Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Питтсбургтің солтүстік жағындағы шағын аудан.
Neighborhood on Pittsburgh's North Side.
17881870: Ерте тұрақтандыру
Пенсильвания штатының Жоғарғы атқарушы кеңесінің бұйрығымен, геодезист және Пенсильвания вице-президенті Дэвид Редик 1788 жылдың қысында Питтсбургтен солтүстікке қарайғы аймаққа сапар жасады. 1788 жылдың 19 ақпанында ол Жоғарғы атқарушы кеңеске және оның сол кездегі президенті Бенджамин Франклинге есеп берді, онда жердің, соның ішінде Файнвью аймағының, "геодезистке дерлік қол жетімсіз биік төбелер мен терең ойыстарға толы екенін" ескертті. "Мен он акрлік жер телімдерінің [sic] мұндай шұңқырлар мен төбелерде сатып алушыларын табу қиын деп ойлаймын, егер олар көзге көрінбесе, оларды шошқаны қапқа салып алғандай жасыру керек". 1828 жылы Сент-Клэр орденінің монахтары ("Жас Кларлар") монастырь және жас қыздар академиясы үшін 60 акр жер сатып алып, Файнвью аймағының алғашқы қоныстанғандары болды. Олар 1829 жылы Сент-Клэр семинариясының құрылысын аяқтап, өтінімдерді қабылдауға кірісті. Семинария қазіргі Belleau Drive көшесінің оңтүстік басында орналасқан ағаштан жасалған ғимараттан тұрды. 1835 жылы монахтардың шіркеу басшыларымен болған даудан кейін семинария жабылды. Семинария ғимараты 1881 жылға дейін төбесінде тұрды, соның салдарынан Fineview аймағына "Нуннери Хилл" деген ескі есім қойылды. Келесі маңызды даму банкир Томпсон Беллдің меншігіне өтті, ол 1847-1848 жылдары осы 60 акр жерді сатып алып, 1849 жылы сатуға арналған жер учаскелерін жарнамалай бастады. Ол бұрынғы Сент-Клэр семинариясын жазғы үй ретінде жалға беру үшін жөндеп, 1850-1851 жылдары Маунтфорд даңғылы мен Белло көшесінің қазіргі қиылысында "Белле даңғылы" бойында өзіне кішкентай кірпіш үй салдырды. 1854 жылы Белл бес акр жерді Сент-Мэри шіркеуіне сатты, оның негізінен неміс католиктері Шығыс Аллегениде ғибадат ететін. Олар бұл жерді зират ретінде пайдаланды. Басқа да маңызды ерте сатып алушылардың бірі Роберт Хендерсон болды, ол 1860 жылдары Хендерсон Метц үйін салдырды.
On orders from the Supreme Executive Council of the Commonwealth of Pennsylvania, surveyor and Pennsylvania Vice president David Redick visited the area north of Pittsburgh during the winter of 1788. He reported back to the Supreme Executive Council and its then president, Benjamin Franklin, on February 19, 1788, warning that the land, including the Fineview area, "abounds with high Hill and deep Hollows, almost inaccessible to a Surveyor. . I cannot think that ten acre lotts [sic] on such pitts [sic] and hills will possably [sic] meet with purchasers, unless like a pig in a poke it be kept out of view." Nuns of the Order of St. Clare ("Poor Clares") became early settlers of the Fineview area in 1828 when they purchased 60 acres for a convent and young women's academy. They completed construction on their institution, St. Clare's Seminary, and began accepting applications in 1829. The seminary consisted of a wood frame structure that stood at the present day southern terminus of Belleau Drive. The seminary closed in 1835 following a dispute with the nuns' church superiors. The seminary building remained atop its hill until 1881, giving the Fineview area its old nickname, "Nunnery Hill." The next significant development came under the ownership of banker Thompson Bell, who acquired the same 60 acres in 1847–1848 and began advertising subdivided lots of land for sale in 1849. He had the former St. Clare's Seminary renovated to rent out as a summer home and had a smaller brick house built for himself in 1850–1851 along "Belle Avenue" at the present day intersection of Mountford Avenue and Belleau Street. In 1854, Bell sold a five acre tract of land to St. Mary's Parish, whose predominantly German Catholic parishioners worshiped in East Allegheny, for a cemetery. Other significant early purchasers include Robert Henderson, who had the Henderson Metz House built around 1860.
