Жаңа Орлеан қаласының мэрі Абдиел Дейли Кроссман

Кіріспе

Нью-Орлеан қаласының әкімі (1846–1854)

Абдиел Дейли Кросман (1804 – 13 маусым 1859) 1846 жылдың 6 сәуірінен 1854 жылдың 26 наурызына дейін, қатарынан төрт мерзім бойы Нью-Орлеан қаласының әкімі болды. Ол қаланың екінші және соңғы виг партиясынан сайланған әкімі және ерекше айта келерлік жайт, ол Мексика-Америка соғысы кезінде әкім қызметін атқарды.

Ерте өмір және білім

Оның отбасы Массачусетс штатынан шыққан және ескі пуритандық тегі бар еді. Ол Мэн штатының Грин қаласында дүниеге келген. Оқып-жазу және арифметиканы оған ата-анасы үйреткен, олар түнде оны оқытып, жазуға және есептеуге үйреткен. Бірақ ол өзінің күш-жігерімен кейін жақсы білім алды. Әкесі шляпа жасаушы болған және ұлын да соған баулыған. Кросман ерте жасында қалаларда өмірді жақсарту үшін үйінен кетіп қалды. Ол алдымен Филадельфияға барды, ал 1829 жылы Нью-Орлеанға көшіп, қалтасында бес доллар ғана болған күйі келді.

Мансап

Ол Canal Street-те шағын дүкен ашуға қол жеткізді, сол кезде бұл өте нашар орын болатын. Бірақ оның бизнесі дер кезінде сәттілікке ие болды, көп ұзамай ол Нью-Орлеанның ең құрметті саудагерлерінің біріне айналды, бірнеше банктердің директоры және бірқатар белгілі қайырымдылық қоғамдарының лауазымды тұлғасы болды. 1844 жылы Кросман Штат Заң шығарушы жиналысына сайланды, сонымен қатар Бірінші муниципалитет Кеңесінің мүшесі де болды. Ол жергілікті қаржыны басқарудағы қиындықтарға байланысты бірнеше қабілетті адамдар тастап кеткен қаржы комитетінің төрағасы болып тағайындалды. Кросман шығындарды қысқарту және кірістерді арттыру жұмысына кірісті, осының нәтижесінде муниципалитеттің кредитін берік негізге қоюға үлкерді. Осы әкімшілік қабілетінің дәлелі оны 1846 жылы Виг партиясының мэрлікке кандидат ретінде ұсынды.

Сайлау тарихы

1846 жылғы 5 сәуірде өткен сайлауда Кроссманға 2989 дауыс түсті, бұл екі басқа үміткерге қарсы нәтиже болды, олар Демократиялық партияның дауысын бөлісті: Гироға 2743, ал бұрынғы қала әкімі Жозеф Эдгар Монтегютке 1614 дауыс берілді. Бірінші мерзімінің соңына қарай Кроссманның жетістігі соншалықты болды, ол 1848 жылғы 3 сәуірде өткен келесі сайлауда оңай жеңіске жетті – 5090 дауысқа қарсы жалғыз қарсыласына 2986 дауыс түсті. Оның үшінші мерзімі демократиялық кандидат Беллге қарсы күрес арқылы жеңіске жетті, нәтижесі 4984 дауысқа қарсы 4452 дауыс болды. Оның төртінші және соңғы мерзімі ең қиын болды, Кроссманға 4993 дауыс, ал оның қарсыласы Льюиске, жаңа реформа партиясының үміткеріне 4877 дауыс түсті. Жалпы, оның күш базасы қаланың ескі ауданы болды, ол оның өкілеттігінің көп бөлігінде Бірінші муниципалитетпен ұсынылды.

