Кіріспе

Питтсбургтің солтүстік жағындағы шағын аудан.

17881870: Ерте тұрақтандыру

Пенсильвания штатының Жоғарғы атқарушы кеңесінің бұйрығымен, геодезист және Пенсильвания вице-президенті Дэвид Редик 1788 жылдың қысында Питтсбургтен солтүстікке қарайғы аймаққа сапар жасады. 1788 жылдың 19 ақпанында ол Жоғарғы атқарушы кеңеске және оның сол кездегі президенті Бенджамин Франклинге есеп берді, онда жердің, соның ішінде Файнвью аймағының, "геодезистке дерлік қол жетімсіз биік төбелер мен терең ойыстарға толы екенін" ескертті. "Мен он акрлік жер телімдерінің [sic] мұндай шұңқырлар мен төбелерде сатып алушыларын табу қиын деп ойлаймын, егер олар көзге көрінбесе, оларды шошқаны қапқа салып алғандай жасыру керек". 1828 жылы Сент-Клэр орденінің монахтары ("Жас Кларлар") монастырь және жас қыздар академиясы үшін 60 акр жер сатып алып, Файнвью аймағының алғашқы қоныстанғандары болды. Олар 1829 жылы Сент-Клэр семинариясының құрылысын аяқтап, өтінімдерді қабылдауға кірісті. Семинария қазіргі Belleau Drive көшесінің оңтүстік басында орналасқан ағаштан жасалған ғимараттан тұрды. 1835 жылы монахтардың шіркеу басшыларымен болған даудан кейін семинария жабылды. Семинария ғимараты 1881 жылға дейін төбесінде тұрды, соның салдарынан Fineview аймағына "Нуннери Хилл" деген ескі есім қойылды. Келесі маңызды даму банкир Томпсон Беллдің меншігіне өтті, ол 1847-1848 жылдары осы 60 акр жерді сатып алып, 1849 жылы сатуға арналған жер учаскелерін жарнамалай бастады. Ол бұрынғы Сент-Клэр семинариясын жазғы үй ретінде жалға беру үшін жөндеп, 1850-1851 жылдары Маунтфорд даңғылы мен Белло көшесінің қазіргі қиылысында "Белле даңғылы" бойында өзіне кішкентай кірпіш үй салдырды. 1854 жылы Белл бес акр жерді Сент-Мэри шіркеуіне сатты, оның негізінен неміс католиктері Шығыс Аллегениде ғибадат ететін. Олар бұл жерді зират ретінде пайдаланды. Басқа да маңызды ерте сатып алушылардың бірі Роберт Хендерсон болды, ол 1860 жылдары Хендерсон Метц үйін салдырды.

1870-1900: Өсу

Аллегейнидің бай тұрғындары 19-шы ғасырдың соңында Нуннери төбесінде елдік мүліктер салғанда, басқалары төбедегі аймақты ауылдық-қалалық шекараға тән басқа да мақсаттарға пайдаланды. Тас карьерлері, кірпіш зауыттары және көмір шахталары төбе бойында орналасқан. 1870 жылы Сент-Мэри өзінің Нуннери Хилл зиратындағы мәйітханалық шағын ғибадатханасының іргетасын салды. Алайда, 1870-ші және 1880-ші жылдары Нуннери Хиллдегі қоныстануға жаңа жеке және мемлекеттік сектордағы қызметтер ықпал етті. Он екінші округ мектеп ауданы 1877 жылы Уиллис көшесінде (қазіргі Мидвилл көшесі) жаңа мектеп үшін жер сатып алды, ол келесі бірнеше жылда оқушыларға есігін ашты. Қала 1882 жылы Хауард көшесінде су сорғы стансасын салды, ол суды қазіргі Rising Main баспалдақтары орналасқан жерден Нуннери төбесіндегі резервуарларға (кейіннен су сақтағышқа) сорғылады. Бірақ 1888 жылы аяқталған Нуннери Хилл көтерілісінен артық ешқандай жақсарту құрылыс және үй салуға осылайша үлкен серпіліс бермеді. Иілген көтеріліс жолаушыларды қазіргі Хендерсон және Федерал көшелерінің қиылысынан Медвилл көшесіндегі соңғы аялдамасына дейін тасыды. (Көтеріліс үшін салынған ескі тіреу қабырғасы әлі күнге дейін Хендерсон көшесінің бойында көрініп тұр.) 19-шы ғасырдың соңындағы басқа да оқиғаларға 1880 жылы құрылған "Түсті жетімдер үйі" кірді, ол бірнеше жыл бойы Фонтен көшесі мен Сандуски көшесінің қиылысында орналасқан; 1881 жылы ескі Сент-Клэр семинариясын бұзу Джеймс Эндрюстің екінші және соңғы Нуннери Хилл резиденциясына, Ингельсайд Плейсқа жол ашты; кәріз жүйесін орнату; 1896 жылы Макногер еске алу Біріккен Пресвитериан миссиясын құру; Нуннери Хилл Атлетикалық қауымдастығын құру; және кем дегенде бір азық-түлік дүкенін ашу. 1895 жылы Nunnery Hill Inclined Plane Company компаниясы қауіпсіздік мәселелеріне байланысты өзінің фуникулерін жапқан кезде, ол қызмет көрсеткен аймақ бұрынғы ғасырда, геодезист Дэвид Редикке сәйкес, "нашар", "жеткіліксіз" төбеден мектеп, шіркеу, бейсбол командасы және екі азық-түлік дүкенін ұстауға болатын қалалық ауданға айналды.

