Компьютерлік желілерді қосу: интернет желісі, протоколдар, маршрутизация. Желілерді біріктіру арқылы хабар алмасу мүмкіндігі. Интернет – желілер желісі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Компьютерлік желілердің әртүрлі түрлерін өзара байланыстыру
Interconnecting different types of computer networks
Интернет желісі – бірнеше компьютерлік желілерді өзара байланыстыру тәжірибесі, осылайша қосылған желілердегі кез келген хост жұбы, олардың аппараттық деңгейдегі желілік технологиясына қарамастан, хабарлама алмаса алады. Өзара байланысты желілердің нәтижесінде құрылған жүйе интернет желісі немесе жай ғана интернет деп аталады. Интернет желісінің ең танымал мысалы – Интернет, көптеген негізгі аппараттық технологияларға негізделген желілердің желісі. Интернет, Интернет-протоколымен қамтамасыз етілген бірыңғай жаһандық адрестеу жүйесі, пакет форматы және маршрутизациялау әдістері арқылы анықталады. Интернет желісі термині «интер» (арасында) және «желілік» компоненттерінің бірігімінен тұрады. Интернет желісі үшін бұрын қолданылған термин – «катенет», яғни желілерді (кон)катенациялаудың қысқартылған түрі.
Internetworking is the practice of interconnecting multiple computer networks, such that any pair of hosts in the connected networks can exchange messages irrespective of their hardware level networking technology. The resulting system of interconnected networks are called an internetwork, or simply an internet. The most notable example of internetworking is the Internet, a network of networks based on many underlying hardware technologies. The Internet is defined by a unified global addressing system, packet format, and routing methods provided by the Internet Protocol. The term internetworking is a combination of the components inter (between) and networking. An earlier term for an internetwork is catenet, a short form of (con)catenating networks.
Желілерді өзара қосу
Интернет желісі, «интер» (арасында) және «желілік» компоненттерінің бірігісінен пайда болған, бастапқыда әртүрлі желілік технологияларды қосу мақсатымен құрылды, бірақ кең аумақты желі арқылы екі немесе одан көп жергілікті желілерді байланыстыру қажеттілігі арқасында кеңінен таралды. 1973 жылы ARPANET-ті Лондон университетінің колледжінің (UCL) компьютерлік ғылым бөлімі арқылы алғашқы британдық академиялық желілермен байланыстыру – халықаралық гетерогенді ресурстарды ортақтастыру желісінің алғашқы мысалы болды. ARPANET-те жеке желілерді қосу үшін қолданылатын желі элементтері шлюздер деп аталды, бірақ осы контексте функционалдық жағынан өзгеше құрылғылармен шатасу мүмкіндігі болғандықтан, бұл термин қолданыстан шығарылды. 1973 жылы АҚШ, Ұлыбритания және Франция ғалымдары желілік протоколдар арасындағы айырмашылықтарды жалпы интернет-протокол арқылы жасыратын интернет-жұмыс тәсілін әзірледі. ARPANET-тегідей, желінің сенімділігіне жауапкершілік тағудың орнына, хосттар жауапкершілікті өз мойнына алды, бұл CYCLADES желісінде көрсетілді. Ұлыбританиядағы Ұлттық физикалық зертханадағы зерттеулер ортақ хост-протоколын құрудың сенімділігі мен тиімділігін растады. Кейіннен UCL-ге ARPANET байланысы SATNET-ке айналды. 1977 жылы ARPA үш тармақты интернет-жұмыс тәжірибесін көрсетті, ол PRNET-тегі мобильді құрылғыны ARPANET-тегі түйіндермен және SATNET арқылы UCL-дегі түйіндермен байланыстырды. 1970 және 1980 жылдары қоғамдық деректер желілеріне негіз болған X.25 протоколы, интернет желісін іске қосуға мүмкіндік берген X.75 протоколымен толықтырылды. Бүгінде желілерді өзара байланыстыратын шлюздер маршрутизаторлар деп аталады. Бүгінгі күні интернет желісінің анықтамасына жеке желілер сияқты басқа компьютерлік желілердің қосылуы да кіреді. Интернет желісін құру үшін келесілер қажет: кез келген қатысушы желідегі кез келген хостқа пакеттерді адрестеудің стандартталған схемасы; жіберілетін пакеттердің форматын және оларды өңдеуді анықтайтын стандартталған протокол; стандартталған адрестерге сүйене отырып, пакеттерді олардың түпкілікті меңзілдеріне бағыттайтын қатысушы желілерді өзара байланыстыратын компоненттер. Кәсіпорындардағы желілердің өзара байланысының тағы бір түрі желілік модельдің байланыс қабатында, яғни TCP/IP логикалық интерфейстерінің деңгейінен төменгі, аппараттық бағытталған қабатта жиі кездеседі. Мұндай өзара байланыс желілік көпірлер мен желілік коммутаторлар арқылы жүзеге асырылады. Бұл кейде қате түрде интернет желісі деп аталады, бірақ нәтижесінде пайда болған жүйе жай ғана үлкен, біртұтас кіші желі болып табылады және бұл құрылғылар арқылы өту үшін Интернет протоколы сияқты интернет