Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Bearcreek – АҚШ, Монтана штатының Карбон округінде орналасқан қала. Ол Монтананың Биллингс қалалық статистикалық аймағының құрамына кіреді. 2020 жылғы халық санауы бойынша халқы 91 адамды құрайды. Bearcreek қаласында әкімшілік-кеңес үкімет жүйесі қолданылады.
Bearcreek is an incorporated town in Carbon County, Montana, United States. It is part of the Billings, Montana Metropolitan Statistical Area. The population was 91 at the 2020 census. Bearcreek uses the Mayor/Council form of government.
Тарих
Беаркрик қаласының пайда болуы 1890 жылдары Солтүстік Тынық мұхиты темір жолы мен Анаконда компаниясын көмірмен қамтамасыз ету үшін басталған көмір өндірумен байланысты. Беаркрик пошта бөлімі 1905 жылдың 22 қарашасында ашылды, ал Сара Кригер қаланың алғашқы пошта бастығы болды. Қала 1906 жылы Монтана, Вайоминг және Оңтүстік темір жолы келгеннен кейін құрылды. Беаркрик қаласы қаланың ортасымен ағатын Беар Крик өзенінің атымен аталады. Беаркрик көмір шахталарының арқасында пайда болды және 1906 жылы Беаркрик шахталарын Солтүстік Тынық мұхиты темір жолымен байланыстыратын қысқа желілік темір жол салынғаннан кейін қарқынды дамыды. 1906 жылдан 1953 жылға дейін Беаркриктегі шахталар кең ауқымды жер асты көмір кен орындарынан көп мөлшерде көмір өндірді, ол өңірдегі басқа көздерден жоғары сапалы болды. Шахталар өзен бойында және оны қоршаған құлаларда орналасқан. 1906 жылдан кейін көмір шахталарының дамуы осы аймаққа шахтерлерді тартты. Олар Американың басқа бөліктерінен, сондай-ақ Сербиядан, Черногориядан, Германиядан, Шотландиядан және Италиядан келді. Жаңа иммигранттар Беаркрикке құйылатын тік құлаларда этникалық қауымдастықтар құрды, олардың арасында Washoe, New Caledonia, Chickentown, Scotch Coulee, International және Stringtown сияқты атаулар болды. 1920-1930 жылдары Беаркрик пен айналасындағы кішкентай елді мекендердің халқы 3000 адамға жуық болды. Беаркрик пен айналасындағы елді мекендерде жеті дүкен, банк, екі қонақ үй, екі бильярд залы, кірпіш зауыты, көптеген салон болды. Беаркрик бетон тротуарлармен және жеке су жүйесімен ерекшеленді. Қалада шіркеулер болмаған деген әңгіме бар. Bear Creek экономикасы көмірге негізделген. 1943 жылғы Смит шахтасындағы апат, содан кейін 1940 жылдардың соңы мен 1950 жылдарда көмірге деген сұраныстың төмендеуі 1953 жылы темір жолдың жабылуына және көптеген көмір шахталарының жабылуына әкелді, нәтижесінде халық саны 100 адамнан асты. Беаркрик пен айналасындағы көптеген ғимараттар басқа қалаларға көшірілді немесе бұзылды, қазірде тек бірнеше ғимарат сақталған. Қалада жыл бойы шошқа жарыстарын ұйымдастыратын Bearcreek Saloon орналасқан. Сонымен қатар, Беаркрик әр күзде Монтананың соқыр күйектілер симпозиумына – штаттың ең ірі соқыр күйекті жаттықтырушылар мен жыртқыш құстар әуесқойларының жиынына қонақ болады. Шошқа жарыстарына ставка жасаудың заңдылығына күмәндік туған кезде, Монтана кодексінің 23 5 502(b) тармағында «Жалпы саны 100-ден аз қалада немесе қаладан тыс жерде орналасқан және 23 5 119 тармағына сәйкес алкогольді сусындарды сатуға лицензиясы бар үй-жайлардың иелері ғана жануарлар арасында жарыс өткізе алады және жарысқа бір немесе бірнеше спорттық лотерея ұйымдастыра алады. Жарыс тек шошқалар, хомяктар немесе егесіктер арасында өткізілуі керек және ол үй-жайда, бірақ әдетте тамақ пен сусын сақталатын, дайындалатын немесе ұсынылатын ішкі аймақтардан тыс жерде өткізілуі тиіс» деп жазылған заң қабылданды. "Жұлдыздар жолы" телехикаясының "Жаңа әлем" атты 1-ші маусымының 1-ші эпизодында көрсетілген.
