Ұлы Джим Салливан: Британиялық гитарист және студиялық музыкант
Big Jim Sullivan
Big Jim Sullivan – британдық гитарист (1941-2012). 60-70жж. UK-тағы ең ізделісгі гитарист, 750-ге жуық хитке қатысқан, 54 рет UK чарттарында №1 болған музыкант.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық гитарист (1941–2012)
British guitarist (1941–2012)
Джеймс Джордж Томкинс (14 ақпан 1941 – 2 қазан 2012), кәсіби тұрғыда Биг Джим Салливан деп танылған, ағылшын гитарисі. Ең көп ізделіс жасалатын студиялық музыканттардың бірі ретінде танымал, ол 1960 және 1970 жылдары Ұлыбританиядағы ең сұранысқа ие музыканттардың бірі болды және карьерасы барысында шамамен 750 хит-синглде ойнады, оның ішінде 54 британдық хит-парадтың бірінші орынында болған әндер бар.
James George Tomkins (14 February 1941 – 2 October 2012), known professionally as Big Jim Sullivan, was an English guitarist. Best known as a session guitarist, he was one of the most in demand studio musicians in the UK in the 1960s and 1970s, and performed on around 750 charting singles over his career, including 54 UK number one hits.
Ерте өмір және мансап
Джеймс Джордж Томкинс Англияның Миддлсекс округіндегі Хиллингдон ауруханасында дүниеге келді және Миддлсекс округінің Кранфорд қаласындағы Вудфилд орта мектебінде оқыды. 14 жасында гитара тартуды үйреніп, екі жыл ішінде кәсіби музыкантқа айналды. Жастығында ол Сид Гилберт және Клей Каунти Бойз (Батыс свинг тобы), Джонни Дунканның Blue Grass Boys тобы, Винс Тейлор және Плейбойлар, Дженис Петерс және Плейбойлар, сондай-ақ Винс Игер тобымен бірге ойнады. Салливан көршісі Ричи Блэкморға гитара сабақтарын берді.
James George Tomkins was born in Hillingdon Hospital, Middlesex, England, and went to Woodfield Secondary School in Cranford, Middlesex. At the age of 14, he began learning the guitar, and within two years had turned professional. When he was young he played with Sid Gilbert and the Clay County Boys, a Western swing group, Johnny Duncan's Blue Grass Boys, Vince Taylor & the Playboys, Janice Peters & the Playboys, and the Vince Eager Band. Sullivan gave guitar lessons to near neighbour Ritchie Blackmore.
Сеанстық музыкант
Джек Гуд Салливанды студиялық жұмыспен таныстырды. Салливан 1960-1970 жылдары әртүрлі музыка стильдерін орындаудағы икемділігінің арқасында ең ізделіспен дара гитаристтердің біріне айналды. Ол көбінесе дене бітіміне және ірі музыканттар мен топтар үшін жазбаларға гитарада ойнау үшін бірінші таңдау болғандықтан "Биг Джим" деп аталды. Сол кездегі тағы бір студиялық музыкант, Джимми Пейдж, кейде "Кішкентай Джим" деп аталды. Салливан Ұлыбритания хит-парадындағы шамамен 750 әнге қатысты және күніне үш жазба сессиясына қатысты. Ол Ұлыбританияда вах-вах эффектін алғаш рет қолданған жазбаларда ойнады – Майкл Кокстың 1961 жылғы "Sweet Little Sixteen" және Дейв Берридің 1964 жылғы "The Crying Game" хитінде DeArmond Tone және Volume педалі қолданылды. Ол сессиялық гитарист Эрик Фордтан қарыз алған фузбоксты Ұлыбританияда алғаш рет қолданды, ол П. Дж. Пробидің 1964 жылғы "Hold Me" хитінде пайда болды. 1960 жылдардың басында ол The Rolling Stones, Марианна Фейтфулл, Билли Фьюри, Фрэнк Айфилд, Адам Фейт, Фрэнки Воган, Хелен Шапиро, Джонни Холлидей, Фредди және Армандар, Силла Блэк, Том Джонс, Ширли Басси, Дасти Спрингфилд және басқалардың хиттерінде ойнады. 1968 жылы Салливан Джордж Харрисонның "Wonderwall" әніне қатысты. Ол 1969 жылы Amazing Blondel тобының алғашқы альбомын жазды және режиссерлік етті, сондай-ақ сол жылы Sound of Sunforest альбомында ойнады, оның увертюрасы "A Clockwork Orange" фильмінде қолданылды. 1971 жылы ол Жан-Клод Ваннье оркестрінде Серж Генсбургтің "Histoire de Melody Nelson" әніне, сондай-ақ Франк Заппаның "200 Motels" альбомына қатысты. 1972 жылы ол Уил Малоунның The Who's Tommy оркестрлік нұсқасының қосымша аранжировкаларын Лондон симфониялық оркестрі мен ағылшын камералық хоры үшін орындады.