1900-1950: Ұйымдастыру және тұрақтылық

Жаңа мекемелер, ұйымдар және қызметтер 20-ғасырдың бірінші жартысында Файнвьюде пайда болды. Қоғамдық денсаулық сақтау, тұрғын үй және тастап кету мәселелеріне қарамастан, осы кезеңде ауданның халқы салыстырмалы түрде тұрақты болды. Макногер еске алу миссиясы 1896 жылы Пилсен көшесіндегі үйден басталып, 1900 жылы Парквью даңғылында (Катома көшесі) шіркеу салды, ал 1907 жылы сары кірпіштен жасалған қасбет және қоңырау мұнарасы қосылды. Питтсбург теміржол компаниясы бірнеше айдан кейін, 1908 жылдың 31 наурызында Нуннери Хилл трамвай желісін іске қосты, бұл ауданның 13 жылдық көлік үзілісін аяқтады. Питтсбург қаласы 1912 жыл шамасында №59 өрт сөндіру машинасына арналған өрт сөндіру станциясын салды – бұл жылқымен тартылатын өрт сөндіру машинасы еді. 1915 жылы Нуннери Хилл сауда кеңесі (жыл өткен жылы құрылған) Питтсбург қалалық кеңесінен ауданның ескі, маңызсыз атауын – «нұннери» ұзақ бұрын жойылғандықтан – жергілікті жылжымайтын мүлік және бизнес белсенділігін арттыруға мүмкіндік беретін атауға алмастыруға сәтті лоббиледі: Файнвью. Бірақ осы әлеуметтік ұйымдасу мен жақсарту кезеңінде Файнвьюдегі жағдай әрқашан «жақсы» болған жоқ. 1903 жылы шешек ауруы кезінде Аллегейни қаласының ауырып қалған тұрғындары Уоррен көшесіндегі қалалық ауруханаға күш түсірді. Ауруханада ондаған адам қайтыс болды, ол індет кезінде толып тұрды немесе толуға жақын болды. Файнвьюдың төбелері сарайлар мен орта тапқа жататын үйлермен безендірілгенімен, төбе беткейлеріне үйілген пәтерлер орналасқан еді. Кейінірек жарияланған бір есепте осындай тұрғын үйлерді, Файнвьюдағы Хендерсон және Фонтен көшелерінің суретімен бірге былай деп сипаттады: «Төбелерге жабысқан, сыртқы ойынға арналған орындар жоқ, тек тік». Мұндай пәтерлердің бірі «Рафферти қатары» Фонтен көшесі мен Хендерсон көшесін байланыстыратын баспалдақ бойында орналасқан, онда 1900 жылғы санақ бойынша 50 адам тұрды, олардың 34-і афроамерикандықтар еді. Көршілердің бірі полиция қызметкерінің пәтер иесімен бірге апта сайын жалға алу үшін келетінін есіне алды. 1907 жылы өрт ағаштан жасалған қатарлы пәтерлерді жойды, нәтижесінде ондаған афроамерикандық отбасы үйсіз қалды. Жақын арада ауданның тағы бір маңызды нысаны жойылды: бұрынғы Сент-Мари зиратындағы мәйітханалық шіркеу. Шіркеу бұл жерді тастап кеткеннен кейін 20 жыл өткен соң, оңаша, құлап жатқан шіркеу бокс матчтарына, тауық төбелесіне және карта ойындарына өте қолайлы орынға айналды. Шіркеу 1913 жылы бұзылды. Бұл бір мезгілдегі жақсарту мен тастау Файнвьюде келесі ондаған жылдар бойы жалғасты. Аудан 1919 жылы Мидвилл көшесі мен Катома көшесінің қиылысында соғыс ескерткішін ашты, ал үш жылдан кейін он жылдық өрт сөндіру станциясының жабылуы туралы білді. 1923 жылы Файнвью сауда кеңесі бейсбол алаңында («Highlanders» үйі) жаңа трибуна салды; онжылдықтың соңында бейсбол алаңына қарап тұрған Эндрюс отбасының Инглесайд резиденциясы бос тұрды. 1941 жылға дейін Инглесайд резиденциясы бос және ауа райынан зардап шеккен күйде тұрды, сол кезде Питтсбург қаласының Тұрғын үй басқармасы осы резиденцияны өзінің бесінші аз қамтылған тұрғындарға арналған жобасының орны ретінде таңдады – Аллегейни Тұрғын үйлері. 1942 жылдың шілдесінде оның 282 пәтеріне өтініштер қабылданған кезде соғыс араласты, ал жоба бірінші кезекте қорғаныс жұмыскерлеріне, екінші кезекте аз қамтылған отбасыларға арналған ретінде қайта жіктелді. Аллегейни Тұрғын үйлерінің алғашқы тұрғындары 1942 жылдың 15 желтоқсанында көшіп кіре бастады. 1944 жылға қарай онда 988 адам тұрды, олардың 791-і ақ, 197-і афроамерикандықтар еді. Ең көп жастағы топ бес жасқа дейінгі балалар еді. 1940 және 1950 жылдар аралығында Файнвьюдің көп бөлігін қамтитын санақ учаскесінің халқы (25C) 1654 адамнан 2688 адамға дейін өсті, яғни 1034 адамға артты. Аллегейни Тұрғын үйлері осы өсімнің шамамен 96 пайызын құрады, Файнвьюдің қазіргі күнге дейінгі соңғы өсімі.

