Кіріспе
Флорида штатының Джексонвилл қаласы 18 ғасырдың аяғында британдық отарлаушылар қоныстанған Cow Ford ретінде өсе бастады. Оның маңызды дамуы 19 ғасырдың соңында болды, ол Солтүстік және Орта Батыстан келген туристер үшін қысқы демалыс орнына айналды. 1901 жылғы Ұлы өрт, 1920 жылдардағы Флорида жерінің құлдырауы және 1960-70 жылдардағы экономикалық қиындықтар оның дамуын тоқтатты немесе баяулатты. 20 ғасырдың соңынан бері қала тұрақты өсімді бастан кешіп келеді, 2003 жылы қала орталығында жаңа федералдық ғимарат салынды. 1940 жылдан бері Джексонвилл АҚШ Әскери-теңіз күштерінің маңызды порты болып табылады. Қала миллионнан астам тұрғыны бар дамыған мегаполис. Біріктірілген қалалық-аудандық басқару құрылымына байланысты, ол Флорида қалалары арасында ең ірі муниципалдық халқына және континенттік АҚШ-тағы кез келген қаланың ең үлкен жер аумағына ие.
Ежелгі тарих
Археологиялық деректер бұл аймақта 6 мың жылдан бері адамдар тұрғандығын көрсетеді. Б.з.д. 2500 жылға дейін табылған қыш ыдыстар АҚШ-тағы ең көнелердің қатарында, ал Саванна өзені аймағындағы артефакттардан кейін екінші орында тұрады. 16 ғасырда, тарихи жазбалар кезеңінің бастапқы уақытында, бұл аймақта Мокама тайпасы – Тимукуа үндістерінің жағалаулық кіші тобы қоныстанды. Еуропалықтармен алғашқы байланыс орнаған кезде, қазіргі Джексонвиллдегі көптеген Мокама ауылдары Сент-Джонс өзенінің сағасына жақын орналасқан Форт-Джордж аралындағы Сатурива атты қуатты басшылықтың құрамына кірді. Олар аймақтың табиғи ортасына жақсы бейімделген күрделі қоғамды құрды.
Колониялық және аумақтық тарих
1513 жылы испан саяхатшылары Флоридаға қонды және өздерінің ашылуын Испания үшін жариялады (Испания Флоридасын қараңыз). Осы аймақты алғаш рет зерттегендер испан миссионерлері мен саяхатшылары болды. 1562 жылдың ақпанында француз теңізшісі Жан Рибо 150 қоныс аударушымен бірге француз гугеноттарына – Францияда діни қуғынға ұшыраған протестанттарға – қауіпсіз баспана іздеп келді. Рибо Сент-Джонс өзенінің сағасын зерттеген соң солтүстікке қарай жылжып, қазіргі Оңтүстік Каролинадағы Паррис аралында Чарльзфорт колониясын құрды. Ол өзен бойында тұратын Утина тайпасымен де достық қарым-қатынас орнатты (қазіргі Палатка және Джордж көлінің маңы). Рибо 1565 жылдың басында Каролина фортын қайта жабдықтауды жоспарлаған, бірақ тағы да кешікті. Соның салдарынан колония ашаршылыққа, үш рет бүлікке және ақырында Утина тайпасымен соғысқа тап болды. Рибо жазда көмекші экспедициямен фортқа жетіп, басшылықты өз қолына алды. Британдықтар Флориданы Британдық Шығыс Флорида және Британдық Батыс Флорида деген екі колонияға бөлді. Британ үкіметі француз-үнді соғысында қатысқан офицерлер мен сарбаздарға жер беріп, қоныстануды ынталандырды. Екі