Мэтт Даниган: Канадтық футбол жұлдызының өмірі мен мансабы

Кіріспе

Американдық футболшы Мэтт Дюниган (6 желтоқсан 1960 жылы туған) – американдық тележүргізуші және бұрынғы кәсіби футболшы және басшы. Ол Канаданың спорттық телеарнасы TSN үшін Канада футбол лигасының (CFL) спортивті комментаторы. Дюниган – бұрынғы квотербек, жаттықтырушы және CFL-дегі басшы. 2006 жылы Дюниган Канада футбол даңқы залына енді және Канаданың спорт желісі TSN лиганың қазіргі дәуіріндегі CFL-дің ең үздік 50 ойыншысының бірі (#39) деп дауыс берді. 2008 жылы ол Food Network Canada телеарнасындағы барбекюге арналған «Road Grill» атты канадалық ас дайындау шоуының жүргізушісі болды.

Алғашқы жылдары және колледж мансабы

Огайо штатында дүниеге келгенімен, Дуньиган Техас штатының Даллас қаласында өсті, Лейк Хайлендс орта мектебінде оқыды және Даллас Каубоиз командасының ойыншысы Роджер Стаубахқа әзірленіп өсті. Спортқа бейім отбасында тәрбиеленген ол 1979 жылы Луизиана Тех университетіне түсті, сол кезде университет NCAA I А дивизионының құрамында болды. 1982 жылы, Дуньиганның соңғы курсы кезінде, Луизиана Тех I АА дивизионында өнер көрсетуін бастады. Бірінші курста Дуньиган негізгі ойыншы Марк Бьюкененнің артынан сегіз ойында қатысты. Жаңадан тағайындалған бас жаттықтырушы Билли Брюэр Дуньиганды 1980 жылғы маусымның бастапқы ойыншысы деп тағайындады. Дуньиганның ең сәтті колледж маусымы 1982 жылы болды, ол 222-ден 413 пасқа дейін 2843 ярд, 23 тачдаун және 15 перехват жасады. Дуньиган «Булдогз» командасын 9-2 есебімен маусымдық көрсеткішке, Саутленд конференциясында 5-0 есебімен жеңіске, The Sports Network сауалнамасында #2 орынға және бағдарламаның тарихында алғаш рет I АА дивизионының плей-офф кезеңіне жеткізді. Үйде Оңтүстік Каролина штатына қарсы өткен 38-3 есебімен жеңіске жеткеннен кейін, «Булдогз» командасы Делавэрге қарсы өткен жартылай финалда 17-0 есебімен жеңіліп, плей-оффтан шығарылды. Луизиана Тех университетінде өткізген 44 ойында Дуньиган 1103 пасқа 550 сәтті пас жасап, 7010 ярдқа 40 тачдаун және 50 перехват жасады. 2011 жылы Дуньиган Луизиана Тех университетінің Атлетикалық Даңқ залына енгізілді.

Статистика

Луизиана Тех Булдогс Маусымдық ойындар Пастың нәтижесі Жүгіру GP Есеп Cmp Att Пct Yds TD Int Rtg Att Yds Орташа TD 1979 11 3–8 26 59 44.1 330 2 6 81.9 42 31 0.7 1 1980 11 5–6 149 313 47.6 1,939 9 13 100.8 117 73 0.6 4 1981 11 4–6–1 153 318 48.1 1,898 6 16 94.4 107 54 0.5 2 1982 11 9–2 222 413 53.7 2,843 23 15 122.7 114 113 0.9 2 Карьера 44 21–22–1 550 1,103 7,010 49.8 40 50 106.1 380 125 0.3 9

