«Автограф» (2004) – тамыл тіліндегі махаббат драмасы. Шерун жазған, түсірген фильмде ол өзі де басты рөлде. Гопика, Снеха, Маллика дебют жасады. Фестивальдерде көрсетілді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
«Автограф» — 2004 жылы түсірілген үнді тамил тіліндегі романтикалық драмалық фильм. Фильмнің саундтрегін Бхарадвадж жазған. Шеран бұл фильмде алғаш рет басты рөлді өзі ойнайды, ал басқа актерлер қатарында Гопика, Снеха, Маллика және Каниха бар. Бұл Гопика мен Малликаның тамил киносындағы дебюттік туындысы. Фильм 2004 жылдың ақпанында Үндістанда көрсетілді, сондай-ақ Франциядағы Лион Азия кинофестивалі мен Канададағы Монреаль әлем кинофестивалінде де көрсетілді. Фильм шыққаннан кейін сыншылардың жоғары бағасына ие болып, коммерциялық сәттілікке жетті. «Автограф 2» атты жалғасы жарияланғанымен, ол іске аспады. Фильм телугу тілінде «Наа Автограф», каннада тілінде «My Autograph» және бенгал тілінде «Amar Aponjon» деп қайта түсірілді.
Autograph is a 2004 Indian Tamil language romantic drama film written, produced and directed by Cheran. The film's soundtrack is composed by Bharadwaj. Cheran also plays the lead role in his film for the first time, and other cast members include Gopika, Sneha, Mallika and Kaniha. This is both Gopika's and Mallika's debut film in Tamil cinema. The film was released in India in February 2004, and was screened at the Lyon Asian Film Festival in France and at the Montreal World Film Festival in Canada. Upon release, the filmwas met with critical acclaim and commercial success. Although a sequel to the film titled Autograph 2 was announced, it never materialised. The film was remade in Telugu as Naa Autograph, Kannada as My Autograph and Bengali as Amar Aponjon.
Сюжет
Фильм Сентиль Кумардың (Черан) жарнама агенттігін басқарып, алдағы үйлену тойына достарын және туыстарын шақыру үшін пойызға отырып сапарға шығуымен басталады. Жол жүрісінде ол өзінің өткенінен әртүрлі адамдармен кездеседі, олар оның махаббат өміріне әсер еткен үш әйелдің естеліктерін оятуға көмектеседі. Сапар барысында ол жасөспірім шағын еске алады. Мектептегі оқиғалар, достарымен болған дау-жанжалдар және сыныптасы Камаламен (Малика) болған алғашқы махаббаты көңілді де, драмалық оқиғалармен суреттеледі. Бірақ оның әкесі оны 11-сыныпты бітірмей тұрып, ерте үйлендіріп жібереді. Сентиль 14 жылдан кейін Камаламен қайта кездеседі, ол енді үш баланың анасы және фермердің әйелі. Сентиль ауылға жетіп, Камала да қоса баршасын тойға шақырады, ол келуге уәде береді. Содан кейін ол колледж бітірген Кералаға барады. Сол кездегі оның ғашықтығы – Чалакудиден келген малай қызы Латика (Гопика), ол оған ғашық болады, бірақ кейін оның ата-анасы Сентильмен болған махаббатын білген соң, оны туған інісі Мадхаванға үйлендіреді, сондықтан бұл қарым-қатынас ұзаққа соқпайды. Сентиль оны шақыру үшін Чалакудиге келгенде, ол 12 жылдан бері әжесімен бірге тұрып жатқан жесір екенін көріп, қынжылады. Ол оған деген сезімін қайта оятуға тырысады, бірақ ол оны түзетуге мәжбүр болады. Сапарында ол өзінің сенімді досы Дивьямен (Снеха) кездеседі, ол оған сенімділік сыйлап, өмірде артына қарамай алға қадам басу керектігін түсіндіреді. Олар автобуста келе жатырғанда, ол өзінің қайғылы тарихын, анасының сал ауруына шалдыққандығын және отбасын асыраудың жүгін өз мойнына алғандығын айтады. Уақыт өте келе, ол бір адамға ғашық болғанын және оның өмірінің мағынасы сол адам екеніне сенгенін, бірақ аяқтандырып, көңілі сынып қалғанын айтады. Ол Сентиль сияқты жақсы серікке ие болудың қажеттігін, тіпті ол кезде мүмкін болмаса да, оған көңіл бөлудің маңызды екенін жеткізеді. Америкалық бизнесменмен мақұлдаса алмағаннан кейін, ол Сентильден кетуге мәжбүр болады. Сентиль оны бес жылдан кейін кездестіреді, ол енді ажырасып кеткен. Соңында Сентиль ата-анасы таңдаған Тенможиге (Каника) үйленеді. Оның өміріне қатысы бар үш қыз, сондай-ақ мектеп және колледж достары оның үйлену тойына қатысады. Бұл оқиғаға қуанышты нүкте қояды.