Bearcreek owes its existence to area coal mining that began in the 1890s to supply coal for the Northern Pacific Railway and the Anaconda Company. The Bearcreek Post Office was established on November 22, 1905, with Sarah Criger as the town's first postmaster. The town was platted and incorporated after the arrival of the Montana, Wyoming & Southern Railroad in 1906. The town of Bearcreek was named for Bear Creek, which runs through the middle of town. Bearcreek came into existence due to coal mines and grew rapidly following the building of a short line railroad connecting the Bearcreek mines to the Northern Pacific Railroad in 1906. Between 1906 and 1953, the mines at Bearcreek produced large volumes of coal, which was a higher grade than other regional sources, from the extensive underground coal mining deposits. The mines were located along the creek and also in the surrounding coulees. The development of the coal mines after 1906 drew miners to the area. They came from other parts of America, and from Serbia, Montenegro, Germany, Scotland and Italy. The recent immigrants built separate ethnic based communities in the steep coulees that run down into Bearcreek, with names like Washoe, New Caledonia, Chickentown, Scotch Coulee, International, and Stringtown. At one time in the 1920s and 1930s the population of Bearcreek combined with the other surrounding small communities was close to 3,000 persons. Bearcreek and the surrounding communities had seven mercantiles, a bank, two hotels, two billiard halls, a brickyard, numerous saloons, and Bearcreek sported concrete sidewalks and their own water system. Allegedly, the town had no churches. The economy of Bear Creek was based on coal. The Smith Mine Disaster in 1943, followed by the decline in demand for coal in the late 1940s and 1950s caused the closure of the connecting railroad in 1953 and subsequently most of the coal mines, and the population declined steadily to less than 100 persons. Many buildings in Bearcreek and the surrounding communities were moved to other towns or demolished, and only a few structures remain. The town is home to the Bearcreek Saloon which hosts fundraising pig races throughout the year. In addition, Bearcreek plays host every autumn to Montana Falconer Symposium, the state's largest gathering of falcon trainers and birds of prey enthusiasts. When the legality of betting on pig races was challenged, a law was passed—Montana Code Annotated 23 5 502(b) stating that "Only a licensee of premises that are located in an incorporated city or town with a population of less than 100 or located outside the boundaries of an incorporated city or town and that are appropriately licensed to sell alcoholic beverages for consumption on the premises under 23 5 119 may conduct a race between animals and conduct one or more sports pools on the race. The race may be conducted only if it is between pigs, gerbils, or hamsters and is conducted on the premises but outside of interior areas of the establishment where food and beverages are usually stored, prepared, or served." Featured in the Star Trek Television series Strange New Worlds Episode 1 of Season 1.
Монтана-Уайоминг және Оңтүстік темір жолы
Монтана, Вайоминг және Оңтүстік (немесе MW&S) – 1906 жылы Монтана штатының Бриджер қаласындағы Солтүстік Тынық мұхиты темір жолының (NP) басты желісінен Белфри арқылы және Беаркрик пен оның төңірегіндегі кен орындарына дейін салынған, жеке меншіктегі қысқа темір жол саласы. Беаркрик кен орындарынан өндірілген көмірдің көп бөлігі осы 21 шақырымдық сала арқылы тасымалданды. MW&S-ті спекулянттар салған, олардың қозғалтқыштарында жоғары сапалы көмірді пайдаланған NP-ге оны бірден сата алады деп үміттенген. Бірақ, MW&S-тің әлемге жалғыз байланысы Бриджердегі NP терминалы болғандықтан, Солтүстік Тынық мұхиты бұл қысқа желіні сатып алмады, керісінше, бизнес қарым-қатынастар арқылы бақылауға тырысты. MW&S NP-нің үнемі қаржылық қысымымен өздігінен жұмыс істеуге мәжбүр болды, және Беаркриктен жоғары сапалы көмірдің көп көлемін тасымалдағанына қарамастан, көбінесе қаржылық және операциялық қиындықтарға тап болды. Беаркрик кен орындарының иелері өз кезегінде тасымалдау үшін толығымен MW&S-ке тәуелді болды. MW&S Беаркрик қауымдастығының гүлденуі үшін маңызды, бірақ күмәнді және әлсіз байланыс ретінде сақталды.