жаңа колонияға қоныс аударушыларды тарту үшін Англияда Флориданың байлығы туралы хабарлар жарияланды. Флоридаға «еңбекқор және жақсы мінезді» көптеген британдықтар көшіп келді, олардың көпшілігі Оңтүстік Каролина, Джорджия және Англиядан келсе, Бермуд колониясынан келгендер де болды. Бұл қазіргі Дуваль, Бейкер, Сент-Джонс және Нассау округтерінде ағылшын тілінде сөйлейтін тұрақты халықтың алғашқы құрамы болды. Британдықтар жақсы жолдар салып, қант қамысы, индиго және жеміс-жидек өсіруді енгізді, сондай-ақ ағаш экспорттауды дамытты. Осы шаралардың нәтижесінде Флориданың солтүстік-шығысы испан билігі тұсында болмағандай экономикалық өркендеді. Сонымен қатар, британ губернаторларына Флорида үшін заңдар қабылдау үшін мүмкіндігінше тезірек жалпы жиналыстар шақыру және кеңестердің пікірімен соттар құру тапсырылды. Бұл Флоридада әлі күнге дейін қолданылып келе жатқан ағылшын құқығының көп бөлігін енгізудің алғашқы қадамы болды, оның ішінде сотқа қатысу, хабеас корпус және округтік үкімет. Британдықтар 1783 жылы осы аумақты Испанияға қайтарды. Ағылшын және шотланд-ирланд тегіндегі американдықтар Джорджия мен Оңтүстік Каролинаның шет аймақтарынан солтүстік Флоридаға көшіп келе бастады. Испан билігі техникалық тұрғыдан рұқсат бермесе де, испандықтар шекараны тиімді бақылай алмады және АҚШ-тан келген шет аймақтық қоныс аударушылар Флоридаға тоқтаусыз көшіп келе берді. Бұл көшіп келгендер Флоридада бұрыннан тұрған ағылшын тілінде сөйлейтін қоныс аударушылармен араласып, «Флорида крекерлері» деп белгілі болған халықтың негізін қалады. Испандықтар жаңа құрылған АҚШ-тан қашқан құлдарды католиктік динге өтуге келіссе қабылдады. 1812 және 1814 жылдар аралығында АҚШ пен Ұлыбритания арасындағы 1812 жылғы соғыс кезінде АҚШ теңіз күштері Флоридадағы американдық қоныс аударушыларға «Отаншыл соғыс» деп аталатын жасырын операцияда көмектесті, мақсаты – Флориданы испандықтардан басып алу. Олар Фернандина мен Амелия аралдарына шабуыл жасаумен басталды. Испания 1821 жылы Флорида аумағын АҚШ-қа сатты, ал 1822 жылы Джексонвилл қаласының қазіргі атауы генерал Эндрю Джексонның құрметіне берілді. Бұл атау алғаш рет 1822 жылдың 15 маусымында АҚШ Мемлекеттік хатшысы Джон Куинси Адамсқа жіберілген петицияда пайда болды, онда Джексонвиллді теңіз порты деп жариялау сұралып еді. Қала Эндрю Джексонның есімімен аталады, ол Флорида территориясының әскери губернаторы және болашақ АҚШ президенті болған. Исайя Д. Харт басқарылған АҚШ қоныс аударушылары қалалық үкіметтің жарғысын жазды, ол Флорида заң шығару кеңесімен 1832 жылдың 9 ақпанында бекітілді. Қаланың ең маңызды негізін қалаушысы ретінде еске алынатын Харт Сент-Джонс өзені арқылы салынған Исайя Д. Харт көпірімен мәңгі есте қалды.
