Кіріспе
19 ғасырдағы ливандық маронит қаһары және әулие Рафқа Пьетра Шбок (арабша: رفقا بطرسيّة شبق , 29 маусым 1832 – 23 наурыз 1914), сондай-ақ қасиетті Рафқа және қасиетті Ребекка деп те белгілі, Ливандық маронит қаһары, оны 2001 жылғы 10 маусымда Рим папасы Иоанн Павел II қасиетті деп жариялады. Ол – жоғалған ата-аналар мен аурулардың қамқоршысы.
Rafqa Pietra Chobok (Arabic: رفقا بطرسيّة شبق , June 29, 1832 March 23, 1914), also known as Saint Rafka and Saint Rebecca, was a Lebanese Maronite nun who was canonized by Pope John Paul II on June 10, 2001. She is a patron of lost parents and the sick.
Туу және жастық шағы
Рафка 1832 жылғы 29 маусымда, Петір мен Пауыл мерекесінде, Химлайяда, Матн ауданында Сабер Мурад Эль Рейесс пен Рафка Джемайелдің жалғыз баласы болып дүниеге келді және Бутроссие (Питердің әйелдік түрі, арабша) деп шомылдырылды. Оның анасы жеті жасында қайтыс болды. 1843 жылы әкесі қаржылық қиындыққа тап болып, оны төрт жылға Дамаскіге Ассаад Аль Бадавидің үйіне қызметші болып жұмыс істеуге жіберді. 1847 жылы ол үйіне оралғанда, әкесі қайтадан үйленгенін білді. Бутроссие 14 жасқа толғанда, оның әкесінің әйелі оны өзінің ағасына үйлендіргісі келді, ал анасының қарындасы – өз ұлына. Бутроссие екеуінің де қолына бергісі келмеді, бұл оның отбасында үлкен дау-жанжалға себеп болды. Бір күні, ол су құмырасын алып, көзден су алуға бара жатқанда, олардың дауыс-дауысын естіп қалды. Ол Құдайдан осы қиын жағдайдан шығуға көмектесуін тіледі. Содан кейін ол қаһарлы болуға шешім қабылдады және бірден Бикфаядағы Бостандық Анасы монастыріна барып, 21 жасында монастырьға кірді.
Мариамет апалы-сіңлілі
1860 жылы, әлі Газирда қызмет етіп тұрған кезде, Рафқаның жоғары лауазымдағы адамдары оны Ливан тауындағы Шоуф аймағындағы Дейр-эль-Камарға уақытша жіберді, онда ол иезуиттер миссиясына көмектесті. Екі айдың ішінде друздар 7771 адамды өлтіріп, 360 ауылды, 560 шіркеуді, 28 мектепті және 42 монастырды қиратты. Рафқа әскерлерден қашып келе жатқан бір баланы оның киімінің етегіне жасырып, өмірін сақтап қалды. Бір жылдық тәлімнен кейін Рафқа 1861 жылғы 19 наурызда, Әйетті Жозеф мерекесінде, қауымының киімін киді. Ол 1862 жылғы 19 наурызда, отыз жасында алғашқы уақытша діни ант берді. Рафқаның қауымдағы алғашқы міндеті Газирдегі иезуит мектебінің асханасын басқару болды, ол онда жеті жыл жұмыс істеді. Ол жұмысшыларға жетекшілік етті және Скерданиедегі тоқыма фабрикасында оларға діни білім беруге міндеттенді, онда ол екі ай бойы болды. Бос уақытында араб тілін, каллиграфияны және математиканы оқыды. Екі жылдан кейін Рафқа Библосқа оқытуға жіберілді, онда бір жыл болғаннан кейін Антоун (Антоний) Иссаның өтініші бойынша онда мектеп ашу үшін Ма'адқа барды. 1871 жылы "Мариаметтер" діни институты Иса мен Мәриямның қасиетті жүректері орденін құру үшін тағы бір институтпен бірікті. Діни қарындастарға жаңа қауымға қосылуға, басқа қауымға өтуге немесе әдеттегі өмірге оралуға мүмкіндік берілді. Рафқа оқытушы қарындас болудың орнына уақытты шектелген қарындас болуға шешім қабылдады және Әйетті Георгий шіркеуінде дұға еткеннен кейін, 1695 жылы құрылған, қазір Ливан Маронит Ордені деп аталатын Баладыта орденіне қосылуға бел буды және Антоун Иссаға бұл туралы хабарлады. Ол қажетті қалың малын төлеуге уәде берді. Рафқа бұл қайғыға оқшауланбады. Ол жүн мен мақта иіруді жалғастырды және басқа қарындастарға шұлық тоқыды; сондай-ақ, хорға дұға етуге қатысты. Сент-Симон монастырындағы суық қыстарда Рафқаға ең суық айларды Ливан жағалауында, қайырымдылық қыздарының қонағы ретінде, содан кейін Маронит орденінің резиденциясында өткізуге рұқсат етілді. Осы жерлерде орденнің ережелерін сақтай алмағандықтан, Рафқа өзінің орденіне қарасты Ел-Расстағы Әйетті Илияс монастырына апаруды сұрады.
Қасиетті Жүсіп монастыры
1897 жылы Ливан марониттік ордені Батрундағы Жрибатта Қасиетті Жүсіп әл-Дахр монастырын салуға шешім қабылдады. Рафқа – Урсула Думит ана басқаратын, жаңа монастырға жіберілген алты қарындастың бірі болды. 1899 жылға қарай ол толығымен соқыр және парализге шалдықты. Ол төсекте жатып, уақытын шұлық тоқумен өткізді. 1914 жылдың 23 наурызында соңғы қасиеттерді алып, толық кешірімнен кейін төрт минуттан соң қайтыс болды. Оның денесі монастырь зиратына жерленді, кейін монастырь ғибадатханасына көшірілді.
Қасиеттілер тізіміне және қасиеттілер тізіміне енгізу
Алдын ала тергеулер 1929 жылғы 4 сәуірде жергілікті деңгейде басталды. Біраз уақыттан кейін ол Құдайдың қызметшісі деп жарияланды. 1984 жылғы 9 маусымда, Елуінші күн алдында, Рим папасы Иоанн Павел II-нің қатысуымен 1938 жылы Рафқаның қабірінде жатыр қатерінен толыққан толық айыққан делінген Елизавета Енакльдің ғажайаты бекітілді. 1985 жылғы 16 қарашада Рим папасы Иоанн Павел II Рафқа әл-Рейесті бақытты деп жариялады, ал 2001 жылғы 10 маусымда Ватикан қаласында өткен салтанатты шарада оны әулие деп жариялады.