Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ-тың Флорида штатының оңтүстігіндегі бұрынғы темір жол.
Former railroad in southern Florida, United States
Теңіз үстіндегі темір жол (Флориданың теңіз жағалауындағы темір жолы, Теңіз жағалауындағы ұзарту және Флаглердің қателігі деп те аталады) – Флориданың шығыс жағалауындағы темір жолының Кей-Уэст қаласына дейінгі ұзартуы болды. Бұл қала Флорида түбегінің соңынан 206 км қашықтықта орналасқан. Желі құрылысы 1905 жылы басталды және 1912 жылдан 1935 жылға дейін жұмыс істеді, содан кейін Еңбек күні даулынан зардап шегіп, ішінара қирады. Қалған инфрақұрылымның бір бөлігі Теңіз үстіндегі тас жол құрылысына пайдаланылды.
The Overseas Railroad (also known as Florida Overseas Railroad, the Overseas Extension, and Flagler's Folly) was an extension of the Florida East Coast Railway to Key West, a city located 128 mile (206 km) beyond the end of the Florida peninsula. Work on the line started in 1905 and it operated from 1912 to 1935, when it was partially destroyed by the Labor Day Hurricane. Some of the remaining infrastructure was used for the Overseas Highway.
Генри Флаглер және Флориданың Шығыс жағалауы темір жолының пайда болуы
Генри Флаглер (1830–1913) – Рокфеллер, Эндрюс және Флаглер компаниясының серіктесі және кейіннен АҚШ-тағы Алтын ғасырда Standard Oil компаниясын құрушылардың бірі. Бай Флаглер 1870-ші жылдардың соңында ауырған бірінші әйелі үшін жылы климат іздеп Флоридаға қызығушылық танытты. 1881 жылы Флоридаға оралғаннан кейін, ол Флориданың шығыс жағалауында курорттық қонақ үйлер мен теміржолдарды салушы және дамытушы болды. Сент-Огастиннен бастап, ол оңтүстікке қарай жылжыды. Флаглер Ормонд-Бич, Дейтона-Бич және Палм-Бич қалаларын дамытуға көмектесті және Флорида штатының Майами қаласының «әкесі» ретінде танылды. Флаглердің теміржол желісі Флориданың Шығыс жағалауы теміржолы (FEC) деп аталды. 1904 жылға қарай FEC Маямидің оңтүстігіндегі Хоумстедке жетті.
Henry Flagler (1830–1913) was a principal in Rockefeller, Andrews & Flagler and later a founder of Standard Oil during the Gilded Age in the United States. The wealthy Flagler took an interest in Florida while seeking a warmer climate for his ailing first wife in the late 1870s. Returning to Florida in 1881, he became the builder and developer of resort hotels and railroads along the east coast of Florida. Beginning with St. Augustine, he moved progressively south. Flagler helped develop Ormond Beach, Daytona Beach, and Palm Beach, and became known as the Father of Miami, Florida. Flagler's rail network became known as the Florida East Coast Railway (FEC). By 1904, the FEC had reached Homestead, south of Miami.
Ки-Уэст кеңейтуі
1905 жылы Америка Құрама Штаттары Панама каналын салуды жариялағаннан кейін, Флаглер Кей-Вестті материкпен байланыстыруға ерекше қызығушылық танытты. Америка Құрама Штаттарының каналға ең жақын терең су порты – Кей-Вест, кубалық және Латын Америкасының саудасынан ғана емес, канал ашылғаннан кейін Батыс жағалаумен маңызды сауда мүмкіндіктеріне де ие болатын. Бастапқыда «Флаглердің қателігі» деп аталған, теңіз үстіндегі теміржолдың құрылысына көптеген инженерлік инновациялармен қатар, мол еңбек және қаржы ресурстары қажет болды. Жобаны іске асыру туралы шешім қабылданғаннан кейін, Флаглер өзінің инженеры Уильям Дж. Кромге теміржол үшін ықтимал бағыттарды зерттеуді тапсырды. Алғашқыда ұсынылған бағыт теміржолды Хомстедтен оңтүстік-батысқа қарай Эверглейдс арқылы Кейп-Сейблге дейін созуды, содан кейін 40 шақырым (25 миль) ашық су арқылы Биг-Пайн-Киге, одан кейін Кей-Вестке жалғастыруды көздеген. Алайда, теміржолды оңтүстікке қарай Кей-Ларгоға дейін жүргізу және Флорида Кис аралдарымен жалғастыру тиімдірек екені тез анықталды. Кром Кей-Ларгоға бағыттарды зерттеді, оның ішінде Кейске дейінгі алғашқы жолға айналатын Кард-Пойнт және таңдалған бағыт болған Джуфиш-Крик жолдары да бар болды. Құрылыс кезінде бір мезгілде төрт мың адам жұмыс істеді. Жеті жылдық құрылыс барысында 1906, 1909 және 1910 жылдары болған үш дауыл жобаны тоқтату қаупін тудырды. Жобаның құны 50 миллион доллардан асты. Қиындықтарға қарамастан, Флориданың Шығыс жағалау теміржолының Ки-Весттегі Трумбо-Пойнтқа соңғы бөлігі 1912 жылы аяқталды. Сол жылы мақтан тұтқан Генри Флаглер жеке вагонында Ки-Вестке алғашқы пойызбен келіп, теміржолдың теңіз арқылы Кей-Вестке қосылуын және Флориданың бүкіл шығыс жағалауын теміржолмен байланыстыруын белгіледі. Ол «Әлемнің сегізінші ғажайыбы» деп кеңінен танылды.
