Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Түрлі төмен балқу нүктесі металлдардың қорытпасы, әдетте металл қалдықтары.
Alloy of various low melting point, usually scrap, metals
Қазан металлы (немесе маймыл металлы) – өндірушілердің жылдам және арзан құймалар жасау үшін пайдаланатын төмен балқу нүктесі металл қорытпасы. "Қазан металлы" термині 20-шы ғасырдың басында автомобиль зауыттарының өндіріс процесінен қалған темір емес металл қалдықтарын жинап, оларды бір қазанға балқытып, құйма өнімдерге айналдыру тәжірибесінен туындаған. Аз мөлшерде темір көбінесе құймалардың құрамына кіреді, бірақ оның мөлшері маңызды болмайды, себебі темірдің көп болуы қарапайым құю операциялары үшін балқу нүктесін тым жоғары көтереді. Витражды шыныда "қазан металлы" немесе "қазан шыны" – металл оксидтерімен боялған, балқытылған (қазанда) шыныны білдіреді, бұл жақтан оны жамылғы түрінде бояудың басқа әдістерінен ажыратады.
Pot metal (or monkey metal) is an alloy of low melting point metals that manufacturers use to make fast, inexpensive castings. The term "pot metal" came about because of automobile factories' practice in the early 20th century of gathering up non ferrous metal scraps from the manufacturing processes and melting them in one pot to form into cast products. Small amounts of iron often made it into the castings but never in significant quantity because too much iron would raise the melting point too high for simple casting operations. In stained glass, "pot metal" or pot metal glass refers to glass coloured with metal oxides while it is molten (in a pot), as opposed to other methods of colouring glass in sheet form.
Металлургия
Қазандық металл үшін металлургиялық стандарт жоқ. Қазандық металлдың құрамына мырыш, қорғасын, мыс, қалайы, магний, алюминий, темір және кадмий кіретін болады. Қазандық металдың басты артықшылығы – оны жылдам және оңай құю мүмкіндігі. Оның төмен балқу температурасы болғандықтан, күрделі құю жабдықтары мен арнайы қалыптар қажет емес. Дайындаушылар кейде оны жоғары сапалы қорытпадан соңғы өнімдерді құю алдында қалыптар мен идеяларды (мысалы, прототиптерді) сынау үшін пайдаланады. "Қазанға тасталған" металдардың нақты құрамына байланысты, қазандық металл уақыт өте тұрақсыз болуы мүмкін, себебі ол қартайған сайын иіліп, деформацияланып, жарылып, сынып, шұңқырға айналуға бейім. Мырыштың төмен қайнау температурасы және жаңа құйылған бөлшектердің жылдам салқындауы құйылған бөлшектің ішінде ауа көпіршіктерін қапастап, оны әлсіретеді. Қазандық металдың көптеген компоненттері ауадағы қышқылдар мен басқа да ластаушы заттардан коррозияға ұшырайды, ал металдың ішкі коррозиясы жиі декоративті жабынның қабыршақтануына себеп болады. Қазандық металл жеңілдемейді, дәнекерленбейді немесе айырбастауға келмейді. XIX ғасырдың соңында қазандық металл деп негізінен қорғасын қосылған мыс қорытпасын атаған. 67% мыс, 29% қорғасын және 4% антимон, сондай-ақ 80% мыс және 20% қорғасын қоспалары жиі қолданылған. Қазандық металдың негізгі құрауышы – мырыш, бірақ құюшылар көбінесе құйманың беріктігін арттыру, балқытылған металдың ағысын жақсарту немесе өндіріс шығындарын төмендету үшін қоспаға басқа металдар қосады. 420 °C (786 °F) төмен балқу температурасымен мырыш көбінесе қорғасын, қалайы, алюминий және мыс сияқты басқа металдармен қорытылады.
There is no metallurgical standard for pot metal. Common metals in pot metal include zinc, lead, copper, tin, magnesium, aluminum, iron, and cadmium. The primary advantage of pot metal is that it is quick and easy to cast. Because of its low melting temperature, it requires no sophisticated foundry equipment or specialized molds. Manufacturers sometimes use it to experiment with molds and ideas (e. g., prototypes) before casting final products in a higher quality alloy. Depending on the exact metals "thrown into the pot", pot metal can become unstable over time, as it has a tendency to bend, distort, crack, shatter, and pit with age. The low boiling point of zinc and fast cooling of newly cast parts often trap air bubbles within the cast part, weakening it. Many components common in pot metal are susceptible to corrosion from airborne acids and other contaminants, and internal corrosion of the metal often causes decorative plating to flake off. Pot metal is not easily glued, soldered, or welded. In the late nineteenth century, pot metal referred specifically to a copper alloy that was primarily alloyed with lead. Mixtures of 67% copper with 29% lead and 4% antimony and another one of 80% copper with 20% lead were common formulations. The primary component of pot metal is zinc, but often the caster adds other metals to the mix to strengthen the cast part, improve flow of the molten metal, or to reduce cost. With a low melting point of 420 °C (786 °F), zinc is often alloyed with other metals including lead, tin, aluminium, and copper.
Қолданылуы
Қазандық металл әдетте жоғары кернеуге немесе бұрылу моментіне төтеп бере алмайтын бөлшектерге қолданылады. Қазандық металдан жасалған заттарға ойыншықтар, жиһаз бекіткіштері, құрал бөліктері, электроника компоненттері, автомобиль бөліктері, арзан әшекейлер және қолдан жасалған қару-жарақ жатады. Қазандық металл 1920 жылдардың соңы мен 1930 жылдары граммофон бөліктерін жасау үшін жиі қолданылған, мысалы, кейбір HMV no.4 дыбыс қабылдағыштарының артқы қақпақтары мен HMV no.5 дыбыс қабылдағыштары. Бұрыш тәрізді динамиктер ойлап табылмас бұрын, алғашқы радио мүйіз динамиктерінде қолданылған дыбыс түрлендіргіштерін жасауға да қолданылған. Сонымен қатар, арзан электр гитаралар мен басқа да төмен бағалы музыкалық аспаптарда да қолданылады.
Pot metal is generally used for parts that are not subject to high stresses or torque. Items created from pot metal include toys, furniture fittings, tool parts, electronics components, automotive parts, inexpensive jewelry and improvised weaponry Pot metal was commonly used to manufacture gramophone parts in the late 1920s and 1930s, with notable examples being the back covers on some HMV no.4 soundboxes and HMV no.5 soundboxes. It was also used to make loudspeaker transducers used with early radio horn speakers before cone speakers were developed. It is also used in inexpensive electric guitars and other budget priced musical instruments.