Сан-Франциско сақшысының редакторы Брюс Бругманның өмірі мен қызметі
Bruce B. Brugmann
Брюс Бругман: Сан-Франциско Бей Гардиан газетінің негіз қалаушысы және редакторы. Журналист, армияда қызмет еткен, білімді басшы. Тарихы мен өмір жолы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Брюс Б. Брюгманн Сан-Францискода апта сайын шығатын "San Francisco Bay Guardian" газетінің редакторы және баспашысы болды. Ол газетті әйелі Жан Дибблмен бірге 1966 жылы құрды. Брюгманн Айова штатының Рок-Рапидс қаласында дүниеге келген. Ол Небраска университетінде бакалавр дәрежесін алды, онда колледж газетінің редакторы болды, ал Колумбия университетінің журналистика мектебінде магистр дәрежесін алды. Брюгманн екі жыл армияда жаяу әскер және журналист ретінде қызмет етті, соның ішінде Оңтүстік Кореяда, онда ол "Жұлдыздар мен жолақтар" газетінде бюро бастығы болып жұмыс істеді. Брюгманн бір жыл "Линкольн Старда", үш жыл "Милвоки Журналда" және үш жыл қазір жабылып қалған "Редвуд Сити Трибьюнде" жұмыс істеді. Брюгманн Калифорнияның Бірінші поправка коалициясының және Альтернативті апталықтар қауымдастығының негізін қалаушылардың бірі болды. Ол қоғамдық ақпаратқа қол жеткізуді ынтамен қолдайтын белсенді жақтас ретінде танымал болды. Ол Калифорнияның Бірінші поправка коалициясынан "Beacon" сыйлығын жеңіп алды. Ол президенті болған Кәсіби журналистер қоғамының Солтүстік Калифорния бөлімшесі оған мансаптық жетістіктері үшін сыйлық берді. Ол Сан-Францисконың ақпаратты ашықтық ережелерін сақтайтын Sunshine Ordinance Task Force-тің мүшесі болып қызмет етті. Соңғы жылдары Брюгманн Сан-Францискода көп назар аудармады. Алайда, 2000-шы жылдардың ортасындағы қысқа мерзімді жарнамалық кампания кезінде Брюгманн, тіпті, "Bay Guardian" газетінің символына айналды. Жарнамаларда Брюгманннің суреттері мен графикалық бейнелері баспа беттерінде, плакаттарда және SF Muni автобустарының жарнамалық панельдерінде пайда болды. Жарнамалардың мәтіні газеттің қызметтеріне – жергілікті жаңалықтар, қарым-қатынастар, хабарламалар және т.б. – қатысты болды және әрқашан "Кағазымды оқы, жібермеймін!" деген шақырумен аяқталды. Оның келбеті мен сөздері автобустардың қабырғаларында қала бойынша таралғандықтан, Брюс Брюгманн қысқа уақытқа көзге түспейтін болды.
Bruce B. Brugmann was editor and publisher of the San Francisco Bay Guardian, a weekly alternative newspaper published in San Francisco. He co founded the newspaper with his wife, Jean Dibble, in 1966. Brugmann was born in Rock Rapids, Iowa. He earned a bachelor's degree from the University of Nebraska, where he was editor of the college newspaper, and a master's degree from the Columbia University Graduate School of Journalism. Brugmann spent two years in the Army as an infantryman and journalist, including a stint in South Korea, where he worked at the Stars and Stripes as a bureau chief. Brugmann spent a year working at the Lincoln Star, three years at the Milwaukee Journal, and three years at the now defunct Redwood City Tribune. Brugmann was one of the founders of the California First Amendment Coalition as well as the Association of Alternative Newsweeklies. He is known as a passionate advocate for public access to public records. He won a Beacon Award from the California First Amendment Coalition. The Northern California Chapter of the Society for Professional Journalists, which he served as president of, gave him a Career Achievement Award. He served as a board member on the Sunshine Ordinance Task Force, which enforces San Francisco's public records rules. In recent years, Brugmann usually maintained a low public profile in San Francisco. However, during a short lived advertising campaign in the mid 2000s, Brugmann became, literally, the face of the Bay Guardian. Advertisements featured photographs and graphic depictions of Brugmann appeared in print, on signs, and on the advertising panels of SF Muni buses. The text of the ads related to the functions of the Guardian, such as local news, relationships, classifieds. etc., and always concluded with the exhortation, "Read my paper, dammit!" With his features and his words being carried throughout the city on the sides of the buses, Bruce Brugmann was, for a short time, unavoidable.