1870-1900: Өсу
Аллегейнидің бай тұрғындары 19-шы ғасырдың соңында Нуннери төбесінде елдік мүліктер салғанда, басқалары төбедегі аймақты ауылдық-қалалық шекараға тән басқа да мақсаттарға пайдаланды. Тас карьерлері, кірпіш зауыттары және көмір шахталары төбе бойында орналасқан. 1870 жылы Сент-Мэри өзінің Нуннери Хилл зиратындағы мәйітханалық шағын ғибадатханасының іргетасын салды. Алайда, 1870-ші және 1880-ші жылдары Нуннери Хиллдегі қоныстануға жаңа жеке және мемлекеттік сектордағы қызметтер ықпал етті. Он екінші округ мектеп ауданы 1877 жылы Уиллис көшесінде (қазіргі Мидвилл көшесі) жаңа мектеп үшін жер сатып алды, ол келесі бірнеше жылда оқушыларға есігін ашты. Қала 1882 жылы Хауард көшесінде су сорғы стансасын салды, ол суды қазіргі Rising Main баспалдақтары орналасқан жерден Нуннери төбесіндегі резервуарларға (кейіннен су сақтағышқа) сорғылады. Бірақ 1888 жылы аяқталған Нуннери Хилл көтерілісінен артық ешқандай жақсарту құрылыс және үй салуға осылайша үлкен серпіліс бермеді. Иілген көтеріліс жолаушыларды қазіргі Хендерсон және Федерал көшелерінің қиылысынан Медвилл көшесіндегі соңғы аялдамасына дейін тасыды. (Көтеріліс үшін салынған ескі тіреу қабырғасы әлі күнге дейін Хендерсон көшесінің бойында көрініп тұр.) 19-шы ғасырдың соңындағы басқа да оқиғаларға 1880 жылы құрылған "Түсті жетімдер үйі" кірді, ол бірнеше жыл бойы Фонтен көшесі мен Сандуски көшесінің қиылысында орналасқан; 1881 жылы ескі Сент-Клэр семинариясын бұзу Джеймс Эндрюстің екінші және соңғы Нуннери Хилл резиденциясына, Ингельсайд Плейсқа жол ашты; кәріз жүйесін орнату; 1896 жылы Макногер еске алу Біріккен Пресвитериан миссиясын құру; Нуннери Хилл Атлетикалық қауымдастығын құру; және кем дегенде бір азық-түлік дүкенін ашу. 1895 жылы Nunnery Hill Inclined Plane Company компаниясы қауіпсіздік мәселелеріне байланысты өзінің фуникулерін жапқан кезде, ол қызмет көрсеткен аймақ бұрынғы ғасырда, геодезист Дэвид Редикке сәйкес, "нашар", "жеткіліксіз" төбеден мектеп, шіркеу, бейсбол командасы және екі азық-түлік дүкенін ұстауға болатын қалалық ауданға айналды.