The Montana, Wyoming and Southern (or MW&S) was an independent privately owned short rail spur built in 1906 from the main Northern Pacific Railroad (NP) line at Bridger, Montana through Belfry and on to the mines in and around Bearcreek. The tremendous amounts of coal extracted from the Bearcreek mines all traveled over this 21 mile long spur. The MW&S was built by speculators hoping it could be immediately sold to the NP who used the high grade coal from the Bearcreek mines in their engines. However, since the MW&S's single outlet to the wider world was all through the NP terminus at Bridger, the Northern Pacific did not buy this short line but sought to control it through business interactions. The MW&S was forced to operate on its own under constant financial pressure from the NP, and even though it shipped large volumes of high grade coal from Bearcreek it was often in financial and operational difficulties. The Bearcreek mine owners were in turn completely dependent on the MW&S to move their shipments. The MW&S existed as a vacillating and weak but critical link to the continued prosperity of the community of Bearcreek.
Америка және шетелде туған жұмысшылардың тартылуы
MW&S темір жолы салынғаннан кейін, Bearcreek көмір өндірісінің артуымен бірге қарқынды дамыды. Америкада және шетелде туған жұмысшылар көмір өндірісінің кеңеюіне және тұрақты жұмысқа мүмкіндікке тартылып, сол жерге қоныс аударды. 1917 жылға қарай Bearcreek маңындағы шахталарда 1200 адам жұмыс істеді. Кеншілер келген кезде олар Bear Creek өзеніне құятын кішкентай тік жарларда салынған шағын елді мекендерге орналасты. Өркендеген шағын кезеңінде Bearcreek және оны қоршаған Washoe, New Caledonia, Chickentown, Scotch Coulee, International және Stringtown елді мекендерінде шамамен 3000 адам тұрды, олардың көп бөлігі көмір шахталарында жұмыс істеді. 1906 жылдан бастап Bearcreek Сербия мен Черногориядан келген көптеген серб/славян иммигранттарын тартты. Көптеген серб отбасылары өздерінің мәдениетін және салт-дәстүрлерін Bearcreek-ке әкелді. Этностық құрамының алуандығына байланысты Bearcreek дәстүрлі түрде Рождествоны екі рет тойлады: 25 желтоқсанда және 6 қаңтарда, Серб Православие шіркеуінің мерекесінде.
After the MW&S railroad was built, Bearcreek expanded rapidly as coal production increased. American and foreign born workers moved there, drawn by the expanding coal mining activity and the promise of steady work. By 1917, the mines around Bearcreek were employing 1,200 men. As the miners came they settled in small communities built in the small steep coulees running down into Bear Creek. At its peak, Bearcreek and the surrounding communities of Washoe, New Caledonia, Chickentown, Scotch Coulee, International, and Stringtown, had a population of about 3,000 people, most of whom worked in the coal mines. From 1906 onward, Bearcreek attracted a large contingent of Serbian/Slavic immigrants from Serbia and Montenegro. The many Serb families brought their culture and their customs to Bearcreek. With its diverse ethnic composition, Bearcreek traditionally celebrated Christmas twice, on December 25 and January 6, the Serbian Orthodox Church holiday.
