Кіріспе

Британдық журналист

Александра Шульман (1957 жылдың 13 қарашасында туған) – британдық журналист. Ол британдық Vogue журналының бұрынғы бас редакторы және бұл басылым тарихындағы ең ұзақ қызмет еткен редактор атанды. 1992 жылы қызметке тағайындалғаннан кейін, ол тиражды 200 000 данаға дейін өсіруге жетекшілік етті. Шульман елдегі сәндегі трендтер бойынша ең көп сілтеме жасалатын дауыстардың бірі ретінде танылады. Vogue журналындағы жұмысынан өзге, Шульман The Daily Telegraph және Daily Mail газеттерінде мақалалар жазды, сондай-ақ бір романның авторы.

Ерте өмір

Александра Шульман 1957 жылы дүниеге келді, ол сыншы Милтон Шульманның және жазушы Друзилла Бейфустың қызы, ол өзі Vogue журналына және басқа басылымдарға үлес қосты. Оның ата-анасы Никола мен Джейсон деген екі балаға ие болды. 1990 жылы оның әпкесі Никола Константин Фиппске (кейіннен Норманбидің 5-ші маркизі) үйленді және Тюдор поэті сэр Томас Уайттың өмірбаянын жазды. Оның ағасы Джейсон бұрын жылтыр журналдардың көркемдік директоры болған, бірақ қазір мүсінші және фотограф. Александраның өскен кезінде Шулман отбасы Белгравиада тұратын және ол Санкт-Полс қыздар мектебінде оқыған. Шулман ата-анасының мансабынан бас тартты. Оның орнына ол шаштараз болу қызығушылығын білдірді. Шульман Сассекс университетінде әлеуметтік антропологияны оқыды. Келесі айларда ол тәуелсіз лейблдің ассистенті болды, бұл оған ата-анасының пәтерінен көшіп кетуге мүмкіндік берді. Шулман Tatler-де сән журналистикасында жұмыс істей бастады, кейіннен The Sunday Telegraph, Vogue және GQ британдық басылымында жұмыс істеді, онда ол 1990 жылы редактор болды. 1992 жылы Шульман Vogue журналының бас редакторы болып тағайындалғанда, кейбіреулер оның бұл рөлге жеткілікті тәжірибеге ие емес деп ойлады. Оның үстіне, басқалар оның сыртқы келбеті бұрынғы Vogue редакторларына сәйкес келмейтінін айтты; The New York Times басылымында былай деп жазылған: "Британиялық баспасөз Шулман ханым жеке киім-кешегіне қатысты бір-екі нәрсе үйренуі мүмкін екенін айтты. Ол әлі күнге дейін ол "Vogue" редакторына ұқсамайды деп ескертілген. Оның Vogue журналында болған уақытында журналдың көрнекті нөмірлері жарық көрді. Оның 1999 жылғы желтоқсандағы "Миллениум саны" қарапайым беттерге және айнаға ұқсас мұқабаға ие болды, оқырманды алдыңғы мұқабада екендігі туралы елестетуді берді. Ол 241,001 данамен, оның ішінде 142 399 газет дүкенінде сатылды. 1997 жылы Уэльс ханшайымы Диананың есіне арналған мұқаба Ұлыбританияның ең жақсы журнал мұқабасын шешу үшін жүргізілген сауалнамаға енгізілді. The Guardian газетінде айтылғандай, "Vogue" журналы Диананың Патрик Демаршельердің қызыл көйлек киген суретін пайдаланып, қарапайым, жалаңаш мұқабасымен ерекшеленді". "Gold Issue" журналының 2000 жылғы желтоқсанда шыққан санында Кейт Мосс қақпақта силуэтпен бейнеленген. "Vogue" журналының редакторы ретінде Шульман журналдың ұстанымы туралы шешім қабылдады. Ол былай деді: "Біз диеталарды ешқашан жарияламаймыз. Біз ешқашан косметикалық хирургия туралы жариялаған емеспіз". Кейін ол анорексияның "өте үлкен проблема" екенін мойындап, 2005 жылдың қаңтарында "The Scotsman" газетіне берген сұхбатында: "Мен модельдердің сәл үлкен болғанын қалаймын, өйткені сонда маған бұл мәселемен үнемі айналысудың қажеті болмайды. Олардың арық болуына қысым бар, мен әрдайым дизайнерлермен осы туралы сөйлесемін, неге олар идеалға сәйкес әйел дене бітіміне жақындай алмайды деп сұраймын, бірақ олар бұны істемейді. Киім жұқа адамдарға көбірек көрінеді". 