The film begins with Senthil Kumar (Cheran) who runs an advertising agency, boarding a train on a journey to invite his friends and family for his forthcoming wedding. Along the way, he encounters various individuals from his past, who bring back memories of three women that have influenced his love life. During the journey, he reminisces his teenage days. The happenings in the school, his tussle with his friends and his first love with his classmate Kamala (Mallika) are all pictured with fun and drama. However, her father married her off early before her 11th grade. He meets Kamala 14 years later, and she is now a mother of three children, and a wife of a farmer. Senthil reaches the village and invites all including Kamala, who promises to come to the wedding. Then, he goes to Kerala, where he had his college education. His major crush at that time was Lathika (Gopika), a Malayali girl from Chalakudy, with whom he falls in love, but later, the affair proves to be short lived as her parents marry her off to her cousin Madhavan after knowing about her love affair with Senthil. On reaching Chalakudy to invite her, Senthil is slightly disturbed to see her as a widow living with her grandmother for the past 12 years. He attempts to rekindle his love for her, but she corrects him. On his journey, he comes across his trusted friend Divya (Sneha), who instills confidence and elucidates him to the life lesson – that one has to go ahead in life without looking back. While she and Senthil travel on a bus, she reveals her tragic experience, that her mother is a paralytic patient and that she is the breadwinner of the family. As time passes by, she reveals that she was in love with someone and believed that he was the man of her life, but she was unfortunately let down. A poetic narration on the need for a good companion like Senthil who gives attention to her is stressed, even if it is not possible at his stage. After her unwilling engagement with a businessman from America, she leaves Senthil. Senthil meets her five years later, and she is now a divorcee. In the end, Senthil marries the girl of his parents choice, Thenmozhi (Kanika). All the three girls who were a part in his life, along with his school and college friends attend his wedding. Also, this sets a very jovial ending to the story.
Өндіріс
Roja Combines компаниясы шығарған фильмде 2000 жылдың қазан айында Черан алғаш рет Прабху Деваны басты рөлге қарастырды, бірақ кейін актер мен продюсерлер жобадан бас тартты. 2000 жылдың желтоқсан айында Черан фильмді өзі өндіретінін және актер Виджайдың жобада басты рөлді ойнайтынын хабарлады. Дегенмен, Виджай кестедегі мәселелерге байланысты кейіннен бұл рөлден бас тартты. Арвинд Свамиға басты рөл ұсынылғанын, бірақ ол сол кезде кинодан зейнеткерлікке шыққандықтан рөлді қабылдамағанын айтты. Соңынан Черан Викрамға жүгінді, бірақ ол "Егіздер" (2002) фильмінің сәттілігінен кейін романтикалық фильм түсіргісі келмеді, нәтижесінде Черан рөлді өзі сомдады. Черан фильмнің бір бөлігінің автобиографиялық екенін мәлімдеді. Фильмде төрт оператор жұмыс істеді: Рави Варман Сентилдің бала кезіндегі мектеп эпизодын 35 мм линза арқылы түсірді, ол үшін жарық бұрышын пайдаланды, Виджай Милтон Керала сахналарын түсірді, Дваракнат Ченнай эпизодын тұрақтандырылған камерамен түсірді, ал Шанки Махендран фильмнің ""тікелей" бөлігін түсірді, онда камера Сентил кейіпкерінің көзқарасын қолданады.
Produced by Roja Combines, Cheran first cast Prabhu Deva in the lead role during October 2000, but the actor and producers later left the project. In December 2000, Cheran announced that he would produce the film himself and that actor Vijay would portray the lead role in the project. However, Vijay later opted out as a result of scheduling problems. Arvind Swami revealed that he was offered the main role, but he declined the role because he was retired from cinema in that time period. Cheran later approached Vikram, but he did not want to do a romantic film after the success of his action film Gemini (2002), resulting in Cheran, himself, portraying the role. Cheran said that the film was partly autobiographical. Four different cinematographers worked on the film; Ravi Varman had shot the school episode in Senthil's early life with a 35 mm lens for which he used light angle, Vijay Milton shot the Kerala scenes, Dwaraknath shot the Chennai episode with a steady cam, and Shanky Mahendran shot the "'live' part" of the film when the camera uses the point of view of Senthil's character.
Сыни қабылдау
Сифи: "Автографтың ең басты артықшылығы – Черан өмірінің үш кезеңін түсіру үшін үш операторды таңдағандығында, бұл фильмге көшпенділік пен ностальгиялық сезім сыйлайды". Variety журналынан Денис Харви: "Жақсы салынған туындыда тым көп таныс мелодрама мен нақты ерекшеліктердің азайып кетуі байқалады (әсіресе 70-ші жылдардағы тамил мюзиклдеріне жасалған бір керемет құрмет), бірақ көруге оңай". Г. Дханнаджаян "Тамил киносының мақтанышы" кітабында: "Өмірдің әртүрлі кезеңдеріндегі махаббат естеліктерін қамтитын жаңа үрдіс белгілеген фильм". Калки журналынан Визуал Дасан: "Черанның актерлік шеберлігімен қатар, көркем суретші ретінде де қайта жандануы, «Автограф» фильмінде өнер ретінде бейнеленген".
Sify wrote, "A major plus point of Autograph is that Cheran has chosen three cameramen to do the three episodes in his life which makes the film lively and nostalgic." Dennis Harvey of Variety wrote, "Well mounted production has too much familiar melodrama, and few real highlights (notably one delightful homage to ’70s Tamil musicals), but remains an easy watch." G Dhananjayan in his book Pride of Tamil Cinema wrote "A trend setting film recollecting love memoirs in various phases of life". Visual Dasan of Kalki wrote that Cheran's creative maturity, re emerging not only as an actor but also as a fine artist, was recorded as an art form in Autograph.
Қайта жасау
Жыл Атауы Тіл Реф. (Дереккөздер) 2004Naa Autograph Телугу 2006Менің автографым Канад 2017Амар Апонжон Бенгал