Кіріспе

Эндрю Макгиббон (ә.к.а. Эндрю Парези; 1961 жылы Чисвик қаласында туған) – ағылшын комедияшысы, актер, жазушы, музыкант және композитор. Ол сонымен қатар, көбінесе радио үшін көптеген туындыларды өндірген және режиссерлік жұмыстар атқарған.

Білім

Джеймстің ұлы, көрнекті педагог және бала психологы Макгиббон Сент-Эдмунд бастауыш мектебінде, Уиттон қаласында және Салезиан колледжінде оқыды. Ричмонд жоғары колледжінде оқыған кезінде ол барабан ойнауды үйренді, ол оның басты аспабы болды. 1980 жылы Беркли музыка мектебіне түсуді ойлағанына қарамастан, ол колледжді тастап, кәсіби музыкант болып мансап құруға кірісті.

Музыкалық мансап

Макгиббон бастапқыда Лондон джаз сахнасымен тығыз байланысты болды, көбінесе Джанго Бейтспен репетиция жасады. Дегенмен, ол елеулі әсер ете алмады, 1982 жылғы 22 наурызда Ронни Скотттың джаз клубында Лу Дональдсонмен бірге өнер көрсетумен шыңына жетті. Парези есімі сол кездегі әйел досының кеңесімен қабылданды, ол бұл итальян тіліндегі емболия деген медициналық термин екенін анықтаған. "Өзімді жүрек шабуынан кейін атаудың қызығы бар еді", - деп еске алады ол. "Бұл 1982 жылы маған маңызды болған пост-панк бұлқынысы сияқты нәрсе болды". Оның үлкен жетістігі 1984 жылғы 7 қарашада "Razzamatazz" балалар поп-шоуында Джим Даймонд тобының барабаншысы ретінде өнер көрсетуімен келді. Оның "I Should Have Known Better" әнінің табысына байланысты, Парезидің "Top of the Pops" бағдарламасында да пайда болуы күтілген, бірақ Даймондтың тұрақты барабаншысы Саймон Кирк тобындағы орнын қайта иеленді. Парези көп ұзамай барабанды бағдарламалау жұмысымен танымал болды және бірнеше жазба продюсерлерімен қарым-қатынас орнатты. Дэвид Мошн "Love in a World Gone Mad" және "I Used to Love the Radio" әндері үшін Парезидің перкуссиялық дағдыларын пайдаланды, бұл әндер 1986 жылғы Bucks Fizz тобының "Writing on the Wall" альбомын жазу кезінде жазылған. Ол сондай-ақ Motion-мен "One Way" альбомы жөнінде жұмыс істеді, бұл europopglam тобы Rok Etz тобының Classix Nouveaux тобының Sal Solo-сымен күшейтілген альбомы болды. Сол жылы барабаншы Стивен Стритпен кездесті, ол Paresi тағайындалған, қысқа ғұмырлы CBS тобы A Pair of Blue Eyes тобының синглын микстеді. Стритпен байланыс 1987 жылы The Smiths тобы тарағаннан кейін Морриссимен тұрақты жұмыс істеуге әкелді. Парези "Viva Hate" және "Kill Uncle" альбомдарында, сондай-ақ "Bona Drag" сессияларында тұрақты барабаншы болды, әнші-әндершінің 1992 жылы роккабиллиге қатысты бағытын өзгерткенге дейін. Парезидің мансабының бұл кезеңі кейіннен 2005 жылы BBC Radio 4 құжаттық фильмінде "I Was Morrissey's Drummer" және бірқатар байланысты мақалаларда баяндалды. 1994 жылы Парези "Bleed" тобына қосылды, бұл әйелдер құқығын қорғайтын, порнографияға қарсы "It Makes Money" синглымен танымал топ, олар индустрияның әйелдерді қанауын көрсету үшін түрлі музыкалық және басты баспасөз басылымдарына, сондай-ақ ересектерге арналған журналдарға факс жіберді. Стивен Стрит Blur тобын продюсерлік етіп тұрғанмен, топ аудиторияны табу үшін күресіп, 1997 жылы тарады. Жақындағы музыкалық іс-әрекеттері 2010 жылы Франк Синеллидің "Good Times, Good Times" альбомында барабан орындауын қамтиды. Жазу, сондай-ақ "Good Times, Good Times" деп аталған, Дантон Саппл продюсерлік етті және оның "Definition Sounds" лейблі арқылы шығарылды.