Кәсіби мансап

Дюниган 1983 жылы Эдмонтон Эскимосы сапында КФЛ-ге қадам басты. Жаңадан бастаған маусымында ол Уоррен Мунның резервтік ойыншысы болды. 1984 жылғы КФЛ маусымы алдында Мун НФЛ-дің Хьюстон Ойлерс клубына кетіп, Эскимостар Дюниганның командасына айналды. Ол Эскимостарды 1986 және 1987 жылдары Грей кубогына қатарынан жеткізді, 1987 жылы жеңіске жетті. Бірақ жарақаттарына байланысты ойынның көп бөлігін құрамадан қадағалауға мәжбүр болды. Осы кезеңде оның резервтік ойыншысы болашақта КФЛ тарихына енетін Деймон Аллен болды. 75-ші Грей кубогында жеңіске жеткеннен кейін Дюниган Үлкен лига бейсболында мансап жасауға тырысты. Ол Калифорния Энджелс клубының скаутымен жұмыс істеді, содан кейін Флоридада жаттығу лагерінде болды. Монреаль Экспос клубына өтіп, қатарына қосылуға үміттенеді. А класындағы келісімшартқа қол қойды, бірақ соңғы күні босатылды. Эдмонтон оның құқығын сақтап қалғанмен, оны есімдерін алмастырып, жеті ойыншыға бір ойыншы есебімен Британдық Колумбияның "Лайонз" клубына жіберді. Дюниган "Арыстандарды" соңғы сегіз ойында жеңіске жеткізіп, Грей кубогына жолдады. Бірақ Виннипегке 22:21 есебімен ұтылып қалды. Ванкувердегі екінші жылы команда 7:11 есебімен жеңіліске ұшырады, бұл оның алғашқы жеңіліс маусымы болды. Дегенмен, 27 тачдаун соқты. Бірақ жаңа басшылық келді, және Дюниган тағы жеті ойыншыға бір ойыншы есебімен Торонто Аргонавтс клубына жіберілді. Торонтоға келгеннен кейін 1990 жылы плей-оффқа шықты, бірақ дивизиондық финалда жеңілді. Алайда, 1991 жыл КФЛ және Аргонавтс үшін есімде қаларлық жыл болды. Канадалық актер және комедияшы Джон Кенди, хоккей жұлдызы Уэйн Гретцки және Лос-Анджелес Кінгс клубының иесі Брюс МакНолл Аргосты сатып алды. Содан кейін Торонто Нотр-Дам университетінің қабылдаушысы Рагиб "Ракета" Исмаилдың қолтаңбасын жасап, шу көтерді. "Ракета", Дюниган және шабуылшы Майкл "Пинбол" Клемонс Торонтоны 13:5 есебімен жеңіске жеткізді. Бірінші раундта жеңіске жеткен Аргос командасы SkyDome стадионында Виннипегке қарсы жеңіске жетіп, Грей кубогына жолдама алды. Бірақ плей-офф ойынында Дюниган жақындығын сындырып алды. Дәрігерлер оның иығын жансыздатқаннан кейін, ол қонақүйдің бал залының ұзындығына доп лақтыра алды. -19 градус суықта ол екі тачдаун соқты және екінші Грей кубогын жеңіп алды. Келесі маусымда ол Виннипег Блю Бомберс клубына ауысты, онда келесі үш жыл өткізді. Бомберлер 1992 жылы Грей кубогына қатысып, тек Калгари Стампедерс клубына ұтылып қалды. Олар 1993 жылы Грей кубогына оралды, бірақ Эдмонтон Эскимосы клубына жеңілді. Дюниган 1993 жылғы Грей кубогын Ахилл сіңірі жыртылғаннан кейін, таяққа сүйеніп бақылады. Бірақ маусымда ол 36 тачдаунға ұмтылу бойынша клубтық рекордты жаңартты. 1994 жылдың 14 шілдесінде ол өзінің бұрынғы командасы Эскимосқа қарсы 50:35 есебімен жеңіске жетіп, 713 ярдқа доп лақтырғанда кәсіби футбол тарихына енді. 1995 жылы КФЛ АҚШ-қа кеңейтуге тырысты. Мемфис Мэд Догс клубы Дюниганды алуға тырысты, бірақ ақырында Деймон Алленді ұстады. Дюниган Бирмингем қаласына "Барракудас" клубында ойнау үшін келді. Бұл оның статистикалық тұрғыдан ең жақсы маусымы болды, өйткені ол 4911 ярдқа және 34 тачдаунға доп лақтырды. Үй финалында ол лақтыратын қолын сындырып, қалған маусымды жақтан бақылады. "Барракудас" клубы плей-оффта Сан-Антонио Тексанс клубына ұтылып қалды. Америкалық эксперимент сәтсіз аяқталды, ал АҚШ-тағы барлық командалар таратылды. Жалғыз ерекшелік - Балтимор Сталлонс клубы Монреальге (Квебек) көшірілді. 1996 жылы Дюниганның КФЛ-дегі соңғы маусымы болды, бұл жолы Гамильтон Тайгер Кэтс клубында. TiCats өз дивизионында үшінші орынды иеленді және плей-оффтың бірінші раундында жеңілді. Маусымнан кейін ол созылмалы бас жарақаттарына байланысты зейнеткерлікке шықты. Дюниган өзінің мансабын 43,857 ярдқа және 303 тачдаунға аяқтады. 2006 жылы Дюниган канадалық спорт арнасы TSN лиганың қазіргі заманғы 50 үздік ойыншысының бірі (#39) деп танылды. Дюниган мидың дірілдеуінің қауіпті әсері туралы ашық айтады. Ол есте сақтау қабілетінің жоғалғаны, сөйлеу қиындықтары, тепе-теңдік мәселелері және ойыншы карьерасында алған көптеген сотқырлықтан туындаған есте сақтау қабілетінің жоғалғанынан зардап шегеді.