After the United States announced in 1905 the construction of the Panama Canal, Flagler became particularly interested in linking Key West to the mainland. Key West, the United States' closest deep water port to the Canal, could not only take advantage of Cuban and Latin American trade, but the opening of the Canal would allow significant trade possibilities with the West Coast. Initially called "Flagler's Folly", the construction of the Overseas Railroad required many engineering innovations as well as vast amounts of labor and monetary resources. Once the decision was made to move forward with the project, Flagler sent his engineer William J. Krome to survey potential routes for the railroad. The initially favored route extended the railroad from Homestead southwest through the Everglades to Cape Sable, where it would then cross 25 mile (40 km) of open water to Big Pine Key and then continue to Key West. However, it was quickly determined that it was more feasible to run the railroad south to Key Largo and follow the islands of the Florida Keys. Krome then surveyed routes to Key Largo, including one over Card Point (which would become the first roadway to the Keys) and Jewfish Creek, which was the selected route. At one time during construction, four thousand men were employed. During the seven year construction, three hurricanes—one in 1906, 1909, and 1910—threatened to halt the project. The project cost was more than $50 million. Despite the hardships, the final link of the Florida East Coast Railway to Trumbo Point in Key West was completed in 1912. In that year, a proud Henry Flagler rode the first train into Key West aboard his private railcar, marking the completion of the railroad's oversea connection to Key West and the linkage by railway of the entire east coast of Florida. It was widely known as the "Eighth Wonder of the World".
Операциялар (1912-1935 жж.)
Операция жылдары ішінде теңіздегі жалғыз жолды созылманың жүк тасымалы көлемі көңілі толмады, себебі Панама каналы арқылы Ки-Вест арқылы күтілген жүк тасымалының өсуі іске аспады. Жергілікті Ки-Вест және онлайн-жүк көмір, жемістер және құрылыс материалдарынан тұрды. Танкерлермен су тасымалдайтын пойыздар Флорида материгінен Ки-Вестке келді. Ұлы депрессия басталар алдында жолаушылар тасымалы жергілікті және алыс қашықтыққа жүретін пойыздардан құралды. 1929 жылы «Гавана Специал» ең басты пойыз болып есептелді, ол Нью-Йорк пен Ки-Вест арасында жыл бойы вагондар мен ұйықтайтын вагондармен қызмет көрсетті, жексенбі күнінен басқа күн сайын, ал Куба астанасына дейін пароммен байланыс жасады. Ұзын көпірлерде жылдамдық шектеу болғандықтан, Ки-Вест пен Майами арасындағы қашықтықты жүріп өтуге төрт жарым сағат уақыт кетті: солтүстікке қарай «Гавана Специал» Ки-Весттен сағат 18:00-де, ал Майамиден сағат 22:45-те шықты. Тағы бір пойыз, «Over Sea», күндіз Майами мен Ки-Вест арасында жергілікті рейстер жасады, Майамиден сағат 11:05-те шығып, Ки-Вестке сағат 16:35-те жетті. Қыс айларында «Over Sea» құрамына сәнді салонды-көзбен бақылайтын вагон кірді. Бұл пойыз Кейс аралдарындағы балық аулау лагерлеріне саяхаттайтын демалыс шеберлері үшін танымал болды. «Кариб поштасы» да осы желі бойынша жұмыс істеді.
During its years of operation, freight traffic volume on the single track overseas extension was disappointing, as the anticipated growth in Panama Canal cargo shipping through Key West failed to materialize. Local Key West and online freight consisted of coal, fruit, and building materials. Trains of tank cars brought potable water to Key West from mainland Florida. Before the Great Depression hit, passenger traffic consisted of both local and long distance trains. In 1929, the Havana Special was the premier train, providing year round coach and sleeping car service between New York and Key West, daily except Sundays, with connecting ferry service beyond to the Cuban capital. With speed restricted to on the long bridges, it took a leisurely four and a half hours to travel the distance between Key West and Miami: northbound, the Havana Special departed Key West at 6 p. m., for a 10:45 p. m. departure from Miami. Another train, the Over Sea, operated locally between Miami and Key West during daylight hours, leaving Miami at 11:05 a. m. and arriving at Key West 4:35 p. m. During the winter months, the Over Sea consist included a deluxe parlor observation car. It was a popular train for vacationers traveling to the various fishing camps in the Keys. The Caribbean Mail also operated over the line.
Өлім
Ортаңғы Кілстегі теңізден тыс теміржолдың көп бөлігі 1935 жылғы Еңбек күні дауылы кезінде ауыр зақымданып, ішінара қирады, бұл 5-санатты дауыл, ол көбінесе "Ғасырдың дауылы" деп аталады. Дауылдан 400-ден астам адам қаза тауып, Лонг-Кей және іргелес аймақтар қирады. FEC-тің Лонг-Кей балық аулау лагері жойылды, сондай-ақ 447 локомотивінен басқа, FEC құтқару пойзы Исламорададағы дауыл толқынынан аударылды. Дауыл салдарынан 64 шақырымнан астам рельс жолдары шайылып кетті, оның 2 шақырымы Кейп Сэбл маңындағы құрлыққа жағаға шықты. 1979 жылы ол Ұлттық тарихи орындар тізіміне "Теңіз үстіндегі тас жол және теміржол көпірлері" деп енгізілді.
Much of the Overseas Railroad in the Middle Keys was heavily damaged and partially destroyed in the Labor Day Hurricane of 1935, a Category 5 hurricane which is often called "The Storm of the Century". The storm killed more than 400 people and devastated Long Key and adjacent areas. The FEC's Long Key Fishing Camp was destroyed, as was an FEC rescue train which, with the exception of steam locomotive 447, was overturned by the storm surge at Islamorada. Over 40 mile (64 km) of track were washed away by the hurricane, two miles of which ended up washing ashore on the mainland at Cape Sable. It was added to the National Register of Historic Places in 1979 as Overseas Highway and Railway Bridges.