Қызмет мерзімі

Кросманның ұзақ жылдар бойы басқарған кезеңіндегі ең маңызды оқиғалар – Мексикадағы соғысқа байланысты қалада өткізілген патриоттық және әскери шаралар; 1849 жылы бөгеттердің бірінің бұзылуынан болған қаланың суға батуы; 1851 жылғы испандық тәртіпсіздік; 1852 және 1853 жылдардағы сары қызылша эпидемиясы, қала тарихындағы ең ауыр эпидемиялар; және үш муниципалитет жүйесінен бас тартып, бірыңғай, тиімді басқаруға оралуды көздейтін жаңа қалалық жарғы. Соғыс кезінде Нью-Орлеан Мексикаға қарсы операциялардың басты әскери-логистикалық орталығы болды. Көшелер батысқа қарайғы әртүрлі бекеттерге аттанатын сарбаздарға толы болды. Олармен бірге қаланың шағын полиция күшіне үлкен жүк салмағын салған көптеген жағымсыз тұлғалар да келді. Армияның ізінен ауру және мұқтаж адамдар да жиналды. Қала әкімі тек тәртіпті сақтау ғана емес, қайырымдылық арқылы бақытсыз жандарға көмектесудің жолдарын табуға да шақырылды. Мэр Кросманның мінезінде қайырымдылықтың айқын белгілері байқалды; ол қайырымдылық жұмысына ынтамен және табыспен берілді. 1849 жылғы Нью-Орлеандағы су тасқынының себебі – 3 мамырда қаланың солтүстігіндегі Сауве плантациясындағы бөгеттің бұзылуы болды. 30 мамырға қарай «Сауведің жарақаты» 220 үй блогының суға батуына және 12 000 адамның көшірілуіне әкеп соқты. Су тасқынынан кейін Нью-Орлеанның көп бөлігі қайтадан төселді, дренаждық арықтар жаңартылды және Фелисити көшесінде жаңа бөгет салынды. 1851 жылдың 21 тамызында генерал Нарсисо Лопес басқарған революцияның Кубаны басып алуға сәтті болмағаны және испан үкіметі оны өлім жазасына кескені белгілі болғанда, Нью-Орлеанда үлкен тәртіпсіздіктер болды. Лопес Нью-Орлеанда қаржылық қолдаудың көп бөлігін алғандықтан, наразылар қаладағы испандық дүкендерді қиратты және испан консулдығына шабуыл жасады. Қалалық билік тәртіпсіздікті басудың орнына оны ушықтырды; нәтижесінде Испанияға АҚШ үкіметі өтемақы төледі. 1852 жылдың 12 сәуірі Кросман мансабының шыңына жеткен күні деп санауға болады. Ол қаланың ауыр үш муниципалитет жарғысын жоюға ұмтылып, сол күні жаңа қалалық жарғы қабылданғанда, үш муниципалитетті біріктіріп (сонымен қатар Лафайетт қалашығын қосып) сәтті аяқтады. Кросман сонымен қатар Нью-Орлеан мен елдің қалған бөлігі арасындағы теміржол байланысын дамытуға және АҚШ үкіметінің қалада теңіз портын құруына жәрдемдесті. Төртінші мерзімі аяқталғанда, жаңа қалалық жарғының ережелеріне сәйкес, ол қайта сайланудан бас тартты; алайда, әртүрлі саяси лауазымдарда, әсіресе қалалық кеңес мүшесі ретінде Нью-Орлеанға қызмет етуін жалғастырды.

The salient events of Crossman's long administration were the patriotic and military enterprises undertaken in the city in connection with the war in Mexico; the flooding of the city in 1849, caused by a break in one of the levees; the Spanish riot of 1851; yellow fever epidemics in 1852 and 1853, the worst in the city's history to date; and the new city charter, in which the three municipality system was abandoned for a return to a single, efficient government. During the war New Orleans was the chief military depot of operations against Mexico. The streets were constantly filled with recruits on their way to join their commands at various stations in the West. With them came many undesirable characters, the control of whom imposed serious burdens on the city's small police force. Sick and destitute, also, collected in the wake of the army. Not only was the mayor called on to preserve order, but to devise methods whereby charity might effectively provide for the unfortunate. Benevolence was a conspicuous trait of Mayor Crossman's character; he threw himself into charity work with zeal and success. The 1849 flooding of New Orleans was due to a break in a levee on the Sauvé plantation north of the city on May 3; by May 30, "Sauvé's Crevasse" had caused the inundation of 220 blocks and the displacement of 12,000 people. After the flood, much of New Orleans had to be repaved, drainage gutters replaced, and a new levee was built on Felicity Street. On August 21, 1851, a serious riot broke out in New Orleans when it became known that a revolution led by General Narciso López had failed to take control of Cuba, and had been executed by the Spanish government: López having obtained much of his financial backing in New Orleans, a mob wrecked a number of Spanish owned stores in the city and attacked the Spanish consulate. Rather than quell the riot, the city let it run; Spain was eventually compensated by the American government. t.

April 12, 1852 may be considered the crowning date of Crossman's career. He had striven to repel the cumbersome three municipality charter of the city, and succeeded when a new city charter was adopted on that date, reconsolidating the three municipalities (and incidentally annexing the suburb of Lafayette). t.

Crossman also worked to promote railroad links between New Orleans and the rest of the country, and to have the U. S. government establish a naval depot in town. At the end of his fourth term, in accordance with the provisions of the new city charter which prohibited the immediate reelection of a mayor, he stepped down; continuing, however, to serve New Orleans in various political capacities, chiefly as a member of the council. t.

Өлім

Кросман 1859 жылдың 13 маусымында Нью-Орлеанда қайтыс болды және Гринвуд зиратында жерленді. t.