Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық регби лигасының ойыншысы
Australian rugby league footballer
Стивен Чарльз Мортимер – Австралияның бұрынғы регби лигасының ойыншысы. Мортимер 1976 жылдан 1988 жылға дейін «Кентербери Бэнкстаун Булдогс» клубы сапында 272 бірінші лига ойыны өткізіп, 1980-ші жылдары клуб құрамында төрт чемпионат жеңіске жетті. Мортимердің кіші інілері Питер мен Крис та осы клубта ойнаған.
Stephen Charles Mortimer is an Australian former rugby league footballer who played as a Mortimer played a Canterbury Bankstown Bulldogs club record 272 first grade games between 1976 and 1988, winning four premierships with the club during the 1980s. Mortimer's two younger brothers, Peter and Chris, also played for the club.
Өмірбаян
Мортимер Сиднейдің Ягуна қалашығында дүниеге келді. Оның бауырлары (Питер, Крис және Глен) да регби лигасында ойнады және олар Мортимер ағайындылары деп кеңінен танылды. Мортимердің жасөспірімдер клубы "Курингал Мэджис" болды. Одан кейін ол Вагга Вагганың "Турви Парк" клубында ойнады, ал "Турви" Мортимердің лақап есімдерінің біріне айналды.
Mortimer was born in the Sydney suburb of Yagoona His brothers (Peter, Chris, and Glen) also played rugby league and were famously known as the Mortimer brothers. Mortimer's junior club was the Kooringal Magpies. He then played for Wagga Wagga's Turvey Park club, with "Turvey" becoming one of Mortimer's nicknames.
Ойын мансабы
Питер "Буллфрог" Мур 1975 жылы Амко кубогында Риверена үшін ойнағанда, Мортимер өзінің болашақ клубы Кентербери Банктаун Буллдогсты ойсырата жеңді және Риверена жеңілгеніне қарамастан, ойынның үздік ойыншысы атанды. "Буллфрог" Мортимердің өнері туралы сұрағанда, "Кентербери Банктаунға қарсы ешқашан ойнамаймын" деген сөздерді айтты, және "Буллфрогтың" сөзіне сәйкес, ол олай істемеді. Мортимер 1984 және 1985 жылдары Кентербериге жеңіс әкелді, ал 1980 және 1988 жылдары жеңіске жеткен команданың құрамында болды. 1980 және 1985 жылдарығы жеңістердегі оның өнері – нағыз Мортимердің стилі болды. 1980 жылғы шешуші ойында ол керемет қорғаныспен үш рет Eastern Suburbs командасының голын қабылдамады (бұл Мортимердің айрықша ерекшелігі). 1985 жылғы Ұлы финалда Кентерберидің алаңдағы орналасуын және допты иеленуін Мортимердің капитандық шешімдері мен басшылығы бақылады, ал 29-шы минутта ағасы Питер Мортимер гол соғып, Санкт-Джорджды жеңіске жеткізді. Мортимер 1986 жылғы Ұлы финалда Кентерберидің капитаны болды, бірақ Parramatta 4–2 есебімен жеңіске жетті (гол соғылмаған ойын), сондай-ақ 1979 жылғы Ұлы финалда Сент-Джорджқа есе жіберді. Екі жағдайда да Мортимер Кентерберидің ойынға қатысуының жалғыз себебі болды. Мортимердің Кентербери Банкстаундағы соңғы бес маусымында ол Терри Лэмбпен керемет жартылай комбинация құрды. Көк және ақ түстердегі бес жыл ішінде "Булдогс" төрт рет Ұлы финалға қатысып, үшеуінде жеңіске жетті. Лэмб 1985 жылғы Сент-Джорджға қарсы финалда жарақат алғандықтан ойынға қатыса алмады, ал Мортимер 1988 жылғы Балменге қарсы финалдың 68 минутында алаңда болды (Турвей Бельмордағы Сент-Джорджға қарсы өткен 21-ші турда қолынан жарақат алған, бірақ финалға қатысу үшін жазылып алды). Кейіннен Лэмб 1990 және 1995 жылдар аралығында "Булдогс" командасының капитаны болды және Мортимер дәуірінде болмаған "Булдогс" жаңа буынын қалыптастырды. Мортимер 1987 жылы клубты ауыстыру ұсынысын алды және Боб Фултон жаттықтырған Manly Warringah Sea Eagles командасына қосылуға жақын болды, бірақ Кентербериде қалды (Manly сол жылы чемпионатты жеңіп алды, ал "Булдогс" финалға