Азаматтық соғыс
Соғыс басталғанға дейін, 1859 жылдың сәуір айында Джексонвиллде әскери жасақ құрылды. «Джексонвилл жеңіл жаяу әскері» деп аталған бұл жасақ, 3-ші Флорида жаяу әскер полкінің А ротасына айналды. Бұл рота «Бізді жалғыз қалдырыңыз» деген ұран жазылған шайқас туын алып жүрді және оған қаланың бұрынғы мэрі доктор Холмс Стил басшылық етті. Американдық Азамат соғысы кезінде Джексонвилл Флоридадан шығып бара жатқан шошқа мен малдың негізгі жинақталған жері болды, бұл Конфедерацияның ісіне көмектесті. Соғыстың көп бөлігінде АҚШ Әскери-теңіз күштері Флорида порттарының, соның ішінде Джексонвиллдің төңірегінде блокада ұстады. 1862 жылдың қазан айында Одақ әскерлері Сент-Джонс-Блафф шайқасында Конфедерацияның батареясын басып алып, Джексонвиллді иеленді. Соғыс кезінде Джексонвилл бірнеше рет қолдан-қолға өтті, бірақ ешқашан шайқас болған жоқ. 1864 жылдың 20 ақпанында Джексонвиллден Одақ әскерлері ішкі аймаққа қарай жорықтап, Олусти шайқасында Конфедерация армиясымен кездесті. Бұл шайқас Одақ үшін ауыр жеңіліс, ал Конфедерация үшін шешуші жеңіс болды. Екі жақтағы сарбаздардың көпшілігі шығыс және батыс майдандарындағы ірі шайқастардың қатысушылары болды, бірақ олардың көпшілігі хаттары мен күнделіктерінде мұндай қорқынышты шайқасты ешқашан көрмегендерін жазды. Одақтың жоғалтулары Солтүстік Флориданың әскери маңызы жоқ аймағына Одақтың одан әрі араласу қажеттілігіне күмән тудырды. 22 ақпан күні таңында Одақ әскерлері Джексонвиллге қайтып келе жатқанда, 54-ші Массачусетс жасағына Ten Mile Station-ға кері жорықтап қайтуға бұйрық берілді. Жарақат алған Одақ сарбаздарын тасымалдаған пойыздың локомотиві бұзылып, жарақат алғандар тұтқындалу қаупіне тап болды. 54-ші Массачусетс жасағы келген кезде, сарбаздар локомотив пен вагондарға арқан байлап, пойызды қолмен шамамен үш миль қашықтықтағы Финнеган лагеріне дейін сүйреп әкелді, онда жылқылар қосылып, пойызды тартуға көмектесті. Содан кейін пойыз адамдар мен жылқылардың күшімен Джексонвиллге дейін жалпы 16 мильге дейін сүйрелді. Пойызды осы қашықтыққа сүйреуге қырық екі сағат кетті. АҚШ тасымалдағыш кемесі «Мейпл Лиф» 1864 жылдың 1 сәуірінде Джексонвиллде батып кетті. АҚШ тасымалдағыш кемесі «Генерал Хантер» 1864 жылдың 16 сәуірінде «Мейпл Лиф» батып кеткен жерге жақын Сент-Джон өзенінде батып кетті. 1865 жылдың күзінде 3-ші USCT жасағындағы қара сарбаз далалық асханадан ұрлық жасағаны үшін бас бармағынан ілініп қалды. Бұл жаза көтеріліске әкеліп, қара сарбаздар мен олардың ақ офицерлері арасында атыс болды. Көтеріліс басылып, бірнеше сарбаз көтеріліс жасағаны үшін сотталып, олардың алтауы өлім жазасына кесілді. 1865 жылы соғыс аяқталғаннан кейін Одақ командирі Джексонвиллдің «көңілсіз күйге түскенін, бұрынғысының тек қаңқасы ғана қалғанын, соғыстың құрбаны болғанын» айтты.
Қысқы курорттық дәуір
Азамат соғысынан кейін, қайта құру кезеңінде және одан соң Джексонвилл мен жақын орналасқан Сент-Огастин алтын ғасырдың байлары мен танымал адамдары үшін танымал қысқы демалыс орындарына айналды. Келушілер кемемен және (1880 жылдардан бастап) теміржолмен келіп, ондаған қонақүйлер мен пансионаттарда қыстады. 1888 жылы Джексонвиллде Субтропикалық көрме өтті, оған президент Гровер Кливленд қатысты, бірақ Флорида стиліндегі бұл әлемдік көрме Джексонвиллде туризмнің тұрақты өсуіне әкелмеді. Генри Флаглер Флориданың Шығыс жағалауындағы теміржолды оңтүстікке қарай кеңейтіп, 1894 жылы Палм-Бич қаласына, ал 1896 жылы Майами аймағына жеткеннен кейін, аймақ курорттық бағыт ретінде маңыздылығын жоғалтты. Бұл туристерді Атлантиканың оңтүстік жағалауына тартты.
