Интернационале: Тарихы мен жетістіктері

Кіріспе

Италиялық футбол клубы «Football Club Internazionale Milano» клубы, көбінесе «Интернационал» (ˌinternattsjoˈnaːle) немесе жай ғана «Интер» деп аталады, ал ағылшын тілінде сөйлейтін елдерде «Интер Милан» деп танылады. Бұл Италияның Ломбардия аймағындағы Милан қаласында орналасқан кәсіби футбол клубы. «Интер» 1909 жылы тұңғыш рет қатысқаннан бері итальян футболдың жоғары лигасынан бірде-бір рет түспеген жалғыз итальяндық клуб. 1908 жылы «Милан Крикет және Футбол клубының» (қазіргі «AC Milan») ішіндегі жікке байланысты құрылған «Интер» 1910 жылы алғашқы чемпионатын жеңіп алды. Құрылғаннан бері клуб 36 ішкі кубокты жеңіп алды, оның ішінде 20 лига титулы, 9 Италия кубогы және 8 Италия суперкубогы бар. 2006 жылдан 2010 жылға дейін клуб бес рет қатарынан лига чемпионы атанды, сол кездегі рекордты теңестірді. Олар Еуропа кубогы/Чемпиондар лигасының жеңімпазы үш рет болды: 1964 және 1965 жылдары екі рет қатарынан, ал 2010 жылы тағы бір рет. Соңғы жеңісі итальян футбол тарихында бірінші рет маусымдық «үштік» (требл) жасады, «Интер» сол жылы Италия кубогы мен Скудеттоны жеңіп алды. Сондай-ақ, клуб 3 УЕФА кубогын, 2 Континентаралық кубокты және 1 ФИФА клубтар әлем чемпионатының жеңімпазы атанды. «Интер» өз алаңдық ойындарын «Сан-Сиро» стадионында өткізеді, оны қалалық қарсыласы «AC Milan» клубымен бөліседі. Бұл стадион итальян футболындағы ең ірі стадион болып саналады және 75 817 көрерменді қабылдай алады. «Интердің» ұзақ жылдардан бері «Миланмен» «Дерби делла Мадоннина» және «Ювентуспен» «Дерби д'Италия» дербилеріне қатысып келеді. Олардың «Миланмен» арадағы бәсекесі футболдағы ең көп талданған дербилердің бірі болып саналады. 2019 жылғы мәліметтерге сәйкес, «Интер» Италиядағы алаңдық ойындарға ең көп көрермен жинайтын клуб және Еуропада алтыншы орында тұр. 2016 жылдан бері клубтың көп бөлігі қытайлық «Suning Holdings Group» холдингіне тиесілі.

Құрылтай және алғашқы жылдары (19081960)

Бұл керемет түн біздің елтаңбамызға түстер сыйлайды: жұлдыздардың алтын фонында қара және көк. Бізді Халықаралық деп атайды, себебі біз әлемнің бауырларымыз. 2=9 наурыз 1908, Милан

Клуб 1908 жылдың 9 наурызында «Футбол клубы Интернационале» ретінде құрылды. Ойыншылар тобы «Милан крикет және футбол клубынан» (қазіргі «AC Milan») шығып, көбірек шетелдік ойыншыларды қабылдау ниетімен жаңа клуб құрды. Клуб атының себебі – негізгі мүшелердің итальяндықтармен қатар шетелдік ойыншыларды да қабылдау тілегі. Клуб 1910 жылы алғашқы чемпионатын, ал 1920 жылы екінші чемпионатын жеңіп алды. Бірінші чемпионаттың жеңімпаз командасының капитаны және жаттықтырушысы Вирджилио Фоссати болды, ол кейін Бірінші дүниежүзілік соғыста итальян армиясында қызмет етіп, шайқаста қаза тапты. 1922 жылы «Интер» екінші дивизионға түсу қаупіне тап болды, бірақ екі плей-офф ойынын жеңіп, жоғары лигада қалды. Алты жылдан кейін, фашистік кезеңде клуб «Unione Sportiva Milanese» клубымен бірікті және саяси себептерге байланысты «Società Sportiva Ambrosiana» деп аталды. 1928–1929 маусымында команда қызыл крест белгісі бар ақ жейде киді; жейденің дизайны Милан қаласының туы мен гербінен шабыт алды. 1929 жылы жаңа клуб төрағасы Оресте Симонотти клуб атын «Associazione Sportiva Ambrosiana» деп өзгертті және бұрынғы қара-көк жейделерді қайта енгізді. Алайда, жанкүйерлер команданы «Интер» деп атауды жалғастырды, ал 1931 жылы жаңа төраға Поццани акционерлердің қысымына көніп, клуб атын «Associazione Sportiva Ambrosiana Inter» деп өзгертті. 1938–1939 жылдары клуб алғашқы «Coppa Italia» (Италия кубогы) жеңімпазы атанды, осы ойынды Джузеппе Меацца басқарды, оның есімімен Сан-Сиро стадионы ресми түрде аталады. 1940 жылы бесінші чемпионат жеңіліп алынды. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін клуб атын бастапқы «Internazionale» деп өзгертті. Ол «Интерді» Еуропаның жетекші командаларының біріне айналдырды. Ол 5–3–2 тактикасын, «Verrou» («есік құлпы») деп белгілі тактиканы өзгертіп, қарсы шабуылдарға икемділікті арттырды. «Катеначчо» жүйесін австриялық жаттықтырушы Карл Раппан ойлап тапты. Раппанның бастапқы жүйесі төрт тұрақты қорғаушыдан тұрды, олар қатаң жеке-жеке қорғану жүйесін қолданды, сонымен қатар алаң ортасында екі орталық жартылай қорғаушымен бірге допты айналдыратын ойыншы болды. Геррера оны бесінші қорғаушыны, екі орталық қорғаушының артында «свипер» немесе «либероны» қосу арқылы өзгертті. «Свипер» немесе «либеро» екі орталық қорғаушыдан өткен шабуылшыларды тоқтатумен айналысты. Геррераның командасының негізгі ойыншылары – шабуылдауға бейімделген фул-бектер Тарцизио Бургних және Джачинто Факетти, «свипер» Армандо Пиччи, «плеймейкер» Суарес, қанат шегіндегі Яир, сол жақ жартылай қорғаушы Марио Корсо және оң жақ ішкі жақта ойнаған Сандро Маццола болды. 1964 жылы «Интер» жартылай финалда «Боруссия Дортмундты», ал ширек финалда «Партизанды» жеңіп, Еуропа кубогының финалына өтті. Финалда олар осы уақытқа дейін тоғыз финалдың жетісіне жеткен «Реал Мадрид» командасымен кездесті. Маццола 3–1 есебімен жеңіске жетіп, екі гол соқты, содан кейін команда «Индепендьентеге» қарсы Континентальдық кубокты жеңіп алды. Бір жылдан кейін «Интер» екі мәрте жеңімпаз болған «Бенфиканы» өз алаңында өткен финалда Жаирдың голымен жеңіп, тағы да «Индепендьентеге» қарсы Континентальдық кубокта жеңіске жетіп, екі рет қатарынан бұл жарысты жеңген алғашқы еуропалық команда атанды. 1965 жылы «Интер» Еуропа футболы тарихында алғаш рет «Требльді» жеңуге жақын болды, Серия А титулын жеңіп алғанмен, 1965 жылғы Италия кубогының финалында 29 тамызда жеңіліске ұшырады. «Интер» 1966 жылы Еуропа кубогының жартылай финалына қайтадан өтті, бірақ бұл жолы турнир жеңімпазы болған «Реал Мадрид» командасына жеңіліп қалды. 1967 жылы «Интер» төртінші рет «Реал Мадридті» жеңіп, Суарес жарақат алғаннан кейін Лиссабондағы Еуропа кубогының финалында «Селтикке» 2:1 есебімен ұтылып қалды. Сол жылы клуб атын «Football Club Internazionale Milano» деп өзгертті.

