Кіріспе

Майами аймағындағы жол. Дуглас жолы, сондай-ақ Lillooet Trail, Harrison Trail немесе Lakes Route деп те аталатын бұл жол, алтын іздеу дәуірінде Британдық Колумбияның жағалауынан ішкі аймаққа дейінгі көлік артериясы болды (Ескеріңіз, Lillooet Trail деп тағы бір жол бар, ол Lillooet Cattle Trail деп аталды, ол осы жолдың бір бөлігін пайдаланды, бірақ 25 жылдан кейін салынды). 30 000-нан астам адам осы жолмен сапар шеккен деп саналады, алайда 1860 жылдардың соңында Карибу вагон жолының салынуына байланысты, ол аймақты айналып өтіп, дерлік тоқтатылды.

Тарих

1828 жылы Гудзон шығанағы компаниясының қызметкерлері алғаш басып өткен және 1846 жылы HBC саяхатшысы Александр Колфилд Андерсон картаға түсірген бұл жол, Фрейзер каньонының қауіптерін болдырмау үшін, қазіргі Лиллоут маңындағы алтынға толы Фрейзер өзенінің арналарына жеткісі келген іздеушілер үшін маңызды болды. 1859 жылғы қыста болған Фрейзер каньоны соғысынан кейін Жоғарғы Фрейзерге балама жол табу қажеттілігі күшейді, және шахтерлер соғыс біткенімен, Нлака’памукстың (Томпсон үндістері) аумағынан өтуден қауіптенді. Мыңдаған адамдар бұл жолмен бұрыннан-ақ, қатты жаңбыр мен маса шабуылы сияқты қиын жағдайларда сапар шеккен кезде, губернатор сэр Джеймс Дуглас Жоғарғы Фрейзердегі мыңдаған адамның аштықтан қорғалуы үшін, жер участалары арқылы вагондық жол салу арқылы жолды ресмилеуге шешім қабылдады. Британ Колумбиясының жаңадан құрылған колониясының бірінші қадамдарының бірі ретінде, губернатор жол құрылысын ерекше схема бойынша тапсырды: жолда жұмыс істеуге келіскендер әрқайсысы жиырма бес доллар салып, Каюшқа (Лиллует) жеткенде оларға тауармен қайтарылатын болды. 1858 жылы екі жүз елу адамнан тұратын екі топқа бөлінген бес жүз адам – британдықтар, американдықтар, қытайлықтар, мексикалықтар, скандинавиялықтар, канакалар (гавайиліктер), немістер және басқалары жұмысқа қол қойды. Құрылыс аяқталғаннан кейін, жолдың Порт-Дуглас басындағы бағалар немесе Лиллоуттегі жоғары бағалар қолданыла ма, әлде уәделенгендей өтемақы қалай есептелетіні туралы дау туды. Губернатор ақырында арзан Порт-Дуглас бағаларын таңдады. Бірақ құрылыс жұмысының сапасы нашар болды, сондықтан Корольдік инженерлер бір жылдан кейін жолды қайта тексергенде, ол қолдануға жарамсыз болып шықты. Сондықтан қосымша мемлекеттік қаражат жолды жөндеуге және жақсартуға, көпірлер салуға және тік жарларды бұзуға жұмсалды. Барлық күш-жігерге қарамастан, 1861 жылға қарай бұл жол аз қолданылды, бірақ оны жергілікті тұрғындар мен кейде саяхатшылар көп жылдар бойы пайдаланды. Порт-Дугласқа және одан тұрақты кеме қатынасы 1890 жылдары тоқтатылды, бірақ Андерсон және Сетон көлдеріндегі шағын кемелердің қатынай беруі ондаған жылдарға созылды, Сетон көлінде тек 1950 жылдары ғана тоқтады.

Бағыт

Порт-Дугластан (қазіргі уақытта тасталып кеткен) басталатын жол 25 Майл Хаусқа (тасталып, жоғалған) жеткізді. Одан кейін қайық және жол арқылы Порт-Пембертонға жол салды. Содан кейін Пембертонға кіретін жол кең айналым жасап Порт-Андерсонға бағытталды. Одан тағы бір су-құрлық жолы тікелей Лилуетке дейін созылды. Мұнда ол ескі Карибу жолымен қосылды.

Сипаттама

Маршрут Британдық Колумбиядағы Порт-Дуглас қаласынан басталады, Харрисон көлінің және Джорджия бұғазынан өзенмен жүрудің бастапқы нүктесінен. Одан әрі маршруттың құрлықтағы бөлігі Лилует өзенінің төменгі ағысымен Лилует көлінің оңтүстік жағындағы Порт-Лилуетке дейін созылады, онда кемелер мен каноэлер саяхатшыларды қазіргі Керри тауының жанындағы Биркенхед өзенінің құйылысында орналасқан Порт-Пембертонға жеткізеді. Маршруттың келесі құрлықтағы бөлігі, Ұзын Портаж немесе Пембертон Портажы деп аталады, Биркенхед өзенінің төменгі ағысын бойлай жүреді, содан кейін одан Біркен көліне (сондай-ақ Саммит көлі немесе Гейтс көлі деп те аталады) бұрылады, ал одан кейін Гейтс өзені арқылы қазіргі Д’Арсиге, Андерсон көлінің бастауына, бұрын Порт-Андерсон деп аталған жерге жетеді. Одан әртүрлі су кемелері, соның ішінде "Көлдің ханымы" ("Lady of The Lake") аталған шағын кеме және кең таралған жергілікті каноэлер саяхатшыларды Ұзын Портажға (қазіргі Сетон Портажы) жеткізеді. Мұнда жүкті тасымалдаушылар және соңында қысқа есектің тартқан "темір жолы" адамдар мен жүкті Сетон көлінің бастауына жеткізеді, онда тағы да бірнеше кемелер оларды көлдің төменгі жағына және соңғы бес шақырымдық вагондық жолға алып барады. Карибу алтын асығысына жауап ретінде, кәсіпкер Густав Блин Райт одан Форт-Александрияға дейін ақы төленетін жолды салады, ол Фрейзер каньонының бойымен шамамен жиырма шақырымға созылады, содан кейін Клинтон қаласы арқылы Карибу үстіртіне қарай шығысқа бұрылады, онда кейінірек салынған Карибу вагондық жолы ескі маршрутпен қосылады. Лилует осы жолдың "0 шақырымы" ретінде саналады, ал оның қонақ үйлері Лилуеттің бас көшесіндегі белгілі бір нүктеден қашықтығына қарай ат қойылған.