Сары қызылша эпидемиясы
Джексонвиллдің қысқы курорт ретіндегі беделі 1886 және 1888 жылдардағы сары қызылшаның ірі эпидемияларынан қайта соққы көрді. Екінші эпидемияда 4000-нан астам жұққан адамның шамамен он пайызы, оның ішінде қала әкімі де көз жұмды. Сары қызылшаның қоздырғышы туралы ғылыми білім болмағандықтан, карантин шараларына қарамастан, қала тұрғындарының жартысына жуығы (25 000-нан 10 000-ы) үрейлене қашып кетті. Жұқпаны азайту мақсатында келіп түсетін және жөнелтілетін пошта дезинфекцияланды. Джексонвиллдің денсаулыққа пайдалы туристік орын ретіндегі репутациясына нұқсан келді. Африкалық американдықтардың арасында ауру жұққандар болған жоқ, бұл үрейленген халықты қара нәсілді тұрғындар сары қызылшаны таратады деген жаңылыс пікірге әкелді. Шындығында, қара нәсілділердің бала кезінде осы ауруға қарсы иммунитеті болған.
Испан-Америкалық соғыс
Испания-Америка соғысы кезінде кубалық көтерілісшілерге көмектескен қару-жарақ саудагерлері Джексонвиллді аралға заңсыз қару-жарақ пен жабдықтарды контрабандалау орталығы ретінде пайдаланды. Дуваль округінің шерифі және болашақ штат губернаторы Наполеон Бонапарт Бровард осы қалада жұмыс істеген көптеген қару-жарақ саудагерлерінің бірі болды. Автор Стивен Крейн соғысты жабу үшін Джексонвиллге сапар шекті.
1901 жылғы Ұлы өрт
1901 жылғы 3 мамырда Джексонвилл қаласының орталық бөлігі Ұлы өрттен қирады – Оңтүстік-Шығыс АҚШ-тағы ең ірі қалалық өрт. Бұл өрт Кливленд талшық фабрикасының кептіру алаңындағы шөпке, фабриканың қызыл түтінінен ыстық күлдің түсуінен басталды. Түскі сағаттың жартысында Кливленд фабрикасының көптеген жұмысшылары түскі асқа кеткен еді, бірақ олар оралған кезде бүкіл қалалық блок өртке оранды. Өрт сегіз сағаттың ішінде сауда орталығын жойды және 10 мың тұрғынды үйсіз қалдырды. Флорида губернаторы Уильям С. Дженнингс Джексонвиллде әскери жағдай жариялады және көмекке бірнеше штаттық милиция бөлімдерін жіберді. Қайта құру жұмыстары дереу басталды, ал 17 мамырда қала азаматтық билікке қайтарылды. Ауқымды зиянға қарамастан, тек жеті адамның қаза болғаны хабарланды. Жас сәулетші Генри Джон Клуто бір жыл Еуропада болғаннан кейін Нью-Йоркке оралғанда Джексонвиллдегі өрт туралы оқыды және сирек мүмкіндікті сезіп, оңтүстікке бет бұрды. Клуто және басқа сәулетшілер Чикаго және басқа Орта Батыс қалаларында архитектор Франк Ллойд Райт тарапынан танымал етілген «Прерия стиліндегі» сәулет өнерін ұнатты. Олар Флориданың ерекшелігімен жергілікті ғимараттарды жобалады. Клутоның көптеген ғимараттары 1980 жылдары бұзылса да, оның бірқатар туындылары сақталды, соның ішінде 1911 жылғы Сент-Джеймс ғимараты (қазір Джексонвилл қалалық әкімшілігі орналасқан бұрынғы универмаг) және 1910 жылғы Марокко ғибадатханасы. Спрингфилдтегі Клуто үйлері жақында қайта жаңартылып, жергілікті қайырымдылық ұйымы Fresh Ministries кеңсесіне айналдырылды. Соңғы онжылдықтардағы шығындарға қарамастан, Джексонвиллде Орта Батыстан тыс Прерия стиліндегі ғимараттардың (әсіресе тұрғын үйлердің) ең ірі жиынтығы сақталған.
