Кіріспе
HMS Berwick - Корольдік әскери-теңіз флотының 74 пушкалы үшінші сортты Elizabeth класының кемі. Ол 1775 жылы 18 сәуірде Портсмут кемежайынан Сэр Томас Слейдтің жобасына түсірілді. 1780 жылы қазанда Батыстық Үндістандағы дауылдан Бервик кемесі қатты зақымдалып, кеме толығымен құлап, теңізге ұшып кетті. Ол зақымдалғандықтан, Атлантика мұхиты арқылы Англияға жөндеуге оралды. Жөндеу жұмыстары аяқталғаннан кейін Бервик Солтүстік теңізге жөнелтілді. Солтүстік теңіз конвойлар үшін маңызды бағыт болып отырды, өйткені француз және испан эскадрильялары Каналға батыс жақта жүзіп бара жатқандықтан, бұл жол британдық конвойлар үшін қауіпсіз емес болды. 1781 жылы Бервиктің қолбасшысы болып капитан Джон Фергюсон қызмет етті. 17 сәуірде ол Белль Пульмен бірге Люк Райанның қолбасшылығындағы Каллонн атты қарақшыны тұтқынға алды. Калонн екі жаста ғана, жылдам жүзіп, үш айлық сапарға дайын еді. Оның экипажы 200 адамнан құралған. Оның қатарында 22 9 фунттық, 6 4 фунттық және 6 12 фунттық гарматы бар. Британдық Адмиралтейство 1781 жылдың басында соғысқа қосылған голландтардың Солтүстік теңізде қызмет ету үшін эскадрилья дайындап жатқаны туралы хабар алған кезде, ол Бервикті вице-адмирал сэр Хайд Паркердің командасы астындағы эскадрильямен нығайтты. 15 тамызда 700 сауда кемесін Лейттен Балтық теңізіне алып бара жатқанда Паркердің жеті кемеден тұратын эскадрильясы контр-адмирал Йохан Зутманның басшылығымен голландиялық эскадрильямен кездесті, сонымен қатар жеті кемеден тұратын, бірақ конвоймен ауыр жүктелген. Доггер Банкі шайқасында Бервиктің 16 сарбазы қаза тауып, 58-і жараланды. Соғыстан кейін Бервик 1783 жылы жалақысын төлеп, қарапайым болып қалды. Ол 1 қаңтарда қайтадан іске қосылды. Француз революциялық соғыстарының басталуымен ол 22 мамырда Адмирал Лорд Худтың флотына қосылу үшін Жерорта теңізіне жөнелтті. Худтың басшылығымен Бервик сол жылдың соңында Тулон операциясына қатысты. Коллинз 1794 жылдың наурыз айында қайтыс болды. Оның орынбасарлары қысқа мерзімде капитан Уильям Шилд, Джордж Кэмпбелл, Джордж Генри Тоури және ақырында Уильям Смит болды.
HMS Berwick was a 74 gun Elizabeth class third rate of the Royal Navy, launched at Portsmouth Dockyard on 18 April 1775, to a design by Sir Thomas Slade. While Berwick was on the Jamaica station, she received serious damage from the October 1780 West Indies hurricane, which completely dismasted her and drove her out to sea. The damage forced her to return across the Atlantic to England for repairs. After repairs, Berwick sailed to the North Sea where Captain Stewart became commander in chief of the station. The North Sea was becoming an increasingly important convoy route because French and Spanish squadrons cruising in the Western Approaches to the Channel had made that route unsafe for British convoys. In 1781 Berwick was under the command of Captain John Ferguson. On 17 April she, with Belle Poule, captured the privateer Callonne, under the command of Luke Ryan. Calonne was only two years old, a fast sailer, and well equipped for a voyage of three months. She had a crew of 200 men and was armed with twenty two 9 pounder guns, six 4 pounder guns, and six 12 pounder carronades. When the British Admiralty received news that the Dutch, who had joined the war at the beginning of 1781, were fitting out a squadron for service in the North Sea, it reinforced Berwick with a squadron under Vice Admiral Sir Hyde Parker, who had hoisted his flag in Berwick also received two 68 pounder carronades for her poop deck. On 15 August, while escorting a convoy of 700 merchantmen from Leith to the Baltic, Parker's squadron of seven ships of the line met a Dutch squadron under Rear Admiral Johan Zoutman, also consisting of seven ships of the line, but also encumbered with a convoy. In the ensuing Battle of Dogger Bank, Berwick suffered a total of 16 killed and 58 wounded. After the war, Berwick was paid off in 1783 and laid up in ordinary. She was commissioned again on 1 January 1793 under Captain Sir John Collins. At the outbreak of the French Revolutionary Wars he sailed her out for the Mediterranean on 22 May to join the fleet under Admiral Lord Hood. Under Hood, Berwick participated in Toulon operations late in the year. Collins died in March 1794. His successors were, in short order, Captains William Shield, George Campbell, George Henry Towry, and lastly, William Smith.