Жергілікті радио

Музыкалық мансабымен қатар Макгиббон комедиялық өнерге де қызығушылық танытты және 1986 жылдан бастап Клайв Буллдың кешкі LBC шоуында жалған қоңырау шалушы ретінде тұрақты жұмыс істеді. Ол онда Нед Шерринге ұқсас Белгравиялық Родуэй кейіпкерін жасады – анасымен бірге тұрып, жергілікті гүл дүкеніндегі қызға өзінің махаббатына жауап ала алмаған адам. 1987 жылғы Рождествоға дейін ол эфирде түрікті өлтіргендей болып көрсетіп, бірнеше шағымға себеп болды. Тағы бір кейіпкер – Уилтширден шыққан Эрик Бағбан, оның сөйлеуі теңсіз, поэтикалық және түсініксіз болатын. Сондай-ақ, музыкант Вини Райлиге негізделген Воксхоллдық Вини және Рон болды, ол шоуға қоңырау шалғанда Сұлтан мен Хан атты итін үнемі тыныштауға мәжбүр болатын. Соңғысы BBC Radio 4-тің "Down the Line" телефон арқылы әңгімелесу пародиасындағы кейіпкерге тікелей әсер етті. Оның авторлары "Front Row" бағдарламасында 1980-жылдардың соңында Буллдың шоуын есте сақтайтындарын ашық мойындады, өйткені олар оның тұрақты тыңдаушылары болған.

Өзіндік шығарған синглдер

Моррисси тобындағы өнер көрсету кезеңін аяқтағаннан кейін Эндрю Макгиббон өзінің екі жазбасын шығарды. Біріншісі – Blu Gene тобының Spider Johnson қатысқан "Принцесса" ("Princess") синглы, ол Принцесса Диананың Squidgygate таспасынан алынған сүйіспеншілік әніне жауап беру үшін үзінділерді пайдаланды. Энни Найтингейл оны көп ойнатты, бірақ радио 1 станциясы бұл жазбаны заңсыз деп жариялады, тіпті радиоға арналған жұмсақ редакциясы жасалғаннан кейін де. Одан кейін Макгиббон LBC кейіпкері Эрик Гарднер кейпінде жасырынып, "I Live in a Giant Mushroom" жаңалық транс-синглын шығарды. Бұл жазба BBC Radio 1 арнасында Стив Райттың "Afternoon" бағдарламасында күндізгі эфирде ойнатылды, онда жүргізуші оның Рождестволық хитке айналатынын болжады. Бірақ ол тізімге ілеспеді. Макгиббонның жеке лейблі Mental Temple арқылы шығарылған бұл жазбаны кейіннен Coldplay тобының жазбаларын шығаратын Дантон Суппл микстейін жасады және өндірді. Divine Comedy альбомының "Fin de Siecle" әні Эрикке құрмет ретінде аталды.

