Интерстиций: Құрылымы, қызметтері және патологиялық жағдайлардағы рөлі
Interstitium
Интерстиций – жасушалар аралық кеңістік, сұйықтықтар мен органикалық заттардан құралған. Дене патологиясы, ісіну, қабыну сияқты процестерде маңызды рөл атқарады.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Анатомиялық термин
Anatomical term
Интерстициум – жасуша мембранасы немесе тері сияқты құрылымдық тосқауылдар мен ағзалар, соның ішінде бұлшық еттер және қан айналымы жүйесі сияқты ішкі құрылымдар арасындағы үздіксіз сұйықтыққа толы кеңістік. Бұл кеңістіктегі сұйықтық интерстициалдық сұйықтық деп аталады, ол су мен ерітінділерден тұрады және лимфа жүйесіне ағып түседі. Интерстициумның ерітінділер концентрациясындағы, белок тасымалындағы және гидростатикалық қысымдағы рөлі адам патологиясына және ісіну, қабыну және шок сияқты физиологиялық жауаптарға әсер етеді.
The interstitium is a contiguous fluid filled space existing between a structural barrier, such as a cell membrane or the skin, and internal structures, such as organs, including muscles and the circulatory system. The fluid in this space is called interstitial fluid, comprises water and solutes, and drains into the lymph system. The role of the interstitium in solute concentration, protein transport and hydrostatic pressure impacts human pathology and physiological responses such as edema, inflammation and shock.
Құрылымы
Интерстициумның сұйық емес бөліктері негізінен I, III және V типті коллаген, эластин және гиалуронан мен протеогликан сияқты гликозаминогликандардан тұрады, олар ұя тәрізді тор құрамында байланысқан. Бұл бүйректің интерстициалдық және өкпенің интерстициалдық тоқымаларына қатысты. Висцеральды органдардың шырышты астындағы қабатындағы интерстициум, дерма, беткі фасция және қан тамырларының сыртқы қабығы сұйықтыққа толы кеңістіктер болып табылады, олар коллаген талшықтарының торымен демеліп тұрады. Түйіршіксіз, жоғары өткізгіш лимфа капиллярлары интерстициумге дейін созылады. Сұйық кеңістіктер лимфа түйіндерімен байланысады, бірақ оларда лимфа арналарының қабықшалары немесе құрылымдары жоқ. Лимфа жүйесіне енген интерстициалдық сұйықтық лимфаға айналады, ол лимфа тамырлары арқылы микроциркуляцияға және веналық жүйеге түсіп кеткенше тасымалданады. Миокардтың интерстициі электрлік оқиғалардың таралуымен байланысты иондық алмасуға қатысады. Өкпе интерстициумы тыныс алғанда және шығарғанда өкпе көлемінің өзгеруіне мүмкіндік береді. Интерстициалдық сұйықтықтың құрамы мен химиялық қасиеттері органдар арасында әр түрлі болады және қалыпты функция кезінде, сондай-ақ дене өсуі, қабыну және аурулардың дамуы кезінде химиялық құрамы өзгереді. Интерстициалдық сұйықтық ағыны қатерлі жасушалардың метастаздық орындарға таралуымен байланысты. Қабынудың жоғарылауы және сақталуы әсері – бұл қан тамырлары мен сау тіндер арасындағы қысымның айырмашылығын бейтараптандыратын немесе кері әсер ететін интерстициалдық ағынды күшейтеді, бұл ісікке енгізілген дәрілердің таралуын шектейді, олар әдетте перифериясында жоғары қысым градиентін көрсетеді. Интерстициалдық көлем мен қысымның өзгеруі шок және қабыну сияқты жағдайлардың пайда болуында маңызды рөл атқарады. Гиповолемиялық шок кезінде ас қорыту ферменттері мен қабыну тудыратын факторлар интерстициалдық кеңістікке өтеді, содан кейін мезентериялық лимфа жүйесіне ағып, айналымға кіреді, бұл жүйелік қабынуға себеп болады. Интерстициалдық кеңістікте сұйықтықтың жиналуы (интерстициалдық ісіну) микроқан тамырларының қысымы мен өткізгіштігінің артуынан туындайды, бұл оң кері байланыс механизмі микроқан тамырларының сүзілу жылдамдығын арттырады. Лимфалық дренаждың бұзылуы осы әсерді күшейтеді. Интерстициалдық ісіну тіндер арқылы оттегінің таралуына кедергі келтіреді және ми, бүйрек және ішекте бөлімше синдромының пайда болуына әкелуі мүмкін.
The non fluid parts of the interstitium are predominantly collagen types I, III, and V, elastin, and glycosaminoglycans, such as hyaluronan and proteoglycans that are cross linked to form a honeycomb like reticulum. the renal interstitium of the kidney, and the pulmonary interstitium of the lung. The interstitium in the submucosae of visceral organs, the dermis, superficial fascia, and perivascular adventitia are fluid filled spaces supported by a collagen bundle lattice. Blind end, highly permeable, lymphatic capillaries extend into the interstitium. The fluid spaces communicate with draining lymph nodes, although they do not have lining cells or structures of lymphatic channels. Interstitial fluid entering the lymphatic system becomes lymph, which is transported through lymphatic vessels until it empties into the microcirculation and the venous system. The myocardial interstitium participates in ionic exchanges associated with the spread of electrical events. The pulmonary interstitium allows for fluctuations in lung volume between inspiration and expiration. The composition and chemical properties of the interstitial fluid vary among organs and undergo changes in chemical composition during normal function, as well as during body growth, conditions of inflammation, and development of diseases, Interstitial fluid flow is associated with the migration of cancer cells to metastatic sites. The enhanced permeability and retention effects refers to increased interstitial flow causing a neutral or reversed pressure differential between blood vessels and healthy tissue, limiting the distribution of intravenous drugs to tumors, which under other circumstances display a high pressure gradient at their periphery. Changes in interstitial volume and pressure play critical roles in the onset of conditions like shock and inflammation. During hypovolemic shock, digestive enzymes and inflammatory agents diffuse to the interstitial space, then drain into the mesenteric lymphatic system and enter into circulation, contributing to systemic inflammation. Accumulating fluid in the interstitial space (interstitial edema) is caused by increased microvascular pressure and permeability, a positive feedback loop mechanism resulting in an associated in increasing the rate of microvascular filtration into the interstitial space. Decreased lymphatic drainage due to blockage can compound these effects. Interstitial edema can prevent oxygen diffusion across tissue and in the brain, kidney and intestines lead to the onset of compartment syndrome.