Ұстау
1795 жылдың басында "Бервик" Корсикадағы Сан-Фиоренцо шығанағында жөндеу жұмыстарын жүргізген кезде, оның төменгі мачталары, арматурадан айырылып, жағына айналып, жоғалып кетті. Бірде әскери соттың ашығып қарауынан Смит, бірінші лейтенант және кеме бастығы бостандыққа шықты. Бервик капитан Адам Литтлжонның басшылығымен британдық флотқа қосылу үшін Легхорнға аттанды, бірақ француз флотына тап болды. Осыдан кейін француздар Бервикті басып алды. Сағат 11-де, Корсий бастауынан жақын жерде, француз фрегаты "Альсест" жел бағытына өтіп, Бервиктің борышына мушкеттен оқ ату кезінде атыс бастады. Минерв пен Весталь көп ұзамай Бервиктің кварталында өз орындарын алды. Түске қарай кемеге жүк арқандары кесіліп, әрбір желкен таспаға бөлінді. Ұрыс барысында төрт теңізші жараланды, ал бір оқ Littlejohn-ның басын шауып тастады; ол жалғыз адам болды. Содан кейін командалық басқа офицерлермен кеңескен лейтенант Несбит Палмерге берілді. Палмер Бервиктің мүгедек күйінде қашып құтыла алмайтынын және одан әрі қарсы тұрудың пайдасы жоқ екенін шешті; содан кейін ол Бервиктің өзінің түстерін соққыға түсіруін бұйырды. Француздар оны Тулонға сүйретіп, кейіннен француз флотына Бервик ретінде Луи Жан Николас Лежойльдің қол астында тапсырды.
Француз теңіз күштері
1795 жылдың қыркүйегінде ол контр-адмирал де Ришеридің қол астында алты кеменің эскадрильясының құрамында Тулоннан Ньюфаундлендке қарай жүзіп кетті. Қазан айында Ричеридің эскадрильясы британдық Смирна конвойымен кездесіп, 31 кеменің 30-ын басып алды және 74 пулеметті Цензурды қайтарып алды. Содан кейін эскадрилья Кадиске жөнелтілді, онда ол жылдың қалған бөлігінде қайтадан дайындалды. 1796 жылы 4 тамызда Ришери өзінің жеті кемесімен Кадистен Солтүстік Америкаға қарай жолға шықты. Оның эскадрильясын Атлантикаға 20 кеменімен бірге испан адмиралы Дон Хуан де Лангара ертіп барды. Қыркүйекте Ричерли Британдық Ньюфаундленд балық аулау флотын жойды. Қарашада Бервик Ричери эскадрильясының төрт кемесімен бірге Брестке жүзуден бұрын Рошфортқа оралды. 1803 жылы Бервик Теңізге қайта оралды.
Наполеон соғыстары
1805 жылдың наурыз айында Бервик вице-адмирал Вильнёвтің қолбасшылығындағы 11 француз кемесінің құрамында Батыс Үнді аралдарына жөнелтілді. Кадистен кейін флотқа 74-ғаздық "Айгел" кемесі мен вице-адмирал Гравинаның қолбасшылығындағы алты испандық кеменің қосылуы болды. Флота Батыс Үндістанға жеткенде, Вильнёв Комодор Космо Кержулиенді Плутон мен Бервикпен бірге британиялықтардың Даймонд Роктегі позициясына шабуыл жасауға жіберді, олар 2 маусымда берілді. Вильнёв Нельсонның өзімен бірге Батыс Үндістанға келгенін естігенде, Еуропаға қарай жүзіп кетті. Сэр Роберт Кальдер 15 кемені алып, френцтерді Финистерр түбегінің маңында тосқауылға алды. Қатыгездікпен атыс болғаннан кейін екі флот тұманның астында бөлініп кетті. Алты ай теңізде болғаннан кейін шаршаған француздар Кадиске демалу және қайта даярлау үшін кетер алдында Феррольге зәкір салды. Оның командалығы күмәнмен және шешуші жеңіске жету үшін ағылшын флотымен кездесуге дайын болған Вильнёв Кадистен Трафальгар мысығының маңында ағылшын флотымен кездесуге кетті.
Тағдыр
1805 жылы 21 қазанда Бервик Трафалгар шайқасында соғысып, оны қайтадан тұтқынға алды. Бервик француз тұтқындары оның сымдарын кесіп тастағаннан кейін келесі күні дауылда Санлукар маңында батып кетті. Бервиктегі кеме жақын жерде болғандықтан, кемелерге тез арада көмек көрсетіліп, 200 адам қаза тапты.