Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жаңа Зеландия крикетшісі
New Zealand cricketer
Роджер Чарльз Блант (3 қараша 1900 – 22 маусым 1966) – Жаңа Зеландия ұлттық крикет құрамасы үшін тоғыз тестілік матч өткізген крикетші.
Roger Charles Blunt (3 November 1900 – 22 June 1966) was a cricketer who played nine Test matches for the New Zealand national cricket team.
Жеке өмір
Блант Англияда дүниеге келді, бірақ ол алты айлық болғанда оның отбасы Жаңа Зеландияға көшіп кетті. Оның әкесі Оксфорд университетінің Крайст-Черч колледжінің түлегі және Крайстчерч қаласындағы Кентербери колледжінде профессор болып жұмыс істеді. Блант Крайстчерчтегі Крайст колледжінде оқыды, онда бірінші XI крикет командасының капитаны болды.
Blunt was born in England, but his family moved to New Zealand when he was six months old. His father, a graduate of Christ Church, Oxford, was a professor at Canterbury College in Christchurch. Blunt was educated at Christ's College, Christchurch, where he captained the First XI cricket team.
Ерте мансап
Блант өзінің бірінші сыныптық карьерасын 17 жасында 1917 жылы Рождество күні Крайстчерчте Отагоға қарсы Кентербери үшін бастады, алты қақпа алды. 1920-жылдар бойы отандық крикетте өнімді ойыншы болды. 1922–1923 маусымында ол 583 бірінші сыныптық ұпай жинап, 53.00 орташа есеппен Кантерберидің Планкет қалқанын жеңуіне көмектесті. 1926 жылы Крайстчерчтен Дунединге көшті. Жаңа Зеландияның тестілік крикетке қатысудан бұрын Австралия және Англия командаларына қарсы бірнеше рет Жаңа Зеландия құрамасы сапындағы ойындарда өнер көрсетті. Жаңа Зеландияның алғашқы ірі шетелдік туры – 1927 жылы Англияға сапарында – ол 44.00 орташа есеппен 1540 ұпай жинап, 25.29 орташа есеппен 77 қақпа алды. Осы жетістіктері үшін ол 1928 жылы «Wisden Cricketers of the Year» тізіміне енді.
A batsman and leg spinner, Blunt began his first class career at 17 on Christmas Day 1917 for Canterbury against Otago at Christchurch, taking six wickets. He was a prolific batsman in domestic cricket throughout the 1920s. He was the leading run maker in the 1922–23 season, scoring 583 first class runs at an average of 53.00, helping Canterbury to win the Plunket Shield. He moved from Christchurch to Dunedin in 1926. He played several representative matches for New Zealand against Australian and English teams in the days before New Zealand played Test cricket. When New Zealand made its first major overseas tour, to England in 1927, he scored 1540 runs at 44.00 and took 77 wickets at 25.29, and in recognition of these performances he was chosen as one of the Wisden Cricketers of the Year in 1928.
Кейінгі мансап
1930 жылы қаңтарда Крайстчерчте Англияға қарсы өткен алғашқы сынақ матчында Блант басқа жаңа зеландиялықтарға қарағанда көбірек ұпай жинап, көбірек қақпаларды құлатты (45 есе шықпай және 7; 3/17 және 2/17). Ол Жаңа Зеландияның алғашқы тоғыз сынақ матчының бәрінде ойнады: 1929–30 жылдары Англияға қарсы төрт, 1931 жылы Англияға қарсы үш және 1931–32 жылдары Оңтүстік Африкаға қарсы екі матч. Оның ең жоғары сынақ ұпайы 1931 жылы Лордс стадионында Англияға қарсы 96 ұпайды құрады. 1931–32 жылдары Крайстчерчте Отаго командасының құрамында Кентербериге қарсы ойын кезінде Блант 338 ұпай жинады, команданың жалпы есебі 589 болды, бірақ Отаго бұл матчты жеңіліске ұшыратты. Бұл жаңа зеландиялықтың бірінші сыныптағы ең жоғары көрсеткіші еді, бірақ Берт Сатклифф 1949–50 жылдары 355 ұпаймен осы көрсеткішті жаңартты. Блант сондай-ақ 7769 ұпай жинаған Жаңа Зеландияның ең көп ұпай жинаған ойыншысы ретінде рекордты ұстады, бірақ 1953 жылы Сатклифф осы көрсеткіштен асып түсті. 1931–32 маусымынан кейін Блант Жаңа Зеландияда крикетпен айналыспады, бірақ 1934 және 1935 жылдары Англияда үш бірінші сыныптық матчқа қатысты. Ол 1933–1938 жылдары Англияда сэр Джулиен Кэйннің XI командасы үшін көптеген маңызды емес матчтарда ойнады және 1933 жылы Кэйннің XI командасымен Солтүстік Америкаға турне жасады.
In New Zealand's first Test, against England in Christchurch in January 1930, Blunt made more runs and took more wickets than any other New Zealander (45 not out and 7; 3 for 17 and 2 for 17) as New Zealand lost by 8 wickets. He played in all of New Zealand's first nine Tests: four against England in 1929–30, three against England in 1931, and two against South Africa in 1931–32. His highest Test score was 96 against England at Lord's in 1931. Batting for Otago against Canterbury in Christchurch in 1931–32, Blunt made 338 not out at a run a minute out of a total of 589 all out, in a match that Otago nevertheless lost. It was the highest first class score by a New Zealander until Bert Sutcliffe beat it with 355 in 1949–50. Blunt also held the record as the highest scoring New Zealand batsman with 7769 runs until Sutcliffe surpassed it in 1953. After the 1931–32 season Blunt played no further cricket in New Zealand, but did appear in three first class matches in England in 1934 and 1935. He played many minor matches for Sir Julien Cahn's XI in England from 1933 to 1938, and toured North America with Cahn's XI in 1933.
Крикеттен кейін
Бірінші сыныпты крикеттен қанағаттанғаннан кейін Блант Англияда тұрды, онда ол табысты кәсіпкер атанды. Ол 1952 жылы Лондон Жаңа Зеландия Крикет клубының тұңғыш ойынында капитандық етіп, клубтың белгілі мүшесі болып қалды. Оның құрметіне Роджер Блант атындағы сыйлық клубқа қызмет еткендерге жыл сайын табыс етіледі. Блант крикет жаңғырығын радио арқылы жеткізуші де болды, 1949 жылы Англияға Жаңа Зеландияның сапары кезінде BBC командасына қосылды. 1953 жылы оған Елизавета II-нің тәж кигізу медалі табыс етілді. 1965 жылы Королеваның туған күніне орай Британ империясы орденінің мүшесі атағымен марапатталды.
After retiring from first class cricket, Blunt lived in England, where he was a successful businessman. He captained London New Zealand Cricket Club in its inaugural match in 1952 and remained a prominent member of the club. In his memory the Roger Blunt Award is given annually for services to the club. Blunt also became a radio commentator on cricket broadcasts, joining the BBC team for the 1949 New Zealand tour of England. In 1953, he was awarded the Queen Elizabeth II Coronation Medal. He was appointed a Member of the Order of the British Empire in the 1965 Queen's Birthday Honours.