Қоршаған аудандар

Файнвьюдің солтүстік және батыс жағында Перри Саут, оңтүстік-батыста Централ Нортсайд, оңтүстікте Ист-Аллегени және шығысында Спринг Хилл-Сити Вью аудандарымен орналасқан Питтсбургтың төрт шекарасы бар.

Қалалық баспалдақтар

Қаланың 17 ерекше баспалдағы жаяу жүргіншілерді қоғамдық көлікке қосып, осы төбелі аймақта жылдам және оңай саяхаттауға мүмкіндік береді. Көршіліктің шығыс жағында орналасқан Rising Main Avenue Питтсбургтегі қалалық баспалдақтардың төртінші ең ұзын қатарын (331 қадам) қамтиды. Баспалдақ жұртшылыққа ашық, бірақ тау беткейінің эрозиясы салдарынан кейбір бөліктері құрылымдық зақымдарға ұшыраған. 1996 жылдан бері Fineview Citizens Council Fineview Step Challenge жарысын ұйымдастырып келеді, бұл бес мильдік жарыс көршіліктің барлық қолданыстағы баспалдақтарын пайдаланады.

Танымал мәдениетте

Алекстің Flashdance-тің атау тізімінде велосипедпен жүруі Fineview қаласынан басталады. Ол Катома және Уоррен көшелерінің қиылысында мысықты сипап, содан кейін Уоррен көшесімен велосипедпен төмен қарай жүреді. Одан кейін Хендерсон көшесінен Фонтайн көшесіне қатайған бұрылыс жасайды.