Кино индустриясы
ХХ ғасырдың басында, Голливудтан бұрын, киноиндустрия Форт-Лиде, Нью-Джерси штатында орналасқан еді. Қысқы штаб-пәтерге мұқтаж болған киноөндірушілер Джексонвилл қаласына жылы климаты, экзотикалық жерлері, тамаша теміржол байланысы және арзан еңбек күші тартып, "Әлемнің қысқы кино астанасы" деген атаққа ие етті. 1908 жылы Нью-Йорк негізді Kalem Studios Джексонвиллде тұрақты студия ашқан алғашқы компания болды. Келесі он жылдың ішінде 30-дан астам үнсіз фильм компаниялары қалаға студиялар ашты, олардың ішінде Metro Pictures (кейін MGM), Edison Studios, Majestic Films, King Bee Film Company, Vim Comedy Company, Norman Studios, Gaumont Studios және Lubin Manufacturing Company кірді. 1914 жылы комедиялық актер және Джорджия штатының тумасы Оливер "Бейб" Харди Джексонвиллде кинокарьерасын бастады. Ол алғашқы жылында 36-дан астам қысқа үнсіз фильмдерде түсті. 1915 жылдың басында Lubin студиясы жабылғаннан кейін Оливер Нью-Йоркке, содан кейін Нью-Джерсиге кино жұмыстарын іздеу үшін кетті. 1915 жылдың басында Vim Company-да жұмысқа орналасып, 1917 жылдың көктемінде Джексонвиллге қайта оралды, ал 1917 жылдың қазанында Лос-Анджелес қаласына көшті. 1915 жылы Джозеф Энгель Джексонвиллде Metro Pictures киностудиясын ашты. Норман фильмдерін өндіру компаниясының негізін қалаушы, еуропалық америкалық, Джексонвиллдің Арлингтон ауылдық аймағында орналасқан Eagle Film City иелігіндегі банкротқа ұшыраған Eagle Film студиясын сатып алып, Оскар Мишо және Линкольн кинокомпаниясы сияқты қара терілі актерлердің қатысуымен афроамерикандық фильмдер тізбегін жасады. "Ұлттың тууы" сияқты кейбір ақ фильмдерде ұсынылған кемсітуші рөлдерден өзгеше, Норман және оның замандастары афроамерикандықтарды "тамаша түрлі рөлдерде ойнау" деп атаған оң жаңалықтарды жасауға тырысты.
АҚШ Әскери-теңіз флоты
Джексонвиллдің 20-шы ғасырдағы өсуінің маңызды бөлігі аймақтағы әскери-теңіз базаларының болуымен байланысты болды. 1940 жылдың 15 қазанында батыс жағындағы Джексонвилл әскери-әуе станциясы ("NAS Jax") қаладағы алғашқы әскери-теңіз базасы атанды. Бұл база Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде 20 мыңнан астам ұшқыш пен әуе экипажына оқу орталығы болды. Соғыстан кейін NAS Jax-та Әскери-теңіз күштерінің элиталық "Көк періштелері" құрылды. Бүгінде NAS Jax елдегі үшінші ірі әскери-теңіз базасы болып табылады және 23 мыңнан астам азаматтық және әскери қызметкер жұмыс істейді. 1941 жылдың маусым айында Дуваль округінің ең батыс бөлігіндегі жер екінші әскери-әуе базасы үшін бөлінді. Осылайша NAS Cecil Field құрылды, ол Суық соғыс кезінде Оңтүстіктегі жалғыз "Бас реактивтік база" мәртебесіне ие болды. Cecil Field-тан шыққан RF-8 крейсерлері Кубадағы зымырандарды анықтағаннан кейін Куба зымырандық дағдарысы басталды. 1993 жылы Әскери-теңіз күштері NAS Cecil Field-ті жабу туралы шешім қабылдады, ал бұл процесс 1999 жылы аяқталды. Бұл базаның орнында бұрынғыдай "Cecil Commerce Center" сауда орталығы орналасқан, онда Флорида қоғамдық колледжінің кампусы да бар, қазір азаматтық авиация бойынша сабақтар ұсынылады. 1942 жылдың желтоқсанында Джексонвиллге үшінші әскери-теңіз базасы қосылды: Сент-Джонс өзенінің сағасында орналасқан Mayport теңіз станциясы. Бұл порт Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде дамыды және бүгінде түрлі әскери кемелердің үй порты болып табылады, ең бастысы 1995 жылдан 26 шілде 2007 жылға дейін Джон Ф. Кеннеди ұшақ тасымалдаушысы осы портта орналасқан, содан кейін "Big John" Филадельфияға сүйретіліп, тоқтатылды. NS Mayport қазіргі таңда шамамен 14 мың адамды жұмыспен қамтиды. Джексонвилл сонымен қатар Джорджия штатының Сент-Мэрис қаласындағы Кингс-Бэй әскери-теңіз су асты кеме базасынан да алыс емес, онда АҚШ Әскери-теңіз күштерінің ядролық баллистикалық зымыран тасымалдайтын су асты кемелерінің (SSBN) бөлігі орналасқан. Әскери-теңіз базасы 1950-1960 жылдары маңызды оқу орталығына айналды, нәтижесінде қала халқы күрт өсті. 1970 жылға қарай Джексонвилл тұрғындарының жартысынан астамы әскери-теңіз базасымен байланысты болды, туысы базада қызмет ететін болса немесе жұмыс іздеп келген болса, осының нәтижесінде аймақта халықаралық әуежай ашу қажет болды.