2009 жылы Шульман жетекші дизайнерлердің үлгі өлшемі туралы айтты. Кейбіреулері өте кішкентай болғандықтан, олар Vogue журналында қалаған модельдерді қолдануды шектеді, нәтижесінде кейбір модельдер үлкен болып көрінуі үшін цифрлық өңдеуден өтті. Шулман дизайнерлерге үлкен үлгілерді өндіруді талап ететін жағдайға назар аудару үшін хат жазды. Шулман өзінің өмірін жұмыс басым және әсіресе сәнді емес деп сипаттайды. 2004 жылдың қазан айында газет басында өзінің портреті туралы Telegraph-та ол былай деді: "Көркем және жұқа деген анық, бірақ күмәнді критерийлерді бір жағына қалдыра отырып, мен өзімді бақытты ететін көзқарас жоқ екенін түсіндім. Менің ойымда мен 25 жастағы еркін жанмын, екінші қол коктейль көйлектерінде жүрмін, ақиқатта мен 47 жастағы кәсіпкер және журналистпін. Өкінішке қарай, суреттер барлық оқиғаны айтып береді". Ол The Daily Telegraph газетінің тұрақты колонкасы болды, бірақ 2006 жылы Daily Mail үшін колонка жаза бастады, ол 2009 жылға дейін жалғасты, содан кейін оның орнын Лиз Джонс алды. Шулманның алғашқы романы "Біз әлі де дос бола аламыз ба?" 2012 жылы Fig Tree баспасында жарық көрді. 2010 жылы Шулманға University for the Creative Arts университетінің Құрметті Магистрлік дәрежесі берілді. 2013 жылдың ақпан айында ол Біріккен Корольдіктегі ең ықпалды 100 әйелдің бірі ретінде бағаланды. 2013 жылдың маусым айында BBC Radio 4-те Desert Island Discs бағдарламасында Кирсти Янгтың сұхбатында болды. 2016 жылы Шульман фотограф Джош Олинспен бірлесіп, Кэтрин, Кембридж герцогинясын Vogue журналының 100 жылдық санының мұқабасына түсірді. 2017 жылдың 25 қаңтарында бас редактор ретінде 25 жыл толғанда, Шульманның 2017 жылдың маусым айында British Vogue-тан кетіп жатыр деген хабар тарады. Шульман былай деді: "Өткен күзде мен өмірімді өзгертуге және Vogue-тан бөлек болашаққа үміттенгім келетінін түсіндім". Шульманның орнына Vogue редакторы болып Эдвард Эннинфул тағайындалды. 2018 жылы ол өзінің жеке веб-сайтын іске қосты https://www.alexandrashulman.com/. Шульман The London Library-дің вице-президенті. 2020 жылдың мамыр айында Шульман Atterley.com онлайн сән базарының стратегиялық кеңесшісі болып тағайындалды. Сондай-ақ 2020 жылы оның "Clothes And Other Things That Matter" атты мемуары Cassell баспасында жарық көрді.

Жеке өмір

Оның жазушы Пол Спайкпен 1994 жылғы 26 мамырда үйленген Самуэль (1995 жылғы 6 сәуірде туған) атты ұлы бар. 2005 жылы олар ажырасты. Кейіннен ол 2018 жылғы Жаңа жылдық құрметтеулерде сән журналистикасына қосқан үлесі үшін Британ империясы орденінің командирі дәрежесіне көтерілді. Ол 2004 және 2017 жылдары Британ журнал редакторлары қоғамынан екі рет "Жылдың редакторы" аталымын алды, сондай-ақ бұрын Ұлттық портрет галереясының қамқоршылық кеңесінің мүшесі болды.