басындағы биік биіктік талап етілетін тік көтерілуді едәуір қысқартты. Виннисук көлінен жаңа мемлекеттік жолға көшу көтерілуді сәл арттырды, бірақ ол төменгі Катскилл биік шыңдарының кейбіреулеріне көтерілу үшін қажеттіден аз. Неверсинктің жоғарғы батыс тармағын өткергеннен кейін, биіктігі 732 м, сары жанып тұрған P EB жолы еңіске қарай және кейбір кішігірім өзендер арқылы 0,7 миль (1 км) қалыңдықтағы Winnisook Club меншігі арқылы өткен ескі көлік жолына дейін жұмыс істейді. Бұл жол оңтүстікке қарай сенімді бұлақтан кейін 0 км-ге дейін барады. Бұл жол 1892 жылы салынған ескі ат жолы, қызыл жанып тұрған Бэрроуздер жолын батыс аяқтау нүктесіне дейін жетеді. Бұл өз жолын тұрақты түрде жұмыс істейді Слайдтың оңтүстік-батысындағы қырқасы бір шақырымға дейін саммит қырқасына дейін, онда боралдық орман билік етеді және ол кенеттен солтүстікке бұрылады, содан кейін батысқа қарай саммит қырқасының солтүстік жағына қарай қайтадан жүреді. Соңғы бұрылыстан кейін көп ұзамай солтүстіктен өте сарқыраған қызғылт сары жалынмен белгіленген ескі Датчер жолы келеді. Бұл бөлімнің қалған бөлігі, онда беткей ақ кварцты таспен ауыр жатыр, бұл Дутчердің өз заманында салынған және пайдаланылған жолы. Көп ұзамай оңтүстіктен ресми жол - Кертис Ормсби (төмендегі суретті қараңыз) келеді. Бұл жерде жолға Ұзақ жол қосылады. Мұнда жолдың бірнеше нүктесінде солтүстікке қарай ашылатын көріністер бар. Бұл жолмен жалпы қашықтық 4 км, тік көтеріліс 518 м.
Кертис-Ормсби жолы
Осы бастама нүктесінен басталған Кертис Ормсби жолы жалпы сапарға көбірек қашықтықты қосады, бірақ ол үлкен туристердің сүйіктісі, өйткені ол қосымша көрініс береді және орманның көрікті жерлері арқылы өтеді. Бұл - Ұзын жолдың шыңына дейінгі жолы. Бұл ағаш Уильям Букингем Кертис пен Аллан Ормсбидің есімімен аталады. Олар жолды дайындап қойған, ал оларға арналған кішкентай ескерткіш жолдың оңтүстік шетінде, Фениция шығыс тармағы жолынан шығатын жерде, Берроуз жотасының қиылысынан оңтүстікке қарай 1 км жерде, Слайд пен көршілес Уайлдкет тауының арасындағы жорықта орналасқан. Көк жанып тұрған жол 3 км ұзындығында, тағы бір жотадан басталып, Бароуз жотасымен түйіседі. Кэтскилл тауларында 3500 футтан жоғары жерлерде өртке қарсы шектеулер енгізілгенін көрсететін белгілердің үстіне, тау ормандарын қорғау үшін, жолдың шетінде екі қарау нүктесі бар. Бірі - Тақта және Жалғыз таулар, екіншісі - ең төменгі биік шыңның, алшақ және қиын Роки тауының жақсы көрінісін ұсынады. Ол бальзам шыршасының ұзын және хош иісті жерлері мен кейбір жерлерде соққы көпірлерін қажет ететіндей саз топырақ арқылы шыңға дейін жалғасады. Бұл жолмен саммитке дейін 7 км бар. Көптеген туристер сапарды уақыт рұқсат етсе, Кертис Ормсби жолы арқылы көтеріліп, Берроуз Range Trail арқылы төмен түседі, жалпы сапар 11 км. Кертис Ормсби жолының басына ұзақ жолды пайдалану арқылы және Деннинг қаласындағы 5 км қашықтықтағы Фонсия шығыс тармағының оңтүстік шетінен жетуге болады. Осы жол арқылы шыңға көтерілу шамамен 2,000 фут (610 м), ал шыңға дейінгі жалпы қашықтық 6.25 миль (10 км).
