Англо-ирландиялық дипломат: Лорд Стрэнгфордтың өмірі мен қызметі
Percy Smythe, 6th Viscount Strangford
Перси Клинтон Сидни Смит, 6-й виконт Стрэнгфорд – англо-ирландский дипломат. Биография, семья, служба в армии и связь с Американской революцией. Тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Перси Клинтон Сидней Смайт, 6-шы виконт Стренгфорд (31 тамыз 1780 – 29 мамыр 1855) – ағылшын-ирланд дипломаты.
Anglo Irish diplomat
Percy Clinton Sydney Smythe, 6th Viscount Strangford (31 August 178029 May 1855) was an Anglo Irish diplomat.
Ерте өмір
Ол Лайонел Смайт, 5-ші Странгфорд виконты (1753–1801) мен Мария Элиза Филипс ұлы. 1769 жылы оның он алты жасар болашақ әкесі Ирландиядан кетіп, әскерге қосылып, Америка Тәуелсіздік соғысында қызмет етті. 1776–1777 жылдардың қысында Нью-Йоркте орналасқанда ол Мариямен танысып, оған уәде берді. Нью-Йорк заң шығарушы органы оның провинциядағы ең ірі мүліктерінің бірін тәркіледі, содан кейін Филипс ойын өзгертті. Олар 1779 жылдың қыркүйегінде Манхэттендегі Троица шіркеуінде үйленді және Ұлыбританияға қайтып келді.
He was the son of Lionel Smythe, 5th Viscount Strangford (1753–1801) and Maria Eliza Philipse. In 1769, his sixteen year old future father left Ireland, joined the army and served during the American War of Independence. While quartered in New York in the winter of 1776 to 1777, he met and courted Maria. the New York Legislature confiscated his estate, one of the largest in the province, and Philipse changed his mind. They married in September 1779 at Trinity Church in Manhattan and they returned to the United Kingdom.
Португалиядағы елшісі
1806 жылы ол Рослин графы мен Сент-Винсент графының Португалиядағы Ұлыбританияның ерекше өкілдері ретінде қызмет етті. 1807 жылы король Георг III тұсында ол Португалияға Ұлыбританияның ерекше өкілі және толық өкілетті министрі болып тағайындалды. 1807 жылы Португалиядағы Ұлыбританияның өкілі ретінде лорд Стренгфорд португал король отбасының Португалиядан Бразилияға қашуын ұйымдастырды. Бразилияда Лорд Клинтон деп белгілі болған ол 1808 жылдың қаңтарында корольдік отбасымен бірге Салвадорға келді, жақын арада олар Рио-де-Жанейроға көшіп, 1808 жылдың 8 наурызында жетті. Лорд Клинтон мен бразилиялық есепші Дом Фернандо Жозе де Португалия Бразилия император сарайында көп жұмыс істеді. Олар ағылшын күзетімен Португалиядан Бразилияға әкелінген ақшаны жинауға тиіс болды. Олардың жұмысы отыз күнге созылды. 2% салық мөлшері жүлде ақысына сәйкес келеді (заң 1803 жылы жойылған және 1807 жылы қайта жаңартылған). Олар 100 миллион фунт стерлинг және 2 миллион фунт салықты санады. (Осы жылы осы ақшаға 200 миллион қап кофе сатып алуға болар еді, бүгінде бұл 20 миллиард долларға тең). Содан кейін төлем ағылшындардың Бразилияның тәуелсіздігін мойындағаннан кейін он төрт жылға кешіктірілді. Бұл Наполеонның Англияға қарсы соғысын қаржыландыруға арналған ақша еді. Наполеон өз естеліктерінде Дон Жоао оны алдаған жалғыз адам екенін айтқан.