The club was founded on 9 March 1908 as Football Club Internazionale, when a group of players left the Milan Cricket and Football Club (now AC Milan) to form a new club because they wanted to accept more foreign players. The name of the club derives from the wish of its founding members to accept foreign players as well as Italians. The club won its first championship in 1910 and its second in 1920. The captain and coach of the first championship winning team was Virgilio Fossati, who was later killed in battle while serving in the Italian army during World War I. In 1922, Inter was at risk of relegation to the second division, but they remained in the top league after winning two play offs. Six years later, during the Fascist era, the club merged with the Unione Sportiva Milanese and, for political reasons, was renamed Società Sportiva Ambrosiana. During the 1928–29 season, the team wore white jerseys with a red cross emblazoned on it; the jersey's design was inspired by the flag and coat of arms of the city of Milan. In 1929, the new club chairman Oreste Simonotti changed the club's name to Associazione Sportiva Ambrosiana and restored the previous black and blue jerseys; however, supporters continued to call the team Inter, and in 1931 new chairman Pozzani succumbed to shareholder pressure and changed the name to Associazione Sportiva Ambrosiana Inter. Their first Coppa Italia (Italian Cup) was won in 1938–39, led by the Giuseppe Meazza, after whom the San Siro stadium is officially named. A fifth championship followed in 1940. After the end of World War II, the club's name changed back to its original one, Internazionale, He would transform Inter into one of the leading teams in Europe. He modified a 5–3–2 tactic known as the "Verrou" ("door bolt"), which created greater flexibility for counterattacks. The catenaccio system was invented by an Austrian coach, Karl Rappan. Rappan's original system was implemented with four fixed defenders, playing a strict man to man marking system, plus a playmaker in the middle of the field, who plays the ball together with two midfield wings. Herrera would modify it by adding a fifth defender, the sweeper or libero, behind the two centre backs. The sweeper or libero, who acted as the free man, would deal with any attackers who went through the two centre backs. The core of Herrera's team were the attacking full backs Tarcisio Burgnich and Giacinto Facchetti, Armando Picchi the sweeper, Suárez the playmaker, Jair the winger, Mario Corso the left midfielder and Sandro Mazzola, who played on the inside right. In 1964, Inter reached the European Cup Final by beating Borussia Dortmund in the semi final and Partizan in the quarter final. In the final, they met Real Madrid, a team that had reached seven out of the nine finals to date. Mazzola scored two goals in a 3–1 victory, and then the team won the Intercontinental Cup against Independiente. A year later, Inter repeated the feat by beating two time winner Benfica in the final held at home, from a Jair goal, and then again beat Independiente in the Intercontinental Cup, becoming the first European team to win two times in a row the competition. Inter in 1965 came close to winning Treble for the first time in European football history after having won Serie A title but losing 1965 Coppa Italia final played on 29 August 1965. Inter again reached semifinals of the European cup in 1966, but this time lost against a Real Madrid team that would go on to win the tournament. In 1967, after Inter eliminated Real Madrid in quarterfinals, with Suárez injured, Inter lost the European Cup Final in Lisbon 2–1 to Celtic. During that year, the club changed its name to Football Club Internazionale Milano.

Кейінгі жетістіктер (1967-1991)

1960 жылдардағы алтын дәуірден кейін «Интер» 1971 жылы он бірінші лига титулын, ал 1980 жылы он екінші лига титулын жеңіп алды. 1972 жылы «Интер» Еуропа кубогының финалында бес жылдың ішінде екінші рет жеңілді, Йохан Кройфтың «Аякс» клубына 0:2 есебімен ұтылды. 1970-ші және 1980-ші жылдары «Интер» өзінің Италия кубогына (Coppa Italia) 1977–78 және 1981–82 маусымдарында екі жүлде қосты. Ханси Мюллер (1975–1982 «ВфБ Штутгарт», 1982–1984 «Интер Милан») және Карл Хайнц Румменигге (1974–1984 «Бавария Мюнхен», 1984–1987 «Интер Милан») «Интер Милан» сапында ойнады. Неміс дуэті Андреас Брехме мен Лотар Маттеус, сондай-ақ аргентиналық Рамон Диас бастаған «Интер» 1989 жылы Серия А чемпионатын жеңіп алды. «Интер» командаға неміс Юрген Клинсманнды қосып, маусымның басында алғашқы Supercoppa Italiana кубогын жеңіп алғанына қарамастан, титулын қорғай алмады.

Аралас табыстар (1991-2004)

1990 жылдар жарқын емес кезең болды. Олардың басты қарсыластары «Милан» мен «Ювентус» ел ішінде де, Еуропада да табысқа жеткен кезде, «Интер» отандық лигада аз ғана жетістікке қол жеткізді. Ең нашар нәтиже 1993–94 жылдары тіркелді, команда құлдырау аймағынан бір ғана ұпай үстемеледі. Дегенмен, еуроаренада сәттілік орын алды, команда үш рет УЕФА кубогын жеңіп шықты – 1991, 1994 және 1998 жылдары. 1995 жылы Массимо Моратти Эрнесто Пелегриниден клубті сатып алғаннан кейін, «Интер» осы кезеңде екі рет трансферлік рекордты жаңартты: 1997 жылы «Барселонадан» Роналдуды 19,5 миллион фунт стерлингке, ал екі жылдан соң «Лациодан» Кристиан Виериді 31 миллион фунт стерлингке сатып алды. Алайда, 1990 жылдар «Интер» тарихындағы 1940 жылдармен қатар, бірде-бір «Серия А» чемпионатын ұтпаған жалғыз онжылдық болып қала берді. Бұл үнемі жетіспеушілік жанкүйерлер мен клуб президенті, жаттықтырушылар және тіпті кейбір ойыншылар арасындағы қарым-қатынастың нашарлауына әкелді. Моратти кейіннен жанкүйерлердің ашуына ұшырады, әсіресе ол 1998–99 маусымында бірнеше ойыннан кейін сүйікті жаттықтырушы Луиджи Симониді қызметтен босатып, жұмыстан шығарылған күні бұрын 1998 жылғы Италияның үздік жаттықтырушысы сыйлығын алды. Сол маусымда «Интер» шамамен он жылдан бері алғаш рет еурокубоктерге қатыса алмады, лигада сегізінші орынға табан тіреп қалды. Келесі маусымда Моратти «Ювентустың» бұрынғы жаттықтырушысы Марчелло Липпиді тағайындады және Анджело Перуцци мен Лоран Бланк сияқты ойыншыларды, сондай-ақ бұрынғы «Ювентус» ойыншылары Виери мен Владимир Юговичті сатып алды. Команда 1989 жылдан бері алғашқы отандық жүлдесіне жақындады, Италия кубогының финалына жетті, бірақ «Лациодан» жеңілді. «Интердің» бақытсыздықтары келесі маусымда да жалғасты, 2000 жылы Италия Суперкубогында «Лациоға» 4:3 есебімен есе жіберді, ал жаңа сатып алынған Робби Кин бастап кеткенімен, нәтиже өзгермеді. Сондай-ақ, команда Чемпиондар лигасының алдын ала раундында шведтік «Хельсинборгс» клубынан шығарылды, Альваро Рекоба маңызды пенальтиді соқпады. Липпи «Интердің» «Реджинаға» қарсы «Серия А» матчындағы алғашқы жеңілісінен кейін жаңа маусымның бір ғана ойынынан кейін қызметтен босатылды. Липпидің орнына тағайындалған Марко Тарделли нәтижені жақсарта алмады және «Интер» жанкүйерлері оны «Миланға» қарсы қалалық дербиде 0:6 есебімен жеңілген жаттықтырушы ретінде еске алады. Осы кезеңде «Интер» отбасының басқа мүшелері де қиындыққа тап болды, мысалы, Виери мен Фабио Каннаваро, екеуінің де Миландағы мейрамханалары «Россонериге» қарсы жеңілістен кейін тонауға ұшырады. 2002 жылы «Интер» УЕФА кубогының жартылай финалына шықты, сонымен қатар «Скудеттоны» жеңуге бар болғаны 45 минут қалып қойды, «Лациоға» сапарда бір гол артықшылығын сақтап қалу керек болды. «Интер» 24 минуттан кейін 2:1 есебімен көш бастады. «Лацио» бірінші таймның қосымша уақытында теңестірді, ал екінші таймда тағы екі гол соқты, нәтижесінде «Ювентус» чемпион атанды. Келесі маусымда «Интер» лигада екінші орынды иеленді және 2002–03 жылғы Чемпиондар лигасының жартылай финалына «Миланға» қарсы шықты, саяхатта гол салу ережесі бойынша жеңілді.