" Рузвельт " қонақ үйінде өрт
1963 жылғы 29 желтоқсанда Адамс көшесіндегі "Рузвельт" қонақ үйінің бірінші және екінші қабаттарын өрт шарпып, 22 адам қаза болды. Бұл Джексонвилл тарихында бір күндік ең жоғары қаза тапқандар санының рекорды болды. Кейін қонақ үй тасталып, ішіндегі көптеген кәсіпорындар жақын орналасқан Джордж Вашингтон қонақ үйіне көшірілді.
Жүзуші ядролық электр станциялары
Оффшорлық электр жүйелері (OPS) 1970 жылы ядролық электр станцияларын салған Westinghouse Electric Company және жақында Tenneco компаниясымен біріккен Newport News Shipbuilding and Drydock компаниясы арасындағы бірлескен кәсіпорын болып табылды. Мақсаты – Джексонвилл портында суда жүзетін ядролық электр станцияларын құру еді. Жаңа нысанның құрылысына 200 миллион доллар жұмсалып, 1976 жылы аяқталғанда 10 000 жаңа жұмыс орны ашылатыны күтілді. Public Service Electric and Gas Company компаниясы өндіріс орнының бастапқы шығындарын төлеу үшін PSE&G компаниясымен келісімшартқа қол қойды. OPS Джексонвилл порты басқармасынан (JPA) Блоунт аралында 850 акрдан (3,4 км²) жерді акрына 2000 доллардан сатып алды. 200 орта және егде жастағы ақ еркектер тобы (көпшілігі Ку-клукс-клан мүшелері болған деген күдік бар) бейсбол таяқтарымен және балта саптарымен қаруланған күйі Хеминг паркіне жиналды. Олар отырыс ұйымдастырған наразыларды шабуылдады. Зорлық-зомбылық тарады, нәтижесінде ақ нәсілділер көзге түскен афроамерикандықтарға шабуыл жасады. Екі тараптан да бүкіл округ бойынша тәртіпсіздіктер таралып жатыр деген қауесет тарады (бірақ шындығында зорлық-зомбылық көбінесе бір жерде шектеліп, мысалы, баюлы, көбінесе ақ тұрғындар мекендейтін Седар Хиллз ауданына таралмады). "Бумерангтар" деп аталатын қара нәсілді көше бандысы наразыларды қорғауға тырысты. Полиция, наразыларға шабуыл жасағанда араласпаған, енді олардың ісіне араласып, "Бумерангтардың" мүшелерін және соққыны тоқтатуға тырысқан басқа да қара нәсілді тұрғындарды қамауға алды. Джексонвилл полициясында 37 жыл қызмет еткен, оның ішінде сегіз жыл Джексонвилл шерифі болған Нат Гловер, осы көтеріліске кездейсоқ тап болғанын еске алды. Гловер полицияға жүгіріп, олардың қылмыскерлерді ұстауын күткен, бірақ оған қаладан кетуді немесе өліп қалу қаупі бар екенін ескертті. Сол күні наразылардың қатарында бірнеше ақ нәсілділер де болды. Олардың арасында Флорида мемлекеттік университетінің студенті Ричард Чарльз Паркер де бар еді. Расистер ақ нәсілді наразыларды ерекше жек көреді, сондықтан төбелес басталғанда Паркердің қауіпсіздігі үшін оны аймақтан шығарып жіберді. Полиция оны бақылап, дүрлік шығарушы ретінде ұстап, баспанасыздық, тәртіпсіздік және тәртіпсіздікке итермелеу айыптарын тақты. Паркер NAACP мүшесі екенін мақтан тұтқаннан кейін судья Джон Сантора оны 90 күнге түрмеге жапты.
