Кіріспе
Клейборн лагері – 1930 жылдары құрылған және Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін жалғасқан АҚШ армиясының әскери лагері. Ол Луизиана штатының орталық бөлігіндегі Рапидс округінде орналасқан. Лагерь АҚШ-тың Сегізінші қызметтік командасының басқаруында болды және 23 000 акр (93 км²) жерді алып жатты. Лагерь қазіргі Форст-Хилл қаласының солтүстігінде, АҚШ 165-ші және Луизиана 112-ші тас жолдарының қиылысына жақын жерде еді.
Camp Claiborne was a U. S. Army military camp in the 1930s continuing through World War II located in Rapides Parish in central Louisiana. The camp was under the jurisdiction of the U. S. Eighth Service Command, and included 23,000 acres (93 km²). The camp was just north of the town of present day Forest Hill, near the intersection of U. S. Highway 165 and Louisiana Highway 112.
Тарих
Ол 1930 жылдың 10 маусымында Евангелин лагері ретінде құрылды, және орналасқан Кисатчи ұлттық орманның Евангелин ауданының атымен аталды. Кейіннен Орлеан территориясының губернаторы және Луизиана штатының алғашқы губернаторы Уильям К.К. Клейборнның есімімен аталып қайта жаңартылды. 1939 жылы лагерьті кеңейту үшін құрылыс бригадалары жіберілді, ал ол 1940 жылы қолданысқа енгізілді. 1939-1946 жылдар аралығында жарты миллионнан астам адам Клейборн лагерінен өтті. Лагерь негізінен жаңа сарбаздарды даярлау және артиллериялық жаттығулар үшін пайдаланылды, соның ішінде жақын орналасқан Винн ауданындағы Кисатчи дәлдікпен бомбалау полигоны да болды. Сондай-ақ, онда Инженерлік бөлімдерді даярлау командалығы (EUTC) орналасқан еді. Арнайы күштерді даярлау, соның ішінде теміржол батальондарының жаттығулары да жүргізілді. 34-ші жаяу әскер дивизиясы негізгі дайындықтан өту үшін Клейборнға келді және Еуропа операциялар театрына (ETO) жіберілген алғашқы американдық күштердің бірі болды. 1941 жылы, АҚШ соғыс жарияламас бұрын, лагерь Луизиана маневрлерінің бір бөлігі ретінде пайдаланылды, бұл 400 000 адамдық жаттығу, онда екі ойдан туған ел бір-бірімен соғысқан. Екі армия Қызыл өзеннің бойында, 8 806 шаршы километр жерде, оның бір бөлігі Шығыс Техаста орналасқан, бір-біріне қарсы тұрды. Соғыс аяқталар алдында лагерьде неміс әскерлерінен соғыс тұтқындары ұсталды. Көптеген сарбаздар, мысалы, 32-ші және 34-ші жаяу әскер дивизияларының көпшілігі Айова, Миннесота, Мичиган, Солтүстік Дакота, Оңтүстік Дакота және Висконсин штаттарынан келгендер, ешқашан Оңтүстікке бармаған еді. Олар жаңа сарбаздарды даярлауға ғана емес, сонымен қатар Клейборн лагерінің ыстық, ылғалды және төменгі жазықтығына, сондай-ақ жақын орналасқан Борегард лагеріне де бейімделуі керек болды. 1945 жылы Клейборн лагері жабылып, таратылды, ал жері Кисатчи ұлттық орманға қайтарылды, ол АҚШ Орман шаруашылығы қызметі басқаратын Ұлттық орман жүйесінің бір бөлігі болды. Темір жолдың ұзындығы шамамен 80 шақырымды құрады және 25 көпірден тұрды. Ол Калькасье өзенін кесіп өтті. Бұл сонымен қатар пойыздың жолдан шығуына қатысты эксперименттер жүргізу үшін де пайдаланылды. Ол Александрияның оңтүстігіндегі Миссури Тынық мұхиты теміржолындағы Клейборн лагерінен батысқа қарай 48 шақырымға дейін Канзас-Ситидің оңтүстігіндегі Полк лагеріне дейін созылды. Құрылыс 1941 жылдың 4 қыркүйегінде басталды, ал Алтын қазық салтанаты 1942 жылдың 