The 1990s was a lackluster period. While their great rivals Milan and Juventus were achieving success both domestically and in Europe, Inter enjoyed little success in the domestic league standings, their worst coming in 1993–94 when they finished just one point out of the relegation zone. Nevertheless, they achieved some European success, with three UEFA Cup victories, in 1991, 1994 and 1998. With Massimo Moratti's takeover from Ernesto Pellegrini in 1995, Inter twice broke the world record transfer fee in this period (£19.5 million for Ronaldo from Barcelona in 1997 and £31 million for Christian Vieri from Lazio two years later). However, the 1990s remained the only decade in Inter's history, alongside the 1940s, in which they did not win a single Serie A championship. This persistent lack of success led to poor relations between the fanbase and the chairman, the managers, and even some individual players. Moratti later became a target of the fans, especially when he sacked the much loved coach Luigi Simoni after a few games into the 1998–99 season, having just received the Italian manager of the year award for 1998 the day before being dismissed. That season, Inter failed to qualify for any European competition for the first time in almost ten years, finishing in eighth place. The following season, Moratti appointed former Juventus manager Marcello Lippi, and signed players such as Angelo Peruzzi and Laurent Blanc, together with other former Juventus players Vieri and Vladimir Jugović. The team came close to their first domestic success since 1989 when they reached the Coppa Italia final, only to be defeated by Lazio. Inter's misfortunes continued the following season, losing the 2000 Supercoppa Italiana match against Lazio 4–3, after initially taking the lead through new signing Robbie Keane. They were also eliminated in the preliminary round of the Champions League by Swedish club Helsingborgs, with Álvaro Recoba missing a crucial late penalty. Lippi was sacked after only a single game of the new season following Inter's first ever Serie A defeat to Reggina. Marco Tardelli, chosen to replace Lippi, failed to improve results, and is remembered by Inter fans as the manager who lost 6–0 in the city derby against Milan. Other members of the Inter "family" during this period who suffered were the likes of Vieri and Fabio Cannavaro, both of whom had their restaurants in Milan vandalised after defeats to the Rossoneri. In 2002, not only did Inter manage to make it to the UEFA Cup semi finals, but were also only 45 minutes away from capturing the Scudetto when they needed to maintain their one goal advantage away to Lazio. Inter were 2–1 up after only 24 minutes. Lazio equalised during first half injury time, and then scored two more goals in the second half to secure victory that saw Juventus win the championship. The next season, Inter finished as league runners up and also reached the 2002–03 Champions League semi finals against Milan, losing on the away goals rule.

Қайта оралу және бұрын-соңды болмаған үштік (2004-2011)

2004 жылдың 8 шілдесінде «Интер» клубы бұрынғы «Лацио» бапкері Роберто Манчиниді жаңа бас бапкер етіп тағайындады. Бірінші маусымда команда 18 жеңіс, 18 тең және 2 ғана жеңіліс нәтижесінде 72 ұпай жинады, сондай-ақ Италия кубогын (Coppa Italia) және кейіннен Италия Суперкубогын (Supercoppa Italiana) жеңіп алды. 2006 жылдың 11 мамырында «Интер» екінші маусым қатарынан Италия кубогын жеңіп алды, «Романы» 4:1 есебімен жеңді (Римде 1:1, ал «Сан-Сиро» стадионында 3:1). «Интер» 2005-06 жылғы Серия А чемпионатын кейіннен жеңімпаз «Ювентус» клубының лигадан төмендетілуіне және «Миланнан» «Кальчополи» жанжалына байланысты ұпайлар алынуына байланысты ретроспективті түрде жеңіп алды. Келесі маусымда «Интер» Серия А-да 17 ойын қатарынан жеңіске жетіп, рекордтық көрсеткіш жасады. Бұл тізбек 2006 жылдың 25 қыркүйегінде «Ливорноны» 4:1 есебімен жеңіп басталып, 2007 жылдың 28 ақпанында өз алаңында «Удинеземен» 1:1 тең түскен кезде аяқталды. 2007 жылдың 22 сәуірінде «Интер» «Стадио Артемио Франчиде» «Сиенаны» 2:1 есебімен жеңіп, екінші «Скудеттосын» жеңіп алды (1989 жылдан бері алғаш рет). Италия құрамасының әлем чемпионы Марко Матерацци екі голдың авторы атанды. «Интер» 2007-08 маусымын Серия А және Чемпиондар лигасының екеуін де жеңу мақсатымен бастады. Команда лигада жақсы старт алып, бірінші турдан бастап турнир кестесінде көшбасшылықты қамтамасыз етті, сондай-ақ Чемпиондар лигасының плей-офф кезеңіне өтті. Алайда, 19 ақпанда Чемпиондар лигасында «Ливерпульге» 2:0 есебімен жеңіліске ұшырағаннан кейін Роберто Манчинидің «Интердегі» болашағы күмәнді болып кетті, ал команданың ішкі көрсеткіштері күрт төмендеді, келесі үш Серия А матчында жеңіске жетпеді. Чемпиондар лигасында «Ливерпульден» шығарылғаннан кейін Манчини жұмысынан бірден кетуге ниеттенгенін мәлімдеді, бірақ келесі күні шешімін өзгертті. 2007-08 жылғы Серия А маусымының соңғы турында «Интер» «Пармамен» кездесіп, Златан Ибрагимовичтің екі голы команданың үшінші қатарынан чемпиондық атағын қамтамасыз етті. Алайда, Манчини клубтан кету туралы бұрынғы мәлімдемесіне байланысты көп ұзамай жұмыстан босатылды. 2008 жылдың 2 маусымында «Интер» бұрынғы «Порту» және «Челси» бапкері Жозе Моуриньюді жаңа бас бапкер етіп тағайындады. Бірінші маусымда «Нерацзурри» Италия Суперкубогын және төртінші қатарынан чемпиондық атақты жеңіп алды, бірақ үшінші жыл қатарынан Чемпиондар лигасының бірінші плей-офф кезеңінде жеңіліске ұшырады, финалға өткен «Манчестер Юнайтедке» жол берді. Лигада жеңіске жеткенімен «Интер» 1949 жылдан бері төрт маусым қатарынан чемпиондық атақты жеңген алғашқы клуб атанды, бұл көрсеткіш бойынша «Торино» және «Ювентус» клубтарымен теңесті, сонымен қатар Туриннен тыс жерде орналасқан алғашқы клуб болды. «Интер» 2009-10 жылғы Чемпиондар лигасының жеңімпазы атанды, жартылай финалда «Барселонаны» жеңіп, финалда «Баварияны» 2:0 есебімен жеңді, голдарды Диего Милито соқты. «Интер» 2009-10 жылғы Серия А титулын «Ромадан» 2 ұпайға басып өтті, ал 2010 жылғы Италия кубогын финалда дәл сол команданы 1:0 есебімен жеңіп алды. Бұл «Интерді» Италиядағы алғашқы «требл» (чемпиондық, кубок және суперкубокты бір маусымда жеңіп алу) иегері етті. Маусым соңында Моуринью «Реал Мадридті» басқару үшін клубтан кетті, оның орнына Рафаэль Бенитес келді. 2010 жылдың 21 тамызында «Интер» «Романы» 3:1 есебімен жеңіп, 2010 жылғы Италия Суперкубогын жеңіп алды, бұл жылдың төртінші трофеі болды. 2010 жылдың желтоқсан айында финалда «Мазембеге» 3:0 есебімен жеңіп, алғаш рет ФИФА клубтар әлем чемпионатының жеңімпазы атанды. Алайда, осы жеңістен кейін, 2010 жылдың 23 желтоқсанында Серия А-дағы нашар өнер көрсетуіне байланысты клуб Бенитесті жұмыстан босатты. Келесі күні оның орнына Леонардо тағайындалды. Леонардо 12 ойында 30 ұпай жинап, ойынға орташа есеппен 2,5 ұпай жинады, бұл оның алдыңғылары Бенитес пен Моуриньюден жақсы көрсеткіш. 2011 жылдың 6 наурызында Леонардо 13 ойында 33 ұпай жинап, Италияның Серия А-да жаңа рекорд орнатты; бұрынғы рекорд 2004-2005 жылғы маусымда Фабио Капеллоның 13 ойында 32 ұпай жинағаны еді. Леонардо клубты Чемпиондар лигасының ширек финалына дейін жеткізді, бірақ «Шальке 04» командасына ұтылып, Италия кубогын жеңіп алды. Алайда, маусым соңында ол отставкаға кетті, содан кейін жаңа бапкерлер Джан Пьеро Гасперини, Клаудио Раниери және Андреа Страмаччони тағайындалды, олардың барлығы келесі маусымда жұмысқа қабылданды.