Кевин Грингинг

1993 жылдың сәуірінде Virgin Radio-ға ауысқан кезде Макгиббон мен GLR дискожокейі Кевин Гриннинг арасында маңызды жұмыс қарым-қатынасы орнады. Гриннингтің қызығушылығын Эрик Бағбанның жазбасы оятты, ол кейіпкердің нақты немесе ойдан туған екенін білуге асықты. Көп ұзамай Макгиббон шоуға эскиздер жазуға қатысты. Бұл алғашқы күндерде Уэлворт Мур, Дэвид ван Донкин, Шотландия Ярд инспекторы Стипинг, Реймонд Синклер және Крейтон Уилер сияқты қосымша кейіпкерлер де болды. 1994 жылдың қаңтарында BBC Radio 1-ге ауысқан Грининг бастапқыда демалыс күндері таңғы эфирді жүргізді, ал 1994 жылдың қарашасынан 1995 жылдың қазанына дейін түскі эфирге көшті. Осы кезеңде Эрик Бағбаннан алынған екі бөлімдік әңгімелер мен Реймонд Синклердің жаман әдеттес серіктері Blo Chap-тың шоуға үш жарнамасы тұрақты түрде ойнатылды. Музыкалық жаңалықтарға сатирикалық төрт бөлімді джаз гармониялық тобы – Синклер әншілерінің жұмысы кірді, оны Датон Суппл қайтадан араластырып, өндірді, сондай-ақ Саймон Мейоның қонақ жүргізушілік кезеңдерінде жасырын түрде қосылған Морриссидің пародиасы, жанкүйерлер арасында «О Мелани» деп белгілі болды. 1995 жылдың қазанында демалыс күндері таңғы эфирге қайта оралғаннан кейін Макгиббон шоудан шығарылды, бірақ ол 1997 жылдың ақпанынан қазанына дейін Гриннингтің кешкі эфиріндегі уақыттың жетіспеуіне байланысты көмектесу үшін оралды. 1997 жылдың қазанында Гриннинг Radio 1 таңғы бағдарламасын Зоэ Боллмен бірге жүргізді, бұл серіктестік бір жылға созылды. Осы бағдарламада Макгиббон «Майор Холдупс» кейіпкерін жасады – бұрынғы әуе шабуылшысы, саяхат жаңалықтарын айқайлап жеткізіп, оны сюрреалистік оқиғалармен ұштастырды. Бұл материалды Роб Коллимен бірлесіп жазды. Осы кезеңде Реймонд Синклер «Рейдің аспабы» тұрақты рубрикасында қайта пайда болды. 1998 жылдың қыркүйегінде жексенбі күндеріне ауысқаннан кейін Макгиббон тағы да Гриннингтің шоуынан шығарылды. 2000 жылдың 16 қаңтарында шыққан соңғы бағдарламада бұрынғы эскиздерге ностальгиялық көзқарас жасалып, Эрик Бағбанның соңғы рет пайда болуымен аяқталды.

Ниммо егіздері

Макгиббон 1996 жылы Оуэн Эванс пен Карл Миннс құрған скетч труппасы The Nimmo Twins-тің үшінші мүшесі ретінде қысқа ғана уақыт өнер көрсетті. 1999 жылдың көктемінен бастап топқа қосылып, олардың үшінші Эдинбург шоуы тамыз айында Pleasance сахнасында көрсетілді және жақсы қабылданды. Scotland on Sunday газеті берген бес жұлдызды шолуда: «Олардың комедиясы қайдан пайда болады екенін білу мүмкін емес. Ол артыңнан жақындап келіп, ескертпестен шағады. Шосердің прологы туралы сатира болсын, «Кентерберилік әңгімелердің» орфографиялық қателерге байланысты жатқан жағдайы болсын, немесе қылмыстық оқиғаларды қайта жаратудағы нашар актерлік шеберліктің қатты күлкілі талдауы болсын, The Nimmo Twins комедиядағы мақсатты оқшаудай Тайсон бақытсыз қарсыластарын қаққандай дәл тиеді. Бұл анархиялық, әдеттен тыс және таң қалдыратын жаңашылдық. 2000 жылғы радиолық сериалға дейін Макгиббон жеке жобаларын іске асыру үшін топтан кетіп қалды.»