іліну үшін тек 1 ұпай жетіспеді). Ол 1988 жылдан кейін зейнеткерлікке шығуға кеңес алды, басқа клубқа қосылудың орнына, бұл оның регби лигасының ойынындағы ең адал ойыншылардың бірі ретінде мәртебесін сақтады. Таңғаларлығы, Кентербериде бірге ойнаған кездегі табыстарына қарамастан, Мортимер мен Лэмб Жаңа Оңтүстік Уэльс құрамасында жартылай қорғаушы ретінде бір рет қана ойнады. Бұл 1984 жылғы State of Origin сериясының 2-ші ойынында Сиднейдің крикет алаңында (SCG) өте ылғалды және лайлы жағдайда өтті, Квинсленд 14–2 есебімен жеңіске жетті. Олар Австралия құрамасында бірге ойнау мүмкіндігіне ие болмады, өйткені Квинсленд капитаны Уоли Льюис 1984 жылдан бастап тест командасының 5-ші нөмірі және тест капитаны болды. Кентерберидегі кейінгі жылдарындағы қиындықтарға қарамастан, 1984 жылдан 1987 жылға дейін команданы жаттықтырған Уоррен Райанмен болған жақсы танымал қақтығысқа қарамастан, Мортимер бір клубтың адамы болды және 272 бірінші лига ойыны ойнап зейнеткерлікке шықты, бұл сол кезде NSWRL клубы үшін ең көп көрсеткіш болатын. Осы кезде NSWRL судьялар алдында сөйлеген сөзінде судья төрағасы, Сиднейдің заңгері Джим Команс, егер Мортимер тағы да оның алдына келсе, "регби лигасы сіз үшін тек естелік болады" деді. Мортимердің құрамадағы мансабы оның дәуірінің басқа да ұлы жартылай қорғаушыларынан, соның ішінде Томми Раудоникис, Стив Моррис, Кевин Гастингс және ең бастысы Питер Стерлингтен сынға ұшырады. Ұлы жартылай қорғаушылардың болуына қарамастан, Мортимер 1977 және 1985 жылдар аралығында Жаңа Оңтүстік Уэльс үшін 16 матч ойнады, оның ішінде тоғыз матч State of Origin туы астында өтті. Мортимер 1984/85 жылдары "Блюз" командасының капитаны болды, үш матчта (барлығы жеңіс) ойнады және 1985 жылы Жаңа Оңтүстік Уэльсті State of Origin жеңісіне жеткізген алғашқы капитан болды. Ол сондай-ақ 1984 жылы Брисбендегі Ланг Паркте өткен State of Origin сериясының соңғы ойынында ойынның үздік ойыншысы атанды. Мортимер Blues Origin футболкасына құштарлық пен жігер әкелген және Уэйн Пирс, Брет Кенни, Майкл О'Коннор, Гарри Джек, Ройс Симмонс, Стив Роуч, Ноэл Клеал, Бен Элиас және оның ағасы Крис Мортимер сияқты көптеген жылдар бойы команданың өзегі болған NSW ойыншыларының жаңа толқынына жетекшілік еткен ойыншы ретінде танылды. Мортимер 1981 және 1984 жылдар аралығында Австралия үшін 8 тестілік матч ойнады, онда ол Францияға қарсы тестілік дебюті кезінде екі гол соқты, Австралия 43–2 есебімен жеңіске жетті. Сондай-ақ, сол тестілік матчта болашақ регби лигасының өлмейтін Уоли Льюис де дебют жасады, ол Мортимерден тыс жерде бес сегізінші орында ойнады. 1980 және 1985 жылдар аралығында тест деңгейіндегі жартылай қорғаушылардың көрсеткіштері: Стив Мортимер 8 тест, Питер Стерлинг (Parramatta) 6 тест, Марк Мюррей (Qld) 6 тест және Дес Хаслер (Manly Warringah) 1 тест. Мортимер 1985 жылғы Жаңа Зеландияға жасалған маусымдық турға Австралия құрамасының вице-капитаны тағайындалды, бірақ бизнес себептерімен қатысудан бас тартты, Мюррей мен Хаслер жартылай қорғаушы позициясын бөлісті. Мортимер кейіннен турдан бас тартқанына өкінді, өйткені жаттықтырушы Терри Фирнли мен капитан Уоли Льюис арасында үлкен қақтығыс болды. Фирнли 1985 жылы NSW жаттықтырушысы болды, ал Мортимер бұрын Льюиспен бірге тест және Kangaroo Tour кампанияларында ойнаған (Мортимер мен Льюис 1982 жылғы жеңіліссіз Kangaroo турда бір бөлмеде болды, онда екеуі де Стерлинг пен Брет Кенниге тест орнын жоғалтты). Егер ол Жаңа Зеландияға барса, жаттықтырушы мен капитан арасындағы жағдайды басып тастауға көмектесер еді деп сенді.