On 8 July 2004, Inter appointed former Lazio manager Roberto Mancini as its new head coach. In his first season, the team collected 72 points from 18 wins, 18 draws and only two losses, as well as winning the Coppa Italia and later the Supercoppa Italiana. On 11 May 2006, Inter won the Coppa Italia title for the second season in a row after defeating Roma with a 4–1 aggregate victory (a 1–1 scoreline in Rome and a 3–1 win at the San Siro). Inter were awarded the 2005–06 Serie A championship retrospectively, after title winning Juventus was relegated and points were stripped from Milan due to the Calciopoli scandal. During the following season, Inter went on a record breaking run of 17 consecutive victories in Serie A, starting on 25 September 2006, with a 4–1 home victory over Livorno, and ending on 28 February 2007, after a 1–1 draw at home to Udinese. On 22 April 2007, Inter won their second consecutive Scudetto—and first on the field since 1989—when they defeated Siena 2–1 at Stadio Artemio Franchi. Italian World Cup winning defender Marco Materazzi scored both goals. Inter started the 2007–08 season with the goal of winning both Serie A and Champions League. The team started well in the league, topping the table from the first round of matches, and also managed to qualify for the Champions League knockout stage. However, a late collapse, leading to a 2–0 defeat with ten men away to Liverpool on 19 February in the Champions League, brought manager Roberto Mancini's future at Inter, into question while domestic form took a sharp turn of fortune, with the team failing to win in the three following Serie A games. After being eliminated by Liverpool in the Champions League, Mancini announced his intention to leave his job immediately only to change his mind the following day. On the final day of the 2007–08 Serie A season, Inter played Parma away, and two goals from Zlatan Ibrahimović sealed their third consecutive championship. Mancini, however, was sacked soon after, due to his previous announcement to leave the club. On 2 June 2008, Inter appointed former Porto and Chelsea boss José Mourinho as new head coach. In his first season, the Nerazzurri won a Suppercoppa Italiana and a fourth consecutive title, though falling in the Champions League in the first knockout round for a third straight year, losing to eventual finalist Manchester United. In winning the league title, Inter became the first club in since 1949 to win the title for four consecutive seasons, and joined Torino and Juventus as the only clubs to accomplish this feat, as well as being the first club based outside Turin. Inter won the 2009–10 Champions League, defeating reigning champions Barcelona in the semi final, before beating Bayern Munich 2–0 in the final, with two goals from Diego Milito. Inter also won the 2009–10 Serie A title by two points over Roma, and the 2010 Coppa Italia by defeating the same side 1–0 in the final. This made Inter the first Italian team to win the treble. At the end of the season, Mourinho left the club to manage Real Madrid; he was replaced by Rafael Benítez. On 21 August 2010, Inter defeated Roma 3–1 and won the 2010 Supercoppa Italiana, their fourth trophy of the year. In December 2010, they claimed the FIFA Club World Cup for the first time after a 3–0 win against Mazembe in the final. However, after this win, on 23 December 2010, due to their declining performance in Serie A, the club fired Benítez. He was replaced by Leonardo the following day. Leonardo started with 30 points from 12 games, with an average of 2.5 points per game, better than his predecessors Benítez and Mourinho. On 6 March 2011, Leonardo set a new Italian Serie A record by collecting 33 points in 13 games; the previous record was 32 points in 13 games, made by Fabio Capello in the 2004–05 season. Leonardo led the club to the quarter finals of the Champions League before losing to Schalke 04, and won the Coppa Italia title. At the end of the season, however, he resigned, and was followed by new managers Gian Piero Gasperini, Claudio Ranieri and Andrea Stramaccioni, all hired during the following season.

Меншік иесінің өзгеруі (2011-2019)

2012 жылдың 1 тамызында клуб Мораттидің клубтың азшылық үлесін Кеннет Хуан басқаратын қытай консорциумына сататынын хабарлады. Сол күні «Интер» жаңа стадион жобасы үшін China Railway Construction Corporation Limited компаниясымен келісімге келгенін мәлімдеді, бірақ қытайлықтармен жасалған келісім күшін жойды. 2012–13 маусымы клуб тарихындағы ең қиын маусым болды, «Интер» Серия А-да тоғызыншы орынға тұрақтады және еурокубоктарға ілікпеді. 2013 жылдың 24 мамырында Вальтер Мацзарри Страмаччонидің орнына 2013–14 маусымында бас жаттықтырушы болып тағайындалды, ол «Наполидегі» қызметін аяқтағаннан кейін. Ол клубты Серия А-да бесінші орынға жеткізіп, 2014–15 жылғы УЕФА Еуропа лигасына қатысуға мүмкіндік берді. 2013 жылдың 15 қазанында Эрик Тохир, Ханди Сотеджо және Росан Рослани басқаратын индонезиялық консорциум (International Sports Capital HK Ltd.) «Интер» акцияларының 70 пайызын Internazionale Holding S. r. l. компаниясынан сатып алу туралы келісімге келді. Келісімге қол қойылғаннан кейін Мораттидің Internazionale Holding S. r. l. компаниясы FC Internazionale Milano S. p. A. акцияларының 29,5 пайызын сақтап қалды. Аталған мәміледен кейін «Интер» акцияларына холдингтік компаниялардың тізбегі ие болды, атап айтқанда, Италияның International Sports Capital S.p.A. (70 пайыз үлесі), International Sports Capital HK Limited және Гонконгтың Asian Sports Ventures HK Limited. Asian Sports Ventures HK Limited, өзі де аралық холдингтік компания, Nusantara Sports Ventures HK Limited (60 пайыз үлесі, Тохирге тиесілі компания), Alke Sports Investment HK Limited (20 пайыз үлесі) және Aksis Sports Capital HK Limited (20 пайыз үлесі) компанияларына тиесілі болды. Тохир сонымен қатар MLS клубы «Д.С. Юнайтед» және Индонезия Суперлигасының (ISL) «Персиб Бандунг» клубтарының да иегері болды. 2013 жылдың 2 желтоқсанында «Интер» және «Д.С. Юнайтед» клубтары стратегиялық серіктестік құрғанын жариялады. Тохирдің басшылығымен клуб қаржылық құрылымын, иегердің үнемі инвестициясына тәуелділіктен өзін-өзі қамтамасыз ететін бизнес-модельге өзгерте бастады, бірақ клуб 2015 жылы УЕФА-ның қаржылық әділ ойын ережелерін бұзды. Клуб айыппұл төледі және УЕФА жарыстарында құрама санын азайтуға мәжбүр болды, ал сынақ мерзімінде қосымша санкциялар күшіне енбеді. Осы кезеңде Роберто Манчини 2014 жылдың 14 қарашасында клубтың бас жаттықтырушысы болып қайтадан тағайындалды, ал «Интер» Серия А-да сегізінші орынды иеленді. «Интер» 2015–2016 маусымын төртінші орында аяқтады, бірақ Чемпиондар лигасына қайта оралмады. 2016 жылдың 6 маусымында Suning Holdings Group (Люксембургтегі еншілес компаниясы Great Horizon S.á r. l. арқылы), Suning Commerce Group-тың негізін қалаушысы және төрағасы Чжан Цзидунға тиесілі компания, «Интердің» көпшілік үлесін Thohir консорциумы International Sports Capital S.p.A. және Moratti отбасының Internazionale Holding S.r.l. компаниясындағы қалған үлестерінен сатып алды. Әртүрлі мәліметтерге сәйкес, Suning-тің жалпы инвестициясы 270 миллион еуроны құрады. Мәміле 2016 жылдың 28 маусымында өткен кезектен тыс жалпы жиналыста мақұлданды, нәтижесінде Suning Holdings Group клубтың 68,55 пайызына ие болды. Бірақ жаңа иеленушілердің алғашқы маусымы маусым алдындағы жолдастық ойындарда нашар нәтижелермен басталды. 2016 жылдың 8 тамызында «Интер» клуб бас жаттықтырушысы Роберто Манчинимен өзара келісім бойынша жол айырды, себебі клубтың бағыты туралы келіспеушіліктер болды. Оның орнына Фрэнк де Буер тағайындалды, ол 2016 жылдың 1 қарашасында «Интерді» 11 Серия А матчында 4 жеңіс, 2 тең және 5 жеңіліс көрсеткеннен кейін жұмыстан босатылды. Оның орнына келген Стефано Пиоли команданы УЕФА жарыстарындағы клуб тарихындағы ең нашар топтық нәтижеге жеткізуіне кедергі келтіре алмады. Сегіз ойынды жеңіп алғанға қарамастан, ол және клуб маусым аяқталар алдында жол айырды, себебі олар алтыншы рет қатарынан лиганың үздік үштігіне ілікпейтіні анық болды. 2017 жылдың 9 маусымында «Рома» клубының бұрынғы жаттықтырушысы Лучано Спаллетти «Интер» клубының бас жаттықтырушысы болып тағайындалды, ол екі жылдық келісімшартқа қол қойды. Ал он бір айдан кейін «Интер» 2017–2018 жылғы Серия А чемпионатының соңғы матчында «Лациоға» 3:2 есебімен жеңіске жетіп, алты жылдан кейін УЕФА Чемпиондар лигасының топтық кезеңіне жолдама алды. Осы жетістікке байланысты тамыз айында клуб Спаллеттимен келісімшартты 2021 жылға дейін ұзартты. 2018 жылдың 26 қазанында Стивен Чжан клубтың жаңа президенті болып тағайындалды. 2019 жылдың 25 қаңтарында клуб Гонконгтағы LionRock Capital компаниясының International Sports Capital HK Limited компаниясымен «Интердегі» 31,05 пайыз акцияларын сатып алу және клубтың жаңа азшылық акционері болу үшін келісімге келгенін ресми түрде жариялады. 2018–2019 жылғы Серия А маусымынан кейін, «Интер» төртінші орынға ие болғанына қарамастан, Спаллетти жұмыстан босатылды. 2021 жылдың мамыр айында американдық Oaktree Capital инвестициялық компаниясы «Интерге» COVID-19 пандемиясы кезінде туындаған шығындарды жабу үшін 336 миллион доллар көлемінде несие берді.

