Иллинойс штатындағы ат шабу трассасы

Кіріспе

Иллинойс штатындағы ат жарыс трассасы, АҚШ

Ат жарыс трассасы Хоторн Рейс Курсы (Hawthorne Race Course) Орналасқан жері: Стикни, Иллинойс, АҚШ Иесі: Кари отбасы Ашылған: 1891 жыл Жарыс түрі: Толыққанды ат жарысы Көктем және күз Сайт: Басты жарыстар – Хоторн Рейс Курсы Хоторн Голд Кап (G II) Иллинойс Дербисі (G III) Хоторн Дербисі (G III)

Хоторн Рейс Курсы Чикаго қаласына жақын, Иллинойс штатының Стикни қаласындағы ат жарысы трассасы. Солтүстік Америкадағы үздіксіз жұмыс істеп келе жатқан ең көне отбасылық иеліктегі жарыс трассасы. 2009 жылы Солтүстік Американың Ат ойыншылары қауымдастығы Солтүстік Америкадағы 65 Толыққанды ат жарыс трассасы үшін рейтингтік жүйе енгізді. Топ ондықтың ішінде Хоторн 8-орынға ие болды.

Тарих және ақпарат

1890 жылы Чикаголық кәсіпкер және 1890 жылғы Кентукки Дербиінің жеңімпазы Райлидің (Лонгфеллоу) иесі Эдвард Корриган Цицеродан жер сатып алып, жаңа жарыс жолы үшін трибуна салуды бастады. Оның жолы 1891 жылы бес жарыстан тұратын бағдарламамен ашылды, оның ішінде танымал Чикаго Дербисі бар еді. 1902 жылы трибуна толығымен өртеніп кетті, соның салдарынан барлық жарыс Чикагодағы Гарлем жолына көшірілді. Жаңадан ашылған жол сол жылдың соңында өз ғимаратында 12 күндік жазғы жарыс өткізді. 1905 жылы Чикагода ат жарысына тыйым салынды, бұл Хоторнның жабылуына себеп болды. 1910 жылы бұл алаңды пионер ұшқыштар Виктор және Аллан Хайнс Лоугхедтер қысқа мерзімге пайдаланып, қуатты Монтгомери планерін және Кертисс түрткішін сынап көрді. 1909 жылы жол Томас Кэриге сатылды, ол жолды екі рет қайта ашуға тырысты, бірақ шериф департаменті мен жергілікті полиция оның жолын кесті. 1914 жылы жолда мотоцикл жарысы өтті. 1914 жылдың 7 маусымында әйгілі Мотордром тақтасы мен жазық жол жарыскері Чарльз "Қорқытсыз" Балке, жол менеджері мырза Деркумнің қателігінен жолға шығарылған 2 тонналық роликке соқтығысып, қаза тапты. Балке жаттығу кезінде басқа жарыскерлердің шаңы мен түтінінен көзін жоғалтқан еді. Ол қайтыс болған кезде Чарльз Балке АҚШ-тағы ең жоғары бағаланған мотоцикл жарыскері және ең жоғары бағаланған Hendee Manufacturing Company / Indian Motorcycle жарыс командасының бірінші нөмірі болды. Ол 23 жаста болды және сүйікті әйелі Эдит "Снукс" Балке (Брэдфорд) артында қалды. 1916 жылы трассада 13 күндік жарыс өтті, оның ішінде Американдық Дерби де бар еді. Бұл 1922 жылға дейінгі соңғы жарыс болды. 1922 жылы трасса 13 күндік жарыс бағдарламасымен заңды түрде қайта ашылды. 1923 жылы жарыс бағдарламасы тағы да 25 күнге дейін ұзартылды. 1924 жылы Чикаголық бизнесмендер жарыс қауымдастығы жарысқа басшылық етіп, күзде 52 күндік жарыс өткізді. Сол жылы Хоторнда жаңа клуб үйі салынды және парримутуалды ставкалар жүйесі енгізілді. 1927 жылға қарай жарыс жолы ұлттық аренада танымал болды. Жаңа старт жүйесі енгізілді, сондай-ақ Хоторн Голд Каптың маңызды жүлделі жарысы ұйымдастырылды. 1929 жылы Сан Бо өзінің алғашқы Алтын Капын жеңіп алды және кейін тағы екеуін жеңді. 1931 жылы электрондық уақыт санағыш және ішкі алаңдағы тақталар енгізілді. Жол Чикагоға күнделікті қос ставкаларды енгізді және 1930 жылдардың басында жаңа инфрақызыл таймерді пайдаланды. 1936 жылы трассада Чикаго жарыс маусымы көктемгі жарыспен басталды. 1930 және 1940 жылдары Хоторн дамып, Линкольн Филдс жарыс жолының жарыс күндерін қабылдады, сондай-ақ көктемде ертерек жарыс өткізді. Сонымен қатар, жарыста Иллинойс штатында өсірілген жылқыларға арналған жарыстар ұйымдастырылды. 1948 жылы Хоторнға жарыс жолағын жаңарту және алты фурлонгтық газондық жол енгізу арқылы газондық жарыс қайта оралды. 1959 жылы Чикаго нарығының жарыс қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін үлкен көлемде кеңейтілген орындықтармен жаңа клуб үйі ашылды. Трасса 1960 және 1970 жылдары өркендеуін жалғастырды, бірақ қатысушылар саны төмендеді. 1970 жылы Хоторнда стандартты жарысты сүйетін жанкүйерлерге өнім ұсыну мақсатында арматура жарыстары өткізілді. Жазғы маусымда таза тұқымды жылқыларға, көктемде және күзде таза тұқымды жылқыларға, ал қыста стандартты жылқыларға арналған жарыстар өткізілді. Трасса Арлингтон Паркіндегі жарыс үшін қыркүйекте тоқтады, сонымен қатар кейде төрттен бір ат жарыстары да ұйымдастырылды. 1978 жылы Хоторн трибунасы өртеніп кетті. Жарысты Спортсмен паркіне көшіру әрекеті сәтсіз аяқталды, бірақ 1979 жылы жарыс Спортсмен паркіне көшірілді. 1980 жылы трасса ресми түрде қыркүйек айының соңында 72 күндік таза тұқымды жарыс маусымын ашты. 1985 жылы Арлингтон Паркі өртеніп, Хоторн жарыс жолы Арлингтон Миллион күнін қоспағанда барлық жазғы күндерді алды. 1986, 1987 және 1988 жылдары жазда да осындай жарыстар өткізілді. 2020 жылы Хоторн расино болуға рұқсат алды.