11 шілдесінде өтті. 1942 жылдың қазан айында Клейборн-Полк әскери теміржолын салған сарбаздар Иранға жөнелтілді, онда олар Транс-Иран теміржолын пайдалануға көмектесті. Локомотив цехының негізі және басқа да қалдықтары әлі де көрініп тұр. 725-ші және басқа да ROB бөлімдері оны "Қылмыс және жаза" теміржолы деп атады, және оны 711-ші ROB және Армия инженерлері салған. Қолданылған локомотивтер 40 жыл бұрын жасалған, ал жүк вагондарының кейбіреулері АҚШ-та жасалмаған, екі буынға дейін ескі болған. Кейбір еуропалық вагондарда 4 дөңгелек қана болды және бұрылыстарда жақсы жүрмейтін. Жолдан шығу оқиғалары соншалықты жиі болды, жолдан шығып қалған вагондарды жинап, жол төсенішін жөндеу үшін кранды тартты. Көбінесе тіпті кран да жолдан шығып кететін. Кейде рельстер батпаққа батып, вагондар құмға сіңіп кететін. Бірнеше инженер пойыз өткеннен кейін рельстердің біршама уақыт дірілдеп тұрғанын байқады. Бір локомотив құмға батқан және әлі де сол жерде екендігі хабарланды. Басқа жағдайларда жоғалған жабдықтардың үстіне ғимараттар салынды, оларды негіз ретінде пайдаланды.
Ескі ғимараттар
1948 жылы лагерь жабылғанда, көптеген ғимараттар аймақта сыйға беріліп немесе сатылып, басқа жерге көшірілді. Олардың кейбіреулерін Форест-Хиллде табуға болады. АҚШ 165-ші тас жолының Робинсон Бридж-роудпен қиылысында орналасқан Святая Екатерина шіркеуі әскери ғимараттардың бірін пайдаланады. Клейборн лагерінің шіркеуі Начитош округіндегі Кларенс қаласына көшірілді, онда Кларенс баптист шіркеуі оны әлі күнге дейін құлшылық ету үшін пайдаланады. Балконы, қазір қойма ретінде пайдаланылады, африкалық американдық әскерлерге арналған еді, олар ақ солдаттардан бөлек, төменгі қатардағы орындықтарда құлшылық ететін. Марксвиллдегі Авояль округіндегі Лоурдес католик шіркеуі Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Клейборн лагерінен ескі ғимаратты сатып алып, оны пасторлық үй ретінде пайдалануға бейімдеді. Кейбір ғимараттарды Оңтүстік-Шығыс Луизиана университеті сатып алды.
Forest Hill. The St. Catherine Church, at the junction of U. S. 165 with Robinson Bridge Road, uses one of the military buildings. The Camp Claiborne chapel was relocated to Clarence in Natchitoches Parish, where it is still used for worship services by the Clarence Baptist Church. The balcony, now a storage area, was used by African American troops who were segregated in worship from white soldiers who used the pews of the lower tier. Our Lady of Lourdes Catholic Church in Marksville Avoyelles Parish purchased an old building from Camp Claiborne after World War II for conversion as a rectory. Some buildings were purchased by Southeastern Louisiana University.
Бүгін
АҚШ Орман қызметі (USFS) бұрынғы лагерь орналасқан жерді басқарады. Көптеген нәрселер жойылды: қақпаның бір бөлігі және ғимараттардың шашыраңқы қалдықтары, олардың кейбіреулері қоршалып, металл жапқыштармен жабылды. Көптеген көшелер, тұрақтар және бастапқы ғимараттардың негіздері әлі де сақталған. USFS Claiborne Trail трассасын да күтіп ұстайды, ол аймақ бойынша жаяу және велосипед серуендері үшін 42 шақырымдық (26 миль) жол жүйесі болып табылады. Қазіргі таңда АҚШ Армиясының Инженерлік корпусы (USACE) бұрынғы лагерь аумағын жарылмаған оқ-дәрілерді табу және жою мүмкіндігін бағалап жатыр.