On 1 August 2012, the club announced that Moratti was to sell a minority interest of the club to a Chinese consortium led by Kenneth Huang. On the same day, Inter announced an agreement was formed with China Railway Construction Corporation Limited for a new stadium project, however, the deal with the Chinese eventually collapsed. The 2012–13 season was the worst in recent club history, with Inter finishing ninth in Serie A and failing to qualify for any European competitions. Walter Mazzarri was appointed to replace Stramaccioni as the manager for 2013–14 season on 24 May 2013, having ended his tenure at Napoli. He guided the club to fifth in Serie A and to 2014–15 UEFA Europa League qualification. On 15 October 2013, an Indonesian consortium (International Sports Capital HK Ltd.) led by Erick Thohir, Handy Soetedjo and Rosan Roeslani, signed an agreement to acquire 70% of Inter shares from Internazionale Holding S. r. l. Immediately after the deal, Moratti's Internazionale Holding S. r. l. still retained 29.5% of the shares of FC Internazionale Milano S. p. A. After the deal, the shares of Inter was owned by a chain of holding companies, namely International Sports Capital S. p. A. of Italy (for 70% stake), International Sports Capital HK Limited and Asian Sports Ventures HK Limited of Hong Kong. Asian Sports Ventures HK Limited, itself another intermediate holding company, was owned by Nusantara Sports Ventures HK Limited (60% stake, a company owned by Thohir), Alke Sports Investment HK Limited (20% stake) and Aksis Sports Capital HK Limited (20% stake). Thohir, who also co owned Major League Soccer (MLS) club D. C. United and Indonesia Super League (ISL) club Persib Bandung, announced on 2 December 2013 that Inter and D. C. United had formed a strategic partnership. During the Thohir era the club began to modify its financial structure from one reliant on continual owner investment to a more self sustainable business model, although the club still breached UEFA Financial Fair Play Regulations in 2015. The club was fined and received squad reduction in UEFA competitions, with additional penalties suspended in the probation period. During this time, Roberto Mancini returned as the club manager on 14 November 2014, with Inter finishing eighth. Inter finished 2015–2016 season fourth, failing to return to Champions League. On 6 June 2016, Suning Holdings Group (via a Luxembourg based subsidiary Great Horizon S.á r. l.) a company owned by Zhang Jindong, co founder and chairman of Suning Commerce Group, acquired a majority stake of Inter from Thohir's consortium International Sports Capital S. p. A. and from Moratti family's remaining shares in Internazionale Holding S. r. l. According to various filings, the total investment from Suning was €270 million. The deal was approved by an extraordinary general meeting on 28 June 2016, from which Suning Holdings Group had acquired a 68.55% stake in the club. The first season of new ownership, however, started with poor performance in pre season friendlies. On 8 August 2016, Inter parted company with head coach Roberto Mancini by mutual consent over disagreements regarding the club's direction. He was replaced by Frank de Boer, who was sacked on 1 November 2016 after leading Inter to a 4W–2D–5L record in 11 Serie A games as head coach. The successor, Stefano Pioli, could not prevent the team from getting the worst group result in UEFA competitions in the club's history. Despite an eight game winning streak, he and the club parted away before season's end, when it became clear they would finish outside the league's top three for the sixth consecutive season. On 9 June 2017, former Roma coach Luciano Spalletti was appointed as Inter manager, signing a two year contract, and eleven months later Inter secured a UEFA Champions League group stage spot after going six years without Champions League participation, thanks to a 3–2 victory against Lazio in the final game of 2017–18 Serie A. Due to this success, in August the club extended the contract with Spalletti to 2021. On 26 October 2018, Steven Zhang was appointed as new president of the club. On 25 January 2019, the club officially announced that LionRock Capital from Hong Kong had reached an agreement with International Sports Capital HK Limited, in order to acquire its 31.05% shares in Inter and to become the club's new minority shareholder. After the 2018–19 Serie A season, despite Inter finishing fourth, Spalletti was sacked. In May 2021, American investment firm Oaktree Capital loaned Inter $336 million to cover losses incurred during the COVID 19 pandemic.

Жаңадан сәттілік (2019 жылдан қазіргі уақытқа дейін)

2019 жылдың 31 мамырында «Интер» бұрынғы «Ювентус» және Италия құрамасының жаттықтырушысы Антонио Контені жаңа бапкер етіп тағайындады, ол үш жылдық келісімшартқа қол қойды. 2019 жылдың қыркүйегінде Стивен Чжан Еуропалық клубтар қауымдастығының кеңесіне сайланды. 2019–20 жылғы Серия А турнирінде «Интер Милан» екінші орынды иеленді, өйткені соңғы турда «Аталантаны» 2:0 есебімен жеңді. Сондай-ақ, олар 2020 жылғы УЕФА Еуропа лигасының финалына өтті, бірақ «Севильяға» 3:2 есебімен есе жіберді. 2021 жылдың 2 мамырында «Аталантаның» «Сассуоломен» тең түсуінен кейін «Интернационале» он бір жылдан кейін алғаш рет чемпион атанды, бұл «Ювентустың» қатарынан тоғыз титулдан тұратын үзілісін тоқтатты. Дегенмен, Серия А-да жеңіске жеткеніне қарамастан, Конте 2021 жылдың 26 мамырында тараптардың өзара келісімімен клубтан кетті. Бұл шешімге Конте мен клуб басшылығы арасындағы ойыншы трансферлеріне қатысты келіспеушіліктер себеп болды. 2021 жылдың маусым айында Симоне Инзаги Контенің орнына тағайындалды. 2021 жылдың 8 тамызында Ромелу Лукаку 115 миллион еуроға «Челсиге» сатылды, бұл итальяндық футбол клубының тарихындағы ең қымбат трансфер болып табылады. 2022 жылдың 12 қаңтарында «Интер» «Сан-Сиро» стадионында «Ювентусты» 2:1 есебімен жеңіп, Италия Суперкубогын жеңіп алды. Ойын барысында қарсыластар гол соққаннан кейін, «Интер» Лаутаро Мартинестің пенальтисі арқылы теңестірді, ал матч негізгі уақытта 1:1 есебімен аяқталды. Қосымша уақыттың соңғы секундында Алексис Санчес қорғаныс қатесінен кейін жеңіс голын соқты, бұл «Интерге» маусымның алғашқы трофесін, сондай-ақ Симоне Инзагидың «Интер» бапкері ретіндегі алғашқы трофесін сыйлады. 2022 жылдың 11 мамырында «Интер» «Стадио Олимпикода» «Ювентусты» 4:2 есебімен жеңіп, Италия кубогын жеңіп алды. Негізгі уақыт 2:2 есебімен аяқталғаннан кейін, Николо Барелла мен Хакан Чалханоғлу «Интер» үшін гол соқты, ал қосымша уақытта Иван Перишичтің екі голы «Интерге» жеңіс және маусымның екінші титулын сыйлады. 2021–22 жылғы Серия А маусымында «Интер» 84 голмен ең көп гол соққан команда ретінде екінші орынды иеленді. 2023 жылдың 18 қаңтарында «Интер» Италия Суперкубогын жеңіп алды, король Фахд халықаралық стадионында «Миланды» 3:0 есебімен жеңді, голдарды Федерико Димарко, Эдин Джеко және Лаутаро Мартинес соқты. 2023 жылдың 16 мамырында «Интер» 2022–23 жылғы УЕФА Чемпиондар лигасының жартылай финалында өміржауы «Миланды» жеңіп, 2010 жылдан бері алғаш рет Чемпиондар лигасының финалына өтті. Алайда, «Ататүрк» Олимпиадалық стадионында олар екінші жартысында жартылай қорғаушы Родридің голынан кейін «Манчестер Ситиге» 1:0 есебімен есе жіберді. 2024 жылдың 22 сәуірінде «Интер» «Сан-Сиро» стадионында «Миланды» 2:1 есебімен жеңіп, 20-шы Серия А титулын жеңіп алды.