Jack Good introduced Sullivan to studio work. Sullivan became one of the most sought after guitarists throughout the 1960s and the 1970s, in part because of his flexibility in playing different styles of music. He was often referred to as "Big Jim" both for his physical appearance and as he was usually first choice to play guitar on sessions for major musicians and bands. Another session musician at the time, and at some of the same sessions, Jimmy Page, was referred to as "Little Jim". Sullivan played on around 750 UK chart entries, and averaged three recording sessions a day. He played on the first records in the UK to use a wah wah effect – Michael Cox's 1961 "Sweet Little Sixteen" and Dave Berry's 1964 hit "The Crying Game" used a DeArmond Tone and Volume pedal. He played on the first record in the UK to use a fuzzbox, which he had borrowed from session guitarist Eric Ford, on P. J. Proby's 1964 hit "Hold Me". In the early 1960s he also played on hits by The Rolling Stones, Marianne Faithfull, Billy Fury, Frank Ifield, Adam Faith, Frankie Vaughan, Helen Shapiro, Johnny Hallyday, Freddie and the Dreamers, Cilla Black, Tom Jones, Shirley Bassey, Dusty Springfield, and others. In 1968, Sullivan played on George Harrison's Wonderwall. He directed and played on Amazing Blondel's first album in 1969, and in the same year played on the album Sound of Sunforest, the overture from which was used in the film A Clockwork Orange. In 1971, he played in the Jean Claude Vannier Orchestra for Serge Gainsbourg's Histoire de Melody Nelson, and also played on Frank Zappa's 200 Motels. In 1972, he performed additional arrangements of the orchestral version of The Who's Tommy arranged by Wil Malone for London Symphony Orchestra and English Chamber Choir.
Ситар
1960 жылдары Салливан үнді классикалық музыканты Вилаят Ханның жазбалармен жұмыс істеу сессиясына қатысқаннан кейін ситарда ойнауды үйренді. Салливан өзінің атымен үнді стиліндегі альбом шығарды – «Ситар Бит» (1967), сондай-ақ «Лорд Ситар» деген атпен «Лорд Ситар» (1968) альбомын жариялады. Ол «Камасутра» туындысының музыкалық интерпретациясында ситарда орындады. Салливан ситарды қолданған ағылшын гитаристерінің қатарында болды, соның ішінде The Beatles тобының мүшесі Джордж Харрисон, Салливан аспапта жаттығу үшін оның Эшердегі үйіне жиі баратын. Осы кезеңде Салливан Нәзир Жайразбойдан ресми түрде сабақ алды және 1969 жылға дейін гитараны толығымен тастап, ситарға көшті.