желілік протоколы қажет емес. Дегенмен, бір компьютерлік желіні сегменттерге бөліп, сегменттік трафикті маршрутизаторлармен логикалық түрде бөліп, сондай-ақ қосымша бағдарламалар қолданатын интернеттік бағдарламалық қабатын пайдалана отырып, интернет желісіне айналдыруға болады. Интернет протоколы желіде кепілді емес (сенімсіз) пакеттік қызметті ұсыну үшін жасалған. Архитектура желідегі кез келген жағдайды сақтайтын аралық желі элементтерінен аулақтайды. Оның орнына, бұл функция әрбір байланыс сессиясының соңғы нүктелеріне жүктеледі. Деректерді сенімді түрде беру үшін қосымшалар Трансмиссиялық бақылау протоколы (TCP) сияқты тиісті тасымалдау қабаты протоколын пайдалануы керек, ол сенімді ағынды қамтамасыз етеді. Кейбір қосымшалар деректерді сенімді жеткізуді қажет етпейтін немесе бейне ағыны немесе дауыстық чат сияқты нақты уақыт қызметін қажет ететін тапсырмалар үшін қарапайым, байланыссыз тасымалдау протоколын, Пайдаланушы деректемелер протоколын (UDP) қолданады.
Internetworking, a combination of the components inter (between) and networking, started as a way to connect disparate types of networking technology, but it became widespread through the developing need to connect two or more local area networks via some sort of wide area network. The first international heterogenous resource sharing network was the 1973 interconnection of the ARPANET with early British academic networks through the computer science department at University College London (UCL). In the ARPANET, the network elements used to connect individual networks were called gateways, but the term has been deprecated in this context, because of possible confusion with functionally different devices. By 1973 4, researchers in the United States, the United Kingdom and France had worked out an approach to internetworking where the differences between network protocols were hidden by using a common internetwork protocol, and instead of the network being responsible for reliability, as in the ARPANET, the hosts became responsible, as demonstrated in the CYCLADES network. Research at the National Physical Laboratory in the United Kingdom confirmed establishing a common host protocol would be more reliable and efficient. The ARPANET connection to UCL later evolved into SATNET. In 1977, ARPA demonstrated a three way internetworking experiment, which linked a mobile vehicle in PRNET with nodes in the ARPANET, and via SATNET, to nodes at UCL. The X.25 protocol, on which public data networks were based in the 1970s and 1980s, was supplemented by the X.75 protocol which enabled internetworking. Today the interconnecting gateways are called routers. The definition of an internetwork today includes the connection of other types of computer networks such as personal area networks. To build an internetwork, the following are needed: A standardized scheme to address packets to any host on any participating network; a standardized protocol defining format and handling of transmitted packets; components interconnecting the participating networks by routing packets to their destinations based on standardized addresses. Another type of interconnection of networks often occurs within enterprises at the link layer of the networking model, i. e. at the hardware centric layer below the level of the TCP/IP logical interfaces. Such interconnection is accomplished with network bridges and network switches. This is sometimes incorrectly termed internetworking, but the resulting system is simply a larger, single subnetwork, and no internetworking protocol, such as Internet Protocol, is required to traverse these devices. However, a single computer network may be converted into an internetwork by dividing the network into segments and logically dividing the segment traffic with routers and having an internetworking software layer that applications employ. The Internet Protocol is designed to provide an unreliable (not guaranteed) packet service across the network. The architecture avoids intermediate network elements maintaining any state of the network. Instead, this function is assigned to the endpoints of each communication session. To transfer data reliably, applications must utilize an appropriate transport layer protocol, such as Transmission Control Protocol (TCP), which provides a reliable stream. Some applications use a simpler, connection less transport protocol, User Datagram Protocol (UDP), for tasks which do not require reliable delivery of data or that require real time service, such as video streaming or voice chat.
