Кіріспе

Homo sapiens-те кездесетін сүтқоректілер ақуызы – эндоплазмалық тордың (ЭР) 67 кДа интегралды ақуызы (антидене көзіне байланысты вестерн блоттингте 90 кДа, 80 кДа немесе 75 кДа жолағы түрінде әртүрлі көрінеді). Ол үлкен (50 кДа) N-терминалды кальций байланысатын люмендік доменнен, бір трансмембраналық спиральдан және қысқа (90 аминқышқылы), қышқыл цитоплазмалық құйрықтан тұрады. Адамдарда кальнексин CANX генімен кодталады.

Функция

Кальнексин – белоктың бүлінуіне және сапалық бақылауға көмектесетін шаперон, тек дұрыс бүлінген және жиналған белоктардың секреторлық жолмен әрі қарай өтуін қамтамасыз етеді. Ол әсіресе ER-де бүлінбеген немесе жиналмаған N-байланысты гликопротеиндерді ұстап қалуға қатысады. Кальнексин тек GlcNAc2Man9Glc1 олигосахаридтері бар N-гликопротеиндермен ғана байланысады. Бұл моноглюкозильденген олигосахаридтер I және II глюкозидазалардың тізбектей әрекетінен екі глюкоза қалдығын кесу нәтижесінде пайда болады. Глюкозидаза II үшінші және соңғы глюкоза қалдықтарын да алып тастай алады. Егер гликопротеин дұрыс бүлінбесе, UGGT (UDP-глюкоза:гликопротеин глюкозилтрансфераза) ферменті глюкоза қалдығын олигосахаридке қайта қосып, гликопротеиннің кальнексинмен байланысу қабілетін қалпына келтіреді. Осылайша, дұрыс бүлінбеген гликопротеин тізбегі ER-де қалады және EDEM/Htm1p экспрессиясының артуына себеп болады, бұл ақырында нашар өнімді гликопротеиннің тоғыз маноза қалдығының біреуін алып тастау арқылы ыдырауына әкеледі. Манноза лектині Yos 9 (адамдарда OS 9) бүлінбеген гликопротеиндерді белгілеп, ыдырауға сұрыптайды. Yos 9 α-манозидазаның әсерінен сыртқы маноза алынғаннан кейін ашық қалған маноза қалдықтарын таниды. Кальнексин белокты бүру ферменті ERp57-мен байланысып, гликопротеинге тән дисульфидтік байланыстардың қалыптасуын катализдейді, сондай-ақ ER мембранасындағы MHC I классының α-тізбегінің бүлінуіне шаперон ретінде қызмет етеді. Жаңа синтезделген MHC I классының α-тізбектері эндоплазмалық ретикулумға енгенде, кальнексин олармен байланысып, жартылай бүлінген күйде ұстайды. β2-микроглобулин MHC I класты пептидтік жүктеу кешеніне (PLC) байланысқаннан кейін, кальретикулин және ERp57 MHC I классының белгісіз белокқа қызмет етеді, ал тапазин кешенді антигенді өңдеумен (TAP) байланысты тасымалдаушы кешенімен байланыстырады. Бұл байланыс MHC I класын жасуша бетінде антигенді байланыстыруға дайындайды. Кальнексиннің мутацияланған, дұрыс бүлінбеген PMP22-мен ұзақ уақыт байланысуы Шарко-Мари тіс ауруын тудыратын PMP22-нің тоқтатылуына, ыдырауына және миелинді қалыптастыру үшін Шванн жасушасының бетіне өту қабілетінің жоқтығына әкеледі. Кальнексинмен бірнеше рет байланысқаннан кейін мутантты PMP22 протеасомамен ыдырау үшін убиквитинмен модификацияланады, сондай-ақ ER-ден Гольджи аппаратына қайтару жолымен өтеді, бұл ER-ден Гольджи аппаратына қашып кеткен кез келген дұрыс бүлінбеген PMP22-ні қайтару үшін қолданылады. Кальнексиннің рентгендік кристалдық құрылымы шар тәрізді лектин домені мен ұзын гидрофобтық қолды көрсетті.

Кофакторлар

АТФ және кальций иондары кальнексиннің субстраттармен байланысуындағы кофакторлар болып табылады.