Шығыс жағынан Берроуздер жолағы
Слайдтың шыңына жетудің ең қиын жолы Бурроуздер қашықтығы жолының шығыс аяғында, Фенициядан оңтүстікке қарай Вудленд Вэлли штатының кемпингінде басталады. Бұл жол бүкіл тау жотасын қамтиды, Виттенберг және Корнелл тауларынан 7 миль (11 км), 2700 фут (823 м) көтерілу. Виттенберг пен Корнеллдің екеуі де өздеріне тән қиындықтар, ал ең биік нүктесі - Слайдтың шығыс беткейі 274 метр. Бұл жерде жиі түнде жүретін ер адам кездеседі, өйткені Слайд пен Корнелл арасындағы ұзын жолдың үстінде емен бақшасы бар, ол лагерьге өте жақсы орын болып табылады, сондықтан мемлекет сол аймақта бірнеше жерді белгіледі. Кейбір туристер бір күннің ішінде Слайдтың шыңына жетіп, Вудленд аңғарына қарай төмен түсіп, батыс жағындағы жолдың басына түсіп, Фениция шығыс тармағының жолын жалғап, 22 шақырым бойы төмен түсіп, қайта оралады.
Бушвак
Үлкен қиындықтарды іздегендер кем дегенде жартылай жолын таба алмайтын екі әдісті қолданды.
Солтүстік жотасы
Жоғарғы шыңнан солтүстікке қарай Гигант-Леджге қарай төмен қарай түсетін жота - бұл анық жол. DEC бір кезде оған дейін жол салуды жоспарлаған болатын, бірақ жаяу жүргіншілер мен аңшылар қарсылық білдіргендіктен және жолды жолды қолдау үшін экологиялық тұрғыдан әлсіз деп бағалағандықтан бұл идея тоқтатылды. Оны 42-аудандық жолдағы шашты бұрылыстағы Гигант-Ледж жолдан бастау арқылы пайдалануға болады, биіктігі 671 метр. Бұл көк жанып тұрған Фокс Холоу Trail жолымен қиылысқа дейін 1 км, ол солтүстікке қарай Гигант Ледж және Пантер тауына дейін барады. Осы жол қиылысынан оңтүстікке қарай қозғалғанда, солтүстік жотаға көтеріле бастайды, алдымен 3 620 фут (1103 м) шыңға жетеді (Виннисук клубының жеке меншігінде), содан кейін оңтүстік-шығысқа қарай бұрылады. Сол жерден тар, қалың орманды жотадан шыңға дейін және Бароуз жотасына дейін, жотадан шамамен 0,25 мильге дейін (0 км) дейін.
Неверсинктің шығыс тармағы
Әсіресе, көп күндік сапарларда, Слайдтың оңтүстік-шығысына қарай соқпақсыз шыңдардың қатарын көруге тырысатын өте амбициялық туристер қолданған ұзақ жол Неверсинктің шығыс тармағын Слайд пен Корнеллді байланыстыратын жотаға дейін жалғастырады. Деннинг жол басынан бастап, P EB Trail 1.1 миль (2 км) көк жанып тұрған Пикамуз үстел жолымен түйіскен жеріне дейін, ол шығысқа қарай 0,35 миль (1 км) төмендеп, Елік Шанти Брук сағасындағы су тасқыны алаптарының маңындағы өзен аңғарына және оның көптеген арналарына, олардың кейбіреулерін судың жоғары деңгейінде өту қиын. Соңғылардың бірі болғаннан кейін, абай көздер "Балықшының жолының" басталуын таба алады, бұл шығыс тармақты жалғастыратын ресми емес жол, Кэтскиллдің ең жабайы жеріне дейін. Бұл жолды ілесу үшін біраз дағды қажет, өйткені кейде пайда болатын қызыл бояу жалындарын DEC орман рейнджерлері жиі бояйды (оның бойымен кейбір ресми кемпингтер бар), ал кейде кең және айқын болса да, ол әрқашан емес, және өзеннің жағалауын бірнеше рет ауыстырады. Ағыстан жоғары қарай, Лон, Роки, Балсам мысығы және Жексенбі таулары үшін әдеттегі шығу нүктелерін өтіп бара жатқанда, жол барған сайын пайдаланбайды және оны орындау қиынға соғады. Бұл жолмен таудың өзі емес, оның жолына көтерілу үшін жол табу қиын.