In 1890, Edward Corrigan, a Chicago businessman and horseman who owned the 1890 Kentucky Derby winner, Riley (by Longfellow), bought of land in Cicero and started constructing a grandstand for a new racecourse. His track opened in 1891 with a five race card including the featured Chicago Derby. In 1902, the grandstand burned to the ground, which moved all racing to the Harlem racetrack in Chicago. The reopened track held a 12 day summer meet at its own facility later that year. In 1905, horse racing was banned in Chicago, leading to the closure of Hawthorne. The field was used briefly by pioneer aviators Victor and Allan Haines Loughead in 1910 to fly a powered Montgomery glider and a Curtiss pusher. In 1909, the track was sold to Thomas Carey who tried to reopen the track twice but was stopped by the sheriff's department and the local police. In 1914, motorcycle racing was featured at the track. On June 7, 1914 Charles "Fearless" Balke, famed Motordrome board track and flat track racer, met his death by colliding with a 2 ton roller that was mistakenly ordered onto the track by the track manager, a Mr. Derkum, while Balke was doing practice laps. "Fearless" was blinded by dust and exhaust smoke from other racers who were also doing practice laps. At the time of his death Charles Balke was the top rated motorcycle racer in the United States, and was the number one rider on the top rated Hendee Manufacturing Company / Indian Motorcycle racing team. He was 23 years of age, and left behind a much loved wife, Edith "Snooks" Balke (Bradford). In 1916, the track ran a 13 day meeting which included the American Derby. That would be the last race until 1922. In 1922, the track reopened legally for a 13 day race meeting. In 1923, the meet expanded again to 25 days. The Chicago Business Men's Racing Association took over racing operations in 1924 and ran a 52 day meet in the fall. This same year a new clubhouse was constructed at Hawthorne, and a form of parimutuel betting was introduced. By 1927, the racetrack was gaining prominence on the national scene. A new starting was introduced, as was the Hawthorne Gold Cup Handicap, a major stakes event. In 1929, Sun Beau won his first Gold Cup and would later capture two more. In 1931, an electric time and an infield tote board were introduced. The track introduced daily double wagering to Chicago and used a new infrared timer in the early 1930s. The track began the Chicago racing season in 1936 with a spring meet. The Hawthorne continued to advance in the 1930s and 1940s, taking over the racing dates of Lincoln Fields Race Track as well as racing earlier in the spring. The track also introduced races restricted to Illinois bred horses. Turf racing returned to Hawthorne in 1948 with the renovation of the racing strip and the introduction of a six furlong turf course. In 1959, a new clubhouse was opened with vastly expanded seating to serve the racing needs of the Chicago market. The track continued to thrive during the 1960s and 1970s, but it had crested in attendance and the attendance slowly began to drop. By 1970, harness racing was held at Hawthorne in an effort to offer a product to lovers of standardbred racing. The track was awarded spring dates and ran spring, summer, and autumn thoroughbred meets and a winter standardbred meet. The track stopped in September for the Arlington Park meet and also began to hold occasional quarter horse races. In 1978, a fire destroyed Hawthorne's grandstand. The attempt to move the meet to Sportsman's Park Racetrack failed, but in 1979 racing was moved to Sportsman's Park. In 1980 the track officially opened for a 72 day thoroughbred meet beginning at the end of September. In 1985, Arlington Park burned to the ground and Hawthorne Race Course gained all summer dates except Arlington Million day. In 1986, 1987, and 1988 the track also held these summertime meetings. In 2020, Hawthorne got approval to become a racino.

Физикалық қасиеттері

Жолдың бір мильді (1,609 км) сазды трассасы және жеті фурлонгтық (1,408 км) шөпті жолы бар. Негізгі трассаның соңғы тікелеуі 1320 футты құрайды, бұл АҚШ-тағы барлық сазды трассалардың арасында үшінші ең ұзыны – тек Лос-Аламитос жарыс жолындағы (1380 фут) және Фэйр-Граундс жарыс жолындағы (1346 фут) соңғы тікелеулер одан ұзын. Дегенмен, осының салдарынан бұрылыстар әдеттен тыс тар болады: сазды трассада бұрылыстардың ұзындығы 1136 футты, ал шөпті жолда 806 футты құрайды – бұл АҚШ-тағы кез келген шөпті жолдың ең тар бұрылыстары.