On 31 May 2019, Inter appointed former Juventus and Italian manager Antonio Conte as their new coach, signing a three year deal. In September 2019, Steven Zhang was elected to the board of the European Club Association. In the 2019–20 Serie A, Inter Milan finished as runner up, as they won 2–0 against Atalanta on the last matchday. They also reached the 2020 UEFA Europa League final, ultimately losing 3–2 to Sevilla. Following Atalanta's draw against Sassuolo on 2 May 2021, Internazionale were confirmed as champions for the first time in eleven years, ending Juventus's run of nine consecutive titles. However, despite securing Serie A glory, Conte left the club by mutual consent on 26 May 2021. The departure was reportedly due to disagreements between Conte and the board over player transfers. In June 2021, Simone Inzaghi was appointed as Conte's replacement. On 8 August 2021, Romelu Lukaku was sold to Chelsea for €115 million, representing the most expensive association football transfer by an Italian football club ever. On 12 January 2022, Inter won the Supercoppa Italiana, defeating Juventus 2–1 at San Siro. After conceding a goal to the opponent, Inter equalised with a penalty scored by Lautaro Martínez, and the match finished 1–1 in regulation time. In the last second of the extra time, Alexis Sánchez scored the winning goal following a defensive error, giving Inter the first trophy of the season, also Simone Inzaghi's first trophy as Inter manager. On 11 May 2022, Inter won the Coppa Italia, defeating Juventus 4–2 at Stadio Olimpico. After normal time had ended 2–2, with Nicolò Barella and Hakan Çalhanoğlu scoring Inter's goals, Ivan Perišić's brace in the extra time gave Inter the win and a second title of the season. The 2021–22 Serie A campaign saw Inter finish in second place, being the most prolific attacking side with 84 goals. On 18 January 2023, Inter won the Supercoppa Italiana, defeating Milan 3−0 at King Fahd International Stadium, thanks to goals from Federico Dimarco, Edin Džeko, and Lautaro Martinez. On 16 May 2023, Inter defeated archrivals Milan in the semi finals of 2022–23 UEFA Champions League and advanced to the Champions League final for the first time since 2010. However, they were defeated at the Atatürk Olympic Stadium 1−0 by Manchester City after a second half goal from midfielder Rodri. On 22 April 2024, Inter secured their 20th Serie A title by defeating Milan 2–1 at the San Siro.

Түстер мен белгі

Интердің негізін қалаушылардың бірі, суретші Джорджио Муггиани 1908 жылы алғашқы Интер логотипін жасауға жауапты болды. Бірінші үлгіде "FCIM" әріптері клубтың белгісін құрайтын шеңберлер тізбегінің ортасына орналастырылған. Оның негізгі элементтері сақталған, бірақ жылдар өте егжей-тегжейі өзгертіліп келді. 1999–2000 маусымынан бастап бастапқы клуб гербінің мөлшері кішірейтілді, логотиптің жоғарғы және төменгі бөлігінде клубтың аты мен құрылған жылы орналастырылды. Қазіргі және бұрынғы логотиптердің арасындағы ең маңызды айырмашылық – матчтық формадан басқа, басқа медиада жұлдыздың жоқтығы. 1908 жылы құрылғаннан бері Интер көбінесе қара және көк түсті жолақ киіп келеді, соның арқасында олар "Nerazzurri" деген лақап атын алды. Дәстүр бойынша, түстер түнгі аспанды бейнелеу үшін таңдалған: шындығында, клуб 9 наурыз күні, сағат 23:30-да құрылған; сонымен қатар, Джорджио Муггиани көк түсті қызыл түске қарама-қарсы түс деп есептегендіктен, оны таңдаған, ал қызыл түсті Милан крикет және футбол клубының қарсыластары киген. Алайда, 1928–1929 маусымында Интер фашистік режимнің талабымен қара және көк формаларын тастауға мәжбүр болды. 1928 жылы Интердің аты мен философиясы биліктегі фашистік партияны алаңдатты; нәтижесінде, сол жылы 20 жылдық клуб Unione Sportiva Milanese-пен біріктірілді: жаңа клуб Миланның қасиеттісі атымен Società Sportiva Ambrosiana деп аталды. Миланның туы (ақ түстегі қызыл крест) дәстүрлі қара және көк түсті алмастырды. 1929 жылы қара және көк жейделер қайта орнатылды, ал Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін, фашистер биліктен құлағаннан кейін клуб өзінің бастапқы атын қайта алды. 2008 жылы Интер 100 жылдығын мерекеледі, сонда қонақ формасында қызыл крест болды. Крест олардың қаласының туын еске түсіреді, және олар үшінші формада да осы үлгіні қолданады. 2014 жылы клуб келесі маусымда дәстүрлі үлгіге оралғанға дейін жұқа көк жолақты қара үй формасын қабылдады. Италияда футбол клубтарын бейнелеу үшін жануарлар жиі қолданылады – Бисчионе деп аталатын шөп жыланы Интерді көрсетеді. Жылан – Милан қаласының символы, Милан геральдикасында жиі адамның аузында орамдалған жылан түрінде кездеседі. Бұл символ Сфорца әулетінің (Ренессанс кезеңінде Италияны Миланнан басқарған), Милан қаласының, Миланның тарихи герцогтығының (Қасиетті Рим империясының 400 жылдық мемлекеті) және Инсубрияның (Милан қаласы кіретін тарихи аймақ) гербінде кездеседі. Ағылшындық стадиондар үлгісіне сүйене отырып, Сан-Сиро футбол матчтарына арналған, көп мақсатты стадиондардан айырмашылығы, олар Серье А-да қолданылады. Сондықтан Италияда матчтар кезінде трибуналардың алаңға жақын орналасуына байланысты атмосферасымен танымал.

One of the founders of Inter, a painter named Giorgio Muggiani, was responsible for the design of the first Inter logo in 1908. The first design incorporated the letters "FCIM" in the centre of a series of circles that formed the badge of the club. The basic elements of the design have remained constant even as finer details have been modified over the years. Starting from the 1999–2000 season, the original club crest was reduced in size, to create space for the addition of the club's name and foundation year at the upper and lower part of the logo respectively. The most significant difference between the current and the previous logo is the omission of the star from other media except match kits. Since its founding in 1908, Inter have almost always worn black and blue stripes, earning them the nickname Nerazzurri. According to the tradition, the colours were adopted to represent the nocturnal sky: in fact, the club was established on the night of 9 March, at 23:30; moreover, blue was chosen by Giorgio Muggiani because he considered it to be the opposite colour to red, worn by the Milan Cricket and Football Club rivals. During the 1928–29 season, however, Inter were forced by Fascist regime to abandon their black and blue uniforms. In 1928, Inter's name and philosophy made the ruling Fascist Party uneasy; as a result, during the same year the 20 year old club was merged with Unione Sportiva Milanese: the new club was named Società Sportiva Ambrosiana after the patron saint of Milan. The flag of Milan (the red cross on white background) replaced the traditional black and blue. In 1929, the black and blue jerseys were restored, and after World War II, when the Fascists had fallen from power, the club reverted to their original name. In 2008, Inter celebrated their centenary with a red cross on their away shirt. The cross is reminiscent of the flag of their city, and they continue to use the pattern on their third kit. In 2014, the club adopted a predominantly black home kit with thin blue pinstripes before returning to a more traditional design the following season. Animals are often used to represent football clubs in Italy – the grass snake, called Biscione, represents Inter. The snake is a symbol for the city of Milan, appearing often in Milanese heraldry as a coiled viper with a man in its jaws. The symbol is present on the coat of arms of the House of Sforza (which ruled over Italy from Milan during the Renaissance period), the city of Milan, the historical Duchy of Milan (a 400 year state of the Holy Roman Empire) and Insubria (a historical region the city of Milan falls within). Based on the English model for stadiums, San Siro is specifically designed for football matches, as opposed to many multi purpose stadiums used in Serie A. It is therefore renowned in Italy for its atmosphere during matches, owing to the closeness of the stands to the pitch.

Жаңа Милан стадионы

2012 жылдан бері Массимо Моратти жаңа «Интер» стадионының болуы мүмкін екендігі туралы әртүрлі ұсыныстар мен жобаларын ұсынып келді. 2019 жылдың маусым және шілде айларында «Интер» және «Милан» клубтары Сан-Сиро аймағында жаңа бірлескен стадион салуға келісімге келгенін жариялады. 2021 жылдың қысында Милан қаласының мэрі Джузеппе Сала Сан-Сиро стадионының жанында жаңа стадион салуға ресми рұқсат берді, бұл стадион 2026 жылғы Олимпиада ойындарынан кейін ішінара бұзылып, жаңа мақсатта қайта пайдалануға беріледі деп күтілуде. 2022 жылдың басында «Интер» және «Милан» клубтары жаңа «Милано» стадионын Сан-Сиро аймағынан алыс, Үлкен Милан аймағына көшіру туралы «Б жоспары» бар екенін мәлімдеді.