Крейттон Уилер

Крейтон Уилер, Макгиббон Кевин Гринингпен бірге жұмыс істеген кезінде жасаған кейіпкер, ол оның барлық кейіпкерлерінің арасында ең ұзақ өмір сүрген. Сплисер ауруынан зардап шегуші, ол сөйлегенде сөздер мен тіркестерді жіберіп алады, нәтижесінде байланыссыз сөздерден жасалған қосылыстар пайда болады. Бұл идея бастапқыда Гринингтің Virgin шоуында Реймонд Синклерді еске түсіретін радио жарнамаларының пародияснан туындады, онда шикі таспалар тыныс-демі тоқтағандай бір сөйлемнен екіншісіне тікелей өтеді, көбінесе буын дыбыстарын жоғалтады. Макгиббон бұл әдісті табиғи түрде қайталап үйрене алды, ал өнер сыншысы Брайан Сеуэллге негізделген кескіш шыны акцентімен жаңа кейіпкер пайда болды. Уилер Грининг шоуынан бөлініп, Loose Ends бағдарламасында тұрақты түрде пайда болды, осы бағдарламада Макгиббон алғаш рет The Nimmo Twins-пен танысты. Олардың Эдинбург шоуының бөлігі ретінде тікелей эфирлер болды, сондай-ақ Вик Ривз бен Боб Мортимердің Рэндалл мен Хопкиркке жасаған жаңа өңдеуінің бір эпизоды үшін кейіпкердің өзгеруі болды. 2003 жылы BBC Radio 4 арнасында екі серия көрсетілді. Wheeler's Fortune және Wheeler's Wonders бағдарламаларын Брайан Хейс жүргізіп, кейіпкердің мәдени тарихтағы Зелиг сияқты қатысуын зерттеді. Джон Сноу, Бернард Крипбинс, Дэвид Фрост, Брайан Сеуэлл, Нед Шеррин және Майкл Виннер оның бейтарап куәгерлері болды. The Daily Telegraph газетінің журналисі Гиллиан Рейнольдс бұл туындыға жоғары баға беріп, "ол мені күлдіріп, айқайлатты және төсектен құлатып жіберді" деді. "Арт, Арт, Арт, Арт" атты өнер шоуының пародиясын мақұлдап, ол былай деді: "Біз бәріміз телеарнадағы өнер шоуларының пародияларын естідік. Біз бәріміз де пародиядан асып түсетін өнер шоуларын көрдік. Бұл өте дәл әрі керемет болды. Хейс оны Кеннет Хорнның Джулиан мен Сэндимен кездесуімен салыстырды".

Ертедегі ситкомдар

Кевин Гриннинг шоуындағы Тони Мерингтің оқиғаларымен повестік комедияға қызығушылығын арттырған Макгиббон, көп ұзамай BBC Radio 4 үшін жарты сағаттық комедиялар жазды. Routemasters (1999) – оның тұңғыш ситкомы, ол уақыт саяхатшы өнер ұрысының хикаясын баяндайды. Ол «Галактикаға жол көрсетуші» кітабының эхосы болды. Сериалда Ниммо егіздері мен Лос-Анджелес заңгер актрисасы Аманда Донохо ойнады. Бұл Гриннингтің әртүрлі скетчтеріндегі бірнеше анонимді қатысуларын есептемегенде, оның ресми радио дебюті болды. Radio Times газетіне берген сұхбатында ол: «Мен, болжамдап айтсам, галактикалық үстемдік танушымын. Күлкілі мүмкіндіктер көп, мысалы, Сикстин капелласының төбесін ақ эмульсиямен бояу. Соңында біз Хильдегардтың өте ұятты өткені мен ниеттерін білеміз» деді. Сериалды Макгиббон (ол Рэймонд рөлін де сомдады) Роб Колли мен Кевин Гриннингтің қосымша материалдарымен жазды. Кейіннен BBC7 трансляциялары кастрация туралы сюжеттік желіні алып тастау үшін қысқартылды. 2001–03 жылдары «Менің ойымша, маған проблема бар» деген екі сериясы одан әрі жарық көрді және олар да сондай фантастикалық болды. Ситком – Том Кейн туралы мюзикл, оның басында музыкалық топ тұратын адам. Ол Ник Ромеромен бірлесіп жазылды және Суггс (Madness тобынан), Боб Монкхаус, Макгиббон және Ромеро ойнады. Билл Найи мен Джулия Дикин екінші серияға қосылды. Музыкалық контенттің көп бөлігі Макгиббон, Ромеро және Саггс бірлесіп жазды. Мэтью Баннистер оны «Қышқылға толы жұмақтан түскен тиын» деп сипаттады. Джиллиан Рейнольдс оны «адамзат, қатыгездік, ақымақтық және сананың хаосы туралы тапқыр пікір, барлығы комикс стилінде жасалған. Бұл түпнұсқа, батыл [және] таң қалдыратын түрде керемет» деп қорытындылады. Dead Man Talking (2001) – Wise Buddah компаниясының BBC Radio 4 үшін жасаған төрт бөлімдік сериалы. Форматы – чат-шоу, онда Джон Бёрд тарихтан белгілі тұлғаларды, Адам мен Хауа, Будикка мен Жанна д’Арк, Мэри Шелли мен Роберт Оппенгеймер сияқты, қазірде қайтыс болғандарды тексерді. Сериалда Фиона Аллен, Джон Колшоу, Джон Сешнс және Тони Слэттери ойнады. Эндрю Макгиббон Том Джеймисон мен Нев Фонтайнның «Пілдер соқпақтарды ұстау үшін» (2003–04) ситкомында да тұрақты түрде қатысты. Онда ол капитан Мариот рөлін ойнады және серия екі маусымнан алты эпизодтан тұрды. Бұл фильмде Люси Спид, Джон Боу, Камерон Стюарт, Мартин Хайдер, Джулия Дикин және Марк Фелгейт ойнады, ал екінші маусымға Шеридан Смит қосылды. Оны Ян Рейвенс өндірді.

