Кіріспе
Джон Бернард "Ханс" Лоберт (18 қазан 1881 - 14 қыркүйек 1968) – американдық бейсболшы, скаут және менеджер. Лоберт 1953 жылғы "Биг Лигер" фильмінде және 1966 жылғы Лоренс Риттердің "The Glory of Their Times" кітабында мәңгілікке ие болды.
John Bernard "Hans" Lobert (October 18, 1881 – September 14, 1968) was an American third baseman, shortstop, coach, manager and scout in Major League Baseball. Lobert was immortalized in the 1953 film Big Leaguer and in the 1966 Lawrence Ritter book The Glory of Their Times.
Ерте өмір
Лоберт Делавэр штатының Уилмингтон қаласында дүниеге келді. Ол жиһаз жасаушының ұлы еді. Лоберт алты баланың бірі болды, оның ішінде Франк және Олли атты ағалары да кәсіби бейсболшыларға айналды. Оның бейсбол карьерасы басталғаннан кейін отбасы Пенсильвания штатының Уильямспорт қаласына көшті. Лоберт Пенсильвания штатының Питтсбург қаласындағы Карнеги-Меллон университетінде білім алды.
Ойын мансабы
Барни Дрейфус, Питтсбург Пираттарының иесі, Лобертті 1903 жылдың қыркүйегінде өз командасына қабылдауға шақырды. Ол сол айда 21 жасында кәсіби бейсбол мансабын бастады. Шортстоп Хонус Вагнер сияқты, Лоберттің бас лигаға келген кездегі командаласы және көршісі болған неміс-американ Лоберт, өзінің неміс тіліндегі атауы Иоганнның жайлы түрі ретінде «Ганс» деген лақап алды және Хонус Вагнер оны «Ганс номер 2» деп атады. Ол осы есімді келесі 50 жыл бойы сақтап қалды. Лоберт мансабында .274 орташа көрсеткіш жинады және 14 маусым (1903, 1905–1917) Ұлттық лиганың бес клубында ойнады, оның ішінде Цинциннати Редс (1906–1910) және Филадельфия Филлис (1911–1914) үшін үшінші базада тұрақты түрде ойнады. Ол сондай-ақ Питтсбург Пираттары (1903), Чикаго Кабс (1905) және Нью-Йорк Гиантс (1915–1917) командаларында ойнады. Питтсбург Пираттарының бас жаттықтырушысы Фред Кларк Лобертті бірінші базадан басқа барлық ішкі алаңдағы позицияларды сынап көруге бұйырды. Ол 1903 жылғы маусымда бес ойынға қатысты. Лоберт үш қате жіберіп, 13 соққыдан тек біреуін ғана соқты. Бұл соққы Нью-Йорк Гианттарына қарсы Джо МакГиннити тастаған ойында болды, ал Лоберт бірлікке соқты. 1904 жылы «Пираттар» оны Батыс лигасының құрамына кіретін Айова штатының Де-Мойн қаласына сатты. Лоберт сол маусымда 143 ойында ойнап, .264 орташа көрсеткіш жинады және 37 база ұрлады. Команда 1905 жылы жаңа иелігіне өткен кезде Лобертке айлық төлемақының айтарлықтай төмендеуі туралы келісімшарт ұсынылды; ол Джонстаун, Пенсильвания, Три-штат лигасының бір бөлігі үшін ойнауға командаларды ауыстырды, онда 115 ойын ойнады, .337 орташа көрсеткіш жинады және 31 база ұрлады. Сол маусымда Джонстаун Лобертті Чикаго Кабс клубына сатты, онда ол 14 ойында .196 орташа көрсеткіш жинады. Ол 1906 жылғы маусым басталғанға дейін тағы бір рет саудаға шықты, бұл жолы Цинциннати Редс клубына. Лоберт .310 орташа көрсеткішпен соқты және 79 ойында 20 база ұрлады, үшінші базада 35 ойын, шортстопта 31 және екінші базада 10 ойын ойнады. Ол 1907 жылы Томми Коркоранның орнына күнделікті шортстоп болды. 1908 жылғы маусымның ортасында Лоберт мансабын үшінші базаға ауыстырды. Мансабында Лоберт ойынның ең жылдам ойыншыларының бірі ретінде танылды. Бірде ол ойын кезінде иннинг арасында базалардың айналасында жарысқа қатысты, осы оқиғаны «Олардың дәуірінің даңқы» атты кітабында баяндады. 1908 жылдың 27 қыркүйегінде Лоберт бір иннингте екінші базаны, үшінші базаны және үй тақтасын ұрлаған алғашқы «Редс» ойыншысы болды. 