Смит кенішіндегі апат
1943 жылғы 27 ақпанда Смит кенішінің #3 тауында жарылыс болды, бұл Монтана тарихындағы ең қорқынышты көмір өндіру апаты болды. Жұмыс басталғанда жер астына түскен 77 адамның тек үшеуі ғана тірі қалды. Барлық денелер табылды. Отыз адам дереу қаза тапты. 44 шахтер бастапқы жарылыстан аман қалды, бірақ кеніштің шалғай орналасқан бөліктерінде тұтқындалып, алғашқы жарақаттарынан немесе метан мен көміртек газынан уланудан көз жұмды. Кейбіреулері отбасыларына қоштасу хаттарын жазды. Смит кеніші қайта ашылмады және бұл апат қауымдастыққа ауыр соққы берді.
On February 27, 1943, the Smith Mine #3 exploded in the worst coal mining accident in the history of Montana. Of the 77 men who had gone underground at the start of the shift, only 3 survived. The bodies were all recovered. Thirty had died instantly. Forty four of the miners survived the initial blast, but were trapped underground in isolated parts of the mine, dying from initial injuries or from suffocation from methane and carbon monoxide poisoning. Some left farewell notes to their families. The Smith Mine never reopened and this disaster dealt a severe blow to the community.
Смит кен орнындағы апаттан кейінгі оқиғалар
1940-шы жылдардың соңы мен 1950-шы жылдардың басында американ экономикасында көмірге деген тұтынудың азаю тенденциясы байқалды, себебі жылыту үшін табиғи газ немесе отын майы қолданыла бастады, сондай-ақ локомотивтерді қуаттандыру үшін дизельдің пайдалануы артты. Беаркрик көмір өндірісі тұрақты түрде төмендеді. Смит кенішінің күрт жабылуынан кейін, көмірге деген сұраныс азайған сайын, Монтана, Вайоминг және Оңтүстік темір жолының қаржылық жағдайы да нашарлады, ол бұрыннан-ақ тұрақсыз болған. Темір жол 1953 жылы қызметін тоқтатты. Темір жол тоқтаған соң, Беаркрик және оның төңірегіндегі кен өндіру қызметінің көп бөлігі де тоқтады, себебі темір жол кендер үшін көмірді нарыққа жеткізудің жалғыз тиімді тәсілі болды. Кейбір кендер күресіп бақты, бірақ соңғы кен 1970-ші жылдары жабылды. Темір жолдың жабылуынан кейін көптеген кендер де жабылып, қала халқының саны тез азайды, соңында 100 адамнан да аз болды. Темір жол төсегінен рельстер мен тіреулер алынып тасталды, және уақыт өте келе, бір кезде Bear Creek бойындағы шатқалдарды толтырған бос шахтерлер үйлері сатылып, көшірілді немесе қараусыз қалды, уақыт өте бұзылып кетті. Бүгінгі таңда Bearceek құраған көптеген айналасындағы елді мекендердің көбі мүлдем жойылды, тек бірнеше үйлер ғана Washoe-ні көрсетеді, қазіргі уақытта олардың ең ірісі. Соңғы онжылдықтарда Беаркриктің шағын қалған қауымдастығы Ред-Лоджға жақын орналасқандықтан өсіп келеді, ол туристерге қызмет көрсету үшін экономикасын дамытты – олар шаңғы тебуге, жазғы коттедждерді пайдалануға немесе Йеллоустоун паркіне өтуге келеді.
In the late 1940s and early 1950s, there was a marked trend away from coal consumption in the American economy, due to utilization of natural gas or fuel oil for heating and the increasing use of diesel to power locomotives. Bearcreek's coal production went into a steady decline. After the abrupt closure of the Smith Mine, and as the demand for coal declined so did the financial health of the Montana, Wyoming and Southern, which had always been precarious. The railroad ceased to operate in 1953. When the railroad ceased to function so did most of mining activity in and around Bearcreek, since the railroad was the only efficient way for mines to ship their coal to market. Some mines struggled on, but the last mine closed in the 1970s. After the closure of the railroad followed by most of the mines the town's population rapidly dwindled, eventually declining to under 100 people. The rails and ties were removed from the railroad bed and over time the many empty miners houses that once filled the coulees along Bear Creek were sold and moved, or they simply sat vacant and deteriorated until they were torn down. Today, the many surrounding communities that made up Bearceek are almost completely gone, with only a few houses marking Washoe, currently the largest of them. In the last decades there is some growth of the tiny remaining community of Bearcreek thanks to its proximity to Red Lodge which has developed an economy to serve tourists who come to ski, or to use summer cabins, or to pass through to Yellowstone Park.