While wealthy residents of Allegheny established country estates on Nunnery Hill in the late 19th century, others put the hilltop area to other uses typical of the rural urban fringe. Stone quarrying, brick making, and coal mining occurred throughout the hill. St. Mary's laid the cornerstone for a mortuary chapel at its Nunnery Hill cemetery in 1870. Still, new private and public sector services encouraged settlement of Nunnery Hill in the 1870s and 1880s. The Twelfth Ward school district bought land for a new school on Willis Street (now Meadville Street) in 1877, which opened to students within the next several years. The city built a pumping station at Howard Street in 1882 to pump water along the present day location of the Rising Main steps to tanks (and later a reservoir) atop Nunnery Hill. But no improvement accelerated speculation and homebuilding so much as the Nunnery Hill Incline, completed in 1888. The curved incline carried passengers from the present day intersection of Henderson Street and Federal Street to its terminus on Meadville Street. (The old retaining wall that was built for the incline can still be seen running up the side of Henderson Street.) Other developments during the late 19th century included the founding in 1880 of a "Home for Colored Orphans," located for a few short years at the intersection of Fountain Street and Sandusky Street; demolition of the old St. Clare's Seminary in 1881 to make way for James Andrews' second and final Nunnery Hill residence, Ingleside Place; installation of a sewer system; establishment of the McNaugher Memorial United Presbyterian Mission, in 1896; forming of a Nunnery Hill Athletic Association; and opening of at least one grocery store. By the time the Nunnery Hill Inclined Plane Company closed its titular funicular in 1895, due to safety concerns, the area it had served had transformed over the previous century from an "inferior," "inaccessible" hillside, per surveyor David Redick, into an urban neighborhood of such a size that could support a school, a church, a baseball team, and two grocery stores.
1900-1950: Ұйымдастыру және тұрақтылық
Жаңа мекемелер, ұйымдар және қызметтер 20-ғасырдың бірінші жартысында Файнвьюде пайда болды. Қоғамдық денсаулық сақтау, тұрғын үй және тастап кету мәселелеріне қарамастан, осы кезеңде ауданның халқы салыстырмалы түрде тұрақты болды. Макногер еске алу миссиясы 1896 жылы Пилсен көшесіндегі үйден басталып, 1900 жылы Парквью даңғылында (Катома көшесі) шіркеу салды, ал 1907 жылы сары кірпіштен жасалған қасбет және қоңырау мұнарасы қосылды. Питтсбург теміржол компаниясы бірнеше айдан кейін, 1908 жылдың 31 наурызында Нуннери Хилл трамвай желісін іске қосты, бұл ауданның 13 жылдық көлік үзілісін аяқтады. Питтсбург қаласы 1912 жыл шамасында №59 өрт сөндіру машинасына арналған өрт сөндіру станциясын салды – бұл жылқымен тартылатын өрт сөндіру машинасы еді. 1915 жылы Нуннери Хилл сауда кеңесі (жыл өткен жылы құрылған) Питтсбург қалалық кеңесінен ауданның ескі, маңызсыз атауын – «нұннери» ұзақ бұрын жойылғандықтан – жергілікті жылжымайтын мүлік және бизнес белсенділігін арттыруға мүмкіндік беретін атауға алмастыруға сәтті лоббиледі: Файнвью. Бірақ осы әлеуметтік ұйымдасу мен жақсарту кезеңінде Файнвьюдегі жағдай әрқашан «жақсы» болған жоқ. 1903 жылы шешек ауруы кезінде Аллегейни қаласының ауырып қалған тұрғындары Уоррен көшесіндегі қалалық ауруханаға күш түсірді. Ауруханада ондаған адам қайтыс болды, ол індет кезінде толып тұрды немесе толуға жақын болды. Файнвьюдың төбелері сарайлар мен орта тапқа жататын үйлермен безендірілгенімен, төбе беткейлеріне үйілген пәтерлер орналасқан еді. Кейінірек жарияланған бір есепте осындай тұрғын үйлерді, Файнвьюдағы Хендерсон және Фонтен көшелерінің суретімен бірге былай деп сипаттады: «Төбелерге жабысқан, сыртқы ойынға арналған орындар жоқ, тек тік». Мұндай пәтерлердің бірі «Рафферти қатары» Фонтен көшесі мен Хендерсон көшесін байланыстыратын баспалдақ бойында орналасқан, онда 1900 жылғы санақ бойынша 50 адам тұрды, олардың 34-і афроамерикандықтар еді. Көршілердің бірі полиция қызметкерінің пәтер иесімен бірге апта сайын жалға алу үшін келетінін есіне алды. 1907 жылы өрт ағаштан жасалған қатарлы пәтерлерді жойды, нәтижесінде ондаған афроамерикандық отбасы үйсіз қалды. Жақын арада ауданның тағы бір маңызды нысаны жойылды: бұрынғы Сент-Мари зиратындағы мәйітханалық шіркеу. Шіркеу бұл жерді тастап кеткеннен кейін 20 жыл өткен соң, оңаша, құлап жатқан шіркеу бокс матчтарына, тауық төбелесіне және карта ойындарына өте қолайлы орынға айналды. Шіркеу 1913 жылы бұзылды. Бұл бір мезгілдегі жақсарту мен тастау Файнвьюде келесі ондаған жылдар бойы жалғасты. Аудан 1919 жылы Мидвилл көшесі мен Катома көшесінің қиылысында соғыс ескерткішін ашты, ал үш жылдан кейін он жылдық өрт сөндіру станциясының жабылуы туралы білді. 1923 жылы Файнвью сауда кеңесі бейсбол алаңында («Highlanders» үйі) жаңа трибуна салды; онжылдықтың соңында бейсбол алаңына қарап тұрған Эндрюс отбасының Инглесайд резиденциясы бос тұрды. 1941 жылға дейін Инглесайд резиденциясы бос және ауа райынан зардап шеккен күйде тұрды, сол кезде Питтсбург қаласының Тұрғын үй басқармасы осы резиденцияны өзінің бесінші аз қамтылған тұрғындарға арналған жобасының орны ретінде таңдады – Аллегейни Тұрғын үйлері. 1942 жылдың шілдесінде оның 282 пәтеріне өтініштер қабылданған кезде соғыс араласты, ал жоба бірінші кезекте қорғаныс жұмыскерлеріне, екінші кезекте аз қамтылған отбасыларға арналған ретінде қайта жіктелді. Аллегейни Тұрғын үйлерінің алғашқы тұрғындары 1942 жылдың 15 желтоқсанында көшіп кіре бастады. 1944 жылға қарай онда 988 адам тұрды, олардың 791-і ақ, 197-і афроамерикандықтар еді. Ең көп жастағы топ бес жасқа дейінгі балалар еді. 1940 және 1950 жылдар аралығында Файнвьюдің көп бөлігін қамтитын санақ учаскесінің халқы (25C) 1654 адамнан 2688 адамға дейін өсті, яғни 1034 адамға артты. Аллегейни Тұрғын үйлері осы өсімнің шамамен 96 пайызын құрады, Файнвьюдің қазіргі күнге дейінгі соңғы өсімі.
New institutions, organizations, and services accrued in Fineview in the first half of the 20th century. Despite challenges involving public health, housing, and abandonment, the neighborhood's population remained relatively stable during this period. The McNaugher Memorial Mission, which had begun in 1896 in a home on Pilsen Street, built a church on Parkview Avenue (Catoma Street) in 1900, adding a yellow brick facade and bell tower in 1907. The Pittsburgh Railways Company began operation of its Nunnery Hill streetcar line months later, on March 31, 1908, ending the neighborhood's 13 year transit drought. The City of Pittsburgh built a fire station to house Engine No. 59, a horse drawn fire engine, around 1912. And in 1915 the Nunnery Hill Board of Trade (organized the previous year) successfully lobbied the Pittsburgh City Council to discard the neighborhood's old, irrelevant name — the "nunnery" being long gone — in favor of a title that might boost local real estate and business activity: Fineview. But not all in Fineview was necessarily "fine" during this period of social organization and improvement. Ailing Allegheny City residents strained the Municipal Hospital on Warren Street during a smallpox epidemic in 1903. Dozens died at the hospital, which remained at or near capacity during the outbreak. Though Fineview's hilltops were crowned with mansions and middle class homes, bunched up tenements hugged its hillsides. As one report later described such housing, alongside a photograph of Fineview's Henderson and Fountain Streets: "rambling structures grafted to hillsides, no outdoor play spaces except vertical ones." One such row of tenements, "Rafferty's Row," stood alongside a staircase connecting Fountain Street and Henderson Street, housing 50 people, 34 of them Black, as of the 1900 census. Evictions were common; a neighbor later recalled that a constable would accompany the tenements' owner