Елен шаңырағы
Ең қиын жол - бұл Шығыс тармақтың осы қосалқы өзеніне сирек қол жеткізу. Бұл жол дәл сол жолмен басталады, бірақ сол жолдан өтіп, ақырында өзенді Слайдтың оңтүстік-шығысқа қарай қарай жалғастырады. Бұл елде ешқандай жол жоқ, ал таудың осы бөлігіндегі боралдық орманға тіпті жақын маңдағы басқа шыңдардың стандарттары бойынша ену қиын.
Саммит
Таудың нақты биіктігі - бұл бір кезде тұрған мұнаралардың тұғырымен бірге шағын, көрінбейтін ашық жер. Алайда батысқа қарай, Бароузды көпшілік көретін кеңірек жер, шығысқа қарай кеңінен көрініс беретін Ашокан су қоймасы көрініс тапқан, Кингстон Ринеклиф көпірі көрініс тапқан. Бұл көзқарас қазір мүлдем жойылған. Шығыс жаққа қарай көршілес биік шыңдар көрінетін, олар кішкентай төбелер сияқты көрінді, ал солтүстікке қарай Грин округінің Devil's Path және Blackhead Range көрінетін. Бір кездері бұл жердің көрінісі өте кең еді, бірақ қыста және төтенше жағдайлардан басқа уақытта төбеде қоныстануға тыйым салынғандықтан, бальзам шыршасы қайтадан өсіп, бұл аймаққа табиғи көрініс береді. Жақын арада мұнда 1975 жылға дейін, яғни лагерьге шығуға рұқсат етілгенге дейін тұрған екі тайпаның қалдықтарын табуға болады. Сондай-ақ, шығысқа қарай 0,25 миль (0 км) жерде бұлақ бар. 1985 жылы 15 маусымда тау басына бір мезгілде ең көп адам келді. Бұл күні орман қорығының 100 жылдығын атап өту үшін жүздеген туристер, табиғат сүйерлер мен DEC қызметкерлері жиналды. Осыған ұқсас көлік қозғалысы 2004 жылы Catskill паркі осындай маңызды кезеңге жеткенде тіркелді.
Мұнаралар
Слайдтан 360 градусты кедергісіз көрудің болмауы жылдар бойы саммитте бірнеше бақылау мұнараларын салуға әкелді. Бәлкім, Датчер бальзамның бүршіктерінен сыбайлас құрған шығар, өйткені Берроуз оның жазбаларында оның бар екендігін айтады. 1900 жылы тағы бір қонақ оны жазған кезде ол әлі де сол жерде болды. Мемлекет таудың биіктігін өртке қарсы мақсаттар үшін пайдаланғысы келді және 1911 жылы саммитте тұрақты өрт бақылау және бақылау кабинасын салды. Бірақ ол тек келесі жылға ғана пайдаланылатын, содан кейін қайтадан тасталатын. Тұрақты мұнара үшін болат 1930 жылдардың басында саммитке жеткізілді, бірақ мұнараның өзі соғыс уақытына дейін салынбады. Ол 1965 жылы бұзылған және орнына жаңасы салынбаған. 1990 жылдардың соңында DEC Слайд таудың жабайы табиғаты аймағының басқару жоспарын жаңартқанда, ол көптен бері жоқ көріністерді қамтамасыз ету үшін саммиттегі бақылау мұнарасын қайта құруды қарастырды. Алайда, тарихи прецедентке қарамастан, сол кездегі DEC саясатын реттейтін жабайы аймақ құндылықтары жоспарлау процесінде идеяның қабылданбауына әкелді.