География
Bearcreek (45.159849, 109.156322) координаталарында орналасқан. Монтана штатының 308-ші қалалық тас жолында орналасқан Bearcreek, Ред-Лодж және Белфри қалаларының арасында шамамен ортасында жатыр. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 0,12 шаршы миль (0 км2) құрайды, бұл толығымен құрлықтан тұрады.
Bearcreek is located at (45.159849, 109.156322). Situated on Montana Secondary Highway 308, Bearcreek is about halfway between Red Lodge and Belfry. According to the United States Census Bureau, the town has a total area of 0.12 square miles (0 km2), all land.
2000 жылғы халық санағы
2000 жылғы халық санауы бойынша қалада 83 адам, 38 шаруашылық және 22 отбасы тұрды. Халық тығыздығы 40 тұрғын үй бірлігін құрады. Халықтың этникалық құрамы: 96,39% ақ нәсілді, 1,20% афроамерикалық және 2,41% екі немесе одан көп нәсілді. 38 шаруашылықтың 31,6%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 34,2%-ы бірге тұратын жұбайлар, 18,4%-ы күйеуі жоқ әйелдер басқаратын үйлер, ал 39,5%-ы отбасы емес. Барлық шаруашылықтың 34,2%-ы жеке адамдардан тұрды, ал 7,9%-ында 65 жастан асқан жалғыз адамдар тұрды. Шаруашылықтың орташа мүше саны 2,18, ал отбасының орташа мүше саны 2,35 адамды құрады. Қала тұрғындарының жас бойынша бөлінуі: 21,7%-ы 18 жасқа дейінгілер, 10,8%-ы 18-24 жас аралығындағылар, 33,7%-ы 25-44 жас аралығындағылар, 28,9%-ы 45-64 жас аралығындағылар және 4,8%-ы 65 жастан асқандар. Орташа жас 35 жас. Әр 100 әйелге 97,6 еркек шақ келді. 18 жастан асқан әйелдердің әр 100-іне 85,7 еркек шақ келді. Шаруашылықтың орташа табысы 32 917 доллар, ал отбасының орташа табысы 32 500 доллар болды. Ерлердің орташа табысы 20 250 доллар, ал әйелдердің 25 000 долларға тең. Жан басына шаққандағы орташа табыс 13 572 долларды құрады. Отбасылардың 3,8%-ы және халықтың 12,6%-ы кедейлік шегінен төмен өмір сүрді, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 20,0%-ы және 64 жастан асқандардың ешқайсысы да жоқ.
As of the census of 2000, there were 83 people, 38 households, and 22 families residing in the town. The population density was There were 40 housing units at an average density of The racial makeup of the town was 96.39% White, 1.20% African American, and 2.41% from two or more races. There were 38 households, out of which 31.6% had children under the age of 18 living with them, 34.2% were married couples living together, 18.4% had a female householder with no husband present, and 39.5% were non families. 34.2% of all households were made up of individuals, and 7.9% had someone living alone who was 65 years of age or older. The average household size was 2.18 and the average family size was 2.35. In the town, the population was spread out, with 21.7% under the age of 18, 10.8% from 18 to 24, 33.7% from 25 to 44, 28.9% from 45 to 64, and 4.8% who were 65 years of age or older. The median age was 35 years. For every 100 females, there were 97.6 males. For every 100 females age 18 and over, there were 85.7 males. The median income for a household in the town was $32,917, and the median income for a family was $32,500. Males had a median income of $20,250 versus $25,000 for females. The per capita income for the town was $13,572. There were 3.8% of families and 12.6% of the population living below the poverty line, including 20.0% of under eighteens and none of those over 64.