Жауабы мен қарсыластары

2007 жылдың тамызында итальяндық La Repubblica газеті жүргізген зерттеуге сәйкес, «Интер» Италиядағы ең көп қолдауға ие клубтардың бірі. Бастапқы жылдары (Бірінші дүниежүзілік соғысқа дейін) Милан қаласынан келген «Интер» жанкүйерлері көбінесе орта тапқа жатса, «Милан» жанкүйерлері көбінесе жұмысшы табынан шыққан. Басты қарсыластардың бірі – «Ювентус»; екі клуб арасындағы ойындар «Италия дербиі» деп аталады. 2006 жылғы итальян футболындағы дауға дейін, «Ювентус» төменгі лигаға жіберілгенге дейін, бұл екеуі Италияда Серия А-дан ешқашан төмен түспеген жалғыз клубтар еді. 2000 жылдары «Интер» «Ромамен» бәсекелестікке түсті, «Рома» 2005-06 және 2009-10 жылдар аралығында «Интердің» жеңіске жеткен бес Скудетто маусымының төртеуінде екінші орынды алды. Екі команда 2006 жылдан бері бес рет Италия кубогының және төрт рет Италия суперкубогының финалында кездесті. «Аталанта» және «Наполи» сияқты клубтар да олардың қарсыластары саналады. Олардың жанкүйерлеріне Interisti немесе Nerazzurri деген ат берілген.

Құрметтер

Интер 37 ішкі кубок жеңіп алды, оның ішінде Серия Аны жиырма рет, Италия кубогын тоғыз рет және Суперкубок Италияны сегіз рет. 2006 жылдан 2010 жылға дейін клуб бес рет қатарынан лига чемпионы атанды, бұл 2017 жылға дейінгі рекордты теңестірді, ол кезде «Ювентус» алтыншы рет қатарынан лига чемпионы атанды. Одан кейін екінші орында 466 ойында 209 гол соққан Алессандро Альтобелли, ал үшінші орында 281 ойында 171 гол соққан Роберто Бонинсегна тұр. Хеленио Эррера «Интер» бапкері қызметін ең ұзақ атқарды – тоғыз жыл (сегіз жыл қатарынан), және «Интер» тарихындағы ең табысты бапкер болып саналады, ол үш рет «Скудетто» жеңіп алды, екі рет Еуропа кубогын және екі рет Континентаралық кубокты ұтты. Жозе Моуринью 2008 жылдың 2 маусымында тағайындалды және Италиядағы алғашқы маусымын Серия А титулын және Суперкубок Италияны жеңіп аяқтады; екінші маусымында ол Италия тарихындағы алғашқы «трипл» – Серия А, Италия кубогы және УЕФА Чемпиондар лигасының жеңімпазы атанды.

Жастар секторы

Бірінші команда құрамына шақырылған "Интер Примавера" ойыншылары.

Қайта алынған нөмірлер

3 – Джацинто Факетти, сол жақ қорғаушы, 1960–1978 жылдары «Интер» үшін ойнады (қасіретті естелік). Нөмірі 2006 жылғы 8 қыркүйекте, Факетти 64 жасында қатерлі ісіктен қайтыс болғаннан кейін төрт күн өткен соң алынып тасталды. 3-нөмірлі жейдесін соңғы рет аргентиналық орталық қорғаушы Николас Бурдиссо киді, ол маусым қалған бөлігінде 16-нөмірлі жейдеге ауысты. 4 – Хавьер Занетти, қорғаушы жартылай қорғаушы, 1995 жылдан 2014 жылдың жазында зейнетке шыққанға дейін «Интер» үшін 858 матч өткізді. 2014 жылдың маусым айында клуб төрағасы Эрик Тохир Занеттидің 4-нөмірі құрмет көрсету мақсатында алынып тасталатынын растады.

Корпоративтік

ФК «Интернационале Милано» S.p.A. мүлде Массимо Мораттитің қаржылық үлесіне тәуелді болды. 2006 жылғы маусымда клубтың жейдесінің демеушісі және шағын акционері «Пирелли» клубтың 15,26% акцияларын Моратти отбасына 13,5 миллион еуроға сатты. Шина өндірушісі 4,2%-ын сақтап қалды. Дегенмен, «Интердің» бірнеше капиталды арттыруы, мысалы, 2006 жылы «Интер Капитал S.r.l.» аралық холдинг компаниясымен бірігу (сол кезде «Интердің» 89% акциясы және 70 миллион еуро капиталы болды), немесе 2007 жылғы маусымда 70,8 миллион еуроға жаңа акциялар шығару, 2007 жылғы желтоқсанда 99,9 миллион еуро, немесе 2013 жылы «Thoir» 75 миллион еуроға жаңа акциялар сатып алу, нәтижесінде 2015 жылы «Пирелли» тек 0,5% үлесімен үшінші ірі акционерге айналды. 2016 жылы «Suning Holdings Group» үшін тағы бір капиталды қайта құру жүзеге асырылды. 2017 жылы «Пиреллидің» екінші IPO проспексісінде компания «Пиреллиге» тиесілі қалған «Интер» акцияларының құны 2016 қаржы жылында нөлге дейін төмендетілгенін көрсетті. Сондай-ақ, «Интер» акционерлерден бұрын акция шығарудан тыс қалған шығынды жабу үшін тікелей капиталдық үлесім алды. «Internazionale Holding S.r.l.» компаниясының консолидацияланған балансы Тохирдің «Интерді» сатып алуына дейін бүкіл компаниялар тобының 157 миллион еуролық банк қарызы бар екенін көрсетті, оның ішінде «Inter Brand Srl» еншілес компаниясының және клубтың өзінің «Istituto per il Credito Sportivo (ICS)» мекемесіне 15,674 миллион еуролық қарызы 2012–13 қаржы жылының соңындағы баланста көрсетілген. 2006 жылы «Интер» өзінің брендін жаңа еншілес компанияға, «Inter Brand S.r.l.» арнайы мақсаттағы ұйымға (40 миллион еуролық акциялық капиталмен) 158 миллион еуроға сатты (осы мәміле «Интернационаледің» жеке қаржылық есептемесінде 31 миллион еуролық таза зиянға ұшырауына себеп болды). Сонымен қатар, еншілес компания «Banca Antonveneta» банкінен 120 миллион еуролық қарыз алды, ол 2016 жылғы 30 маусымға дейін бөліп төленуге тиіс болды; «La Repubblica» газеті бұл мәмілені «допинг» деп сипаттады. 2011 жылғы қыркүйекте «Интер» «ICS» банкінен 2012–13 және 2013–14 маусымдарында «Пиреллидің» демеушілігімен қамтамасыз етілген 24,8 миллион еуролық қарыз алды, пайыздық мөлшерлемесі 3 айлық Euribor + 1,95% болды. «Goldman Sachs» және «UniCredit» банктерінен 3 айлық Euribor + 5,5% мөлшерлемемен жаңа пайыздық мөлшерлеме бойынша, сондай-ақ қарызды жүктеуші еншілес компания құру: «Inter Media and Communication S.r.l.». Оның 200 миллион еуросы топтың қарызын қайта қаржыландыруға жұмсалмақ. 230 миллион еуролық қарыздың 1 миллион еуросы (пайызымен қоса) 2015 жылғы 30 маусымда, 45 миллион еуросы (пайызымен қоса) 2015 жылғы 30 қыркүйектен 2019 жылғы 31 наурызға дейін 15 бөліп төленуге тиіс, ал 184 миллион еуросы (пайызымен қоса) 2019 жылғы 30 маусымда төленуге тиіс. «ISC» «Suning Holdings Group» компаниясына «Интер» акцияларының бір бөлігін сатқаннан кейін 2016 жылғы 1 шілдеде вексельдерді қайтарды. Дегенмен, 2016 жылдың соңында «ISC S.p.A.» акциялары «ISC HK» компаниясымен «OCP Asia» жеке капиталдық қорларына 80 миллион АҚШ долларына кепілдікке берілді. 2017 жылғы желтоқсанда клуб 300 миллион еуролық қарызын қайта қаржыландырды, «Goldman Sachs» есепші ретінде нарыққа корпоративтік облигациялар шығарды, пайыздық мөлшерлемесі жылына 4,875% болды. Кірісті ғана ескерсек, «Интер» 2008–2009 маусымында «Deloitte Football Money League» лигасында қалалық бәсекелестерінен алғаш рет озып, тоғызыншы орынға шықты, «Ювентустан» бір орын қалып қойды (сегізінші орын), ал «Милан» оныншы орында болды. 2009–2010 маусымында «Интер» тоғызыншы орында қалды, «Ювентусты» (10-шы орын) озып өтті, бірақ «Милан» жетекші орынды жетінші орынға иеленді. «Интер» 2010–2011 жылдары сегізінші орынға ие болды, бірақ әлі де «Миланды» бір орын қалып қойды. 2011 жылдан бастап «Интер» 2011–12 маусымында 11-орынға, 2012–13 маусымында 15-орынға, 2013–14 маусымында 17-орынға, 2014–15 маусымында 19-орынға және 2015–16 маусымында 20-орынға түсті. 2016–17 маусымында «Интер» ақша лигасында 15-орында тұрды. 2010 жылғы Футбол ақша лигасында (2008–09 маусымы) 196,5 миллион еуролық нормаланған кіріс матч күндері (14%, 28,2 миллион еуро), телехабар тарату (59%, 115,7 миллион еуро, +7%, +8 миллион еуро) және коммерциялық (27%, 52,6 миллион еуро, +43%) арасында бөлінді. 2009–2010 маусымында «Интердің» кірісі Ибрагимовичтің сатылуы, үштік жеңісі және жаттықтырушы Жозе Моуриньюдің босату шарты арқасында өсті. «Deloitte» компаниясының 2011 жылғы Футбол ақша лигасындағы нормаланған сандарына сәйкес, 2009–2010 маусымында кіріс 28,3 миллион еуроға (14%) өсіп, 224,8 миллион еуроға жетті. Матч күндері, телехабар тарату және коммерциялық ақпараттың арақатынасы 17%: 62%: 21% болды. Бұл «Ювентус» сияқты ірі клубтардың телехабар таратудан түскен кірісінің төмендеуіне әкелуі мүмкін (112 миллион еуро ерекше негізде, арнайы амортизациялық қордың стандартты емес есептік тәжірибесін жоюға байланысты), содан кейін 2007–08 маусымында 148 миллион еуролық таза зиян, 2008–09 маусымында 154 миллион еуролық таза зиян, 2009–10 маусымында 69 миллион еуролық таза зиян, 2011–12 маусымында 77 миллион еуролық таза зиян, 2012–13 маусымында 80 миллион еуролық таза зиян. Барлық аталған көрсеткіштер жеке қаржылық есептемелерде келтірілген. 2014–15 маусымынан бастап консолидацияланған қаржылық есептемелерден алынған мәліметтер жарияланды, онда 140,4 миллион еуролық (2014–15), 59,6 миллион еуролық (2015–16 маусымы, 2017 жылғы қайта есептеуден бұрын) таза зиян тіркелді.