Spotted by Peter "The Bullfrog" Moore, when playing for Riverina in the 1975 Amco Cup, Mortimer tore his future club Canterbury Bankstown Bulldogs to pieces and was Man of the Match despite Riverina losing. 'Bullfrog', when asked about Mortimer's performance uttered the words "will never play against Canterbury Bankstown ever again", and true to Bullfrog's word he never did. Mortimer captained Canterbury to Premierships in 1984 and 1985 and was a member of the 1980 and 1988 triumphs. His performances in the 1980 and 1985 victories were vintage Mortimer. In the 1980 decider, he saved three certain Eastern Suburbs tries through superb cover tackles (a great Mortimer trademark). In the 1985 Grand Final it was Mortimer's captaincy and direction that controlled Canterbury field position and possession as they buried St George into submission following a try to brother Peter Mortimer in the 29th minute. Mortimer captained Canterbury to a narrow loss in the 1986 Grand Final, which Parramatta won 4–2 in a tryless game, and also played in the 1979 Grand Final loss to St George. On both occasions Mortimer was the sole reason Canterbury were in the match. During Mortimer's final five seasons at Canterbury Bankstown he formed a great halves combination with the master of support play in Terry Lamb. During their five years together in the blue and white, the Bulldogs made four Grand Finals and won three of them. Lamb was a non playing reserve in the 1985 Grand Final win over St George after being ruled out due to injury, and Mortimer missed 68 minutes of the 1988 Grand Final win over Balmain in the first Grand Final played at the Sydney Football Stadium (Turvey had broken his arm during the Bulldogs Round 21 match against St George at Belmore, but recovered sufficiently to take his place in Phil Gould's side on GF day). Lamb would later captain the Bulldogs between 1990 and 1995 and usher in a new breed of Bulldogs that weren't around in the Mortimer era. Mortimer received an offer to switch clubs in 1987 and very nearly joined the Bob Fulton coached Manly Warringah Sea Eagles, but stayed put at Canterbury (Manly won the premiership that year while the Bulldogs finished only 1 point out of the finals). He was advised to retire after 1988 rather than join another club, which ensured his status as one of the most loyal players to play the game of rugby league. Surprisingly, despite their success when playing together at Canterbury, Mortimer and Lamb only ever partnered each other once in the halves for New South Wales. This was in Game 2 of the 1984 State of Origin series on a very wet and muddy Sydney Cricket Ground (SCG), with Queensland winning 14–2. They never got the chance to play together for Australia as Queensland captain Wally Lewis was the test five eighth and also test captain from 1984. Despite troubles at Canterbury during his latter years, including a well publicised feud with Warren Ryan who coached the team from 1984 to 1987, Mortimer was a one club man and retired playing 272 first grade games, which at the time was the most for one NSWRL club. It was also around this time that when appearing before the NSWRL Judiciary, the chairman of the judiciary, Sydney lawyer Jim Comans who was leading the campaign to stamp out violence in the game, told Mortimer that if he appeared before him again "Rugby league will be just a memory for you".'. Mortimer's representative career faced challenges from other great halfbacks of his era including Tommy Raudonikis, Steve Morris, Kevin Hastings and most notably Peter Sterling. Despite the presence of great halfbacks, Mortimer played 16 matches for New South Wales between 1977 and 1985, including nine under the State of Origin banner. Mortimer captained the Blues in 1984/85 in three matches (all victories) and was the first captain to lead New South Wales to State of Origin success in 1985. He was also named man of the match in the final game of the 1984 State of Origin series at Brisbane's Lang Park. Mortimer is credited as the player who finally brought passion into the Blues Origin jersey and led a new wave of NSW players that would be the core of the team for many years to come including those such as Wayne Pearce, Brett Kenny, Michael O'Connor, Garry Jack, Royce Simmons, Steve Roach, Noel Cleal, Ben Elias, and his brother Chris Mortimer. Mortimer played 8 Test matches for Australia between 1981 and 1984 where he scored two tries in his Test debut against France at the SCG with Australia winning 43–2. Also making his debut in that Test match was future rugby league immortal Wally Lewis, who played outside Mortimer at five eighth. Between 1980 and 1985, the breakdown of appearances for halfbacks at Test level was Steve Mortimer 8 Tests, Peter Sterling (Parramatta) 6 Tests, Mark Murray (Qld) 6 Tests and Des Hasler (Manly Warringah) 1 Test. Mortimer was named vice captain of Australia's 1985 mid season tour of New Zealand, but made himself unavailable due to business reasons, with Murray and Hasler sharing the halfback position. Mortimer later regretted standing down as a major conflict erupted between coach Terry Fearnley and captain Wally Lewis. Fearnley was NSW coach in 1985 and Mortimer previously played alongside Lewis in Test and Kangaroo Tour campaigns (Mortimer and Lewis were room mates on the undefeated 1982 Kangaroo tour where both actually lost their test spot to Sterling and Brett Kenny). He believed that had he toured New Zealand he might have been able to calm the situation between the coach and the captain.