Катенет
Catenet, (кон)тізбектес желілердің қысқаша түрі, шлюздер арқылы байланыстырылған пакеттік коммутациялық желілер жүйесін таңбалайтын ескірген терминология. Бұл тұжырым 1974 жылы жарияланған «Пакеттік коммутациялық желілерді біріктіру жөніндегі ұсыныс» атты мақалада келтірілген. Пузин пакеттік коммутация технологиясының пионері және CYCLADES желісінің негізін қалаушы болды, сол кезде «желі» дегені қазіргі жергілікті желіні білдірген. Catenet – адрестеу және маршрутизацияның үйлесімділігін қамтамасыз ететін спецификациялармен бірнеше желіні «желілер желісіне» біріктіру концепциясы. 1980-жылдардың басында ARPANET-тегі ескі протоколдар Internet Protocol-мен ауыстырылғанда, catenet термині біртіндеп internetwork терминінің қысқартылған түрі – internet (кіші әріппен) терминімен ығыстырылды.
Catenet, a short form of (con)catenating networks, is obsolete terminolgy for a system of packet switched communication networks interconnected via gateways. later published in a 1974 paper "A Proposal for Interconnecting Packet Switching Networks". Pouzin was a pioneer in packet switching technology and founder of the CYCLADES network, at a time when network meant what is now called a local area network. Catenet was the concept of linking these networks into a network of networks with specifications for compatibility of addressing and routing. The term catenet was gradually displaced by the short form of the term internetwork, internet (lower case i), when the Internet Protocol replaced earlier protocols on the ARPANET in the early 1980s.
Желілік модельдер
Интернет желісінде қолданылатын протоколдар мен әдістерді сипаттау үшін екі архитектуралық модель қолданылады. Ашық жүйелер өзара байланысы (OSI) анықтамалық моделі Халықаралық стандарттау ұйымының (ISO) басшылығымен әзірленді және қолданушы қолданбаларындағы негізгі аппараттық құралдардан бағдарламалық интерфейс тұжырымдарына дейін протокол функцияларын қабаттау үшін қатаң сипаттама ұсынады. Интернет желісі модельдің Желілік қабатында (3-қабат) іске асырылады. TCP/IP моделі деп те аталатын Интернет протоколы жиынтығы OSI моделіне сәйкес әзірленбеген және оған Сұраныс бойынша түсіндірмелер мен Интернет стандарттарының нормативтік ережелерінде сілтеме жасалмайды. Қабатталған модельге ұқсас көрініске қарамастан, оның әлдеқайда қатаң емес, еркін анықталған архитектурасы бар, ол тек желілік стильдің өзінің тарихи дамуымен байланысты аспектілеріне ғана қатысты. Ол аппараттық ерекше төменгі деңгейлі интерфейстерді талқыламай, кез келген қолайлы аппараттық инфрақұрылымның бар екенін және хосттың осы жергілікті желіге сілтемелік қабат интерфейсі арқылы қосылғанға қол жетімді екенін қарастырады. 1980 жылдардың соңы мен 1990 жылдардың басында желілік инженерлік қауымдастық протокол соғыстары деп белгілі болған бәсекелес протокол жиынтықтарын іске асыру мәселесінде екіге бөлінді. OSI моделі мен Интернет протоколы жиынтығының қайсысы ең жақсы және ең сенімді компьютерлік желілерді құруға мүмкіндік беретіні белгісіз болды.
Two architectural models are commonly used to describe the protocols and methods used in internetworking. The Open System Interconnection (OSI) reference model was developed under the auspices of the International Organization for Standardization (ISO) and provides a rigorous description for layering protocol functions from the underlying hardware to the software interface concepts in user applications. Internetworking is implemented in the Network Layer (Layer 3) of the model. The Internet Protocol Suite, also known as the TCP/IP model, was not designed to conform to the OSI model and does not refer to it in any of the normative specifications in Request for Comments and Internet standards. Despite similar appearance as a layered model, it has a much less rigorous, loosely defined architecture that concerns itself only with the aspects of the style of networking in its own historical provenance. It assumes the availability of any suitable hardware infrastructure, without discussing hardware specific low level interfaces, and that a host has access to this local network to which it is connected via a link layer interface. For a period in the late 1980s and early 1990s, the network engineering community was polarized over the implementation of competing protocol suites, commonly known as the Protocol Wars. It was unclear which of the OSI model and the Internet protocol suite would result in the best and most robust computer networks.