Кіріспе

Лондондағы көпір, Англия

Уандсворт көпірі Лондонның батысында Темза өзенін кесіп өтеді. Ол A217 тас жолын өзеннің оңтүстігіндегі Уандсворт ауданындағы Уандсворт станциясының жанында орналасқан Баттерси ауданы мен солтүстік жағындағы Хаммерсмит және Фулхэм ауданындағы Сэндс-Энд және Парсонс Грин аудандары арасында байланыстырады. Бұл жердегі алғашқы көпір 1873 жылы Джулиан Толме салған, ол Хаммерсмит және Сити темір жолының батыс терминалы жақын арада солтүстік жағалауда салынады деп күткен, бұл осы жерде өзеннен өтуге ниетті адамдардың санының күрт өсуіне әкелуі тиіс еді. Алайда, темір жол терминалы салынбады, ал кіру жолындағы дренаж мәселелері көпірге көлік құралдарының жақындауын қиындатты. Уандсворт көпірі коммерциялық жағынан табыс әкелмеді, сондықтан 1880 жылы ол мемлекеттік меншікке алынып, ақысыз болды. Толме салған көпір автобустарды тасымалдауға тым тар және нашар болды, сондықтан 1926 жылы Корольдік комиссия оны ауыстыруды ұсынды. 1937 жылы Толме көпірі бұзылды. Қазіргі көпір, сэр Томас Пирсон Франк жобалаған, әсемдемесіз болаттан жасалған тіреулі көпір, 1940 жылы ашылды. Ашылған кезде ол әуе шабуылдарынан қорғану үшін көк түске боялды, және сол түсі сақталған. Уандсворт көпірі күніне 50 000-нан астам көлік өткізетін Лондонның ең жұмысты көпірлерінің бірі болғанымен, ол "Лондонның ең көзге түспейтін көпірі" деп сипатталған.

Өмірбаян

Темза өзенінің екі жағында бір-біріне қарама-қарсы орналасқан Фулхэм (солтүстік жағалау) мен Уандсворт (оңтүстік жағалау) тарихи тұрғыдан оқшауланған болатын; ең жақын өткелдер батысқа қарай Путни көпірі және шығысқа қарай Баттерси көпірі еді, екеуі де Уандсворттан бір шақырымнан астам қашықтықта жатқан. Уандсворттағы жылдам, бірақ тар Уандл өзені су тірмендерін іске қосуға өте қолайлы болды, нәтижесінде 19 ғасырда аймақта өнеркәсіп тез дамыды. Жақын орналасқан Баттерси теміржол көпірі 1863 жылы ашылды, бірақ жергілікті халық саны артып, Лондонның құрылыс аймағы 19 ғасырда кеңейгенде, жергілікті тұрғындар мен кәсіпкерлердің автомобиль көпірі салынуын талап етуі күшейді. 1864 жылы, жаңа құрылған Хаммерсмит және Сити темір жолының Челси мен Фулхэм арасындағы өзеннің солтүстік жағалауында батыс терминалын салуы күтілді. Роуленд Мейсон Ордриш актінің талаптарына сәйкес, өзінің жақын маңдағы Альберт көпіріне ұқсас дизайнмен Ордриш-Лефёвр принципі бойынша көпір жобалады.

1873 жылғы көпір

Компания Ордиш жобасының құрылысын қаржылай қамтамасыз ете алмады, цилиндрлі тіреулердің әрқайсысы өзен төсегіне 14 фут (4 метр) тереңдікте қадалып қойылды. Арзанға сатып алынған түрлі материалдардан жасалған қарапайым құрылым, жаңа көпірге деген жауаптар ынтасыз болды; жаяу жүргіншілерден 1/2d төлем алынды. 1867 жылы бұрынғы тәуелсіз Хаммерсмит және Сити темір жолы Метрополитен темір жолы мен Ұлы Батыс темір жолына қосылды және содан бері Метрополитен темір жолы пойыздарымен пайдаланылды. Фулхэмдегі терминал станциясының жоспарынан бас тартылды, орнына желі Хэммерсмитте батысқа бұрылып, Лондон мен Оңтүстік-Батыс темір жолының Ричмондқа дейінгі учаскесімен өтті. Көпірдің оңтүстік жағындағы Вандсворт Таун темір жол станциясы 1846 жылдан бері Лондон орталығымен тікелей байланыс ұсынса да, солтүстік жағалауда темір жол байланысы болмағандықтан Фулхэм жағындағы аймақ дамымады және көпірдің пайдалану деңгейі төмен болды. Толме жобасы ауыр көліктерді көтеруге жеткіліксіз болды, 1926 жылы Корольдік комиссия оны ауыстыруды ұсынды және Лондон округтік кеңесі осы орында жаңа көпір салуға қаржы бөлуге келісті. 1928 жылы көп қозғалысы бар Путни көпірін кеңейтуге басымдық беру туралы шешім қабылданды, ал Уандсворт көпірін ауыстыру мерзімі шегерілді.

1940 жылғы көпір

1935 жылы Көлік министрлігі жобаланған 503 000 фунт стерлингтің (шамамен ... фунт стерлинг) 60 пайызын қаржыландыруға келісті, бұл жаңа көпірді салуға қажетті қаражат болатын. Жобаның ерекшелігі – аймақтағы төменгі өзен жағалауларын көзге түсіретін еңселі қисықтар. Жоба Корольдік көркем өнер комиссиясына мақұлдауға ұсынылды, және қоса берілген хатта былай делінген: «Көпірдің жобасында материалдың өзіндік ерекшеліктерін көрсететін, ең қарапайым стиль сақталған». Комиссия көпірдің тым тар болуы мүмкін деген алаңдаушылық білдіргенімен, жоба мақұлданды. Жұмыс тендерге қойылды, сонымен қатар жаңа көпірдің құрылысында қолданылатын барлық материал британдық өндіріс немесе британдық тамырдан болуы керек екені талап етілді.

Кейінгі дамуы

Тарихи тұрғыдан алғанда, оңтүстікке қарай соққан жолдар нашар жағдайда болды және оларды пайдалану шатастырушы еді. 1969 жылы Ұлы Лондон кеңесі Уандсворт көпірінің оңтүстік жағынан Тутингке дейін жалғасатын үш қатарлы қос бағытты A214 жолын салды. 1971 жылы осы жол "Механикалық апельсин" фильмінің кейбір түсірілімдеріне орын болды. Уандсворттан Маргаретнеске дейін ағыс бойы жылдамдық шегі күшіне енді, бірақ өзеннің жоғарғы бөлігін пайдаланатын қайық жүргізушілердің көптігіне байланысты, Уандсворт көпірінен бастап Темзаның барлық тасқын су аймағында қатаң жылдамдық шегі сақталады.