FC Internazionale Milano S. p. A. was heavily dependent on the financial contribution from the owner Massimo Moratti. In June 2006, the shirt sponsor and the minority shareholder of the club, Pirelli, sold 15.26% shares of the club to Moratti family, for €13.5 million. The tyre manufacturer retained 4.2%. However, due to several capital increases of Inter, such as a reversed merger with an intermediate holding company, Inter Capital S. r. l. in 2006, which held 89% shares of Inter and €70 million capitals at that time, or issues new shares for €70.8 million in June 2007, €99.9 million in December 2007, or allowing Thoir subscribed €75 million new shares of Inter in 2013, Pirelli became the third largest shareholders of just 0.5%, as of 2015. Inter had yet another recapitalization that was reserved for Suning Holdings Group in 2016. In the prospectus of Pirelli's second IPO in 2017, the company also revealed that the value of the remaining shares of Inter that was owned by Pirelli, was write off to zero in 2016 financial year. Inter also received direct capital contribution from the shareholders to cover loss which was excluded from issuing shares in the past. Right before the takeover of Thohir, the consolidated balance sheets of "Internazionale Holding S. r. l." showed the whole companies group had a bank debt of €157 million, including the bank debt of a subsidiary "Inter Brand Srl", as well as the club itself, to Istituto per il Credito Sportivo (ICS), for €15.674 million on the balance sheet at the end of the 2012–13 financial year. In 2006, Inter sold its brand to the new subsidiary, "Inter Brand S. r. l.", a special purpose entity with a shares capital of €40 million, for €158 million (the deal made Internazionale make a net loss of just €31 million in a separate financial statement). At the same time, the subsidiary secured a €120 million loan from Banca Antonveneta, which would be repaid in installments until 30 June 2016; La Repubblica described the deal as "doping". In September 2011, Inter secured a loan from ICS by factoring the sponsorship of Pirelli of 2012–13 and 2013–14 season, for €24.8 million, in an interest rate of 3 months Euribor + 1.95% spread. from Goldman Sachs and UniCredit at a new interest rate of 3 months Euribor + 5.5% spread, as well as setting up a new subsidiary to be the debt carrier: "Inter Media and Communication S. r. l.". €200 million of which would be utilized in debt refinancing of the group. The €230million loan, €1 million (plus interests) would be due on 30 June 2015, €45 million (plus interests) would be repaid in 15 installments from 30 September 2015 to 31 March 2019, as well as €184 million (plus interests) would be due on 30 June 2019. ISC repaid the notes on 1 July 2016 after they sold part of the shares of Inter to Suning Holdings Group. However, in the late 2016 the shares of ISC S. p. A. was pledged again by ISC HK to private equity funds of OCP Asia for US$80 million. In December 2017, the club also refinanced its debt of €300 million, by issuing corporate bond to the market, via Goldman Sachs as the bookkeeper, for an interest rate of 4.875% p. a. Considering revenue alone, Inter surpassed city rivals in Deloitte Football Money League for the first time, in the 2008–2009 season, to rank in ninth place, one place behind Juventus in eighth place, with Milan in tenth place. In the 2009–10 season, Inter remained in ninth place, surpassing Juventus (10th) but Milan re took the leading role as the seventh. Inter became the eighth in 2010–2011, but was still one place behind Milan. Since 2011, Inter fell to 11th in 2011–12, 15th in 2012–13, 17th in 2013–14, 19th in 2014–15 and 2015–16 season. In 2016–17 season, Inter was ranked 15th in the Money League. In 2010 Football Money League (2008–09 season), the normalized revenue of €196.5 million were divided up between matchday (14%, €28.2 million), broadcasting (59%, €115.7 million, +7%, +€8 million) and commercial (27%, €52.6 million, +43%). In the 2009–10 season, the revenue of Inter was boosted by the sales of Ibrahimović, the treble and the release clause of coach José Mourinho. According to the normalized figures by Deloitte in their 2011 Football Money League, in the 2009–10 season, the revenue had increased €28.3 million (14%) to €224.8 million. The ratio of matchday, broadcasting and commercial in the adjusted figures was 17%:62%:21%. This was predicted to result in lower broadcasting revenues for big clubs such as Juventus (€112 million extraordinary basis, due to the abolition of non standard accounting practice of the special amortization fund), followed by a net loss of €148 million in the 2007–08 season, a net loss of €154 million in 2008–09 season, a net loss of €69 million in the 2009–10 season, a net loss of €77 million in the 2011–12 season, a net loss of €80 million in the 2012–13 season All aforementioned figures were in separate financial statement. Figures from consolidated financial statement were announced since the 2014–15 season, which were net losses of €140.4 million (2014–15), €59.6 million (2015–16 season, before 2017 restatement)

2015 жылы «Интер» және «Рома» клубтары ғана «UEFA» қаржылық әділ ойын ережелерін бұзғаны үшін санкцияланды, содан кейін «AC Milan» клубы 2018 жылы еуропалық жарыстарға қатысудан шеттетілді. Қосымша санкциялардан сақтану үшін «Интер» 2015 жылдан 2018 жылға дейінгі үш жыл ішінде жалпы сомадағы табыс пен шығындардың теңгерімділігін сақтауға келісті, 2015–16 маусымында 30 миллион еуроға дейін таза зиянға жол берілді, ал 2016–17 маусымынан бастап табыс пен шығындардың теңгерімділігі сақталды. «Интер» сондай-ақ 6 миллион еуро айып төледі, сонымен қатар 14 миллион еуро қосымша айып салынды. 2018 жылғы қарашада «Football Leaks» құжаттары Шакири сияқты қарызға алынған ойыншылардың 2015 жылғы қаңтардағы трансферінің толық сатып алу шартының міндетті түрде орындалуы туралы мәліметтерді жариялады. 2017 жылғы 21 сәуірде «Интер» 2015–16 маусымының таза зияны (FFP сәйкес түзетілген) 30 миллион еуроның шегінде болғанын хабарлады. Алайда, соның бір күнінде «UEFA» «Интердің» Еуропалық жарыстардағы құрамын қысқартуға рұқсат берілмейтінін де хабарлады, себебі келісім шарттарының мақсаттарына толық орындалмады. «UEFA» 2018 жылғы маусымда «Интердің» 2016–17 маусымының қаржылық нәтижелеріне негізделген осыған ұқсас хабарлама жасады. 2020 жылғы ақпан айында «Интер Милан» «Major League Soccer (MLS)» лигасын «Inter» терминін пайдаланғаны үшін сауда белгісін бұзды деп сотқа берді, өйткені бұл термин клубтың эксклюзивті атауы екенін мәлімдеді.