In the 1960s, Sullivan learned to play the sitar, having been inspired by attending a recording session for Indian classical musician Vilayat Khan. Sullivan released an album of Indian style recordings under his own name, Sitar Beat (1967), and one as "Lord Sitar", Lord Sitar (1968). He played sitar on a musical interpretation of the Kama Sutra. Sullivan was among a group of English guitarists who adopted the sitar, including George Harrison of the Beatles, whose Esher home Sullivan regularly visited to practise on the instrument. Throughout this period, Sullivan studied formally with Nazir Jairazbhoy and, until 1969, he all but abandoned guitar in favour of the sitar.
Сеанстық музыкант болудан ауысу
1969 жылы Салливан Том Джонстың тобына қосылды. Джонспен Лас-Вегаста жұмыс істеген кезінде ол Элвис Преслимен танысып, оның досы болды. Салливан talk box-тың инноваторы болды және оны Джонстың телешоуында көрсетті. Ол «Sullivan Plays O'Sullivan» (1971) атты аспаптық альбомын шығарды, сондай-ақ «Bay City Rollers» телесериалында гитара сабақтарын берді. 1970 жылдары ол «Space: 1999» («The Troubled Spirit») ғылыми-фантастикалық сериалының бір бөліміне музыка жазды, онда ол да ойнады және экранда Coral ситарында концерт орындап, музыканың бір бөлігін орындады. 1974 жылы Салливан продюсер Дерек Лоуренспен бірігіп, «Retreat Records» жазбалар компаниясын құрды. Олар «Big Jim's Back» (1975) альбомын шығарды. Ол әнші Никки Мурмен бірге «Tiger» тобын басқарды, топ 1976 жылы тарағанға дейін осы атпен үш альбом шығарды. «Retreat Records» сонымен қатар әртүрлі артистердің жазбаларын шығарды, олардың ішінде Лаби Сиффр, Час & Дэйв және МакГиннес Флинт болды. Салливан Сиффренің «I Got The» әнін продюсерлік етіп, аранжировкалады, оны Эминем және көптеген басқа хип-хоп артистері пайдаланды. Лоуренс пен Салливан осы кезеңде АҚШ-қа барып, «Angel» глэм-металл тобының жазбаларын шығарды. 1978 жылы ол тоғыз жыл бойы Джеймс Ласт оркестрінің құрамына кірді, сондай-ақ Оливия Ньютон Джонның «Grease» фильмінен кейін онымен бірге гастрольдік сапарға шықты. 1987 жылы ол фильмдер мен джинглдерге музыка жаза бастады. Кейін Салливан ән жазушы Дункан Маккензимен дуэт құрды. Олар көп жылдар бойы бірге ойнап, «Aquila» альбомын жазды.
In 1969, Sullivan joined Tom Jones' band. During his time with Jones in Las Vegas, he met and formed a friendship with Elvis Presley. Sullivan was an innovator of the talk box, which he demonstrated on Jones' TV show. He released an instrumental album Sullivan Plays O'Sullivan (1971) and was also featured giving guitar lessons on the Bay City Rollers' TV series Shang A Lang. In the 1970s he composed the score for an episode of the science fiction series, Space: 1999 ("The Troubled Spirit"), in which he also appeared and performed part of the score on screen, as a crew member giving a Coral sitar concert. In 1974, Sullivan teamed up with the record producer, Derek Lawrence, to form the record label, Retreat Records. One album release was Big Jim's Back (1975). He fronted a band called Tiger, alongside vocalist Nicky Moore, releasing three albums under this name before the group split up in 1976. Retreat Records also produced various artists. Amongst them were Labi Siffre, Chas & Dave and McGuinness Flint. Sullivan produced and arranged Siffre's "I Got The ", sampled by Eminem and numerous other hip hop artists. Lawrence and Sullivan went to the United States during this period, to produce the glam metal band, Angel. In 1978, he became part of the James Last Orchestra for nine years, also touring with Olivia Newton John after her success with Grease. In 1987, he began composing music for films and jingles. Sullivan later formed a duo with songwriter Duncan McKenzie. They played together for many years and recorded an album, Aquila.