Ураган
Джексонвилл дауылдардың әсерінен көбінесе зардап көрмеді. Дора дауылы 1964 жылдың 11 қыркүйегінде Флорида штатының Сент-Огастин қаласының жанынан құрлыққа шығып, желдің күші [мәлімет жоқ] болды, бұл аймақта құрлыққа шыққан алғашқы дауыл болып тіркелді. Дауылдың салдарына қарамастан, келесі күні "Битлз" британдық рок-н-ролл тобының "Гейтор Боул" стадионындағы тікелей концертіне 20 000-нан астам жанкүйер келді. Жел соншалықты күшті болды, Ринго Старрдың барабан жиынтығын сахнаға бекітуге тура келді. Дора тарихында Джексонвиллге дауылдық жел күшімен әсер еткен жалғыз дауыл, бірақ қала нашар дауылдардан, сондай-ақ аймаққа жеткенге дейін күшін жоғалтқан дауылдардан да зардап шекті. 1999 жылдың қыркүйек айында Флойд дауылы Багама аралдарына соққаннан кейін, Флориданың бір миллионнан астам тұрғыны, олардың көп бөлігі Джексонвилльден, жағалау аймақтарынан эвакуацияланды. 14 қыркүйекте қала әкімі Джон Делани Джексонвилл жағалауларын және басқа да көтеріңкі емес аудандарды міндетті түрде эвакуациялау туралы жариялады; барлығы 80 000-ға жуық Джексонвилл тұрғыны үйлерін тастап кетті. Ақырында дауыл жағалаудан 125 миль қашықтықта солтүстікке бұрылып, Солтүстік Каролинаға құрлыққа шығар алдында Джексонвилл мен АҚШ-тың оңтүстік-шығысында аз ғана зардап келтірді. 2017 жылдың қыркүйегінде Джексонвиллде Ирма дауылынан рекордтық су тасқыны болды.
Консолидациялау
1960 жылдары Джексонвилл, АҚШ-тың көптеген ірі қалалары сияқты, қалалық кеңістіктің салдарынан қиындықтарға тап болды. Халық санының азаюын және салықтық кірістердің төмендеуін тоқтату, сондай-ақ ысырапшылық пен жемқорлыққа қарсы күресу үшін сайлаушылар Джексонвилл қалалық әкімдігін Дюваль округімен біріктіруге шешім қабылдады. Бұл өзгеріс 1968 жылдың 1 қазанында жүзеге асырылды, ал бір жыл бұрын Джексонвилл қаласының мэрі болып сайланған Ханс Танцлер біріктірілген әкімдіктің алғашқы мэрі атанды. Джексонвилл Флорида штатындағы ең ірі қалаға айналды және АҚШ-тағы 13-ші ірі қала болды, сондай-ақ Аляскадан басқа кез келген американдық қаладан гөрі аумағы зор. Дюваль округінің барлық аудандары Джексонвилл қаласының құрамына кіреді, бірақ Джексонвилл Бич, Атлантик Бич, Нептун Бич және Болдуин қалаларының төрт тәуелсіз муниципалитеті бар. Бұл қалалардың тұрғындары қалалық сайлауда дауыс береді және Джексонвилл қаласы ұсынатын қызметтерді алуға құқылы. Клод Йейтс Йейтс манифестімен «тыныш революцияны» бастады, ал Дж.Д. Дэниел – Жергілікті басқаруды зерттеу комиссиясының төрағасы болды. Лекс Хестер комиссияның атқарушы директоры және Джексонвиллдің біріктірілген әкімдігінің негізгі құрылтайшысы, сондай-ақ біріктіруден кейінгі кезеңнің үйлестірушісі және бас әкімшілік қызметкері болды.