for weekly rent collection. A fire destroyed the wood frame row in 1907, leaving more than a dozen Black families homeless. Another neighborhood landmark met its demise soon thereafter: the mortuary chapel in the former St. Mary's Cemetery. Two decades after the church had abandoned the site, the secluded, crumbling chapel became an ideal spot for boxing matches, chicken fights, and card games. The chapel was razed in 1913. This simultaneous improvement and abandonment continued in Fineview over the next few decades. The community dedicated a war memorial at the intersection of Meadville Street and Catoma Street in 1919, and then learned of the closure of its ten year old fire station three years later. The Fineview Board of Trade built a new grandstand at their baseball field (home of the "Highlanders") in 1923; by the end of the decade, the estate overlooking the ballpark, the Andrews family's Ingleside Place, was vacant. Ingleside Place sat empty and weather beaten until 1941, when the Housing Authority of the City of Pittsburgh chose the estate as the site of its fifth low income housing project, Allegheny Dwellings. By the time applications for its 282 apartments opened in July 1942, war had intervened, and the project had been reclassified as being for defense workers first, low income families second. Allegheny Dwellings' first residents began moving in on December 15, 1942. 988 people lived there by 1944, 791 of whom were white and 197 of whom were Black. The single largest age group were those under five years old. Between 1940 and 1950, the population of the census tract comprising much of Fineview (25C) grew from 1,654 to 2,688, an increase of 1,034 people. Allegheny Dwellings accounted for approximately 96 percent of that growth, Fineview's last through the present day.
Қоршаған аудандар
Файнвьюдің солтүстік және батыс жағында Перри Саут, оңтүстік-батыста Централ Нортсайд, оңтүстікте Ист-Аллегени және шығысында Спринг Хилл-Сити Вью аудандарымен орналасқан Питтсбургтың төрт шекарасы бар.
Fineview has four borders with the Pittsburgh neighborhoods of Perry South to the north and west, Central Northside to the southwest, East Allegheny to the south and Spring Hill–City View to the east.
Қалалық баспалдақтар
Қаланың 17 ерекше баспалдағы жаяу жүргіншілерді қоғамдық көлікке қосып, осы төбелі аймақта жылдам және оңай саяхаттауға мүмкіндік береді. Көршіліктің шығыс жағында орналасқан Rising Main Avenue Питтсбургтегі қалалық баспалдақтардың төртінші ең ұзын қатарын (331 қадам) қамтиды. Баспалдақ жұртшылыққа ашық, бірақ тау беткейінің эрозиясы салдарынан кейбір бөліктері құрылымдық зақымдарға ұшыраған. 1996 жылдан бері Fineview Citizens Council Fineview Step Challenge жарысын ұйымдастырып келеді, бұл бес мильдік жарыс көршіліктің барлық қолданыстағы баспалдақтарын пайдаланады.
Seventeen distinct flights of city steps connect pedestrians to public transportation and provide an easy way to travel through this hilly area. Rising Main Avenue, located in the eastern side of the neighborhood, includes the fourth longest flight of city steps in Pittsburgh (331 steps). The flight is open to the public but has suffered structural damage in places due to erosion of the hillside. Since 1996, the Fineview Citizens Council has sponsored the Fineview Step Challenge, a five mile race that utilizes all of the neighborhood's active sets of steps.
Танымал мәдениетте
Алекстің Flashdance-тің атау тізімінде велосипедпен жүруі Fineview қаласынан басталады. Ол Катома және Уоррен көшелерінің қиылысында мысықты сипап, содан кейін Уоррен көшесімен велосипедпен төмен қарай жүреді. Одан кейін Хендерсон көшесінен Фонтайн көшесіне қатайған бұрылыс жасайды.
Alex's bike ride during the Flashdance title sequence begins in Fineview. She pets a cat at the intersection of Catoma Street and Warren Street before biking down Warren Street. She then makes the hairpin turn from Henderson Street onto Fountain Street.