Francis P. Murphy

Кіріспе

Фрэнсис Парнелл Мерфи (1877 жылы 16 тамыз - 1958 жылы 19 желтоқсан) - Нью-Гэмпшир штатының Нашуа қаласынан шыққан американдық өндіруші және саясаткер. Ол Нью-Гэмпширдің өкілді палатасында және губернатор кеңесінде қызмет етті. 1937 жылдан 1941 жылға дейін Нью-Гэмпширдің 64-ші губернаторы болды. Мерфи Рузвельттің Жаңа келісім саясатын қолдап, 1942 жылғы Сенаттағы сайлауда АҚШ сенаторы Стайлз Бриджесті құлату үшін Демократиялық партияға ауысты. Ол саясаттың жұмысынан босап, радио хабарларын тарату бизнесіне кірісті, кейін Манчестердегі WMUR радио және теледидар станцияларын бастады. Коннектикут өзенінің бас сағасындағы Нью-Гэмпширдің солтүстігіндегі су тасқынын бақылаудың үлкен жобасы оның есімімен аталған, Мёрфи бөгеті Фрэнсис көлін басып алады. Ол сондай-ақ Франкония Ночте Каннон тау әуе трамвай жолы салынғанда, АҚШ-тағы алғашқы шаңғы аймағының әуе трамвайларының біріне жауапты болды.

Өмірбаян

Мерфи католик ата-анасының сегіз баласынан төртіншісі еді. Оның әкесі күншілдікте жұмыс істеген және Азамат соғысының ардагері болған. Мёрфи Массачусетс штатының Хадсон қаласындағы орта мектепті бітіріп, жергілікті аяқ киім фабрикасында аяқ киімдерді қаптаумен айналысатын жұмысқа орналасты. Мерфи осы кіріс позициясынан бастап Ньюпорт, Манчестер және Нью-Гэмпшир штатындағы Нашуадағы зауыттарда бірінен соң бірі жауапты жұмыс орындарын иеленді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Мерфи Нью-Гэмпширдің электр энергиясын жабдықтау жөніндегі комитетінің төрағасы болды және ол Нью-Гэмпшир ұлттық гвардиясының ұзақ уақыт бойы мүшесі болды. 1922 жылы Мерфи және екі серіктесі аяқ киім өндіруші J. F. McElwain компаниясын ұйымдастырды, ал 1925 жылы Мерфи майор дәрежесімен губернатор Джон Гилберт Уинанттың әскери штабында қызмет етті. Ол Нью-Гэмпширдің өкілдер палатасына (1931) және губернатор Винанттың атқарушы кеңесіне (1933) сайланды. 1936 жылы Мерфидің аяқ киім өндіру зауыты он екі аяқ киім өндіру зауытына дейін өсті, ал Дж. Ф. МакЭлвин компаниясы Нью-Гэмпширдегі ең ірі жұмыс беруші болды. Мерфи 1936 жылы губернаторлыққа республикалық партияның кандидатурасын жеңіп алды. Содан кейін ол сайлауда жеңіп алды, ал сайлауда басым басымдықпен жеңіп алды Франклин Д. Рузвельт, демократ өзінің төрт сайлау жеңістерінің екіншісіне президент ретінде кірді. Тіпті республикашыл Нью-Гэмпширдің өзі де Рузвельтке (жақсырақ) дауыс берді, сондықтан Мерфидің жеңіске жетуі үшін көп дауыс беру қажет болды. 1938 жылы екінші мерзімге қайта сайланды. Губернатор Мерфи көптеген Жаңа келісім заңдарын, әсіресе еңбек құқықтарын қолдаған заңдарды қолдады. Сонымен қатар, ол Нью-Гэмпшир штатының дәстүрлі бюджеті туралы уайымдады. Ол үй иелерінің салық жүктемесін жеңілдету үшін, мемлекеттік жылжымайтын мүлік салығын жою үшін темекі өнімдеріне жаңа салық енгізді. Мемлекеттік ғимараттың қосымшасы барлық мемлекеттік мекемелерді бір шатырдың астына әкеліп, тиімділікті арттыру үшін салынған. Мемлекет жаңа Канон тау трамвайымен және Хэмптон-Бичтегі жаңа мемлекеттік суару орындарымен туризмге кірісті. Осы уақытта Нью-Гэмпшир штатының полициясы құрылды және құқық қорғауды тиімді ету үшін бүкіл штатты сынақтан өткізу жүйесі құрылды. 1940 жылы губернатор лауазымынан зейнетке кетер алдында Мерфи телерадио хабарларын тарату ісіне кірісті. Ол Нью-Гэмпширдің радио дауысын құрды және 1941 жылы WMUR (AM 610, қазір WGIR) ашылды. Ол саяси өмірде соңғы күшін салып, 1942 жылы АҚШ Сенатының орындығына Стилс Бриджеске қарсы науқан жүргізді. Мерфи сайлауда жеңіліп (15,000 дауыс айырмашылығымен) бизнес мүдделеріне оралды. 1954 жылы теледидар пайда болғаннан кейін ол WMUR теледидарын құрды.

Murphy was the fourth of eight children born to Irish immigrant Catholic parents. His father was a tannery worker and a Civil War veteran. Murphy graduated from high school in the factory town of Hudson, Massachusetts, and secured an entry level job nailing packing cases for shoes together at a local shoe factory. Murphy worked his way up from this entry position, holding successively more responsible jobs at factories in Newport, Manchester, and Nashua, New Hampshire. During World War I Murphy was chairman of New Hampshire's Committee on Electric Power Supply, and he was a longtime member of the New Hampshire National Guard. In 1922, Murphy and two partners organized the J. F. McElwain Company, a manufacturer of shoes, and in 1925 Murphy served on Governor John Gilbert Winant's military staff with the rank of major. He was elected to the New Hampshire House of Representatives (1931), and to Governor Winant's Executive Council (1933). By 1936, Murphy's shoe manufacturing plant had grown to twelve shoe manufacturing plants, and J. F. McElwain Company was the largest employer of labor in New Hampshire. Murphy won the Republican nomination for governor in 1936. Then he won the election in the face of an overwhelming electoral landslide for Franklin D. Roosevelt, the Democrat entering his second of four election victories as president. Even Republican New Hampshire voted (narrowly) for Roosevelt, so much split ticket voting was necessary for Murphy to win. He was reelected to a second term in 1938. Governor Murphy supported much New Deal legislation, particularly legislation which supported labor rights. He also had the traditional New Hampshire concern for sound budgeting. In order to ease homeowners' tax burdens, he eliminated the state tax on real estate in favor of a new tax on tobacco products. The State House annex was built to bring all state agencies under one roof and improve efficiency. The state got into tourism with the new Cannon Mountain Tramway, and with new state owned bathing facilities at Hampton Beach. The New Hampshire State Police were established at this time and a statewide system of probation was set up to make law enforcement more efficient. In 1940, just before he was due to retire as governor, Murphy entered the broadcasting business. He founded Radio Voice of New Hampshire, Inc. and opened WMUR (AM 610, now WGIR) in 1941. He made one last effort at political life, campaigning against Styles Bridges for the U. S. Senate seat in 1942. When Murphy lost that election (by 15,000 votes), he returned to his business interests. When television came, he set up WMUR TV in 1954.