Жаттықтырушылық мансап
Мортимер Кантербериде 13 маусым бойы төрт бапкердің жетекшілігінде ойнады. Оның кәсіби және керемет футбол стилі Малкольм Клифт пен Тед Глоссоптың баптығымен ынталандырылып, жақсартылды. Мортимердің стилі 1984 және 1987 жылдар аралығында Уоррен Райанның «Воззабол» дәуірінде шектелді. Мортимер мен Райан жиі келіспесе де, олар ең табысты бапкер-капитандық жұптың бірін құрады, Райанның Кантерберидегі төрт жылында екі Премьершілік жеңіске жетіп, тағы бір жылы күміс жүлдегер атанды. Мортимер 1984 жылғы маусымның бірінші жартысынан басқа барлық кезеңде капитан болды. 1985 жылғы Ұлы финалда Мортимердің көрсеткен ойыны оның ең жақсы тактикалық қадамдарының бірі болды, онда ол Райанның ойын жоспарын нақты орындады, Мортимердің допты тепкілеу шеберлігі, әсіресе қақпаға бағытталған доптар, «Сент-Джордж Драгонз» командасына тым ауыр болды. Мортимердің Кантерберидегі соңғы жылы Фил Гулдтың баптығымен өтті, ол 5-ші турдан кейін капитандықтан бас тартты. Мортимердің алаңдағы өнері бұрынғысымен тең келді, бірақ вирус пен білек сүйегінің сынуы оның қатысуын 14 матчқа дейін азайтты, сондай-ақ ол жаңа қосалқы ойыншы ретінде 5 ойынға қатысты. NSWRL командаларға жартылай финалдан басқа клубтық матчтарда жаңа қосалқы ойыншыларды алуға рұқсат берді, және Гулд Мортимерді вирустан жазылғаннан кейін тиімді пайдаланды, оның ішінде бір матч және оның жалғыз Аллан Лангерге қарсы ойынында Мортимер 31 минутта «Брисбен Бронкос» командасына қарсы матчты өзгертті және «Ойын адамы» атағын жеңіп алды. Ол соңғы турда білегін сындырып алды, бірақ «Балмен Тайгерс» командасына қарсы Ұлы финалда қосалқы ойыншы ретінде қатысуға жеткілікті күшті болды. Тиісінше, Мортимер допты соңғы рет ұстаған ойыншы болды.
Mortimer played under four coaches during his 13 seasons at Canterbury. His enterprising and brilliant style of football was encouraged and enhanced under the coaching of Malcolm Clift and Ted Glossop. Mortimer's style was reined in during the "Wozzaball" era under Warren Ryan between 1984 and 1987. Mortimer and Ryan often clashed but through all of that they formed one of the most successful coach captain combinations winning two Premierships and runners up another year during Ryan's four years at Canterbury, which Mortimer was captain for all that period except the first half of the 1984 season. Mortimer's performance in the 1985 Grand Final was one of his finest tactical efforts where he followed Ryan's game plan to a tee with the Mortimer's kicking game with his bombs into the ingoal area too much for the St. George Dragons to handle. Mortimer's final year at Canterbury was under the coaching of Phil Gould where he stood down from the captaincy after Round 5. Mortimer's performances on the field were vintage but a virus and broken wrist cut his appearances to just 14 and also played 5 games as a fresh replacement. The NSWRL allowed teams for the first time outside of semi finals to have fresh reserves for club matches and Gould utilised Mortimer when he returned from a virus to great effect including one match and his only time against Allan Langer where in 31 minutes Mortimer turned a club match against Brisbane Broncos on its head to win Man of the Match. He broke his wrist in the second last round but was fit enough to be a reserve in the Grand Final victory against Balmain Tigers. Fittingly Mortimer was the last player to touch the ball in a dash from dummy half.
