Кардросс ақсүйек титулының тарихы

Кіріспе

Лорд Кардросс – Шотландия жұрлық титулы, 1695 жылдан бастап Букан графының қосалқы титулы. Ол 1606 жылы Джон Эрскинге, Мар графына, оның еркек мұрагерлеріне және кез келген тағайындалғандарына, сондай-ақ оның орнын басушысын тағайындау құқығымен берілді. 1617 жылы ол екінші әйелі Мари Стюарттан туған екінші ұлын, Генри Эрскинді, Кардросс иегері етіп тағайындады. Мар графы 1634 жылы қайтыс болды, ал Мар графының титулына оның бірінші әйелінен туған ұлы Джон мұрагерлік етті, ал Кардросс иелігіне оның немересі Дэвид Эрскин, екінші лорд Кардросс, Генри, Кардросс иегерінің ұлы мұрагерлік етті, ол 1628 жылы қайтыс болған еді. Екінші лорд «Келісім» партиясын қолдады және 1649 жылы парламентте отыруға тыйым салынды. Оның орнын үлкен ұлы, үшінші лорд бағындырды. Ол діни қуғыннан қашу үшін Солтүстік Америкаға эмиграциялап, қазіргі Каролина штатында колония құрды. Оның ұлы, төртінші лорд, 1695 жылы Букан графының титулын туысынан мұраға алды. Алайда, оның талабы 1698 жылға дейін Шотландия Парламентімен бекітілмеді. Осы титулдың тарихы туралы толық мәліметтер үшін Букан графына қараңыз. Эрскин отбасының осы тармағының бірнеше басқа да мүшелері көзге түсті. Екінші лордтың кіші ұлы Джон Эрскин – әскер және саясаткер болды. Джон Эрскин Карноктық Джон Эрскиннің ұлы, Кардростың ұлы, белгілі заңгер еді. 18-ғасырдағы Шотландия шіркеуіндегі Евангелистік партияның жетекшісі Джон Эрскин, Карноктық Джон Эрскиннің бірінші әйелінен туған ұлы болды. Джон Элфинстон Эрскин, Джеймс Эрскиннің немересі, Джеймс Эрскиннің екінші әйелінен туған ұлы, Корольдік теңіз күштерінің адмиралы болды. Сэр Дэвид Эрскин, Джеймс Эрскиннің ұлы, Джон Элфинстон Эрскиннің інісі, 1885 және 1915 жылдар аралығында Ұлыбритания парламентінің төменгі палатасының сержанты болды және Ұлыбритания сарайында бірнеше лауазымды атқарды. Джеймс Фрэнсис Эрскин (1862–1936), сэр Дэвид Эрскиннің үлкен ұлы, шотланд гвардиясының бригадир-генералы болды. Оның ұлы Малкольм Дэвид Эрскин (1903–1949) – шотланд гвардиясының бригадирі болды. Сеймур Элфинстон Эрскин (1863–1945), сэр Дэвид Эрскиннің екінші ұлы, Корольдік теңіз күштерінің адмиралы болды. Уолтер Хью Эрскин (1870–1948), сэр Дэвид Эрскиннің үшінші ұлы, 1929 және 1940 жылдар аралығында Ұлыбритания парламентінің төменгі палатасының қару-жарақ сержантының орынбасары болды. Ян Дэвид Эрскин (1898–1973), Алан Дэвид Эрскиннің ұлы, сэр Дэвид Эрскиннің төртінші ұлы, Ұлыбритания армиясының генерал-майоры болды. Сэр Артур Эрскин, сэр Дэвид Эрскиннің бесінші ұлы, әскер және сарай қызметкері болды. Сэр Джеймс Элфинстон Эрскин, сэр Дэвид Эрскиннің ағасы, флот адмиралы болды. Джордж Элфинстон Эрскин (1841–1912), Джордж Кейт Эрскиннің ұлы, Джон Элфинстон Эрскиннің інісі, Үнді армиясының Бомбей кавалериясының генерал-майоры болды. Оның екінші әйелінен туған ұлы, сэр Джордж Эрскин, Ұлыбритания армиясының генералы болды.

Lord Cardross is a title in the Peerage of Scotland, since 1695 a subsidiary title of the earldom of Buchan. It was created in 1606 for John Erskine, Earl of Mar, with remainder to his heirs male and assignees whatsoever and with the power to nominate his successor. In 1617 he nominated his second son by his second wife Marie Stewart, Henry Erskine, Master of Cardross, to be his successor in the lordship of Cardross. The Earl of Mar died in 1634 and was succeeded in the earldom of Mar by his son by his first wife, John, and in the lordship of Cardross by his grandson David Erskine, the second Lord Cardross, the son of Henry, Master of Cardross, who had died in 1628. The second Lord was a supporter of The Engagement and was barred from sitting in Parliament in 1649. He was succeeded by his eldest son, the third Lord. He emigrated to North America to escape religious persecution and established a colony in what is now Carolina. His son, the fourth Lord, succeeded his kinsman in the earldom of Buchan in 1695. However, it was not until 1698 that his claim was established by the Scottish Parliament. For further history of the title, see Earl of Buchan. Several other members of this branch of the Erskine family have also gained distinction. John Erskine of Cardross, younger son of the second Lord, was a soldier and politician. John Erskine of Carnock, son of John Erskine of Cardross, was a noted jurist. John Erskine, leader of the Evangelical Party in the 18th century Scottish Church, was the son of John Erskine of Carnock by his first wife. John Elphinstone Erskine, grandson of James Erskine, son of James Erskine of Carnock by his second wife, was an admiral in the Royal Navy. Sir David Erskine, son of James Erskine, brother of John Elphinstone Erskine, was Serjeant at Arms of the British House of Commons between 1885 and 1915 and held several positions at the British court. James Francis Erskine (1862–1936), eldest son of Sir David Erskine, was a brigadier general in the Scots Guards. His son Malcolm David Erskine (1903–1949), was a brigadier in the Scots Guards. Seymour Elphinstone Erskine (1863–1945), second son of Sir David Erskine, was an admiral in the Royal Navy. Walter Hugh Erskine (1870–1948), third son of Sir David Erskine, was Deputy Serjeant at Arms of the British House of Commons between 1929 and 1940. Ian David Erskine (1898–1973), son of Alan David Erskine, fourth son of Sir David Erskine, was a major general in the British Army. Sir Arthur Erskine, fifth son of Sir David Erskine, was a soldier and courtier. Sir James Elphinstone Erskine, brother of Sir David Erskine, was an admiral of the fleet. George Elphinstone Erskine (1841–1912), son of George Keith Erskine, brother of John Elphinstone Erskine, was a major general in the Bombay Cavalry in the Indian Army. His son by his second wife, Sir George Erskine, was a general in the British Army.