Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Дуоплазматрон - ион көзі, онда катодтық сүт электронды вакуумдық камераға шығарады. Аргон сияқты газ камераға өте аз мөлшерде енгізіледі, онда ол катодтың еркін электрондарымен өзара әрекеттесу арқылы зарядталады немесе иондалады, плазма қалыптасады. Содан кейін плазма кем дегенде екі жоғары зарядталған торлар арқылы жылдамдатылады және құрылғының диафрагмасынан өте жоғары жылдамдықпен қозғалатын иондық сәулеге айналады.
The Duoplasmatron is an ion source in which a cathode filament emits electrons into a vacuum chamber. A gas such as argon is introduced in very small quantities into the chamber, where it becomes charged or ionized through interactions with the free electrons from the cathode, forming a plasma. The plasma is then accelerated through a series of at least two highly charged grids, and becomes an ion beam, moving at a fairly high speed from the aperture of the device.
Тарих
Дуоплазматронды алғаш рет 1956 жылы Манфред фон Арденне газ иондарының қуатты көзін қамтамасыз ету үшін жасады. Демирканов, Фролих және Кистемейкер сияқты басқа да авторлар 1959 және 1965 жылдар аралығында дамуын жалғастырды. 1960 жылдары көптеген зерттеулер жүргізіліп, теріс ионды экстракциялау және көп зарядты ион өндіруді анықтады.
The duoplasmatron was first developed in 1956 by Manfred von Ardenne to provide a powerful source of gas ions. Other contributors such as Demirkanov, Frohlich and Kistemaker continued development between 1959 and 1965. Throughout the 1960s, many continued to investigate, discovering negative ion extraction and multiply charged ion production.
Операция
Стандартты дуоплазматрон оның жұмыс істеуіне жауапты үш негізгі компоненттен тұрады. Бұларға ыстық катод, аралық электрод және анод жатады. Аралық электродтың негізгі жұмысы - разряд шығару. Бұл разряд анодтың маңында шағын бөлікте және аралық электрод пен анод арасындағы қысқа магнит өрісімен шектеледі. Дуоплазматронда екі түрлі плазма бар: катодқа жақын орналасқан катод плазмасы және анодқа жақын орналасқан анод плазмасы. Катодтың жұмысы - электронды сәулелерді энергияның тиісті мөлшеріне енгізу. Бұл инъекция анодтағы газ молекулаларын, әдетте, аргон газын иондастырады және анодтың маңында потенциалды арттырады. Алайда, кері қайтарылған иондар баяулау аймағынан өту үшін жеткілікті энергиясы бар иондармен бірігеді және иондардың бұл комбинациясы кеңейту тостағанын бағытталған иондар мен электрондармен толтырады. Дуоплазматронның ең жақсы жұмыс режимі катодтың аралық электроды мен катодтың потенциалы шамамен бірдей болатын эмиссияға реттелген кезде болып саналады.
The standard duoplasmatron consists of three main components that are responsible for its operation. These include the hot cathode, the intermediate electrode, and the anode. The intermediate electrode's main job is to produce discharge. This discharge is confined to a small portion near the anode and a short magnetic field between the intermediate electrode and the anode. The duoplasmatron has two different types of plasma: the cathode plasma which is close to the cathode and the anode plasma which is close to the anode. The cathode works by injecting a beam of electrons with a suitable amount of energy. This injection ionizes the gas molecules, typically Argon gas, in the anode and increases the potential near the anode. The ions that are repulsed, however, combine with the ions that contain enough energy to pass the deceleration region and this combination of ions fills the expansion cup with directed ions and electrons. The best operational mode for the duoplasmatron is considered to be when the cathode is adjusted to an emission where the intermediate electrode and the cathode potential are approximately equal.