Әкімшілік
2002 жылы «Булдогс» клубының жалақы төлемі бойынша туындаған дағдарыс Мортимерді клубты қиын жағдайдан шығару үшін Кентербериге қайта оралды. Ол алаңда көрсеткен құлшынысы мен берілгендігімен жетекшілік етті. «Булдогс» 2003 жылғы маусымды сәтті аяқтады. Олар финалға бір қадам жетпей қалды, бірақ 2004 жылы үлкен жетістіктерге жол ашық екенін көрсетті. Маусымға дайындық кезіндегі жағдайлар Мортимердің бас атқарушы директор қызметінен бас тартуына әкелді, бірақ ол салған негіз және тартқан ойыншылар Стив Фолькстың басшылығымен Кентерберидің 8-ші Премьершілігін жеңуіне мүмкіндік берді. Мортимер – барлық уақыттағы ең ұлы жартылай қорғаушылардың бірі ретінде, Жаңа Оңтүстік Уэльс штатының құмарлықпен ойнауына үлкен үлес қосқан ойыншы, өз штаты мен елі үшін керемет капитан және регби лигасының жарқын өкілі ретінде тарихта қалды.
The Bulldogs salary cap crisis in 2002 saw Mortimer return to Canterbury to save the club from trouble. He led from the front with the passion and dedication he displayed on the field. The Bulldogs emerged from the dramas with flying colours for the 2003 season. They fell one game short of the Grand Final but the signs were there for a big 2004. Dramas in the pre season saw Mortimer stand down as chief executive officer but the foundations he put in place and the players he helped recruit saw Canterbury under the coaching of Steve Folkes win their 8th Premiership. Mortimer will be remembered as one of the all time great halfbacks, a player who brought the passion into the State of Origin for New South Wales, a great captain for his state and country and a great ambassador for the sport of rugby league on and off the field.
Сырттағы футбол
1988 жылы Мортимер регби лигасына қосқан үлесі үшін Австралия орденінің медалімен марапатталды. Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Мортимер өте табысты "Шаффлборд" бизнесін құрды, ол негізінен зейнеткерлер үйлерінде ойналатын ойынға арналған. Ол бірнеше рет медиада пайда болды, 1990-шы жылдардың басында Channel Seven телеарнасының "Sports World" бағдарламасының және Fox Sports NRL хабарларының құрамында болды. 2005 жылдан бастап ол Sky News телеарнасында регби лигасы бойынша сарапшы ретінде жиі көрінді. 2000 жылдың 24 қазанында Мортимер Австралия спорт медалімен марапатталды. 2008 жылдың ақпан айында Мортимер NRL және ARL тапсырысымен жасалған, Австралияның 100 ең үздік ойыншысы (1908–2007) тізіміне енді, бұл тізім Австралияда регбинің жүз жылдық мерейтойын атап өту үшін құрылған.
In 1988, Mortimer was awarded the Order of Australia Medal (OAM) for his services to rugby league. Mortimer, after his playing days, set up a very successful "Shuffleboard" business, which focused on a game used mostly by 'retirement homes'. He has made several media appearances and was a member of Channel Seven's Sports World programme in the early 1990s and Fox Sports NRL coverage. From 2005, he was regularly seen on Sky News as their rugby league expert. On 24 October 2000, Mortimer was recipient of the Australian Sports Medal. In February 2008, Mortimer was named in the list of Australia's 100 Greatest Players (1908–2007) which was commissioned by the NRL and ARL to celebrate the code's centenary year in Australia.
Жеке өмір
Мортимер мен оның әйелі Карен Мортимердің үш баласы бар: ұлы Мэтью Мортимер, ұлы Эндрю Мортимер және қызы Эрин Мортимер.
Mortimer and his wife Karen Mortimer have three children; son Matthew Mortimer, son Andrew Mortimer, and daughter Erin Mortimer.
Денсаулық
2021 жылы Мортимерде деменция диагнозы қойылды. 2021 жылдың қараша айында ол жүрек талмасынан және келесі айда пневмониядан ауруханаға түсті. 2022 жылдың қаңтар айында ол бронхитке шалдықты және деменциясының салдарынан келесі айда күтім үйіне жіберілді.
In 2021, Mortimer was diagnosed with dementia. In November 2021, he was hospitalised after having a heart attack and pneumonia the following month. In January 2022, he was hospitalised for bronchitis and was sent to a care home the following month due to his dementia.