Радио үшін перделер

Бастапқыда Wheeler's Fortune және Wheeler's Wonders сериялары үшін Testbed Productions компаниясымен серіктестік құрған Curtains for Radio компаниясын 2002 жылы Макгиббон, Ромеро және Джонатан Раффл құрды. Оның жұмысы негізінен радио комедиясы мен көркем фильмдерінде болды, бірақ жақында ол кино саласына да қадам басты. CFR-дің алғашқы толыққанды тәуелсіз өндірісі – «Кингтонның комедия анатомиясы» (2005), Майлз Кингтон ұсынған комедияның механикасы туралы үш бөлімді серия. Одан кейін «Майлз апарт» (2006) фильмінде басқа мәдениеттердегі комедиялық тәжірибелі адамдармен үш сұхбат жарияланды: Францияда Антуан де Конес, Италияда Сабина Гуззанти және Америкада Гарри Ширер. Барлығын Макгиббон мен Ромеро бірлесіп шығарды. «I Was Morrissey's Drummer» (2005) – бір кездері ұлы суретшілермен жұмыс істеген адамдардың өмірбаяндарынан бастау алған серияның бірінші туындысы. Макгиббонның өзі алғашқы тақырып болды. 2007 және 2008 жылдары «Мен болдым» атты екі қысқа сериясы шықты, онда Дуглас Адамс, Эрнест Хемингуэй, Дэвид Лин, Дадли Мур, Сэм Пекинпа және Питер Селлерске жақын адамдардың ой-толғамдары орын алды. «Not Today, Thank You» (2006) – Эндрю Макгиббон мен Ник Ромеро жазған пик-тайм комедиясы. Брайан Хейз радиодағы мансабынан айырылған жүргізуші рөлінде бейнеленді, ол әжесінің үйінде оның алты ерекше жалдамалы тұрғынымен бірге тұруға мәжбүр болды. Сериалда Гарри Ширер, Шеридан Смит, Марк Перри, Алекс Лоу, Макгиббон және Ромеро да ойнады. Көптеген сыншылар оны жағымсыз қабылдады, соның ішінде The Guardian газетінен Гарет Маклин оны «желідегі ең нашар бағдарлама» деп сипаттады. «Реалдық – бұл Н. Ф. Симпсонның жетіспеуінен туған иллюзия» (2007) – деректі фильмдерге оралу деп аталатын туынды, онда жүргізуші Дэвид Квантик абсурд драматургінің өмірін баяндады. Телевизия үшін «жұмысы жүргізіліп жатқан» нұсқасының премьерасы 2008 жылдың мамыр айында BFI Southbank-те өтті, бұл Curtains for Radio-ның алғашқы бейне өндірісі болды. «Single Files» (2007–2008) – Марк Тротман мен Крис Тисдаллдың танысу агенттігі комедиясы. Онда Джо Джойнер, Марк Хеп, Сара Хадланд, Джайлс Нью, Джулия Дикин және Брюс Маккиннон ойнады. Сериалды Эндрю Макгиббон, Ник Ромеро және Лианна Куп өндірді. Бимедиалық өндіріс «Корнуэлл қонысы» (2008–2010) Фил Корнуэлл ойнаған төрт кейіпкердің өмірін бейнеледі. Эндрю Макгиббон ойлап тапқан, жазған және режиссерлік еткен алғашқы екі радио эпизод BBC Interactive желісі арқылы таратылған фильмдердің саундтректері болды. Қалған екі эпизод BBC Radio 4 студиясында стандартты жағдайда жазылды. Пікірлер өте жақсы болды, Гіллиан Рейнольдс оны «жақсы актерлік құрам, жақсы өндіріс және өткір сценарий оны шынайы да, сюрреалистік те етеді» деп атады. 2010 жылы екінші сериясы жарық көрді. 2013 жылы Curtains for Radio веб-сайтын кеңейтіп, оған әртүрлі авторлар жазған қонақ блогын қосты.