Dunigan broke into the CFL in 1983 with the Edmonton Eskimos. In his rookie season, he backed up Warren Moon. Prior to the 1984 CFL Season, Moon left for the NFL's Houston Oilers and the Eskimos became Dunigan's team. He led the Eskimos to back to back Grey Cup appearances in 1986 and 87, winning in 1987. He had to watch most of the game from the bench due to injury. His backup during this time was another CFL legend in the making, Damon Allen. After the 75th Grey Cup victory, Dunigan tried pursuing a Major League Baseball career. He worked with a scout from the California Angels, then showed up in Florida during spring training. He was hoping to catch on with the Montreal Expos. He was signed to a Class A contract, but then released on the last day. While Edmonton held on to his rights, they traded him to the British Columbia Lions in a remarkable seven for one trade. He led the Lions to victory in their last eight games, and to the Grey Cup. They lost to Winnipeg 22–21. His second year in Vancouver produced his first losing season, as the team fell to 7–11. He did throw for a career high 27 touchdowns. However, new management came in, and Dunigan was the first one to go in another seven for one trade, to the Toronto Argonauts. When he arrived in Toronto, they made the playoffs in 1990, but lost in the Division Final. However, 1991 proved to be a memorable year for the CFL and Argonauts. Canadian actor and comedian John Candy, along with hockey great Wayne Gretzky, and Los Angeles Kings owner Bruce McNall purchased the Argos. Toronto then made noise by signing Notre Dame receiver Raghib "Rocket" Ismail. The Rocket, along with Dunigan and running back Michael "Pinball" Clemons led Toronto to a 13–5 record. After a first round bye, the Argos won against Winnipeg in front of a packed out SkyDome, and advanced to the Grey Cup. However, in that playoff game, Dunigan broke his collarbone. He was able to throw the length of a hotel ballroom after doctors deadened his shoulder. In minus 19 degree weather, he threw two touchdowns and won his second Grey Cup. He left for the Winnipeg Blue Bombers the following season, where he spent the next three years. The Bombers went to the Grey Cup in 1992, only to lose to the Calgary Stampeders. They returned to the Grey Cup in 1993, and lost to the Edmonton Eskimos. Dunigan watched the 1993 Grey Cup on crutches, after tearing his Achilles tendon. However, the season saw him break a club record throwing for 36 touchdowns. On July 14, 1994, he made pro football history when he passed for 713 yards in a 50–35 victory over his former team, the Eskimos. In 1995, the CFL made an attempt to further expand into the United States. The Memphis Mad Dogs tried pursuing Dunigan, but eventually landed Damon Allen. Dunigan landed in Birmingham to play for the Barracudas. This led to his best season statistically, as he passed for 4,911 yards and 34 touchdowns. In the home finale, he broke his throwing hand and watched the rest of the season from the sidelines. The Barracudas would lose in the playoffs to the San Antonio Texans. The American experiment failed, and all the U. S. based teams folded. The lone exception was the Baltimore Stallions which relocated to Montreal, Quebec. 1996 proved to be Dunigan's last season in the CFL, this time with the Hamilton Tiger Cats. The TiCats finished third in their division, and lost in the first round of the playoffs. After the season, he retired due to chronic head injuries. Dunigan finished his career with 43,857 passing yards and 303 passing touchdowns. In 2006, Dunigan was voted one of the CFL's Top 50 players (#39) of the league's modern era by Canadian sports network TSN. Dunigan is outspoken about the dangerous effect of concussions. He has suffered from memory problems, speech difficulties, balance issues, and memory loss from the numerous concussions he suffered during his playing career.

CFL жаттықтырушысының рекорды

Команда Жыл Регулярлық маусым Плей-офф Жеңіс Жеңіліс Тең Ойын % Нәтиже Батыс дивизионындағы орны Жеңіс Жеңіліс НәтижеCGY20044140.2225-ші – – Плей-оффқа ілікпеді