In 1806, he served as chargé d'affaires under the Earl of Rosslyn and the Earl of St Vincent, the Extraordinary Envoys of the United Kingdom to Portugal. In 1807, he was appointed British Envoy Extraordinary and Minister Plenipotentiary to Portugal under the reign of King George III. In 1807, as Britain's envoy to Portugal, Lord Strangford coordinated the Portuguese royal family's flight from Portugal to Brazil. Lord Clinton, as he was known in Brazil, he arrived with the Royal Family in Salvador in January 1808 and soon they moved to Rio de Janeiro where they arrived on 8 March 1808. Lord Clinton and the Brazilian accountant Dom Fernando José de Portugal had hard work to do in the Brazilian Imperial Palace. They had to raise the money moved from Portugal to Brazil under English escort. Their work was for thirty days. The tax service of 2% was according to the Prize Money (the law had been cancelled in 1803 and was re edited in 1807). They counted one hundred million Pounds and two million pounds in taxes. (In that year, with that money would be possible to buy two hundred million bags of coffee, nowadays it is U$20 billion). After that, the payment delayed fourteen years to be paid after the English recognizance of Brazilian Independence. That was the money Napoleon wanted to finance his war against England. Napoleon said in his memoirs that Don John was the only one to trick him.
Осман Түркиясындағы елші
Левант компаниясы Лорд Стренгфордты ұсынды және 1820 жылы ол Осман империясының Британ елшісі болып тағайындалды. 1821 жылы Валахиядағы төңкерістен кейін Осман империясы мен Дунай княздіктері арасындағы жаңа конституциялық келісімді нығайту, Осман империясын княздіктерден әскерлерін шығаруға көндіру және Ресей империясын әскери араласудан қайтарту жолындағы күш-жігері сәтті аяқталды. Ол Ұлы қақпаға (Сублайм Портаға) елші ретінде грек мүсіндерінің фрагменттерін жинау мүмкіндігіне ие болды. Оның антикалық жинағында "Странгфорд қалқаны" да бар, ол 3-ші ғасырдағы римдік мәрмәрдан жасалған және Фидийдің Парфенондағы Афина Парфенос мүсініндегі қалқанның көшірмесі. "Странгфорд қалқаны" қазір Британ мұражайында сақтаулы. Ол 1824 жылы Түркияны тастап кетті.
The Levant Company nominated Lord Strangford and his appointment was confirmed in 1820 as the British Ambassador to the Ottoman Empire. He was successful in his efforts to secure the consolidation of the new constitutional settlement between the Ottoman Empire and the Danubian Principalities which followed the revolution in Wallachia in 1821, to persuade the Ottomans to withdraw their troops from the Principalities, and to dissuade the Russian Empire from military intervention. As ambassador to the Sublime Porte, he had opportunities to assemble fragments of Greek sculpture. Among his collection of antiquities was the "Strangford Shield", a 3rd century CE Roman marble that reproduces the shield of Athena Parthenos, Phidias' sculpture formerly in the Parthenon. The "Strangford Shield" is conserved in the British Museum. He left Turkey in 1824.
Құрметтер
Ол 1815 жылы Бат орденінің Ұлы крестімен (GCB) және 1825 жылы Корольдік Гелф орденінің Ұлы крестімен (GCH) марапатталды. 1825 жылдың ақпанында ол Корольдік қоғамның мүшесі болып сайланды. Ол 1825 жылы Луис де Камоэстің "Рималарын" қазақ тіліне аударды. Кенттегі Ашфорд қаласындағы Сент-Мария шіркеуіндегі отбасылық қабір-ғимаратындағы терезе оның есімін сақтап, ол қызмет еткен монархтар мен жіберілген елдер туралы мәлімет береді.
He was appointed Grand Cross of the Order of the Bath (GCB) in 1815 and Knight Grand Cross of the Royal Guelphic Order (GCH) in 1825. In February 1825, he was elected a Fellow of the Royal Society. He translated the Rimas of Luís de Camões in 1825. A window in his family chapel in St. Mary's Church, Ashford, Kent, commemorates him, mentioning the monarchs whom he served and the countries to which he was dispatched.
Ұрпақтар
Бенхаммен бірге туған ең үлкен ұлы арқылы ол Мини Смайттың (1872–1955) да әкесі болды, ол да суретші болған.
Through his eldest son with Benham, he was the grandfather of Minnie Smythe (1872–1955), also a painter.