Мен кітап

Бұрынғы радио сериясы үшін жасалған зерттеулер негізінде, сондай-ақ жеті жаңа адаммен сұхбаттасулардың нәтижесінде жазылған "Мен Дуглас Адамспен бір пәтерде тұрдым және басқа да аңыздармен кездесулер" кітабы 2011 жылы Faber and Faber баспасында жарық көрді. Көптеген сыншылар оның әртүрлілігіне назар аударды, ал The Independent газетінің Тим Уокер оны "ерекше көңілді, әртүрлі мазмұнды кітап" деп сипаттады. The Times газетінің Иэн Финлейсон бұл кітаптың "келешектегі өмірбаяндар үшін құнды дереккөз болады" деп болжады. The Word журналында Марк Ходкинсон "азаматтық құқықтарды қорғаушы адвокат Клайв Стаффорд Смит және Эрнест Хемингуэйдің бұрынғы хатшысы Валерия Денби Смит туралы тараулар – сапалы репортаж" деп жазды. The Big Issue журналы "Макгиббонның юмористик шеберлігі мен тақырыбына деген құрметі осы кітапты оқуға қызықты етеді" деп қосты. Кітаптың жариялануын насихаттау мақсатында The Independent on Sunday газетінде кітаптан үзінділер жарияланды. Макгиббон да бірнеше сұхбат берді.

Пикерскилл есептері

CFR үшін маңызды жетістік болды – «Пикерскилл тұтқындары» (2005) Иан Ричардсонның жиырма жылдан кейін алғашқы радиодағы өнер көрсетуін таныстырды, онда ол Хаунхерст ұлдар колледжінің зейнеткер ағылшын тілі пәнінің мұғалімін сомдады. Сериалда ол өзінің ең есте қаларлық тұтқындауларын еске алды. Сериалда Фил Корнуэлл, Мартин Хайдер, Доминик Хоксли және Ник Ромеро да ойнады, ал сценарийін Эндрю Макгиббон жазып, режиссерлік етті. Сериал кеңінен мақтауға ие болды, The Sunday Express журналының Рут Коуэн оны «ерекше және өте күлкілі» деп сипаттады, ал The Times журналының Крис Кэмплинг «Эндрю Макгиббонның әділдікке ерекше, моральдық көзқарасы бар мұғалім туралы әңгімелері – күтпеген жерден ойыннан шығарып жіберетін жұмсақ юмордың керемет мысалы» деп атап өтті. 2007 жылы Ричардсонның қайтыс болуына байланысты теледидарға бейімдеу жоспарлары тоқтатылды. Дегенмен, радиодағы жалғасы – «Пикерскилл есептері» 2009 жылдың 28 тамызынан бастап BBC Radio 4 арнасында төрт бөлімнен көрсетілді. Онда Пикерскилл рөлінде Ян МакДиармид ойнады, оған Томас Броди Сангстер, Тони Гарднер және Филип Мадок көмектесті. The Stage журналының Мойра Петти оны мақтап: «Иан МакДиармид орталық рөлге тамаша енді», – деді. 2011 жылы The Sunday Telegraph газетінің Гиллиан Рейнольдс екінші серияны қарап, оны «күшті күлкілі» деп атады. Бұл екінші серияға Шеридан Смит қосылды. Соңғы арнайы шығарылым, «Доктор Генри Пикерскилл: Соңғы есеп» 2013 жылы көрсетілді, онда Элейн Кэссиди мен Марк Хеп қонақ рөлдерін сомдады. Сценарийді түзеушілер Ник Ромеро мен Дэвид Квантик болды, ал оның жазбасы туралы есеп онлайн режимінде таратылды.

Жеке өмір

Макгиббон сән дизайнері және кәсіпкер Таня Сарне үйленген.