Майкл Так – австралиялық футболшы, 7 мәрте чемпион. 426 ойынмен VFL/AFL рекордын ұстаған, Hawthorn клубының легендасы. Биографиясы мен карьерасы туралы оқыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық футболшы, 1953 жылы туған.
Australian rules footballer, born 1953
Майкл Так (24 маусым 1953 жылы туған) – жеті мәрте чемпионат жеңімпазы, Виктория футбол лигасының (VFL) / Австралия футбол лигасының (AFL) «Хоторн» футбол клубының австралиялық футболшысы. Оның 426 карьералық ойыны VFL/AFL рекорды болды, бірақ 2016 жылғы 19-шы турда «Солтүстік Мельбурн» клубының Брент Харви бұл көрсеткішті жаңартқанға дейін сақталды.
Michael Tuck (born 24 June 1953) is a seven time premiership winning player, Australian rules footballer with the Hawthorn Football Club in the Victorian Football League (VFL) / Australian Football League (AFL). His 426 career games was a VFL/AFL record until it was broken by Brent Harvey of North Melbourne in Round 19 of 2016.
Карьерасының алғашқы жылдары (1971-1973)
Мельбурнның оңтүстік-шығыс шеткі аймағындағы Бервик қаласында өскен Так 1971 жылы сол аттас ауылдық клубтан «Хоторн» командасына қосылды және мансабының соңына дейін осы клубта ойнады. Бастапқыда Так толық шабуылшы ретінде және ұлы Питер Хадсонның ізбасары ретінде ойнады, 1971 жылы VFL резервтерінде 63 гол соқты. Ол келесі жылы сегізінші турда «Ричмондқа» қарсы өзінің негізгі құрамдағы дебютін жасады және жоғары лигадағы алғашқы үш тепкісімен гол соқты, бірақ көп ұзамай формасын жоғалтып, негізгі құрамнан шығарылды. Так «Хоторнның» 1972 жылғы резервтік лигадағы жеңімпаз командасының құрамында ойнады.
Raised in Berwick, in Melbourne's outer south eastern suburbs, Tuck joined Hawthorn in 1971 from the country zone club of the same name, and remained at the club for his entire career. Tuck initially played as a full forward and the understudy to the great Peter Hudson, kicking 63 goals in the VFL Reserves in 1971. He made his Senior debut against Richmond in the eighth round the following year and kicked goals with his first three kicks in senior football, but soon after lost form and was dropped from the senior side. Tuck would play in Hawthorn's winning 1972 Reserve grade premiership side.
Еңбек жолын бастауы (1974-1985)
Келесі жылдары Так 1974 жылы өзінің нақты амплуасын тапқанға дейін қанат және қорғаушы ретінде ойнады. Дон Скотт пен Ли Мэтьюспен бірге Так, барлық басқа VFL клубтары қауіптенген ұсынысты құрады және Хоторнның 1976 және 1978 жылғы чемпиондықтарында шешуші рөл атқарды. 1983 және 1989 жылдар аралығында Хоторн қатарынан жеті финалға шыққанда Так команданың көшбасшысы болды. Карьерасының соңғы төрт жылында Так допты бақылаудан, талаптар аз жартылай қорғаушыға ауыстырылды, бірақ карьерасының соңғы жылдарында әр ойында 17 доптан астам жеңіп алды.
In the following years Tuck was tried as a winger and defender before in 1974 finding his true niche as a ruck rover and firmly establishing himself in the Hawthorn senior side. With Don Scott and Leigh Matthews, Tuck came to form a following combination feared by every other VFL club and a crucial role in Hawthorn's 1976 and 1978 premierships. Tuck was a team leader as Hawthorn appeared in seven successive grand finals between 1983 and 1989. In the last four years of his career Tuck was moved from the ball to the less demanding role of a running half back flanker, but he still averaged over 17 possessions per game in the final years of his career.
