Кіріспе

Нью-Йорк қаласындағы иезуиттер мекемесі. Лоретоның Әміржады ханымдары миссиясы иезуит әкелер тарапынан Төменгі Шығыс жағындағы Элизабет көшесінде көптеген итальяндық иммигранттарға қызмет ету үшін құрылды. Ол бірнеше бағдарламаларды қолдады. Қауым 2011 жылы жабылды, бірақ оның мәдени орталығы Нью-Йорк архиепископтығының өнер және мәдениет орталығы – The Sheen Center атанды.

Тарих

1891 жылы архиепископ Майкл Корриган иезуиттерден Лоуэр-Ист-Сайдтағы итальяндық иммигранттарға пасторлық қамқорлық жасауды сұрады. Провинция жетекшісі Томас Кэмпбелл Сент-Лоуренс О'Тул епархиясының итальян туған пастері Николас Руссоны осы іске жетекшілік етуге таңдады. Руссо Бостон колледжінде профессор және уақытша президент болған. Руссоға ақсақал Алойсий Романо көмектесті, олар Элизабет көшесіндегі жалға алынған салонды шағын шіркеуге айналдырды. 19 ғасырдың соңында Элизабет көшесі итальяндық иммигранттармен толы көппәтерлі үйлерге толы болды, бұл көше Манхэттеннің төменгі бөлігіндегі Кішкентай Италияның бір бөлігіне айналды. Олар шіркеуді Миссионе Итальяна делла Мадонна ди Лорето деп атады. Алғашқы Ассамбля 16 тамыз 1891 жылы, Сан-Рокко мерекесінде өтті. Кэмпбелл негізгі тойлаушы болды, ал Руссо итальян тілінде уағыз айтты. Парыш мүшелері негізінен неаполитандықтар, сицилиялықтар және калабриялықтардан құралды, әрқайсысы өз диалектісінде сөйледі. 1895 жылдың қазанында қыздарға арналған, ал 1898 жылы ұлдарға арналған шіркеу мектебі ашылды. Жастарды шіркеуге тарту үшін ол Алойсий клубын құрды; сонымен қатар, ол қасиетті жүрекке арналған дұғаларды бастады, бұл иезуиттердің дәстүрлі дұғасы, ол өте танымал болды. Руссо 1902 жылдың 1 сәуірінде елу алты жасында пневмонияның асқынуынан Санкт-Винсент ауруханасында қайтыс болды. Ол біздің Лорето анамыздың шіркеуіне жерленді. Руссоның орнын Алойсий Романо басты, ал одан кейін Уильям Х. Уолш келді. Барат елді мекені арқылы Уолш және иезуит діни қызметкерлері мен бауырлары Рождество шіркеуінің діни қызметкерлерімен тығыз ынтымақтастықта жұмыс істеді. 1926 жылға қарай, шіркеуде епархиялық діндарлар мен діни қызметкерлер болды, жаңа мектеп пен мәдени орталық салынды, онда кәсіби сахнасы бар зал болды, онда жылына жарты ондаған толық көлемді опералар қойылды. 1938 жылы Ұлы депрессияның салдарынан шіркеу мәдени орталықты сатуға мәжбүр болды. Католик қайырымдылық қоры 18 Бликер көшесіндегі осы мүлікті сатып алып, үйсіз ер адамдарға арналған тұрғын үй және жұмыс орталығын құрды. Театр 1950-1960 жылдары бірнеше "Алтын қолғап" турниріне ұя болды. Күнделікті Ассамбля ғибадатхана ғимаратының ішіндегі шағын шіркеуде өтті. Жоспарлау және жөндеу жұмыстарынан кейін, 2015 жылы Шин орталығы Нью-Йорк архиепископтығының ресми өнер орталығы ретінде ашылды және құрметті архиепископ Фултон Дж. Шиннің есімімен аталады. Шин орталығы - жергілікті және халықаралық музыканттардың, би тобының және Бродвей театрларының қойылымдарын өткізетін Нью-Йорк қаласының танымал орындарының бірі. Орталықта проскуналық театр, 80 орындық қара қорап театры (Фрэнк Шайнер театры); көп тректік жазба студиясы; төрт репетициялық студия; және өнер көрмелері үшін Джанет Хеннесси Диленшнайдер галереясы бар.

Барат елді мекені

1905 жылы Элизабет көшесінде Лоретоның біздің ханым миссиясының филиалы ретінде Барат елді мекені құрылды. Бастапқыда бұл ұйым миссияның қыздарына фабрикаларда жұмыс істемей, өзге де жолмен табыс табуға мүмкіндік беру үшін құрылған. Манхэттенвиллдегі Қасиетті Жүрек монастыры академиясының Марияның балалары мүшелері Шығыс Хьюстон көшесінде жалдап алған орында, мұғалімдердің көмегімен сабақтан кейін балаларға білім берді. 1911 жылы елді мекен 221 Крайсти көшесінде жаңа кеңсе алды. Ұзақ өтпей балаларға қарау орталығы, сондай-ақ үй шаруашылығы, тамақ дайындау, тігіс және үй шаруашылығына қатысты дағдыларды үйрететін Сент-Марта қоғамы құрылды. Елді мекен адамдардың діни және әлеуметтік қажеттіліктерін қанағаттандыруға тырысты, олар үшін жексенбілік мисса, катехизистік сабақтар, ұлдар клубы, қыздар үшін қоғамдық бірлестіктер, жас кәсіпкерлер үшін Барат ерлер клубы және жас кәсіпкер әйелдер үшін Сент-Маделин Софи Барат клубы ұйымдастырылды. 1934 жылы әлеуметтік жұмыскер Дороти Фаррелл Гормли Крайсти көшесіндегі Барат елді мекенінің директоры болды. Ол қайырымдылыққа белсенді түрде қатысатын, бай әлеуметтік топтан шыққан отбасынан еді.