26 жасында ол «Редс» үшін барлық шабуылдық көрсеткіштер бойынша үздік ойыншы болды және барлық 155 ойынды өткізді; ол .293 орташа көрсеткішпен соқты, ал 570 соққыда 71 ұпай, 167 соққы, 17 қос, 18 үштік, 4 үй жүгіруі, 63 ұпай және 47 ұрланған база жинады, оның жаңа мансабы. Келесі маусымда «Редс» 280 база ұрлап, Ұлттық лигада көшбасшы болды; алайда, Лоберттің соққылау орташа көрсеткіші төмендеп, .212-ге дейін түсті. 1910 жылы «Редс» 310 ұрланған базамен санаттағы көшбасшылықты жалғастырды, Лоберт 41 база ұрлап, .309 орташа көрсеткіш жинады, бірақ арқасының жарақатынан кейін 39 ғана ойын ойнады. Сол жылы ол тағы 7 ойыншымен бірге Филадельфия Филлис клубына ауыстырылды. Ол 1911 жылы 40 ұрланған базамен «Филлис» командасын жетектеді және .285 орташа көрсеткіш жинады. Келесі жылы Лоберт тағы бір жарақаттан кейін 65 ғана ойынға қатысты, бірақ ол әлі де соққылау орташа көрсеткішін .327-ге дейін арттыра алды. Лоберт 1913 жылы Рейчел Кэмпбеллге үйленді. Сол жылы ол Поло Аренасында Джим Торппен 100 ярдқа жүгіру жарысында жеңіске жетті. Лоберт Ұлттық лигада үшінші базадағы ең жоғары филдинг көрсеткішіне ие болды, ол .974 филдинг көрсеткішіне ие болды және 98 ұпай, 41 ұрланған база және 243 базамен Ұлттық лигада үшінші орынға шықты, тек бір ойынды ғана өткізбеді. Осы кезде ол Федералды лиганың бөлігі ретінде Чикаго Уэльс клубына қол қоюды ойлады, бірақ Нью-Йорк Гианттарының бас жаттықтырушысы Джон МакГроу оны бұған көндірді, ал 1915 жылдың қаңтарында Лоберт «Гиганттармен» үш жылдық келісімшартқа қол қойды, ол «Уэльс» ұсынған жалақыға тең болды. Бұған қоса, «Гиганттар» питчер Ал Демари, үшінші базадағы Милт Сток және резервтік қақпашы Берт Адамсты Лоберт үшін алмастырды. Ол «Гиганттардың» тұрақты үшінші базалық ойыншысы болды, .251 орташа көрсеткішпен соқты. 1915 жылы оның маусымы тізесінің байланысу тіндерінің жыртылуынан кейін 106 ойыннан кейін аяқталды. Лоберт «Гиганттармен» соңғы ойынын 1917 жылдың 3 қазанында 35 жасында ойнады. 14 маусымдағы 1317 ойында Лоберт .274 орташа көрсеткіш жинады (4563 соққыда 1252 соққы), 640 ұпай, 159 қос, 82 үштік, 32 үй жүгіруі, 481 ұпай, 316 ұрланған база, 395 база, 302 соққы, .337 базалық пайыз және .366 шабуылдық пайыз. Қорғауда ол .941 филдинг көрсеткішін жинады.
Бейсболдан кейін
Лоберт МакГроудың көмегімен Вест-Пойнттегі АҚШ әскери академиясының бейсбол жаттықтырушысы болды. Кейін ол МакГроудың толық уақытты скауты болып қызмет етті және 1928 жылы «Нью-Йорк Гиантс» командасының жаттықтырушысы болды. Лоберт келесі жылы Шығыс лигасының «Бриджпорт» командасының басқарушысы болды. Содан кейін ол Халықаралық лиганың «Джерси Сити» командасын басқарды. 1920-жылдар мен 1930-жылдардың басында кіші лигалардағы командаларды басқарғаннан кейін, Лоберт 1934 жылдан 1941 жылға дейін «Филлис» командасының жаттықтырушысы болды. 60 жасында ол 1942 жылы «Филлс» клубының капитаны болып тағайындалғанда, бейсбол тарихындағы ең жас жаңадан келген бас бапкерлердің бірі атанды. Лоберт басқарған кезде клуб 109 ойынға жеңіліп қалды (1941 жылы Док Протро басқарғанда 111 ойынға жеңілген еді). 1938 жылы уақытша басқарушы ретіндегі екі жеңілісті ескерсек, Лоберттің мансаптық басқару рекорды 42–111 (.275) құрады. «Филлис» командасында бір маусымдық жұмыстан кейін Лоберттің мансабы «Цинциннати» командасының жаттықтырушысы (1943–44) ретінде аяқталды. Содан кейін ол «Доджерс» және «Гиантс» командаларының скауты болды, Филадельфияда 86 жасында қайтыс болғанға дейін осы қызметте болды. Ол Карнеги-Меллон университетінің түлегі еді. 1953 жылы түсірілген «Big Leaguer» фильмі, Флоридадағы «Гиантс» командасының жаттығу лагеріндегі оқиғаны бейнелейді, бұл қияли туынды, бірақ Эдвард Г. Робинсон Лоберт рөлінде ойнады. Лоберт екі қысқа эпизодта камео түрінде пайда болады.