Капитандық (1986-1991)
Тэк 1986 жылы Ли Мэтьюс зейнетке шыққаннан кейін «Хоторн» командасының табиғи мұрагері болып капитандыққа тағайындалды. Ол сол жылдан бастап 38 жасқа толған 1991 жылы зейнеткерлікке шыққанға дейін командаға капитандық етті. Тэк «Хоторн» сапында барлығы жеті VFL/AFL чемпионатын жеңіп алды, олардың төртеуінде клуб капитаны болды. Ол «Хоторнның» үздік ойыншысы атанымына ешқашан ие болған жоқ, бірақ алты рет күміс жүлдегер атанды. 1982 және 1983 жылдары Браунлоу медалінде бірде-бір дауыс жинамағаны көп дау тудырды, нәтижесінде 1984 жылы әр матч бойынша дауыс беру нәтижелері алғаш рет жарияланды. Оның соңғы ойыны 1991 жылғы Гранд Финалда «Веверли Паркте» «Батыс жағалау» командасымен өткен «Хоторнның» жеңісімен аяқталды.
Tuck was the natural successor to the Hawthorn captaincy in 1986 after Leigh Matthews' retirement. He captained them from that year until his retirement in 1991 at the age of 38. He won a total of seven VFL/AFL premierships with Hawthorn, captaining the club in four of them. Tuck never won Hawthorn's best and fairest, but was runner up on six occasions, and there was a good deal of controversy in 1982 and 1983 when he failed to poll a single vote in the Brownlow Medal, which led to votes for each match being made publicly available for the first time ever in 1984. His last game was in Hawthorn's premiership win in the 1991 Grand Final over West Coast, at Waverley Park.
Мұра
Тэк – ұзақ мансабының куәсі болған, жоғары төзімділігі бар арық рувер болды. Ол 426 ойынмен VFL/AFL рекордшысы ретіндегі рекордын зейнеткерлікке шыққаннан бастап 2016 жылдың 30 шілдесіне дейін сақтап келді, сол күні «Норт Мельбурн» клубының Брент Харви осы көрсеткішті жаңартты. Дегенмен, Тэк өте берік болды, бұл оның көптеген ойындардағы қатысуында ғана емес, сонымен қатар «Хоторн» командасының резервтерінде 50 ойын өткізіп, тек содан кейін негізгі құрамға ілігуінен де көрінеді. Тэк мансабында 104 Браунлоу дауысын жинады, бірақ бұл жүлдеге жақын болған емес. Оның екі ұлы AFL-де ойнады: Шейн Так – «Ричмонд» үшін, ал Трэвис Так – «Хоторн» үшін. 1992 жылы маусымаралық кубок финалының үздік ойыншысына берілетін медаль және Гленферри Овалдағы бір трибуна оның құрметіне аталды. 1996 жылы ол Австралия футбол Даңқына енгізілді.
Tuck was a skinny ruck rover with great stamina as evidenced by the length of his career. He held the record as the VFL/AFL games record holder with 426 senior games, from his retirement until 30 July 2016, when the record was broken by North Melbourne's Brent Harvey. However, Tuck's durability is not only reflected in the number of senior games he played but also in having played fifty games for Hawthorn's reserves before becoming a regular senior player. Tuck also polled 104 Brownlow votes for his career, but never came close to winning the award. Two of his sons have played in the AFL: Shane Tuck for Richmond, and Travis Tuck for Hawthorn. The medal presented to the best afield in the preseason cup final was named after him in 1992, as was a grandstand at Glenferrie Oval. He was inducted into the Australian Football Hall of Fame in 1996.
Жаттықтырушылық мансап
Так, Тақ қысқа мерзімге Гелонг клубында бұрынғы "Хокс" командаласы Гари Айрес басшылығымен резервтік жаттықтырушы болып жұмыс істеді.
Tuck briefly served as a reserves coach at Geelong, under former Hawks teammate Gary Ayres.
Жеке өмір
Тэк – бұрынғы «Джилонг» футболшысы Гэри Аблетт ағаның күйеуі, Фэй Аблеттке үйленгендіктен оның қарындасының күйеуі.
Tuck is the brother in law of former Geelong player Gary Ablett Sr., having married Fay Ablett.